ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ହୀନଜାତ୍ଯା ଚ ସମ୍ବନ୍ଧୋ ହୀନକର୍ମ କରୋତି ଯଃ । ଅଧର୍ମେ ରମତେ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ନିମ୍ନ ଜାତିର ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ନିମ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସବୁବେଳେ ଅଧର୍ମରେ ରମେ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ଵ୍ଯସନୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯନାଶଃ ସ୍ଯାଦୁପକ୍ରାନ୍ତଂ ଵିନଶ୍ଯତି । ଚୌରାଗ୍ନିରାଜଭିର୍ହାନିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧନର ନାଶ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହା ଉପାର୍ଜିତ ହୋଇଛି ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ହୁଏ; ଏପରି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ମହାରୋଗୋପଲବ୍ଧିଶ୍ଚ ବାଲକାନାଂ ଚ ପୀଡନମ୍ । ଜାଯା ସଂପୀଢ୍ଯତେ ଯଚ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆସିବା, ଶିଶୁମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା, ଓ ଜନନୀ ଯା ବନ୍ଧୁ ନାରୀ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା—ଏପରି ସମସ୍ତ ପୀଡା ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣେଷୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵେ । ଅଭାଵୋ ଜାଯତେ ଧର୍ମେ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ବେଦ, ସୃତି, ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ନୀତି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ଅନୁଷ୍ଠିତ ନହେଲେ, ଏପରି ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଦେଵତୀର୍ଥଦ୍ଵିଜାନାଂ ତୁ ନିନ୍ଦାଂଯଃ କୁରୁତେ ନରଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଵା ପରୋକ୍ଷଂ ଵା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖୋଲାମେଳା କିମ୍ବା ଲୁଚିଚୁରି ଭାବରେ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେଉଁଠି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ସ୍ଵଵୃତ୍ତିହରଣଂ ଯଚ୍ଚ ସ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାହତିସ୍ତଥା । ଵଂଶଚ୍ଛେଦଃ ନଦୃଶ୍ଯେତ ପ୍ରେତଦୋଷାଦ୍ଵିନାନ୍ଯଥା ॥ ୨,୨୦.

ନିଜ ଜୀବିକା ହରାଇଯିବା, ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହେବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ଥିଲେ ହୁଏନା।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗର୍ଭଵିନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ପୁଷ୍ପଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ତଥା । ବାଲାନାଂ ମରଣଂ ଯତ୍ର ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ମହିଳାମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହେବା, ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ନ ମିଳିବା, ଓ ଶିଶୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଭାଵଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ନ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଂଵତ୍ସରାଦିକମ୍ । ସ୍ଵଯମେଵ ନ କୁର୍ଵୀତ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯଦି କେହି ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ସହିତ ବାର୍ଷିକ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତିନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜେ କରନ୍ତିନାହିଁ, ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ତୀର୍ଥେ ଗତ୍ତ୍ଵା ପରାସକ୍ତଃ ସ୍ଵକୃତ୍ଯଂ ଚ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ଧର୍ମକାର୍ଯେ ନ ସମ୍ପତ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ମନ ଅନ୍ୟ କାହିଁକି ଲାଗିଯିବା, ନିଜ କାମକାଜ ଛାଡ଼ିଦେବା, ଓ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ନ ମିଳିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ କଲହଶ୍ଚୈଵ ଭୋଜନେ କୋପସଂଯୁତଃ । ପରଦ୍ରୋହେ ମତିଶ୍ଚୈଵ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସଂଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା, ଖାଦ୍ୟ ସମୟରେ କ୍ରୋଧ, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାର ମନୋଭାବ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ପୁଷ୍ପଂ ଯତ୍ର ନ ଦୃଶ୍ଯେନ ଫଲଂ ତଥା । ଵିରହୋ ଭାର୍ଯଯା ଯତ୍ର ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସଗ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ, ଓ ଜନନୀ ସହ ବିଚ୍ଛେଦ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଯେଷାଂ ଵୈ ଜାଯତେ ଚିହ୍ନଂ ସଦୋଚ୍ଚାଟପରଂ ନୃଣାମ୍ । ସ୍ଵକ୍ଷେତ୍ରେ ନିଷ୍ଫଲଂ ତେଜଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ଭୟଙ୍କର ଅଶାନ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, ଓ ନିଜ ଜମିରେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ସ୍ଵଗୋତ୍ରଘାତକଶ୍ଚୈଵ ହନ୍ତି ଶତ୍ରୁମିଵାତ୍ମଜମ୍ । ନ ପ୍ରୀତିର୍ନାପି ସୌଖ୍ଯଂ ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ନିଜ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ନିଜ ପୁଅକୁ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ମାରେ, ଓ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ପିତୃଵାକ୍ଯଂ ନ କୁରୁତେ ସ୍ଵପତ୍ନୀଂ ଚ ନ ସେଵତେ । ସଦା କ୍ରୂରମତିର୍ଵ୍ଯଗ୍ରଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣେନାହିଁ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସେବା କରେନାହିଁ, ସଦା କ୍ରୂର ଓ ଅଶାନ୍ତ ମନରେ ରହେ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଵିକର୍ମା ଜାଯତେ ପ୍ରେତୋ ହ୍ଯଵିଧିକ୍ରିଯଯା ତଥା । ତତ୍କାଲଦୁଷ୍ଟସଂସର୍ଗାଦ୍ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦୃତେ ତଥା ॥ ୨,୨୦.

ଅନୁଚିତ କାମ କରିବା, ଅଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରିବା, ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଶିବା, ଓ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ପିତୃଦୋଷ ହୁଏ।

ଦୃଷ୍ଟଗୃତ୍ଯୁଵଶାଦ୍ଵାପି ଅଦଗ୍ଧଵପୁଷସ୍ତଥା । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ଜାଯତେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ପୀଡ୍ଯନ୍ତେ ଯେନ ଜନ୍ତଵଃ ॥ ୨,୨୦.

ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଦେହ ଦାହ କରାଯାଇନାହିଁ, ତେବେ ପିତୃଦେହ ହୁଏ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେତମୁକ୍ତିଂ ସମାଚରେତ୍ । ଯୋ ଵୈ ନ ମନ୍ଯତେ ପ୍ରେତାନ୍ମୃତଃ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଏପରି ଜାଣି, ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଜେ ପିତୃଦେହ ପାଇଥାଏ।

ପ୍ରେତଦୋଷଃ କୁଲେ ଯସ୍ଯ ସୁଖଂ ତସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ମତିଃ ପ୍ରୀତୀ ରତିର୍ବୁଦ୍ଧିର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପଞ୍ଚଵିନାଶନମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ପିତୃଦୋଷ ରହିଛି, ସେଠାରେ ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ; ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରେମ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଧନ—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନଷ୍ଟ ହୁଏ।

ତୃତୀଯେ ପଞ୍ଚମେ ପୁଂସି ଵଂଶଚ୍ଛେଦୋ ହି ଜାଯତେ । ଦରିଦ୍ରୋ ନିର୍ଧନଶ୍ଚୈଵ ପାପକର୍ମା ଭଵେଭଵେ ॥ ୨,୨୦.

ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିରେ ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ; ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଧନହୀନତା ଆସେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ।

ଯେ କେଚିତ୍ପେତରୂପା ଵିକୃତମୁଖଦୃଶୋ ରୌଦ୍ରରୂପାଃ କରାଲା ମନ୍ଯନ୍ତେ ନୈଵ ଗୋତ୍ରଂ ସୁତଦୁହିତୃପିତୄନ୍ ଭ୍ରାତୃଜାଯାଂ ଵଧୂଂ ଵା । କୃତ୍ଵା କାମ୍ଯଂ ଚ ରୂପଂ ସୁଖଗତିରହିତା ଭାଷମାଣା ଯଥେଷ୍ଟଂ ହା କଷ୍ଟଂ ଭୋକ୍ତୁକାମା ଵିଧିଵଶପତିତାଃ ସଂସ୍ମରନ୍ତି ସ୍ଵପାକମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁମାନେ ଭୂତର ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ମୁହଁ ବିକୃତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଛି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାର, ପୁଅ, ଝିଅ, ବାପା, ଭାଇ, ଝିଅ ଜମାଇ କିମ୍ବା ବୋହୁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ସୁଖର ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କଥା କହନ୍ତି, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୧ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ମୁକ୍ତିଂ ଯାନ୍ତି କଥଂ ପ୍ରେତାସ୍ତଦହଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁମୁତ୍ସୁକଃ । ଯନ୍ମୁକ୍ତୌ ଚ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ନ ପୀଡା ଜାଯତେ ପୁନଃ ॥ ୨,୨୧.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ଏହି ପ୍ରେତମାନେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି? ମୁଁ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ। କାରଣ, ଯେତେବେଳେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଲୋକମାନେ ପୁନି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ।

ଏତୈଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଣୈର୍ଦେଵ ପୀଡୋକ୍ତା ପ୍ରେତଜା ତ୍ଵଯା । ତେଷାଂ କଦା ଭଵେନ୍ମୁକ୍ତିଃ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ନ କଥଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୧.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏହି ପ୍ରେତମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଲକ୍ଷଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ କେବେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ, ଏବଂ କିପରି ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ?

ପ୍ରେତତ୍ଵେ ହି ପ୍ରମାଣଂ ଚ କତି ଵର୍ଷାଣି ସଂଖ୍ଯଯା । ଚିରଂ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପନ୍ନଃ କଥଂ ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୨୧.

ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥା କେତେ ବର୍ଷ ଚାଲିଥାଏ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପ୍ରେତ ହୋଇ ରହିଲେ, କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ?

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ମୁକ୍ତିଂ ପ୍ରାଯନ୍ତି ତେ ପ୍ରେତାସ୍ତଦହଂ କଥଯାମି ତେ । ଯଦୈଵ ମନୁଜୋଽଵୈତି ମମ ପୀଡା କୃତା ତ୍ଵିଯମ୍ ॥ ୨,୨୧.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ସେ ପ୍ରେତମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ କହିବି। ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ମଣିଷ ବୁଝିପାରେ, 'ଏହି ଦୁଃଖ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି',

ପୃଚ୍ଛାର୍ଥଂ ହିତମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ଦୈ ଵଜ୍ଞେ ଵିନିଵଦଯେତ୍ । ସ୍ଵପ୍ନେ ଦୃଷ୍ଟଃ ଶୁଭୋ ଵୃକ୍ଷଃ ଫଲିତଶ୍ଚୂତଚମ୍ପକଃ ॥ ୨,୨୧.

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଜର ଭଲ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେଠି ପ୍ରଶ୍ନ କରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି ମାଞ୍ଜା ଓ ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଲଗା ଶୁଭ ବୃକ୍ଷ ଦେଖାଯାଏ,

ଵିପ୍ରୋ ଵା ଵୃଷଭୋ ଦେଵୋ ଭ୍ରମତେ ତୀର୍ଥଗୋ ଯଦି । ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯଦା ସ୍ଵପ୍ନୋ ମୃତଃ କୋଽପିସ୍ଵଗୋତ୍ରଜଃ ॥ ୨,୨୧.

କିମ୍ବା ଯଦି ସ୍ୱପ୍ନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୃଷ, ଦେବତା ଘୁଞ୍ଚିବା, କିମ୍ବା କେହି ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ନିଜ ଗୋତ୍ରର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା କେହି ଦେଖାଯାଏ,

ସ୍ଵପ୍ନେ ସତ୍ଯଂ ପରିଜ୍ଞାଯ ଦୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରେତପ୍ରଭାଵତଃ । ଅଦ୍ଭୁତାନି ପ୍ରଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଦୋଷାଦ୍ଵିନିଶ୍ଚିତମ୍ ॥ ୨,୨୧.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ପ୍ରେତର ପ୍ରଭାବରେ ଏହା ଠିକ୍ ଭାବିବା ଉଚିତ। ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରେତ ଦୋଷରୁ ହୁଏ।

ତୀର୍ଥସ୍ନାନେ ମତିର୍ଯାଵଚ୍ଚିତ୍ତଂ ଧର୍ମପରାଯଣମ୍ । ଧର୍ମାପାଯଂ ପ୍ରକୁରୁତେ ପ୍ରେତପୀଡା ତଦା ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୨,୨୧.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଲାଗିଥାଏ, ଯଦି କେହି ଧର୍ମ ବିପରୀତ କାମ କରେ, ତେବେ ପ୍ରେତ ଦୁଃଖ ଆସେ।

ତଦା ତତ୍ର ଵିନାଶାଯ ଚିତ୍ତଭଙ୍ଗଂ କରୋତି ସା । ଶ୍ରେଯାଂସି ବହୁଵିଘ୍ନାନି ସମ୍ଭଵନ୍ତି ପଦେପଦେ ॥ ୨,୨୧.

ସେତେବେଳେ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ମନରେ ଅଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ଶୁଭ କାମରେ ବିଘ୍ନ ଆସେ।