ସର୍ଵକ୍ରିଯାପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ନାସ୍ତିକୋ ଧର୍ମନିନ୍ଦକଃ । ଅସତ୍ଯଵାଦନିରତୋ ନରଃ ପ୍ରେତୈଃ ସ ପୀଡ୍ଯତେ । କଲୌ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପ୍ନୋତି ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଶୁଦ୍ଧକ୍ରିଯାପରଃ ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ନାସ୍ତିକ, ଧର୍ମକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ଅସତ୍ୟ କଥାରେ ଲାଗିଥାଏ—ସେମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି। କଳିଯୁଗରେ, ଅଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ପିତୃତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
କୃତାଦୌ ଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ଚ ନ ପ୍ରେତୋ ନୈଵ ପୀଡନମ୍ । ବହୂନାମେକଜାତାନାମେକଃ ସୌଖ୍ଯଂ ସମଶ୍ନୁତେ ॥ ୨,୨୦.
କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ଓ ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ, ପିତୃତ୍ୱ କିମ୍ବା ତାହାର ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଅନେକ ଜଣ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମାନେ ସମାନ ଭାବେ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ।
ଏକୋ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମା ଚ ଏକଃ ସନ୍ତତିମାଞ୍ଜନଃ । ଏକଃ ସମ୍ପୀଡ୍ଯତେ ପ୍ରେତୈରେକଃ ସୁତଧନାନ୍ଵିତଃ ॥ ୨,୨୦.
ଏକ ଜଣ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏକ ଜଣ ସନ୍ତାନ ଥାଏ, ଏକ ଜଣ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ, ଏକ ଜଣ ପୁଅ ଓ ଧନ ଥାଏ।
ଏକସ୍ଯ ପୁତ୍ରନାଶଃ ସ୍ଯାଦେକୋ ଦୁହିତୃମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଵିରୋଧୋ ବନ୍ଧୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରେତଦୋଷେଣ କାଶ୍ଯପ ॥ ୨,୨୦.
ଏକ ଜଣର ପୁଅ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣର କନ୍ୟା ହୁଏ; ପିତୃମାନଙ୍କ ଦୋଷରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ ହୋଇଯାଏ, କାଶ୍ୟପ।
ସନ୍ତତିର୍ଦୃଶ୍ଯତେ ନୈଵ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଵିନଶ୍ଯତି । ପଶୁଦ୍ରଵ୍ଯଵିନାଶଶ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ସନ୍ତାନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ପଶୁ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୁଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ପ୍ରକୃତେଃ ପରିଵର୍ତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ଵେଷଃ ସହ ବନ୍ଧୁଭିଃ । ଅକସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯସନପ୍ରାପ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ସ୍ୱଭାବର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ, ଅଚାନକ ଦୁଃଖ ଆସିଯିବା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ନାସ୍ତିକ୍ଯଂ ଵୃତ୍ତିଲୋପଶ୍ଚ ମହାଲୋଭସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସ୍ଯାଦ୍ଧନ୍ତକଲହୋ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ନାସ୍ତିକତା, ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଡ଼ ଲୋଭ, ସବୁବେଳେ ହିଂସାତ୍ମକ ଝଗଡ଼ା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ପିତୃମାତୃନିହନ୍ତା ଚ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିନ୍ଦକଃ । ଇତ୍ଯାଦୋଷମଵାପ୍ନୋତି ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ମାରେ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ଏପରି ଦୋଷ ପାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ନିତ୍ଯକର୍ମଵିନିଂମୁକ୍ତୋ ଜପହୋମଵିଵର୍ଜିତଃ । ପରଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଚ ହର୍ତା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଜପ ଓ ହୋମ କରେନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସୁଵୃଷ୍ଟୌ କୃଷିନାଶଶ୍ଚ ଵ୍ଯଵହାରୋ ଵିନଶ୍ଯତି । ଲୋକେ କଲହକାରୀ ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ବ୍ୟବସାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା ହୋଇଯାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ମାର୍ଗେ ଜଙ୍ଗମ୍ଯମାନଂ ତଂ ପୀଡଯେଦ୍ଵାତମଣ୍ଡଲୀ । ପ୍ରେତପୀଡା ତୁ ସା ଜ୍ଞେଯା ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୦.
ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବାବେଳେ ବାତାସର ଘୂର୍ଣ୍ଣି ତାକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛି; ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ ବୋଲି ଜାଣ, ଖଗେଶ୍ୱର, ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ।
ହୀନଜାତ୍ଯା ଚ ସମ୍ବନ୍ଧୋ ହୀନକର୍ମ କରୋତି ଯଃ । ଅଧର୍ମେ ରମତେ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ନିମ୍ନ ଜାତିର ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ନିମ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସବୁବେଳେ ଅଧର୍ମରେ ରମେ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଵ୍ଯସନୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯନାଶଃ ସ୍ଯାଦୁପକ୍ରାନ୍ତଂ ଵିନଶ୍ଯତି । ଚୌରାଗ୍ନିରାଜଭିର୍ହାନିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧନର ନାଶ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହା ଉପାର୍ଜିତ ହୋଇଛି ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ହୁଏ; ଏପରି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ମହାରୋଗୋପଲବ୍ଧିଶ୍ଚ ବାଲକାନାଂ ଚ ପୀଡନମ୍ । ଜାଯା ସଂପୀଢ୍ଯତେ ଯଚ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆସିବା, ଶିଶୁମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା, ଓ ଜନନୀ ଯା ବନ୍ଧୁ ନାରୀ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା—ଏପରି ସମସ୍ତ ପୀଡା ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣେଷୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵେ । ଅଭାଵୋ ଜାଯତେ ଧର୍ମେ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ବେଦ, ସୃତି, ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ନୀତି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ଅନୁଷ୍ଠିତ ନହେଲେ, ଏପରି ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଦେଵତୀର୍ଥଦ୍ଵିଜାନାଂ ତୁ ନିନ୍ଦାଂଯଃ କୁରୁତେ ନରଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଵା ପରୋକ୍ଷଂ ଵା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖୋଲାମେଳା କିମ୍ବା ଲୁଚିଚୁରି ଭାବରେ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେଉଁଠି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ସ୍ଵଵୃତ୍ତିହରଣଂ ଯଚ୍ଚ ସ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାହତିସ୍ତଥା । ଵଂଶଚ୍ଛେଦଃ ନଦୃଶ୍ଯେତ ପ୍ରେତଦୋଷାଦ୍ଵିନାନ୍ଯଥା ॥ ୨,୨୦.
ନିଜ ଜୀବିକା ହରାଇଯିବା, ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହେବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ଥିଲେ ହୁଏନା।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗର୍ଭଵିନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ପୁଷ୍ପଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ତଥା । ବାଲାନାଂ ମରଣଂ ଯତ୍ର ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ମହିଳାମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହେବା, ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ନ ମିଳିବା, ଓ ଶିଶୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଭାଵଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ନ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଂଵତ୍ସରାଦିକମ୍ । ସ୍ଵଯମେଵ ନ କୁର୍ଵୀତ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯଦି କେହି ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ସହିତ ବାର୍ଷିକ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତିନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜେ କରନ୍ତିନାହିଁ, ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ତୀର୍ଥେ ଗତ୍ତ୍ଵା ପରାସକ୍ତଃ ସ୍ଵକୃତ୍ଯଂ ଚ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ଧର୍ମକାର୍ଯେ ନ ସମ୍ପତ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ମନ ଅନ୍ୟ କାହିଁକି ଲାଗିଯିବା, ନିଜ କାମକାଜ ଛାଡ଼ିଦେବା, ଓ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ନ ମିଳିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ କଲହଶ୍ଚୈଵ ଭୋଜନେ କୋପସଂଯୁତଃ । ପରଦ୍ରୋହେ ମତିଶ୍ଚୈଵ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସଂଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା, ଖାଦ୍ୟ ସମୟରେ କ୍ରୋଧ, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାର ମନୋଭାବ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ପୁଷ୍ପଂ ଯତ୍ର ନ ଦୃଶ୍ଯେନ ଫଲଂ ତଥା । ଵିରହୋ ଭାର୍ଯଯା ଯତ୍ର ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସଗ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ, ଓ ଜନନୀ ସହ ବିଚ୍ଛେଦ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଯେଷାଂ ଵୈ ଜାଯତେ ଚିହ୍ନଂ ସଦୋଚ୍ଚାଟପରଂ ନୃଣାମ୍ । ସ୍ଵକ୍ଷେତ୍ରେ ନିଷ୍ଫଲଂ ତେଜଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ଭୟଙ୍କର ଅଶାନ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, ଓ ନିଜ ଜମିରେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ସ୍ଵଗୋତ୍ରଘାତକଶ୍ଚୈଵ ହନ୍ତି ଶତ୍ରୁମିଵାତ୍ମଜମ୍ । ନ ପ୍ରୀତିର୍ନାପି ସୌଖ୍ଯଂ ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ନିଜ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ନିଜ ପୁଅକୁ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ମାରେ, ଓ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ପିତୃଵାକ୍ଯଂ ନ କୁରୁତେ ସ୍ଵପତ୍ନୀଂ ଚ ନ ସେଵତେ । ସଦା କ୍ରୂରମତିର୍ଵ୍ଯଗ୍ରଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.
ଯିଏ ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣେନାହିଁ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସେବା କରେନାହିଁ, ସଦା କ୍ରୂର ଓ ଅଶାନ୍ତ ମନରେ ରହେ—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।
ଵିକର୍ମା ଜାଯତେ ପ୍ରେତୋ ହ୍ଯଵିଧିକ୍ରିଯଯା ତଥା । ତତ୍କାଲଦୁଷ୍ଟସଂସର୍ଗାଦ୍ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦୃତେ ତଥା ॥ ୨,୨୦.
ଅନୁଚିତ କାମ କରିବା, ଅଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରିବା, ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଶିବା, ଓ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ପିତୃଦୋଷ ହୁଏ।
ଦୃଷ୍ଟଗୃତ୍ଯୁଵଶାଦ୍ଵାପି ଅଦଗ୍ଧଵପୁଷସ୍ତଥା । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ଜାଯତେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ପୀଡ୍ଯନ୍ତେ ଯେନ ଜନ୍ତଵଃ ॥ ୨,୨୦.
ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଦେହ ଦାହ କରାଯାଇନାହିଁ, ତେବେ ପିତୃଦେହ ହୁଏ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେତମୁକ୍ତିଂ ସମାଚରେତ୍ । ଯୋ ଵୈ ନ ମନ୍ଯତେ ପ୍ରେତାନ୍ମୃତଃ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୨୦.
ଏପରି ଜାଣି, ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଜେ ପିତୃଦେହ ପାଇଥାଏ।
ପ୍ରେତଦୋଷଃ କୁଲେ ଯସ୍ଯ ସୁଖଂ ତସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ମତିଃ ପ୍ରୀତୀ ରତିର୍ବୁଦ୍ଧିର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପଞ୍ଚଵିନାଶନମ୍ ॥ ୨,୨୦.
ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ପିତୃଦୋଷ ରହିଛି, ସେଠାରେ ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ; ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରେମ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଧନ—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ତୃତୀଯେ ପଞ୍ଚମେ ପୁଂସି ଵଂଶଚ୍ଛେଦୋ ହି ଜାଯତେ । ଦରିଦ୍ରୋ ନିର୍ଧନଶ୍ଚୈଵ ପାପକର୍ମା ଭଵେଭଵେ ॥ ୨,୨୦.
ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିରେ ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ; ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଧନହୀନତା ଆସେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ।