ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସ୍ଵଂ ଵେଶ୍ମ ପୁନରାଗତ୍ଯ ମିତ୍ରସ୍ଥାନେ ଵିଶନ୍ତି ତେ । ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ନିରୀକ୍ଷନ୍ତେ ରୋଗଶୋକାଦିବନ୍ଧନାଃ ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରି, ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ରୁହି, ରୋଗ, ଶୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧନରେ ଜଡ଼ି ଦେଖନ୍ତି ।

ପୀଡଯନ୍ତି ଜ୍ଵରୀଭୂଯ ଏକାନ୍ତରମିଷେଣ ତୁ । ତୃତୀଯକଜ୍ଵରା ଭୂତ୍ଵା ଶୀତଵାତାଦିପୀଡଯା ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ଜ୍ୱର ହୋଇ ଖାଦ୍ୟର ଏକ ଅଂଶରେ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତୃତୀୟ ଜ୍ୱର ହୋଇ ଶୀତ, ବାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି ।

ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ରୋଗାଞ୍ଛିରୋଽର୍ତିଂ ଚ ଵିଷୂଚିକାମ୍ । ଚିନ୍ତ ଯନ୍ତି ସଦା ତେଷାମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟାଦିସ୍ଥଲସ୍ଥିତାଃ ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୋଗ, ମୁଣ୍ଡ ବେଦନା ଓ ବାନ୍ତି ହେବା ରୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେମାନେ ସଦା ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଓ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ରୁହି ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି ।

ଆତ୍ମଜାନାଂ ଛଲାଲ୍ଲୋକା ଭୂତସଙ୍ଘୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ । ପିବନ୍ତି ତେ ଚ ପାନୀଯଂ ଭୋଜନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଯୋଜିତମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଠକାରେ ଏବଂ ଭୂତମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଖାଦ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ମିଶିଥିବା ପାଣି ପିଉଛନ୍ତି।

ଏଵଂ ପ୍ରେତାଃ ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ନାନାଦୋଷୈର୍ଵିକର୍ମିଣଃ ॥ ୨,୨୦.

ଏଭଳି ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଦୋଷ ଓ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ପିତୃମାନେ ଏପରି ଚରିତ୍ର କରନ୍ତି।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କଥଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ପ୍ରେତାଃ କେନ ରୂପେଣ କସ୍ଯ କିମ୍ । ଜ୍ଞାଯତେ କେନ ଵିଧିନା ଜଲ୍ପନ୍ତି ନ ଵଦନ୍ତି ଵା ॥ ୨,୨୦.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ସେହି ପିତୃମାନେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି? କେଉଁ ରୂପରେ, କାହାପାଇଁ, କିପରି ଜଣାପଡ଼େ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ସେମାନେ କଥା କହନ୍ତି କିମ୍ବା ଚୁପ୍ ରହନ୍ତି?

ଏନଂ ଛିନ୍ଧି ମନୋମୋହଂ ମମ ଚେଦିଚ୍ଛସି ପ୍ରିଯମ୍ । କଲିକାଲେ ହୃଷୀକେଶ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ଜାଯତେ ବହୁ ॥ ୨,୨୦.

ମୋତେ ଯଦି ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଏହି ମୋ ମନର ଭ୍ରମ ଦୂର କର। କଳିଯୁଗରେ, ହୃଷୀକେଶ, ପିତୃତ୍ୱ ଅନେକଥର ହେଉଛି।

ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ସ୍ଵକୁଲଂ ପୀଡଯେତ୍ପେତଃ ପରଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପୀଡଯେତ୍ । ଜୀଵନ୍ସ ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ନେହୀ ମୃତୋ ଦୁଷ୍ଟତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ପିତୃ ନିଜ ପରିବାରକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ବଞ୍ଚିଥିବାବେଳେ ସେ ସ୍ନେହଶୀଳ ଦେଖାଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ରୁଦ୍ରଜାପୀ ଧର୍ମରତୋ ଦେଵତାତିଥିପୂଜକଃ । ସତ୍ଯଵାକ୍ପ୍ରିଯଵାଦୀ ଚ ନ ପ୍ରେତୈଃ ସ ହି ପୀଡ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ରୁଦ୍ର ଜପ କରେ, ଧର୍ମରେ ରତ, ଦେବତା ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସତ୍ୟ କଥା କହେ ଓ ମିଠା କଥା ହୁଏ, ସେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସର୍ଵକ୍ରିଯାପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ନାସ୍ତିକୋ ଧର୍ମନିନ୍ଦକଃ । ଅସତ୍ଯଵାଦନିରତୋ ନରଃ ପ୍ରେତୈଃ ସ ପୀଡ୍ଯତେ । କଲୌ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପ୍ନୋତି ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଶୁଦ୍ଧକ୍ରିଯାପରଃ ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ନାସ୍ତିକ, ଧର୍ମକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ଅସତ୍ୟ କଥାରେ ଲାଗିଥାଏ—ସେମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି। କଳିଯୁଗରେ, ଅଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ପିତୃତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

କୃତାଦୌ ଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ଚ ନ ପ୍ରେତୋ ନୈଵ ପୀଡନମ୍ । ବହୂନାମେକଜାତାନାମେକଃ ସୌଖ୍ଯଂ ସମଶ୍ନୁତେ ॥ ୨,୨୦.

କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ଓ ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ, ପିତୃତ୍ୱ କିମ୍ବା ତାହାର ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଅନେକ ଜଣ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମାନେ ସମାନ ଭାବେ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ।

ଏକୋ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମା ଚ ଏକଃ ସନ୍ତତିମାଞ୍ଜନଃ । ଏକଃ ସମ୍ପୀଡ୍ଯତେ ପ୍ରେତୈରେକଃ ସୁତଧନାନ୍ଵିତଃ ॥ ୨,୨୦.

ଏକ ଜଣ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏକ ଜଣ ସନ୍ତାନ ଥାଏ, ଏକ ଜଣ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ, ଏକ ଜଣ ପୁଅ ଓ ଧନ ଥାଏ।

ଏକସ୍ଯ ପୁତ୍ରନାଶଃ ସ୍ଯାଦେକୋ ଦୁହିତୃମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଵିରୋଧୋ ବନ୍ଧୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରେତଦୋଷେଣ କାଶ୍ଯପ ॥ ୨,୨୦.

ଏକ ଜଣର ପୁଅ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣର କନ୍ୟା ହୁଏ; ପିତୃମାନଙ୍କ ଦୋଷରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ ହୋଇଯାଏ, କାଶ୍ୟପ।

ସନ୍ତତିର୍ଦୃଶ୍ଯତେ ନୈଵ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଵିନଶ୍ଯତି । ପଶୁଦ୍ରଵ୍ଯଵିନାଶଶ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ସନ୍ତାନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ପଶୁ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୁଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ପ୍ରକୃତେଃ ପରିଵର୍ତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ଵେଷଃ ସହ ବନ୍ଧୁଭିଃ । ଅକସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯସନପ୍ରାପ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ସ୍ୱଭାବର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ, ଅଚାନକ ଦୁଃଖ ଆସିଯିବା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ନାସ୍ତିକ୍ଯଂ ଵୃତ୍ତିଲୋପଶ୍ଚ ମହାଲୋଭସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସ୍ଯାଦ୍ଧନ୍ତକଲହୋ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ନାସ୍ତିକତା, ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଡ଼ ଲୋଭ, ସବୁବେଳେ ହିଂସାତ୍ମକ ଝଗଡ଼ା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ପିତୃମାତୃନିହନ୍ତା ଚ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିନ୍ଦକଃ । ଇତ୍ଯାଦୋଷମଵାପ୍ନୋତି ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ମାରେ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ଏପରି ଦୋଷ ପାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ନିତ୍ଯକର୍ମଵିନିଂମୁକ୍ତୋ ଜପହୋମଵିଵର୍ଜିତଃ । ପରଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଚ ହର୍ତା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଜପ ଓ ହୋମ କରେନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ସୁଵୃଷ୍ଟୌ କୃଷିନାଶଶ୍ଚ ଵ୍ଯଵହାରୋ ଵିନଶ୍ଯତି । ଲୋକେ କଲହକାରୀ ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ବ୍ୟବସାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା ହୋଇଯାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ମାର୍ଗେ ଜଙ୍ଗମ୍ଯମାନଂ ତଂ ପୀଡଯେଦ୍ଵାତମଣ୍ଡଲୀ । ପ୍ରେତପୀଡା ତୁ ସା ଜ୍ଞେଯା ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୦.

ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବାବେଳେ ବାତାସର ଘୂର୍ଣ୍ଣି ତାକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛି; ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ ବୋଲି ଜାଣ, ଖଗେଶ୍ୱର, ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ।

ହୀନଜାତ୍ଯା ଚ ସମ୍ବନ୍ଧୋ ହୀନକର୍ମ କରୋତି ଯଃ । ଅଧର୍ମେ ରମତେ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ନିମ୍ନ ଜାତିର ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ନିମ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସବୁବେଳେ ଅଧର୍ମରେ ରମେ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ଵ୍ଯସନୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯନାଶଃ ସ୍ଯାଦୁପକ୍ରାନ୍ତଂ ଵିନଶ୍ଯତି । ଚୌରାଗ୍ନିରାଜଭିର୍ହାନିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧନର ନାଶ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହା ଉପାର୍ଜିତ ହୋଇଛି ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ହୁଏ; ଏପରି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ମହାରୋଗୋପଲବ୍ଧିଶ୍ଚ ବାଲକାନାଂ ଚ ପୀଡନମ୍ । ଜାଯା ସଂପୀଢ୍ଯତେ ଯଚ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆସିବା, ଶିଶୁମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା, ଓ ଜନନୀ ଯା ବନ୍ଧୁ ନାରୀ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା—ଏପରି ସମସ୍ତ ପୀଡା ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣେଷୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵେ । ଅଭାଵୋ ଜାଯତେ ଧର୍ମେ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ବେଦ, ସୃତି, ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ନୀତି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ଅନୁଷ୍ଠିତ ନହେଲେ, ଏପରି ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଦେଵତୀର୍ଥଦ୍ଵିଜାନାଂ ତୁ ନିନ୍ଦାଂଯଃ କୁରୁତେ ନରଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଵା ପରୋକ୍ଷଂ ଵା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖୋଲାମେଳା କିମ୍ବା ଲୁଚିଚୁରି ଭାବରେ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେଉଁଠି ଯେଉଁ ପୀଡା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ସ୍ଵଵୃତ୍ତିହରଣଂ ଯଚ୍ଚ ସ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାହତିସ୍ତଥା । ଵଂଶଚ୍ଛେଦଃ ନଦୃଶ୍ଯେତ ପ୍ରେତଦୋଷାଦ୍ଵିନାନ୍ଯଥା ॥ ୨,୨୦.

ନିଜ ଜୀବିକା ହରାଇଯିବା, ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହେବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ଥିଲେ ହୁଏନା।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗର୍ଭଵିନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ପୁଷ୍ପଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ତଥା । ବାଲାନାଂ ମରଣଂ ଯତ୍ର ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ମହିଳାମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହେବା, ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ନ ମିଳିବା, ଓ ଶିଶୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ଭାଵଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ନ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଂଵତ୍ସରାଦିକମ୍ । ସ୍ଵଯମେଵ ନ କୁର୍ଵୀତ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯଦି କେହି ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ସହିତ ବାର୍ଷିକ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତିନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜେ କରନ୍ତିନାହିଁ, ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।

ତୀର୍ଥେ ଗତ୍ତ୍ଵା ପରାସକ୍ତଃ ସ୍ଵକୃତ୍ଯଂ ଚ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ଧର୍ମକାର୍ଯେ ନ ସମ୍ପତ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ମନ ଅନ୍ୟ କାହିଁକି ଲାଗିଯିବା, ନିଜ କାମକାଜ ଛାଡ଼ିଦେବା, ଓ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ନ ମିଳିବା—ଏପରି ଦୁଃଖ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବାରୁ ହୁଏ।