ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଜନ୍ମ ଲଭ୍ଯତେ । ଯସ୍ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଚରେଦ୍ଧର୍ମଂ ସ ଗଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍ ॥ ୨,୧୯.

ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ଯିଏ ଏହି ଜନ୍ମ ପାଇ ଧର୍ମ କରେ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।

ଅପି ଜାନନ୍ଵୃଥା ଧର୍ମଂ ଦୁଃ ଖମାଯାତି ଯାତି ଚ ॥ ୨,୧୯.

ଧର୍ମ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ତାହାକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରେ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଆସିଯାଏ ଏବଂ ଚାଲିଯାଏ ।

ଜାତୀଶତେନ ଲଭତେ କିଲ ମାନୁଷତ୍ଵଂ ତତ୍ରାପି ଦୁର୍ଲଭତରଂ ଖଗ ଭୋ ଦ୍ଵିଜତ୍ଵମ୍ । ଯସ୍ତତ୍ର ପାଲଯତି ଲାଲଯତି ଵ୍ରତାନି ତସ୍ଯାମୃତଂ ଭଵତି ହସ୍ତଗତଂ ପ୍ରସାଦାତ୍ ॥ ୨,୧୯.

ଶତ ଜନ୍ମ ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ତାହାମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିଜ ହେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ । ଯିଏ ଏଠାରେ ବ୍ରତ ରକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଲାଡ଼େଇ ରଖେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟାରେ ଅମୃତ ହାତରେ ରଖାଯାଏ ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୦ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଯେ କେଚିତ୍ପ୍ରେତରୂପେଣ କୁତ୍ର ଵାସଂ ଲଭନ୍ତି ତେ । ପ୍ରେତଲୋକାଦ୍ଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ କଥଂ କୁତ୍ର ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ॥ ୨,୨୦.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ଯେମାନେ ପ୍ରେତ ଆକାରରେ କେଉଁଠି ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରେତଲୋକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ କିପରି ଏବଂ କେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି?

ଚତୁର୍ଯୁକ୍ତାଶୀତି ଲକ୍ଷୈର୍ନରକୈଃ ପର୍ଯୁପାସିତାଃ । ଯମେନ ରକ୍ଷିତାସ୍ତତ୍ର ଭୂତୈଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରଶଃ ॥ ୨,୨୦.

ଏଠାରେ ସେମାନେ ଚଉରାଶି ଲକ୍ଷ ନରକରେ ଘେରାଯାଇଥାନ୍ତି, ଯମ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଭୂତ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ।

ଵିଚରନ୍ତି କଥଂ ଲୋକେ ନରକାଚ୍ଚ ଵିନିର୍ଗତାଃ । ଗରୁଡୋଦୀରିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମୀନାଥୋଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ନରକରୁ ବାହାରିଲେ ସେମାନେ କିପରି ଏହି ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି? ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀନାଥ କହିଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ପକ୍ଷିରାଜ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଯତ୍ର ପ୍ରେତାଶ୍ଚରନ୍ତି ଵୈ । ପରାର୍ଥଦାରଗ୍ରହଣାଚ୍ଛ (ବ) ଲାଦ୍ଦ୍ରୋହାନ୍ନିଶାଚରାଃ ॥ ୨,୨୦.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ପକ୍ଷୀରାଜ, ଶୁଣ, କେଉଁଠି ପ୍ରେତମାନେ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି—ଯେମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରହଣ, ଚୋରି କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱାସଘାତ କରି ନିଶାରେ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି ।

ତଥୈଵ ସର୍ଵପାପିଷ୍ଠଃ ସ୍ଵାତ୍ମଜାନ୍ଵେଷଣେ ରତାଃ । ଵିଚରନ୍ତ୍ଯଶରୀରାସ୍ତେ କ୍ଷୁପ୍ତିପାସାର୍ଦିତା ଭୃଶମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପାପୀ, ନିଜ ସନ୍ତାନ ଖୋଜିବାରେ ଲାଗିଥିବା, ଦେହ ବିହୀନ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଭୋକ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି ।

ବନ୍ଦୀଗୃହଵି ନିର୍ମୁକ୍ତା ଯେଭ୍ଯୋ ନଶ୍ଯନ୍ତି ଜନ୍ତଵଃ । ତେ ଵ୍ଯଵସ୍ଯନ୍ତି ଚ ପ୍ରେତା ଵଧୋପାଯଂ ଚ ବନ୍ଧୁଷୁ ॥ ୨,୨୦.

ଜେଲଖାନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରେତ ହୋଇ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ।

ପିତୃଦ୍ଵଦାରାଣି ରୁନ୍ଧନ୍ତି ତନ୍ମାର୍ଗୋଚ୍ଛେଦକାସ୍ତଥା । ପିତୃଭା ଗାନ୍ଵିଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପାନ୍ଥେଭ୍ଯସ୍ତସ୍କରା ଇଵ ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ପିତାଙ୍କ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅଟକାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ; ସେମାନେ ପିତୃସ୍ୱତ୍ତ୍ୱ ଦାବି କରନ୍ତି, ଯେପରି ଚୋର ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଲୁଟେ ।

ସ୍ଵଂ ଵେଶ୍ମ ପୁନରାଗତ୍ଯ ମିତ୍ରସ୍ଥାନେ ଵିଶନ୍ତି ତେ । ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ନିରୀକ୍ଷନ୍ତେ ରୋଗଶୋକାଦିବନ୍ଧନାଃ ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରି, ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ରୁହି, ରୋଗ, ଶୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧନରେ ଜଡ଼ି ଦେଖନ୍ତି ।

ପୀଡଯନ୍ତି ଜ୍ଵରୀଭୂଯ ଏକାନ୍ତରମିଷେଣ ତୁ । ତୃତୀଯକଜ୍ଵରା ଭୂତ୍ଵା ଶୀତଵାତାଦିପୀଡଯା ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ଜ୍ୱର ହୋଇ ଖାଦ୍ୟର ଏକ ଅଂଶରେ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତୃତୀୟ ଜ୍ୱର ହୋଇ ଶୀତ, ବାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି ।

ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ରୋଗାଞ୍ଛିରୋଽର୍ତିଂ ଚ ଵିଷୂଚିକାମ୍ । ଚିନ୍ତ ଯନ୍ତି ସଦା ତେଷାମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟାଦିସ୍ଥଲସ୍ଥିତାଃ ॥ ୨,୨୦.

ସେମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୋଗ, ମୁଣ୍ଡ ବେଦନା ଓ ବାନ୍ତି ହେବା ରୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେମାନେ ସଦା ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଓ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ରୁହି ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି ।

ଆତ୍ମଜାନାଂ ଛଲାଲ୍ଲୋକା ଭୂତସଙ୍ଘୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ । ପିବନ୍ତି ତେ ଚ ପାନୀଯଂ ଭୋଜନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଯୋଜିତମ୍ ॥ ୨,୨୦.

ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଠକାରେ ଏବଂ ଭୂତମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଖାଦ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ମିଶିଥିବା ପାଣି ପିଉଛନ୍ତି।

ଏଵଂ ପ୍ରେତାଃ ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ନାନାଦୋଷୈର୍ଵିକର୍ମିଣଃ ॥ ୨,୨୦.

ଏଭଳି ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଦୋଷ ଓ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ପିତୃମାନେ ଏପରି ଚରିତ୍ର କରନ୍ତି।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କଥଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ପ୍ରେତାଃ କେନ ରୂପେଣ କସ୍ଯ କିମ୍ । ଜ୍ଞାଯତେ କେନ ଵିଧିନା ଜଲ୍ପନ୍ତି ନ ଵଦନ୍ତି ଵା ॥ ୨,୨୦.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ସେହି ପିତୃମାନେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି? କେଉଁ ରୂପରେ, କାହାପାଇଁ, କିପରି ଜଣାପଡ଼େ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ସେମାନେ କଥା କହନ୍ତି କିମ୍ବା ଚୁପ୍ ରହନ୍ତି?

ଏନଂ ଛିନ୍ଧି ମନୋମୋହଂ ମମ ଚେଦିଚ୍ଛସି ପ୍ରିଯମ୍ । କଲିକାଲେ ହୃଷୀକେଶ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ଜାଯତେ ବହୁ ॥ ୨,୨୦.

ମୋତେ ଯଦି ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଏହି ମୋ ମନର ଭ୍ରମ ଦୂର କର। କଳିଯୁଗରେ, ହୃଷୀକେଶ, ପିତୃତ୍ୱ ଅନେକଥର ହେଉଛି।

ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ସ୍ଵକୁଲଂ ପୀଡଯେତ୍ପେତଃ ପରଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପୀଡଯେତ୍ । ଜୀଵନ୍ସ ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ନେହୀ ମୃତୋ ଦୁଷ୍ଟତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୨୦.

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ପିତୃ ନିଜ ପରିବାରକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ବଞ୍ଚିଥିବାବେଳେ ସେ ସ୍ନେହଶୀଳ ଦେଖାଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ରୁଦ୍ରଜାପୀ ଧର୍ମରତୋ ଦେଵତାତିଥିପୂଜକଃ । ସତ୍ଯଵାକ୍ପ୍ରିଯଵାଦୀ ଚ ନ ପ୍ରେତୈଃ ସ ହି ପୀଡ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ରୁଦ୍ର ଜପ କରେ, ଧର୍ମରେ ରତ, ଦେବତା ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସତ୍ୟ କଥା କହେ ଓ ମିଠା କଥା ହୁଏ, ସେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସର୍ଵକ୍ରିଯାପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ନାସ୍ତିକୋ ଧର୍ମନିନ୍ଦକଃ । ଅସତ୍ଯଵାଦନିରତୋ ନରଃ ପ୍ରେତୈଃ ସ ପୀଡ୍ଯତେ । କଲୌ ପ୍ରେତତ୍ଵମାପ୍ନୋତି ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଶୁଦ୍ଧକ୍ରିଯାପରଃ ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ନାସ୍ତିକ, ଧର୍ମକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ଅସତ୍ୟ କଥାରେ ଲାଗିଥାଏ—ସେମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି। କଳିଯୁଗରେ, ଅଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ପିତୃତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

କୃତାଦୌ ଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ଚ ନ ପ୍ରେତୋ ନୈଵ ପୀଡନମ୍ । ବହୂନାମେକଜାତାନାମେକଃ ସୌଖ୍ଯଂ ସମଶ୍ନୁତେ ॥ ୨,୨୦.

କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ଓ ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ, ପିତୃତ୍ୱ କିମ୍ବା ତାହାର ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଅନେକ ଜଣ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମାନେ ସମାନ ଭାବେ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ।

ଏକୋ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମା ଚ ଏକଃ ସନ୍ତତିମାଞ୍ଜନଃ । ଏକଃ ସମ୍ପୀଡ୍ଯତେ ପ୍ରେତୈରେକଃ ସୁତଧନାନ୍ଵିତଃ ॥ ୨,୨୦.

ଏକ ଜଣ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏକ ଜଣ ସନ୍ତାନ ଥାଏ, ଏକ ଜଣ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ, ଏକ ଜଣ ପୁଅ ଓ ଧନ ଥାଏ।

ଏକସ୍ଯ ପୁତ୍ରନାଶଃ ସ୍ଯାଦେକୋ ଦୁହିତୃମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଵିରୋଧୋ ବନ୍ଧୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରେତଦୋଷେଣ କାଶ୍ଯପ ॥ ୨,୨୦.

ଏକ ଜଣର ପୁଅ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣର କନ୍ୟା ହୁଏ; ପିତୃମାନଙ୍କ ଦୋଷରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ ହୋଇଯାଏ, କାଶ୍ୟପ।

ସନ୍ତତିର୍ଦୃଶ୍ଯତେ ନୈଵ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଵିନଶ୍ଯତି । ପଶୁଦ୍ରଵ୍ଯଵିନାଶଶ୍ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ସନ୍ତାନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ପଶୁ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୁଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ପ୍ରକୃତେଃ ପରିଵର୍ତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ଵେଷଃ ସହ ବନ୍ଧୁଭିଃ । ଅକସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯସନପ୍ରାପ୍ତିଃ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ସ୍ୱଭାବର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ବିରୋଧ, ଅଚାନକ ଦୁଃଖ ଆସିଯିବା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ନାସ୍ତିକ୍ଯଂ ଵୃତ୍ତିଲୋପଶ୍ଚ ମହାଲୋଭସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସ୍ଯାଦ୍ଧନ୍ତକଲହୋ ନିତ୍ଯଂ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ନାସ୍ତିକତା, ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ ହେବା, ବଡ଼ ଲୋଭ, ସବୁବେଳେ ହିଂସାତ୍ମକ ଝଗଡ଼ା—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ପିତୃମାତୃନିହନ୍ତା ଚ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିନ୍ଦକଃ । ଇତ୍ଯାଦୋଷମଵାପ୍ନୋତି ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ମାରେ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ଏପରି ଦୋଷ ପାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ନିତ୍ଯକର୍ମଵିନିଂମୁକ୍ତୋ ଜପହୋମଵିଵର୍ଜିତଃ । ପରଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଚ ହର୍ତା ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଯିଏ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଜପ ଓ ହୋମ କରେନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।

ସୁଵୃଷ୍ଟୌ କୃଷିନାଶଶ୍ଚ ଵ୍ଯଵହାରୋ ଵିନଶ୍ଯତି । ଲୋକେ କଲହକାରୀ ଚ ସା ପୀଡା ପ୍ରେତସମ୍ଭଵା ॥ ୨,୨୦.

ଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ବ୍ୟବସାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା ହୋଇଯାଏ—ଏହି ପୀଡ଼ା ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।