ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଧର୍ମ ଏଵାପଵର୍ଗାଯ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଂ ସମାଚରେତ୍ । ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସାଧ୍ଯତେ ଧର୍ମୋ ବହୁଭିର୍ନାର୍ଥରାଶିଭିଃ ॥ ୨,୧୨.

ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କେବଳ ଧର୍ମ ଉପାୟ; ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ; ଧର୍ମ କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ବହୁ ଧନ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।

ଅକିଞ୍ଚନା ହି ମୁନଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵନ୍ତୋ ଦିଵଂ ଗତାଃ । ଅଶ୍ରଦ୍ଧଯା ହୁତଂ ଦତ୍ତଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ କୃତଂ ଚ ଯତ୍ । ଅସଦିତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ପକ୍ଷିନ୍ପ୍ରେତ୍ଯ ଚେହ ନ ତତ୍ଫଲମ୍ ॥ ୨,୧୨.

ଯେଉଁ ମୁନିମାନେ କିଛି ନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଯାହା କିଛି ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ହୋମ, ଦାନ, କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ସେ ସବୁ ଅସତ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଓ ପକ୍ଷୀ, ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରେ ତାହାର କୌଣସି ଫଳ ନାହିଁ।

thumb|500px|ଓଂକାରେଶ୍ଵର କ୍ଷେତ୍ରେ ନନ୍ଦିନଃ ପ୍ରତିମାନି। ପ୍ରତିମା ବାହ୍ଯମୁଖୀ ଅଥଵା ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ଅସ୍ତି। ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୩ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କର୍ମଣା କେନ ଦେଵେଶ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ନୈଵ ଜାଯତେ । ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସର୍ଵଜନ୍ତୂନାଂ ତଦ୍ବ୍ରୂହି ପରମେଶ୍ଵର ॥ ୨,୧୩.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ପିଶାଚ ହୁଏ ନାହିଁ? ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହ, ପରମେଶ୍ୱର।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଅଥ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଂକ୍ଷେପାତ୍କ୍ଷଯାହାଦୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ । ସ୍ଵହସ୍ତେନୈଵ କର୍ତଵ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷକାମୈସ୍ତୁ ମାନଵୈଃ ॥ ୨,୧୩.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କ୍ଷୟ, ଆହାର ଓ ଉତ୍ତରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ହାତରେ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାମପି ଵିଶେଷେଣ ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଧିକେ ଶିଶୌ । ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦିକଂ କର୍ମ ପ୍ରେତତ୍ଵଵିନିଵୃତ୍ତଯେ । ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦୃତେ ନାନ୍ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦସ୍ତି ମହୀତଲେ ॥ ୨,୧୩.

ନାରୀମାନେ ବିଶେଷକରି, ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଉପରେ ଥିବା ଶିଶୁ ପାଇଁ, ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦ୍ୱାରା ପିଶାଚତ୍ୱ ଦୂର ହୁଏ; ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।

ଜୀଵନ୍ଵାପି ମୃତୋ ଵାପି ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କରୋତି ଯଃ । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ଵିନା ଦାନମଖଵ୍ରତୈଃ ॥ ୨,୧୩.

ଯେଉଁଠି ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବୃଷ ଛାଡ଼ାଯାଏ, ସେଠି ଦାନ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପିଶାଚ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ ଜୀଵନ୍ଵାପି ମୃତୋଽପି ଵା । କୁର୍ଯାତ୍ସୁରଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରୂହି ମେ ମଧୁସୂଦନ ॥ ୨,୧୩.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କେଉଁ ସମୟରେ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ? ମୋତେ କୁହ, ଦେବମାନ୍ୟ, ମଧୁସୂଦନ।

କିଂ ଫଲଂ ତୁ ଭଵେଦନ୍ତେ କୃତୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧୈସ୍ତୁ ଷୋଡଶୈଃ ॥ ୨,୧୩.

ଷୋଳ ଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ଶେଷରେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ?

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଅକୃତ୍ଵା ତୁ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କୁରୁତେ ପିଣ୍ଡପାତନମ୍ । ନୋପତିଷ୍ଠତି ତଚ୍ଛ୍ରେଯୋ ଦାତୁଃ ପ୍ରେତସ୍ଯ ନିଷ୍ଫଲମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ନ କରି, କେବଳ ପିଣ୍ଡ ଦେଲେ, ସେଥିରେ ପିତୃଙ୍କୁ କୌଣସି ଉପକାର ମିଳେ ନାହିଁ; ଏହା ନିର୍ଫଳ।

ଏକାଦଶାହେ ପ୍ରେତସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ନୋତ୍ସୃଜ୍ଯତେ ଵୃଷଃ । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ସୁସ୍ଥିରଂ ତସ୍ଯ ଦତ୍ତୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଶତୈରପି ॥ ୨,୧୩.

ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଯଦି ପିତୃ ପାଇଁ ବୃଷ ଛାଡ଼ାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଶତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପିତୃ ଭାବ ଦୃଢ଼ ରହିଯାଏ।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ସର୍ପାଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତମୃତ୍ଯୂନାମଗ୍ନିଦାହାଦି ନ କ୍ରିଯା । ଜଲେନ ଶୃଙ୍ଗିଣା ଵାପି ଶସ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ମ୍ରିଯତେ ଯଦି ॥ ୨,୧୩.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ସାପ ଡ଼ସିବା, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିବା ଓ ଏହିପରି ଅପମୃତ୍ୟୁ ଯେଉଁମାନେ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଳ, ଶିଂଘ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କୌଣସି କ୍ରିୟା ହୁଏ ନାହିଁ—

ଅସନ୍ମୃତ୍ଯୁମୃତାନାଂ ଚ କଥଂ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଭଵତ୍ପ୍ରଭୋ । ଏତନ୍ମେ ସଂଶଯଂ ଦେଵ ଚ୍ଛେତ୍ତୁମର୍ହସ୍ଯଶେଷତଃ ॥ ୨,୧୩.

ଏହିପରି ଅପମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧି କିପରି ହୁଏ, ପ୍ରଭୁ? ମୋ ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଷଣ୍ମାସୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶୁଧ୍ଯେଦ୍ଯୁଗ୍ମେ ସାର୍ଧେ ତୁ ବାହୁଜଃ । ସାର୍ଧମାସେନ ଵୈଶ୍ଯସ୍ତୁ ଶୂଦ୍ରୋ ମାସେନ ଶୁଧ୍ଯତି ॥ ୨,୧୩.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଛଅ ମାସରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏକ ବର୍ଷ ଓ ଅର୍ଧରେ, ବୈଶ୍ୟ ଏକ ମାସ ଓ ଅର୍ଧରେ, ଶୂଦ୍ର ଏକ ମାସରେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନ୍ଯଶେଷାଣି ସୁତୀର୍ଥେ ମ୍ରିଯତେ ଯଦି । ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ନ ସ ଯାତୀହ ଦୁର୍ଗତିମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ଯଦି କେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦେଇ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।

ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ଯତିଧର୍ମଂ ସମାଚରେତ୍ । ଯତିତ୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁମାପ୍ନୋତି ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଶାଖ୍ଵତମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଓ ଏହିପରି କ୍ରିୟା କରି, ଯେଉଁଠି ଯତିର ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଯାଏ, ଯଦି ଯତି ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଵିକର୍ମ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ଶିଷ୍ଟାଚାରଵିଵର୍ଜିତଃ । ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ନ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯମଶାସନମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ଯେଉଁଠି ଲୋକ ନୀତି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅପକର୍ମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଓ ଏହିପରି କ୍ରିୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

ପୁତ୍ତ୍ରୋ ଵା ସୋଦରୋ ଵାପି ପୌତ୍ରୋ ବନ୍ଧୁଜନସ୍ତଥା । ଗୋତ୍ରିଣଶ୍ଚାର୍ଥଭାଗୀ ଚ ମୃତେ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୃଷୋତ୍ସଵମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ପୁଅ, ଭାଇ, ନାତି, ବନ୍ଧୁ, ଗୋତିଆ କିମ୍ବା ସହଅଂଶୀ, ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ବୃଷ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁତ୍ରାଭାଵେ ତୁ ପତ୍ନୀ ସ୍ଯାଦ୍ଦୌହିତ୍ତ୍ରୋ ଦୁହୀତାପି ଵା । ପୁତ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଦ୍ଯମାନେଷୁ ଵୃଷଂ ନାନ୍ଯେନ କାରଯେତ୍ ॥ ୨,୧୩.

ପୁଅ ନଥିଲେ, ଝିଅ, ଝିଅର ପୁଅ କିମ୍ବା ଜଣେ ପତ୍ନୀ ବୃଷ ଛାଡ଼ିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ପୁଅ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କେହି ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ପୁତ୍ତ୍ରା ଯସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ନରା ନାର୍ଯଃ ସୁରେଶ୍ଵର । ଏତନ୍ମେ ସଂଶଯଂ ଦେଵ ଚ୍ଛେତୁମର୍ହସ୍ଯଶେଷତଃ ॥ ୨,୧୩.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ହେ ଦେବ, ଯଦି କାହାରି ପୁଅ କିମ୍ବା ମହିଳା ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ଦୟାକରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଅପୁତ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଗତିର୍ନାସ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗୋ ନୈଵ ଚ ନୈଵ ଚ । ତସ୍ମାତ୍କେନାପ୍ଯୁପାଯେନ ପୁତ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଜନନଂ ଚରେତ୍ ॥ ୨,୧୩.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନେ କୌଣସି ଗତି କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହିଠାରୁ, ଯେପରି ହେଉ, ପୁଅ ହେବା ପାଇଁ ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଯାନି କାନି ଚ ଦାନାନି ସ୍ଵଯଂ ଦତ୍ତାନି ମାନଵୈଃ । ତାନିତାନି ଚ ସର୍ଵାଣି ତୂପତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚାଗ୍ରତଃ ॥ ୨,୧୩.

ମଣିଷ ନିଜେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦାନ ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହେ।

ଵ୍ଯଞ୍ଜନାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାନି ଯାନି ଚ । ସ୍ଵହସ୍ତେନ ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଦେହାନ୍ତେ ଚାକ୍ଷଯଂ ଫଲମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ନିଜ ହାତରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ, ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ ଏବଂ ମସଲା, ଦେହ ଶେଷରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଵାସାଂସି ଭୋଜନାନି ପାଦନି ଚ । ଯତ୍ରଯତ୍ର ଵସେଜ୍ଜନ୍ତୁସ୍ତତ୍ରତତ୍ରୋପତିଷ୍ଠତି ॥ ୨,୧୩.

ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ, ପାଣି—ଯେଉଁଠି ଜୀବ ରହେ, ସେଠି ସେଇ ଦାନ ସେଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇଥାଏ।

ଯାଵତ୍ସ୍ଵସ୍ଥଂ ଶରୀରଂ ହି ତାଵଦ୍ଧର୍ମଂ ସମାଚରେତ୍ । ଅସ୍ଵସ୍ଥଃ ପ୍ରେରିତଶ୍ଚାନ୍ଯୈର୍ନାକିଞ୍ଚିତ୍କର୍ତୁମର୍ହତି ॥ ୨,୧୩.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେହ ସ୍ୱସ୍ଥ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ। ଅସ୍ୱସ୍ଥ ହେଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବାଧ୍ୟ କଲେ, କିଛି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଜୀଵତୋଽପି ମୃତସ୍ଯେହ ନ ଭୂତଂ ଚୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ । ଵାଯୁଭୂତଃ କ୍ଷୁଧାଵିଷ୍ଟୋ ଭ୍ରମତେ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍ ॥ ୨,୧୩.

ଏଠାରେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତରକ୍ରିୟା ହୁଏ, ତାହା ନାହିଁ। ସେ ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଦିନ ରାତି ଭୂଲିଘୁରେ।

କୃମିଃ କୀଟଃ ପତଙ୍ଗୋ ଵା ଜାଯତେ ମ୍ରିଯତେ ପୁନଃ । ଅସଦ୍ଗର୍ଭେ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ଜାତଃ ସଦ୍ଯୋ ଵିନଶ୍ଯତି ॥ ୨,୧୩.

ସେ କେବେ କୃମି, କେବେ ପୋକା, କେବେ ପତଙ୍ଗ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପୁଣି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ। ଯଦି ଅସତ୍ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସଂହାର ହୋଇଯାଏ।

ଯାଵତ୍ସ୍ଵସ୍ଥମିଦଂ ଶରୀରମରୁଜଂ ଯାଵଜ୍ଜରା ଦୂରତୋ ଯାଵଚ୍ଚେନ୍ଦ୍ରିଯଶକ୍ତିରପ୍ରତିହତା ଯାଵତ୍କ୍ଷଯୋ ନାଯୁଷଃ । ଆତ୍ମଶ୍ରେଯସି ତାଵଦେଵ ଵିଦୁଷା କାର୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନୋ ମହାନ୍ସନ୍ଦୀପ୍ତେ ଭଵନେ ତୁ କୂପଖନନଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯମଃ କୀଦୃଶଃ ॥ ୨,୧୩.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଦେହ ସ୍ୱସ୍ଥ, ରୋଗ ନାହିଁ, ବୟସ୍ ଦୂରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ, ଆୟୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଭଲ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଘରକୁ ଆଗୁନ ଲାଗିଲେ କୁଆଁ ଖୋଦିଲେ କଣ ଉପକାର?

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୪ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଆର୍ତେନ ମ୍ରିଯମାଣେନ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ତତ୍ଫଲଂ ଵଦ । ସ୍ଵସ୍ଥାଵସ୍ଥେନ ଦତ୍ତେନ ଵିଧିହୀନେନ ଵା ଵିଭୋ ॥ ୨,୧୪.

ଗରୁଡ଼ ପଚ୍ଛା: ଭଗବନ୍, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, ଦୁଃଖରେ ଅସୁସ୍ଥ ଓ ମରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକ ଦେଇଥିବା ଦାନ, ସ୍ୱସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ, କିମ୍ବା ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରି ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ କଣ?

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଏକା ଗୌଃ ସ୍ଵସ୍ଥଚିତ୍ତସ୍ଯ ହ୍ଯାତୁରସ୍ଯ ଚ ଗୋଶତମ୍ । ସହସ୍ରଂ ମ୍ରିଯମାଣସ୍ଯ ଦତ୍ତଂ ଵିତ୍ତଵିଵର୍ଜିତମ୍ ॥ ୨,୧୪.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏକ ସ୍ୱସ୍ଥ ମନର ଲୋକ ଦେଇଥିବା ଗାଈର ଦାନ, ଏକ ଅସୁସ୍ଥ ଲୋକ ଦେଇଥିବା ଗାଈର ଦାନର ଶତଗୁଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ମରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଏକ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଦେଇଥିବା ଗାଈର ଦାନର ଏହି ଫଳ ହଜାରଗୁଣ ହୁଏ।