ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପୁରା ମାଂ ଗରୁଡଃ ପକ୍ଷୀ ତପସାରାଧଯଦ୍ଭୁଵି 2.

ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷୀ ଭୂମିରେ ତପସ୍ୟା କରି ମୋତେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।

ମମ ମାତା ଚ ଵିନତା ନାଗୈର୍ଦାସୀକୃତା ହରେ 2.

ହେ ହରି, ମୋର ମାଆ ବିନତାକୁ ନାଗମାନେ ଦାସୀ କରିଥିଲେ।

ଦାସ୍ଯାଦ୍ଵିମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ଯଥାହଂ ଵାହନସ୍ତଵ 2.

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦାସୀପଣରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ବାହନ ହୋଇଛି।

ପୁରାଣସଂହିତାକର୍ତ୍ତା ଯଥାଽହଂ ସ୍ଯାଂ ତଥା କୁରୁଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ 2.

ମୁଁ ଯେପରି ପୁରାଣ ସଂହିତା ରଚନା କରିଛି, ସେପରି ତୁମେ କର; ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ।

ନାଗଦାସ୍ଯାନ୍ମାତରଂ ତ୍ଵଂ ଵିନତାଂ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯସି 2.

ତୁମେ ନାଗମାନଙ୍କ ଦାସୀପଣରୁ ତୁମ ମାଆ ବିନତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବ।

ମହାବଲୋ ଵାହନସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ଵିଷାର୍ଦନଃ 2.

ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାହନ ଓ ବିଷ ନାଶକ ହେବ।

ଯଦୁକ୍ତଂ ମତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତଵ ଚାଵିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି 2.

ମୋର ଯେଉଁ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେବ।

ଯଥାହଂ ଦେଵଦେଵାନାଂ ଶ୍ରୀଃ ଖ୍ଯାତୋ ଵିନତାସୁତ 2.

ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ, ଯେପରି ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେପରି—

ଯଥାହଂ କୀର୍ତ୍ତନୀଯୋଽଥ ତଥା ତ୍ଵଂ ଗରୁଡାତ୍ମନା 2.

ମୁଁ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ରୂପରେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଗରୁଡୋ ରୁଦ୍ର ! କଶ୍ଯପାଯାହ ପୃଚ୍ଛତେ 2.

ଏପରି କହିବା ପରେ, ଗରୁଡ଼ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ହେ ରୁଦ୍ର।

ସ୍ଵଯଂ ଚାନ୍ଯମନା ଭୂତ୍ଵା ଵିଦ୍ଯଯାନ୍ଯାନ୍ଯ ଜୀଵଯତ୍ ଗରୁଡୋକ୍ତଂ ଗାରୁଡଂ ହି ଶ୍ରୃଣୁ ରୁଦ୍ର ! ମଦାତ୍ମକମ୍ ।। 2.

ସେ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନରେ ଅନ୍ୟକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ। ହେ ରୁଦ୍ର, ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ଏହି ଗରୁଡ଼ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ମୋର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଇତି ରୁଦ୍ରାବ୍ଜଜୌ ଵିଷ୍ଣୋଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମୁନିଃ 3.

ଏଭଳି, ମୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିବା ରୁଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।

ମୁନୀନାଂ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାଂ ମଧ୍ଯେ ସର୍ଗାଦ୍ଯଂ ଦେଵପୂଜନମ୍ 3.

ମୁନିମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ସମୟରେ, ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ବିବରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଦିଧର୍ମାଶ୍ଚ ଦାନରାଜ୍ଯାଦିଧର୍ମକାଃ 3.

ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦାୟିତ୍ୱ, ଦାନ ଓ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଖୋଲାସା କରାଯାଇଥିଲା।

ଅଂଗାନି ପ୍ରଲଯୋ ଧର୍ମକାମାର୍ଥଜ୍ଞାନମୁତ୍ତମମ୍ 3.

ଏହି ସମସ୍ତ ଅଂଶ, ପ୍ରଳୟ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା।

ପୁରାଣେ ଗାରୁଡେ ସର୍ଵଂ ଗରୁଡୋ ଭଗଵାନଥ 3.

ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ, ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଭଗବତ୍ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।

ଭୁତ୍ଵା ହରେର୍ଵାହନଂ ଚ ସର୍ଗାଦୀନାଂ ଚ କାରଣମ୍ 3.

ହରିଙ୍କ ଭାନ୍ଧା ହୋଇ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ତାହାର କ୍ରମର କାରଣ ହେଲେ।

ଚକ୍ରେ କ୍ଷୁଧା ହୃତଂ ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମୁଦରେ ହରେଃ 3.

ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭୋକରେ ହରିଙ୍କ ଗଭରେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରସିଥିଲେ, ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।

କଶ୍ଯପୋ ଗାରୁଡାଦ୍ଵୃକ୍ଷଂ ଦଗ୍ଧଂ ଚାଜୀଵଯଦ୍ଯତଃ 3.

ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଶିକ୍ଷାର ଶକ୍ତିରେ, କଶ୍ୟପ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଇଥିବା ଗଛକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ।

ତଚ୍ଛ୍ରୀମଦ୍ରାରୁଡଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦଂ ପଠତସ୍ତଵ 3.

ଏହି ଶ୍ରୀମୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଗରୁଡ଼ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଇଥାଏ, ତୁମେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଗଶ୍ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗଶ୍ଚ ଵଂଶୋ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ 4.

ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ, ବଂଶାବଳୀ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ସମ୍ପର୍କରେ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି।

ଶ୍ରୃଣୁ ରୁଦ୍ର ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଗାଦୀନ୍ପାପନାଶନାନ୍ 4.

ହେ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ନାଶକ ବିଷୟ ବିବରଣ କରିବି, ଶୁଣ।

ନରନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଵାସୁଦେଵୋ ନିରଂଜନଃ 4.

ଦିବ୍ୟ ନରନାରାୟଣ, ବାସୁଦେବ ଓ ନିର୍ମଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ କହାଯାଇଛି।

ତଦେତତ୍ସର୍ଵମେଵୈତଵ୍ଦ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଵରୂପଵତ୍ । ତଥା ପୁରୁଷରୂପେଣ କାଲରୂପେଣ ଚ ସ୍ଥିତମ୍ ।। 4.

ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ରୂପରେ, ପୁରୁଷ ଓ କାଳ ରୂପରେ ବି ଅବସ୍ଥିତ।

ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥାଽଵ୍ଯକ୍ତଂ ପୁରୁଷଃ କାଲ ଏଵ ଚ 4.

ପ୍ରକଟ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ, ଅପ୍ରକଟ ହେଉଛନ୍ତି ପୁରୁଷ, ଏବଂ କାଳ ମଧ୍ୟ।

ଅନାଦିନିଧନୋ ଧାତା ତ୍ଵନନ୍ତଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ 4.

ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆଦି ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସେ ଅନନ୍ତ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ।

ତସ୍ମାହୁଦ୍ଧିର୍ମନସ୍ତସ୍ମାତ୍ତତଃ ଖଂ ପଵନସ୍ତତଃ 4.

ତାଙ୍କଠାରୁ ବୁଦ୍ଧି, ବୁଦ୍ଧିରୁ ମନ, ତାପରେ ଆକାଶ, ତାପରେ ବାୟୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଅଣ୍ଡୋ ହିରଣ୍ମଯୋ ରୁଦ୍ର । ତସ୍ଯାନ୍ତଃ ସ୍ଵଯମେଵ ହି 4.

ସୁନା ଡାଣ୍ଡାଟି ହେଉଛି ରୁଦ୍ର; ଏହାର ଭିତରେ ସେ ନିଜେ ବସିଛନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମା ଚତୁର୍ମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ରଜୋମାତ୍ରାଧିକଃ ସଦା 4.

ଚାରିଟି ମୁହଁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ରଜ ଗୁଣରେ ଅଧିକ ଥାନ୍ତି।