ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

କ୍ରିଯତେ ମାନୁଷାଣାନ୍ତୁ ସ ଵା ଆହୁତିପୂର୍ଵକଃ । ଵିପ୍ରୈର୍ଵିଧିରତଃ କାର୍ଯୋ ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା ହୋମ ଦେଇ କରାଯିବା ଉଚିତ୍; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।

ଶଵସ୍ଥାନସମୀପେ ତୁ କ୍ଷେପ୍ତଵ୍ଯାଃ ପୁତ୍ତଲାସ୍ତତଃ । ଦର୍ଭକୢପ୍ତାସ୍ତୁ ଚତ୍ଵାର ଋକ୍ଷମନ୍ତ୍ରାଭିମନ୍ତ୍ରିତାଃ

ଶବ ଥିବା ସ୍ଥାନ ନିକଟରେ ଦର୍ଭା ଘାସରେ ଚାରିଟି ପୁତୁଳି ତିଆରି, ନକ୍ଷତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର କରି, ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ତତୋ ଦାହଃ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯସ୍ତୈଶ୍ଚ ପୁତ୍ତଲକୈଃ ସହ । ସୂତକାନ୍ତେ ତଦା ପୁତ୍ତ୍ରୈଃ କାର୍ଯଂ ଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକମ୍

ଏହି ପୁତୁଳି ସହିତ ଦାହ କରିବା ଉଚିତ୍। ସୂତକ ଶେଷରେ, ପୁଅମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ଟି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।

ପଞ୍ଚକେଷୁ ମୃତୋ ଯୋଽସୌ ନ ସତିଂ ଲଭତେ ନରଃ । ତିଲାନ୍ ଗାଞ୍ଚ ସୁଵର୍ଣଞ୍ଚ ତମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଘୃତଂ ଦଦେତ୍

ପଞ୍ଚକ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ପରଜନ୍ମରେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଉନାହିଁ; ତାହା ପାଇଁ ତିଳ, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଘିଅ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵିପ୍ରାଣାଂ ଦାପଯେଦ୍ଦାନଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶନମ୍ । ଭୋଜନୋପାନହୌଚ୍ଛତ୍ତ୍ରଂ ହେମମୁଦ୍ରା ଚ ଵାସସୀ

ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ, ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍।

ଦକ୍ଷିଣା ଦୀଯତେ ଵିପ୍ରେ ପାତକସ୍ଯ ପ୍ରମୋଚନଃ । ମଯାତେଽଯଂ ସମାଖ୍ଯାତୋ ଵିଧିଃ ପଞ୍ଚହରଃ ସ୍ଥିତଃ । ସଂଯମିନ୍ଯାଂ ଯଥାଯାନଂ ଯଥାଵର୍ଷଂ ମୃତକ୍ରିଯା

ପାପ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଦରକାର। ଏହିପରି ପଞ୍ଚକ ନକ୍ଷତ୍ରର ବିଧି ଓ ଋତୁ ଓ ଆତ୍ମାର ଯାତ୍ରା ଅନୁଯାୟୀ ମୃତକ କ୍ରିୟା ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୫ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଏଵଂ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ନରଂ ପ୍ରେତଂ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ତିଲୋଦକମ୍ । ଅଗ୍ରତଃ ସ୍ତ୍ରୀଜନୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵ୍ରଜେଯୁଃ ପୃଷ୍ଠତୋ ନରାଃ ॥ ୨,୫.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୃତଦେହକୁ ଦାହ କରି, ସ୍ନାନ କରି ତିଳ ଜଳ ଦେଇ, ମହିଳାମାନେ ଆଗରେ ଯିବେ, ପୁରୁଷମାନେ ପଛରେ ଚାଲିବେ।

ପ୍ରାଶଯେନ୍ନିମ୍ବପତ୍ରାଣି ରୁଦନ୍ତୋ ନାମପୂର୍ଵକମ୍ । ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ଚାଚମନଂ ପାଷାଣୋପରି ସଂସ୍ଥିତେ ॥ ୨,୫.

ସେମାନେ କନ୍ଦି କନ୍ଦି ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିମ୍ବ ପତ୍ର ଚବାଇବେ; ପରେ, ପାଥର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଆଚମନ କରିବେ।

ତେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଗୃହଂ ସର୍ଵେ ସୁତାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସପିଣ୍ଡକାଃ । ଭଵେଯୁର୍ଦଶରାତ୍ରଂ ଵୈ ଯତ ଆଶୌଚକଂ ଖଗ ॥ ୨,୫.

ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦଶ ଦିନ ଶୌଚ ମାନିବା ଉଚିତ୍, ହେ ଖଗ।

କ୍ରୀତଲବ୍ଧାଶନାଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵପେଯୁସ୍ତେ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଅକ୍ଷାରଲଵଣାନ୍ନାଃ ସ୍ଯୁର୍ନିମଜ୍ଜେଯୁଶ୍ଚ ତେ ତ୍ର୍ଯହମ୍ ॥ ୨,୫.

ସମସ୍ତେ କିଣିବା କିମ୍ବା ମିଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଶୋଇବେ; ତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟରେ ଲୁଣ ବା ମସଲା ନ ଥିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ସେମାନେ ତିନି ଦିନ ସ୍ନାନ କରିବେ।

ଅମାଂସଭୋଜନାଶ୍ଚାଧଃ ଶଯୀରନ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ । ପରସ୍ପରଂ ନ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟା ଦାନାଧ୍ଯଯନଵର୍ଜିତାଃ ॥ ୨,୫.

ମାଂସ ଖାଇବେ ନାହିଁ, ଭୂମିରେ ଶୋଇବେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରଖିବେ, ପରସ୍ପର ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ ନାହିଁ, ଦାନ ଓ ପାଠ ପଢ଼ିବେ ନାହିଁ।

ମଲିନାଶ୍ଚାଧୋମୁଖାଶ୍ଚ ଦୀନା ଭୋଗଵିଵର୍ଜିତାଃ । ଅଙ୍ଗସଂଵାହନଂ କେଶମାର୍ଜନଂ ଵର୍ଜଯନ୍ତି ତେ ॥ ୨,୫.

ସେମାନେ ଅପବିତ୍ର, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦୁଃଖିତ ଓ ମନମରା ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି, ଭୋଗବିଲାସରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଦେହ ମସାଜ କିମ୍ବା କେଶ ଛେଡ଼ାଇବା ଭଳି କାମ କରିବାକୁ ଏମାନେ ଏଡ଼ାଇ ଚାଲନ୍ତି ।

ମୃନ୍ମଯେ ପତ୍ରଜେ ଵାପି ଭୁଞ୍ଜୀରଂସ୍ତେ ଚ ଭାଜନେ । ଉଵାସନ୍ତୁ ତେ କୁର୍ଯୁରେକାହମଥ ଵା ତ୍ର୍ଯହମ୍ ॥ ୨,୫.

ମାଟିର ବା ପତ୍ରର ଭାଜନରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ଦିନ କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ଅଲଗା ରହିବା ଦରକାର ।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଆଶୌଚିନ ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତମାଶୌଚସ୍ଯ ଚ ଵୈ ପ୍ରଭୋ । ଲକ୍ଷଣଂ କିଂ କିଯତ୍କାଲଂ ଭାଵ୍ଯଂ ଵା ତଦ୍ଯୁତୈର୍ନରୈଃ ॥ ୨,୫.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: 'ଏହାକୁ ଅପବିତ୍ରତା କୁହାଯାଏ । ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହାର ଲକ୍ଷଣ କଣ, କେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ରହିଥାଏ, ଏବଂ କିଏ ଏହା ମାନିବା ଉଚିତ୍?'

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଅପନୋଦ୍ଯନ୍ତ୍ଵିଦଂ କାଲାଦିଭିରାଶୁ ନିଷେଧକୃତ୍ । ପିଣ୍ଡାଧ୍ଯଯନଦାନାଦେଃ ପୁଙ୍ଗତୋଽତିଶଯୋ ହି ତତ୍ ॥ ୨,୫.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: 'ଏହି ଅପବିତ୍ରତା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଓ ନିଷେଧ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହୁଏ; ବିଶେଷକରି ପିଣ୍ଡ, ପାଠ ଓ ଦାନ ଭଳି କାମରେ ଏହା ଅଧିକ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ।'

ଦଶାହଂ ଶାଵମାଶୌଚଂ ସପିଣ୍ଡେଷୁ ଵିଧୀଯତେ । ଜନନେଽପ୍ଯେଵମେଵ ସ୍ଯାନ୍ନିପୁଣଂ ଶୁଦ୍ଧିମିଚ୍ଛତାମ୍ ॥ ୨,୫.

ଏକେ ଦାନା ଭାଗ କୁ ନେଇଥିବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଅପବିତ୍ରତା ଦଶ ଦିନ ରହିଥାଏ; ଶୁଦ୍ଧି ଚାହାଁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ ।

ଜନ୍ମନ୍ଯେକୋଦକାନାନ୍ତୁତ୍ରିରାତ୍ରାଚ୍ଛୁଦ୍ଧିରିଷ୍ଯତେ । ଶାଵସ୍ଯ ଶେଷାଚ୍ଛୁଧ୍ଯନ୍ତି ତ୍ର୍ଯହାଦୁଦକଦାଯିନଃ ॥ ୨,୫.

ଜନ୍ମରେ ଏକେ ପାଣି ନେଇଥିବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପାଇଁ ତିନି ରାତି ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ; ମୃତ୍ୟୁରେ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପାଣି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତିନି ଦିନ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ।

ଆଦନ୍ତଜନନତ୍ସଦ୍ଯ ଆ ଚୌଲାନ୍ନୈଶିକୀ ସ୍ମୃତା । ତ୍ରିରାତ୍ରମା ଵ୍ରତାଦେଶାଦ୍ଦଶରାତ୍ରମତଃ ପରମ୍ ॥ ୨,୫.

ଦାନ୍ତ ଥିବା ଶିଶୁ ଜନ୍ମରେ କିମ୍ବା ପ୍ରଥମ ମୁଣ୍ଡ ଛେଡ଼ାଇବା ପରେ ଏକ ରାତି ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ; ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତିନି ଦିନ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦଶ ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ ।

ଆଶୌଚଂ ତେ ସମାଖ୍ଯାତଂ ସଂକ୍ଷେପାତ୍ପ୍ରକୃତଂ ବ୍ରୁଵେ । ଜଲଂ ତ୍ରିଦିଵମାକାଶେ ସ୍ଥାପ୍ଯଂ କ୍ଷୀରଞ୍ଚ ମୃନ୍ମଯେ ॥ ୨,୫.

ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଅପବିତ୍ରତାର ମୂଳ ନିୟମ କହିଲି; ପାଣି ତିନି ଦିନ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଦୁଧ ମାଟିର ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଦରକାର ।

ଅତ୍ର ସ୍ନାହି ପିବାତ୍ରେତି ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ କାଶ୍ଯପ । କାଷ୍ଠତ୍ରଯେ ଗୁଣୈର୍ବଦ୍ଧେ ପ୍ରୀତ୍ଯୈ ରାତ୍ରୌ ଚତୁଷ୍ପଥେ ॥ ୨,୫.

'ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କର, ଏଠାରେ ପିଅ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହେ କାଶ୍ୟପ, ତିନିଟି କାଠି ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ପାଣି ରାତିରେ ଚଉମୁହାଣିରେ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ।

ପ୍ରଥମେଽହ୍ନି ତୃତୀଯେ ଵା ସପ୍ତମେ ନଵମେ ତଥା । ଅସ୍ଥିସଂଚଯନଂ କାର୍ଯଂ ଦିନେ ତଦ୍ଗୋତ୍ରଜୈଃ ସହ ॥ ୨,୫.

ପ୍ରଥମ, ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ନବମ ଦିନରେ, ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଗୋତ୍ରୀୟ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ୍ ।

ତଦୂର୍ଧ୍ଵମଙ୍ଗସଂସ୍ପର୍ଶଃ ସପିଣ୍ଡାନାଂ ଵିଧୀଯତେ । ଯୋଗ୍ଯାଃ ସର୍ଵକ୍ରିଯାଣାଂ ଚ ସମାନସଲିଲାସ୍ତଥା ॥ ୨,୫.

ଏହା ପରେ, ଏକେ ପିଣ୍ଡ ନେଇଥିବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଓ ଏକେ ପାଣି ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ।

ପ୍ରେତପିଣ୍ଡଂ ବହିର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦର୍ଭମାତ୍ରଵିଵର୍ଜିତମ୍ । ପ୍ରାଗୁଦୀଚ୍ଯାଂ ଚରୁଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରଯତମାନସଃ ॥ ୨,୫.

ପ୍ରେତ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ବାହାରେ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଏଠାରେ ଦର୍ଭା ଘାସ ମଧ୍ୟ ନ ଥିବା ଦରକାର; ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଚରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ।

ଭୂମାଵସଂସ୍କୃତାନାଂ ଚ ସଂସ୍କୃତାନାଂ କୁଶେଷୁ ଚ । ନଵଭିର୍ଦିଵସୈଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ନଵ ଦଦ୍ଯାତ୍ସମାହିତଃ ॥ ୨,୫.

ଭୂମିରେ କିମ୍ବା କୁଶ ଉପରେ ଦାହ କରାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ନବ ଦିନ ଧରି ନବଟି ପିଣ୍ଡ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ।

ଦଶମଂ ପିଣ୍ଡମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ରାତ୍ରିଶେଷେ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ଅସଗୋତ୍ରଃ ସଗୋତ୍ରୋ ଵା ଯଦି ସ୍ତ୍ରୀ ଯତି ଵା ପୁମାନ୍ ॥ ୨,୫.

ଦଶମ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ହେବା ପରେ, ରାତି ଶେଷରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଏକେ ଗୋତ୍ରର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ, ଜଣେ ନାରୀ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯେହେଉଁ ନାହୁଁ ।

ପ୍ରଥମେଽହନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସ ଦଶାହଂ ସମାପଯେତ୍ । ଶାଲିନା ସକ୍ତୁଭିର୍ଵାପି ଶାକୈର୍ଵାପ୍ଯଥ ନିର୍ଵପେତ୍ ॥ ୨,୫.

ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମ ଦିନ ପିଣ୍ଡ ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ଦଶ ଦିନର କ୍ରିୟା ସମାପ୍ତ ହୁଏ; ଏହି ପିଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଚାଟୁ କିମ୍ବା ଶାକ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇପାରେ ।

ପ୍ରଥମେଽହନି ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତଦେଵ ସ୍ଯାଦ୍ଦଶାହିକମ୍ । ଯାଵଦାଶୌଚମେକୈକସ୍ଯାଞ୍ଜଲେର୍ଦାନମୁଚ୍ଯତେ ॥ ୨,୫.

ପ୍ରଥମ ଦିନ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦଶ ଦିନ ଯାଏଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍; ଏକ ଏକ ଦିନର ଅପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ନିୟମ ।

ଯଦ୍ଵା ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ଦାନଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତଦ୍ଦିନସଂଖ୍ଯଯା । ଦଶାହେଽଞ୍ଜଲଯଃ ପକ୍ଷିନ୍ପଞ୍ଚାଶଦନ୍ତିମେ ॥ ୨,୫.

ନଥିଲେ, ଯେ ଦିନ ଦାନ ହୁଏ, ସେହି ଦିନର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ୍; ଦଶ ଦିନରେ ପଚାଶ ଅଞ୍ଜଳି, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରତିଦିନ ପାଞ୍ଚଟି ଦେବା ନିୟମ ।

ଦ୍ଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯା ଵା ଭଵେତ୍ପକ୍ଷିନ୍ନଞ୍ଜଲୀନାଂ ଶତଂ ପୁନଃ । ଯଦା ହି ତ୍ର୍ଯହମାଶୌଚଂ ତଦା ଵାଞ୍ଜଲଯୋ ଦଶ ॥ ୨,୫.

କିମ୍ବା, ଦୁଇଗୁଣା କରି ଶତ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ; ଯେତେବେଳେ ତିନି ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଦଶ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ୍ ।