ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମନା ଭୂତ୍ଵା ଶୁଚିଷ୍ମାନ୍ଧର୍ମତତ୍ପରଃ । ଭକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ର ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ଯେକାଦଶୈଵ ତୁ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ଜିତ କରି, ପବିତ୍ର ଓ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ସେଠାରେ ଠିକ୍ ଏକାଦଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵକର୍ମଵିଧାନେ ଏକୈକାଗ୍ରେ ସମାହିତଃ । ତୋଯଵ୍ରୀହିଯଵାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୋଧୂମାଂଶ୍ଚ ପ୍ରିଯଙ୍ଗଵଃ

ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ପାଣି, ଚାଉଳ, ଯବ, ଗହୁଁ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଶୁଭଂ ମୁଦ୍ରାଂ ଛତ୍ରୋଷ୍ଣୀଷେ ଚ ଦାପଯେତ୍ । ଦାପଯେତ୍ସର୍ଵସଂସ୍ଯାନି କ୍ଷୀରଂ କ୍ଷୌଦ୍ରସମାନ୍ଵିତମ୍

ଶୁଭ ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ମୁଦ୍ରା, ଛତା ଓ ପାଗଡ଼ି ଦେବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ, ଦୁଧ ଓ ମଧ ମିଶାଇ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵସ୍ତ୍ରୋପାନହସଂଯୁକ୍ତଂ ଦଦ୍ଯାଦଷ୍ଟଵିଧଂ ପଦମ୍ । ଦ୍ପଯେତ୍ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନ କୁର୍ଯାତ୍ପଙ୍କ୍ତିଵଞ୍ଚନମ୍

କପଡ଼ା ଓ ପାଉଁଜୁତି ସହିତ ଆଠ ପ୍ରକାର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ବଣ୍ଟନରେ ଚାଲାକି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଭୂମୌ ସ୍ଥିତେଷୁ ପିଣ୍ଡେଷୁ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାନ୍ଵିତମ୍ । ଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଂଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରଵିଧାନତଃ

ପିଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ, ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।

ଶଙ୍ଖେ ଖଡ୍ଗେଽଥ ଵା ତାମ୍ରେ ତର୍ପଣଞ୍ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଧ୍ଯାନଧାରଣସଂଯୁକ୍ତୋ ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଂ ଗତଃ

ଶଂଖ, ତଳୱାର କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଭୂମିରେ ଦୁଇ ଘୁଁଡ଼ି ହେବା ଉଚିତ।

ଋଚା ଵୈ ଦାପଯେଦର୍ଘମର୍ଘୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଯମଃ ପ୍ରେତଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମଃ

ଋକ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଯମ ଓ ପିତୃ—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି।

ପୃଥକ୍କୁମ୍ଭେ ତତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯାଃ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାଃ । ଵସ୍ତ୍ରଯଜ୍ଞୋପଵୀତାନି ପୃଥଙ୍ମୁଦ୍ଗାଃ ପଦାନି ଚ

ପରେ, ପାଞ୍ଚ ମଣିରେ ସଜିତ ଅଲଗା ଘଡ଼ିରେ, କପଡ଼ା, ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଓ ଅଲଗା ମୁଗ ଓ ପାଉଁଜୁତି ରଖିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି କୁର୍ଵୀତ ଦେଵତାନାଂ ଯଥାଵିଧି । ଜଲଧାରାଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡେପିଣ୍ଡେ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଣ୍ଡରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ପାଣି ଢାଳିବା ଉଚିତ।

ଶଙ୍ଖେ ଵା ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଵା ଅଲାଭେ ମୃନ୍ମଯେ ପି ଵା । ତିଲୋଦକଂ ସମାଦାଯ ସର୍ଵୋଷଧିମସନ୍ଵିତମ୍

ଶଂଖ କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ, ନାହିଁ ହେଲେ ମାଟିର ପାତ୍ରରେ, ତିଳ ଓ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ସହିତ ପାଣି ନେବା ଉଚିତ।

ତାମ୍ରପାତ୍ରଂ ତିଲୈଃ ପୂର୍ଣଂ ସହିରଣ୍ଯଂ ସଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯାଯ ପଦଦାନଂ ତଥୈଚ

ତିଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର, ସୁନା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାଉଁଜୁତି ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯମୋଦ୍ଦେଶେତିଲାଂଲ୍ଲୌହଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ଏଵଂ ଵିଷ୍ଣୁବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଧାନତଃ

ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ତିଳ ଓ ଲୋହା ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁବଳି ନିୟମ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇବା ପରେ—

ସମୁଦ୍ଧରତି ତତ୍କ୍ଷିପ୍ରଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣ ନାଗଦଂଶାନ୍ମୃତୋ ଯସ୍ତୁ ଵିଶେଷସ୍ତନ୍ତୁ ମେ ଶୃଣୁ

ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୀଘ୍ର ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବେ ସାପ ଡ଼ସି ମୃତ ହେବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ନିୟମ ଶୁଣ।

ସୁଵର୍ଣଭାରନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନାଗଂ କୃତ୍ଵା ତଥୈଵ ଗାମ୍ । ଵିପ୍ରାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଧିଵତ୍ପିତୁରାନୃଣ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସୁନାର ଭାରରେ ନାଗ ତିଆରି କରି, ସେପରି ଗାଈ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ, ପିତୃ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଏଵଂ ସର୍ପବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସର୍ପଦୋଷାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ । ପଶ୍ଚାତ୍ପୁତ୍ତଲକଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵୋଷଧିସମନ୍ଵିତମ୍

ଏଭଳି ସର୍ପବଳି ଦେଲେ ସର୍ପଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ପରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ସହିତ ପୁତ୍ତଳି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ପଲାଶସ୍ଯ ଚ ଵୃନ୍ତାନାଂ ଵିଭାଗଂ ଶୃଣୁ କାଶ୍ଯପ । କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ସମାସ୍ତୀର୍ଯ କୁଶୈଶ୍ଚ ପୁରୁଷାକୃତିମ୍

ଏବେ, କାଶ୍ୟପ, ପଳାଶ ଗଛର ଡାଣ୍ଡା ବିନ୍ୟାସ ଶୁଣ; କୃଷ୍ଣାଜିନ ବିଛାଇ ଓ କୁଶ ଡାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଆକୃତି କରିବା ଉଚିତ।

ଶତତ୍ରଯେଣ ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ଵୃନ୍ତୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽସ୍ଥିସଞ୍ଚଯଃ । ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତାନି ଵୃନ୍ତାନି ଅଙ୍ଗେଷ୍ଵେଷୁ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍

ତିନିଶ ଶତ ଷଷ୍ଠି ଡାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ କୁହାଯାଏ; ସେ ଡାଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅଙ୍ଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଛିରୋଭାଗେ ଗ୍ରୀଵାଯାଂ ଦଶ ଵିନ୍ଯସେତ୍ । ଵିଂଶତ୍ଯୁରଃ ସ୍ଥଲେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଂଶତିଞ୍ଜଠରେ ତଥା

ମୁଣ୍ଡରେ ଚାଳିସଟି ହାଡ଼, ଗଳାରେ ଦଶଟି, ଛାତିରେ କୁଡ଼ିଏଟି ଏବଂ ପେଟରେ ମଧ୍ୟ କୁଡ଼ିଏଟି ହାଡ଼ ରଖିବା ଉଚିତ।

ବାହୁଦ୍ଵଯେ ଶତଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କଟିଦେଶେ ଚ ଵିଂଶତିମ୍ । ଊରୁଦ୍ଵଯେ ଶତଞ୍ଚାପି ତ୍ରିଂଶଜ୍ଜଙ୍ଘାଦ୍ଵଯେ ନ୍ଯସେତ୍

ଦୁଇଟି ବାହୁରେ ଏକଶେ ହାଡ଼, କମରେ କୁଡ଼ିଏଟି, ଦୁଇଟି ଉରୁରେ ମଧ୍ୟ ଏକଶେ ହାଡ଼ ଏବଂ ଦୁଇଟି ଗୋଡ଼ ଗୁଡ଼ିକରେ ତିରିଶଟି ହାଡ଼ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁଷ୍ଟଯଂ ଶିଶ୍ନେ ଷଡ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୃଷାଣଦ୍ଵଯେ । ଦଶ ପାଦାଙ୍ଗୁଲୀଭାଗେ ଏଵମସ୍ଥୀନି ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଲିଙ୍ଗରେ ଚାରିଟି, ଦୁଇଟି ଶୁକ୍ରାଶୟରେ ଛଅଟି ଏବଂ ପାଦ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଦଶଟି ହାଡ଼ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭାବେ ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।

ନାରିକେଲଂ ଶିରଃ ସ୍ଥାନେଂ ତୁମ୍ବଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ତାଲୁକେ । ପଞ୍ଚରତ୍ନଂ ମୁଖେ ଦଦ୍ଯାଜ୍ଜିହ୍ଵାଯାଂ କଦଲୀଫଲମ୍

ମୁଣ୍ଡ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ନଡ଼ିଆ, ତାଳୁରେ ଏକ କୁମ୍ଭା, ମୁଁହରେ ପାଞ୍ଚଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର ଏବଂ ଜିଭରେ କଦଳୀ ଫଳ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ତ୍ରେଷୁ ନାଲିକଂ ତଦ୍ଯାଦ୍ଵାଲୁକାଙ୍ଘ୍ରାଣେ ଏଵ ଚ । ଵସାଯାଂ ମୃତ୍ତିକାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧରିତାଲମନଃ ଶିଲାଃ

ଆନ୍ତ୍ରରେ ଏକ ନଳି, ନାକରେ ବାଲୁକା, ଚର୍ବିରେ ମାଟି ଏବଂ ହରିତାଳ ଓ ଅଭ୍ରକ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।

ପାରଦଂ ରେତସଃ ସ୍ଥାନେ ପୁରୀଷେ ପିତ୍ତଲଂ ତଥା । ମନଃ ଶିଲା ତଥା ଗାତ୍ରେ ତିଲପକ୍ଵନ୍ତୁ ସନ୍ଧିଷୁ

ବୀର୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପାରଦ, ମଳରେ ପିତଳ, ଶରୀରରେ ଅଭ୍ରକ ଏବଂ ସନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକୁ ତିଳ ଖଲ୍ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଯଵପିଷ୍ଟଂ ଯଥା ମାଂସେ ମଧୁ ଶୋଣିତମେଵ ଚ । କେଶେଷୁ ଚ ଜଟାଜୂଟଂ ତ୍ଵଚାଯାଞ୍ଚ ମୃଗତ୍ଵଚମ୍

ମାଂସ ପାଇଁ ଯବ ଚୁଣା, ରକ୍ତ ପାଇଁ ମଧୁ, କେଶ ପାଇଁ ଜଟା ଏବଂ ଚର୍ମ ପାଇଁ ମୃଗଚର୍ମ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

କର୍ଣଯୋସ୍ତାଲପତ୍ରଞ୍ଚ ସ୍ତନଯୋଶ୍ଚୈଵ ଗୁଞ୍ଜିକାଃ । ନାସାଯାଂ ଶତପତ୍ରଞ୍ଚ କମଲଂ ନାଭିମଣ୍ଡଲେ

କାନରେ ତାଳପତ୍ର, ସ୍ତନରେ ଗୁଞ୍ଜି ବୀଜ, ନାକର ଟିପରେ ଏକ ପଦ୍ମ ଏବଂ ନାଭି ମଣ୍ଡଳରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵୃନ୍ତାକଂ ଵୃଷଣଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଲିଙ୍ଗେ ସ୍ଯାଦ୍ଗୃଞ୍ଜନଂ ଶୁଭମ୍ । ଘୃତଂ ନାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଦେଯଂ ସ୍ଯାତ୍କୌ ପୀନେ ଚ ତ୍ରପୁସ୍ମୃତମ୍

ଶୁକ୍ରାଶୟ ଦୁଇଟିରେ ବେଗୁନ, ଲିଙ୍ଗରେ କଳାଜିରା, ନାଭିରେ ଘିଅ ଏବଂ ପିଛୁଳିରେ ଟିନ୍ ରଖିବା ଉଚିତ।

ମୌକ୍ତିକଂ ସ୍ତନଯୋର୍ମୂର୍ଧ୍ନି କୁଙ୍କୁମେଵ ଵିଲେପନମ୍ । କର୍ପୂରାଗୁରୁଧୂପୈଶ୍ଚ ଶୁଭୈର୍ମାଲ୍ଯୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ

ସ୍ତନ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକ୍ତା, ଲେପ ପାଇଁ କୁଙ୍କୁମ, ଏବଂ କର୍ପୂର, ଅଗରୁ ଧୂପ ଓ ଶୁଭ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।

ପରିଧାନଂ ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଂହୃଦଯେ ଚୈଵ ଵିନ୍ଯସେତ୍ । ଋଦ୍ଧିଵୃଦ୍ଧୀ ଭୁଜୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାଞ୍ଚ କପର୍ଦକମ୍

ପୋଷାକ ପାଇଁ ପଟ୍ଟ ସୂତା ଦେବା ଉଚିତ, ଦୁଇ ବାହୁରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଆଖିରେ ଶଂଖ ଅଳଙ୍କାର ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦନ୍ତେଷୁ ଦାଡିମୀବୀଜାନ୍ଯଙ୍ଗୁଲୀଷୁ ଚ ଚମ୍ପକମ୍ । ସିନ୍ଦୂରଂ ନେତ୍ରକୋଣେ ଚ ତାମ୍ବୂଲାଦ୍ଯୁପହାରକମ୍

ଦାନ୍ତ ପାଇଁ ଦାନିମ୍ବ ବୀଜ, ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ, ଆଖିର କୋଣରେ ସିନ୍ଧୂର ଏବଂ ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ।