ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ତତ୍ତୁ ଦୁର୍ମରଣଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଯଚ୍ଚ ଜାତଂ ଵିଧୈଂ ଵିନା । ତେନ ପାପେନ ନରକାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରେତତ୍ଵଭାଗିନଃ

ଏହା ସବୁ ଅସାଧାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଏପରି ମୃତ୍ୟୁ ଯେଉଁମାନେ ପାଆନ୍ତି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା ହେଉନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗି, ପିଶାଚ ରୂପେ ଘୁରନ୍ତି।

ନ ତେଷାଂ କାରଯେଦ୍ଦାହଂ ସୂତକଂ ନୋଦକକ୍ରିଯାମ୍ । ନ ଵିଧାନଂ ମୃତାଦ୍ଯଞ୍ଚ ନ କୁର୍ଯା ଦୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶବଦାହ, ସୂତକ, ଜଳଦାନ, ନିୟମିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ପିଣ୍ଡଦାନଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରମାଦାଚ୍ଚେତ୍କରୋତି ହି । ନୋପତିଷ୍ଠତି ତତ୍ସର୍ଵମନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵିନଶ୍ଯତି

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଯଦି ଅଜ୍ଞାନବଶତଃ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ କୌଣସି ଫଳ ପାଉନାହିଁ—ସବୁ କିଛି ଆକାଶରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଅତସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୈଃ ପୌତ୍ତ୍ରୈଃ ସପିଣ୍ଡୈଃ ଶୁଭମିଚ୍ଛୁଭିଃ । ନାରାଯଣବଲିଃ କାର୍ଯୋ ଲୋକଗର୍ହାଭିଯା ଖଗ

ଏହିପରି, ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ, ନାତି ଓ ନିକଟାତ୍ମୀୟମାନେ ଯଦି ଭଲ ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ ଲୋକର ନିନ୍ଦା ରୋକିବା ପାଇଁ ନାରାୟଣ ବଳି କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀ।

ତଥା ତେଷାଂ ଭଵେଚ୍ଛୌଚଂ ନାନ୍ଯଥେତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ଯମଃ । କୃତେ ନାରାଯଣବଲାଵୌର୍ଧ୍ଵଦେହିକଯୋଗ୍ଯତା

ଏହିପରି ନାରାୟଣ ବଳି କଲେ ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୌଚ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ—ଏହିପରି ଯମ ଦେବ କହିଛନ୍ତି। ନାରାୟଣ ବଳି କରିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।

ତସ୍ଯ ସୁଦ୍ଧିକରଂ କର୍ମ ତଦ୍ଭଵେନ୍ନ ତଦନ୍ଯଥା । ନାରାଯଣବଲିଂ ସମ୍ଯକ୍ତୀର୍ଥେ ସର୍ଵଂ ପ୍ରକ୍ପଯେତ୍

ଏହି କର୍ମ ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ନାରାୟଣ ବଳି ଠିକ୍ ଭାବରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କରିବା ଉଚିତ।

କୃଷ୍ଣାଗ୍ରେ କାରଯେଦ୍ବିପ୍ରୈର୍ଯେନ ପୂତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ । ପୂର୍ଵନ୍ତୁ ତର୍ପଣଂ କାର୍ଯଂ ଵିପ୍ରୈଃ ପୌରାଣଵୈଦିକୈଃ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସାମ୍ନାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ପାଣି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କରିବେ।

ସର୍ଵୌଷଧ୍ଯକ୍ଷତୈର୍ମିଶ୍ରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତର୍ପଯେତ୍ । କାର୍ଯଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵା ଵୈଷ୍ଣଵୈରପି

ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଔଷଧ ଓ ଅଭେଦ୍ୟ ଚାଉଳ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ପାଣି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।

ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରେତଂ ଵିଷ୍ଣୁମିତି ସ୍ମରନ୍ । ଅନାଦିନିଧନୋ ଦେଵଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ ଅଜର ଅମର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପିତୃଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅକ୍ଷଯଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ପ୍ରେତମୋକ୍ଷପ୍ରଦୋ ଭଵ । ତର୍ପଣସ୍ଯାଵସାନେ ସ୍ଯାଦ୍ଵୀତରାଗୋ ଵିମତ୍ସରଃ

ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ପିତୃମୁକ୍ତିଦାତା, ତର୍ପଣ ଶେଷରେ ଆପଣ ରାଗ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।

ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମନା ଭୂତ୍ଵା ଶୁଚିଷ୍ମାନ୍ଧର୍ମତତ୍ପରଃ । ଭକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ର ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ଯେକାଦଶୈଵ ତୁ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ଜିତ କରି, ପବିତ୍ର ଓ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ସେଠାରେ ଠିକ୍ ଏକାଦଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵକର୍ମଵିଧାନେ ଏକୈକାଗ୍ରେ ସମାହିତଃ । ତୋଯଵ୍ରୀହିଯଵାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୋଧୂମାଂଶ୍ଚ ପ୍ରିଯଙ୍ଗଵଃ

ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ପାଣି, ଚାଉଳ, ଯବ, ଗହୁଁ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଶୁଭଂ ମୁଦ୍ରାଂ ଛତ୍ରୋଷ୍ଣୀଷେ ଚ ଦାପଯେତ୍ । ଦାପଯେତ୍ସର୍ଵସଂସ୍ଯାନି କ୍ଷୀରଂ କ୍ଷୌଦ୍ରସମାନ୍ଵିତମ୍

ଶୁଭ ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ମୁଦ୍ରା, ଛତା ଓ ପାଗଡ଼ି ଦେବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ, ଦୁଧ ଓ ମଧ ମିଶାଇ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵସ୍ତ୍ରୋପାନହସଂଯୁକ୍ତଂ ଦଦ୍ଯାଦଷ୍ଟଵିଧଂ ପଦମ୍ । ଦ୍ପଯେତ୍ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନ କୁର୍ଯାତ୍ପଙ୍କ୍ତିଵଞ୍ଚନମ୍

କପଡ଼ା ଓ ପାଉଁଜୁତି ସହିତ ଆଠ ପ୍ରକାର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ବଣ୍ଟନରେ ଚାଲାକି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଭୂମୌ ସ୍ଥିତେଷୁ ପିଣ୍ଡେଷୁ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାନ୍ଵିତମ୍ । ଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଂଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରଵିଧାନତଃ

ପିଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ, ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।

ଶଙ୍ଖେ ଖଡ୍ଗେଽଥ ଵା ତାମ୍ରେ ତର୍ପଣଞ୍ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଧ୍ଯାନଧାରଣସଂଯୁକ୍ତୋ ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଂ ଗତଃ

ଶଂଖ, ତଳୱାର କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଭୂମିରେ ଦୁଇ ଘୁଁଡ଼ି ହେବା ଉଚିତ।

ଋଚା ଵୈ ଦାପଯେଦର୍ଘମର୍ଘୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଯମଃ ପ୍ରେତଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମଃ

ଋକ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଯମ ଓ ପିତୃ—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି।

ପୃଥକ୍କୁମ୍ଭେ ତତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯାଃ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାଃ । ଵସ୍ତ୍ରଯଜ୍ଞୋପଵୀତାନି ପୃଥଙ୍ମୁଦ୍ଗାଃ ପଦାନି ଚ

ପରେ, ପାଞ୍ଚ ମଣିରେ ସଜିତ ଅଲଗା ଘଡ଼ିରେ, କପଡ଼ା, ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଓ ଅଲଗା ମୁଗ ଓ ପାଉଁଜୁତି ରଖିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି କୁର୍ଵୀତ ଦେଵତାନାଂ ଯଥାଵିଧି । ଜଲଧାରାଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡେପିଣ୍ଡେ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଣ୍ଡରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ପାଣି ଢାଳିବା ଉଚିତ।

ଶଙ୍ଖେ ଵା ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଵା ଅଲାଭେ ମୃନ୍ମଯେ ପି ଵା । ତିଲୋଦକଂ ସମାଦାଯ ସର୍ଵୋଷଧିମସନ୍ଵିତମ୍

ଶଂଖ କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ, ନାହିଁ ହେଲେ ମାଟିର ପାତ୍ରରେ, ତିଳ ଓ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ସହିତ ପାଣି ନେବା ଉଚିତ।

ତାମ୍ରପାତ୍ରଂ ତିଲୈଃ ପୂର୍ଣଂ ସହିରଣ୍ଯଂ ସଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯାଯ ପଦଦାନଂ ତଥୈଚ

ତିଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର, ସୁନା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାଉଁଜୁତି ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯମୋଦ୍ଦେଶେତିଲାଂଲ୍ଲୌହଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ଏଵଂ ଵିଷ୍ଣୁବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଧାନତଃ

ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ତିଳ ଓ ଲୋହା ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁବଳି ନିୟମ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇବା ପରେ—

ସମୁଦ୍ଧରତି ତତ୍କ୍ଷିପ୍ରଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣ ନାଗଦଂଶାନ୍ମୃତୋ ଯସ୍ତୁ ଵିଶେଷସ୍ତନ୍ତୁ ମେ ଶୃଣୁ

ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୀଘ୍ର ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବେ ସାପ ଡ଼ସି ମୃତ ହେବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ନିୟମ ଶୁଣ।

ସୁଵର୍ଣଭାରନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନାଗଂ କୃତ୍ଵା ତଥୈଵ ଗାମ୍ । ଵିପ୍ରାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଧିଵତ୍ପିତୁରାନୃଣ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସୁନାର ଭାରରେ ନାଗ ତିଆରି କରି, ସେପରି ଗାଈ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ, ପିତୃ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଏଵଂ ସର୍ପବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସର୍ପଦୋଷାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ । ପଶ୍ଚାତ୍ପୁତ୍ତଲକଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵୋଷଧିସମନ୍ଵିତମ୍

ଏଭଳି ସର୍ପବଳି ଦେଲେ ସର୍ପଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ପରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ସହିତ ପୁତ୍ତଳି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ପଲାଶସ୍ଯ ଚ ଵୃନ୍ତାନାଂ ଵିଭାଗଂ ଶୃଣୁ କାଶ୍ଯପ । କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ସମାସ୍ତୀର୍ଯ କୁଶୈଶ୍ଚ ପୁରୁଷାକୃତିମ୍

ଏବେ, କାଶ୍ୟପ, ପଳାଶ ଗଛର ଡାଣ୍ଡା ବିନ୍ୟାସ ଶୁଣ; କୃଷ୍ଣାଜିନ ବିଛାଇ ଓ କୁଶ ଡାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଆକୃତି କରିବା ଉଚିତ।

ଶତତ୍ରଯେଣ ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ଵୃନ୍ତୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽସ୍ଥିସଞ୍ଚଯଃ । ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତାନି ଵୃନ୍ତାନି ଅଙ୍ଗେଷ୍ଵେଷୁ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍

ତିନିଶ ଶତ ଷଷ୍ଠି ଡାଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ କୁହାଯାଏ; ସେ ଡାଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅଙ୍ଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଛିରୋଭାଗେ ଗ୍ରୀଵାଯାଂ ଦଶ ଵିନ୍ଯସେତ୍ । ଵିଂଶତ୍ଯୁରଃ ସ୍ଥଲେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଂଶତିଞ୍ଜଠରେ ତଥା

ମୁଣ୍ଡରେ ଚାଳିସଟି ହାଡ଼, ଗଳାରେ ଦଶଟି, ଛାତିରେ କୁଡ଼ିଏଟି ଏବଂ ପେଟରେ ମଧ୍ୟ କୁଡ଼ିଏଟି ହାଡ଼ ରଖିବା ଉଚିତ।

ବାହୁଦ୍ଵଯେ ଶତଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କଟିଦେଶେ ଚ ଵିଂଶତିମ୍ । ଊରୁଦ୍ଵଯେ ଶତଞ୍ଚାପି ତ୍ରିଂଶଜ୍ଜଙ୍ଘାଦ୍ଵଯେ ନ୍ଯସେତ୍

ଦୁଇଟି ବାହୁରେ ଏକଶେ ହାଡ଼, କମରେ କୁଡ଼ିଏଟି, ଦୁଇଟି ଉରୁରେ ମଧ୍ୟ ଏକଶେ ହାଡ଼ ଏବଂ ଦୁଇଟି ଗୋଡ଼ ଗୁଡ଼ିକରେ ତିରିଶଟି ହାଡ଼ ରଖିବା ଉଚିତ।