ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଯୋଗ ପୂର୍ଵଂ ଭର୍ତାରଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯାରୁହେଚ୍ଚିତିମ୍ । ଚିତିଭ୍ରଷ୍ଟା ତୁ ଯା ମୋହାତ୍ସା ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମାଚରେତ୍

ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଚିତା ଉପରେ ଚଢ଼ିବେ; କିନ୍ତୁ ମନ୍ଦ ଭାବରେ ଯଦି ଚିତାରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ ।

ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋର୍ଧକୋଟୀ ଯ ଯାନି ଲୋମାନି ମାନୁଷେ । ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଭର୍ତାରଂ ଯାନୁଗଚ୍ଛତି

ମଣିଷ ଦେହରେ ଯେତେ ଲୋମ ଅଛି—ତିନି କୋଟି ଓ ତାଠାରୁ ଅଧିକ—ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ଯିଏ ଯାଏ, ସେ ତିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ ।

ଵ୍ଯାଲଗ୍ରାହୀ ଯଥା ଵ୍ଯାଲଂ ବିଲାଦୁଦ୍ଧରତେ ବଲାତ୍ । ତଦ୍ଵଦୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସା ନାରୀ ତେନୈଵ ସହ ମୋଦତେ

ଯେପରି ଜଣେ ନାଗକୁ ଗହି ଗହ୍ୱରରୁ ଜୋରକରି ବାହାର କରେ, ସେପରି ଏହି ଜନୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇ, ସେଥିରେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ ।

ତତ୍ର ସା ଭର୍ତୃପରମା ସ୍ତୂଯମାନାପ୍ସରୋଗଣୈଃ । କ୍ରୀଡତେ ପତିନା ସାର୍ଧଂ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ

ସେଠାରେ ସେ ଜନୀ ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥାଏ, ଅପ୍ସରାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସ୍ୱାମୀ ସହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ କରିଥିବା ସମୟ ଯାଏଁ ଖେଳ କରେ ।

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଵା କୃଘ୍ନୋ ଵା ମିତ୍ତ୍ରିଘ୍ନୋ ଵା ଭଵେତ୍ପତିଃ । ପୁନାତ୍ଯଵିଧଵା ନାରୀ ତମାଦାଯ ମୃତା ତୁ ଯା

ସ୍ୱାମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଅନ୍ୟ କାହାରି ହତ୍ୟାକାରୀ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ବିଧବା ସ୍ୱାମୀ ସହ ଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ ।

ମୃତେ ଭର୍ତରି ଯା ନାରୀ ସମାରୋହେଦ୍ଧୁତାଶନମ୍ । ସାରନ୍ଧତୀସମାଚାରା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯେଉଁ ଜନୀ ଅଗ୍ନିରେ ଚଢ଼ିଯାଏ, ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ।

ଯାଵଚ୍ଚାଗ୍ନୌ ମୃତେ ପତ୍ଯୌ ସ୍ତ୍ରୀ ନାତ୍ମାନଂ ପ୍ରଦାହଯେତ୍ । ତାଵନ୍ନ ମୁଚ୍ଯତେ ସା ହି ସ୍ତ୍ରୀଶରୀରାତ୍କଥଞ୍ଚନ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାମୀ ଅଗ୍ନିରେ ଦହିଯାଉଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯଦି ଜନୀ ନିଜକୁ ଦହାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ନାରୀ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉନାହିଁ ।

ମାତୃକଂ ପୈତୃକଂ ଚୈଵ ଯତ୍ର ଚୈଵ ପ୍ରଦୀଯତେ । କୁଲତ୍ରଯଂ ପୁନାତ୍ଯେଷା ଭର୍ତାରଂ ଯାନୁଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁ ଜନୀ ସ୍ୱାମୀ ସହ ଯାଏ, ସେ ମାଆଁପକ୍ଷ, ବାପାଁପକ୍ଷ ଓ ଶ୍ୱଶୁରପକ୍ଷ—ଏଇ ତିନି କୁଳକୁ ପବିତ୍ର କରେ ।

ଆର୍ତାର୍ତେ ମୁଦିତେ ହୃଷ୍ଟା ପ୍ରୋଷିତେ ମଲିନା କୃଶା । ମୃତେ ମ୍ରିଯେତ ଯା ପତ୍ଯୌ ସା ସ୍ତ୍ରୀ ଜ୍ଞେଯା ପତିଵ୍ରତା

ଦୁଃଖ, କଷ୍ଟ, ଆନନ୍ଦ, ହର୍ଷ କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀ ଦୂରେ ଥିଲେ, ଯଦି ସେ ମୁଞ୍ଜା ଓ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଜନୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ ।

ପୃଥକ୍ଚିତାଂ ସମାରୁହ୍ଯ ନ ପ୍ରିଯା ଗନ୍ତୁମର୍ହତି । କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାଦ୍ଯାଃ ସଵର୍ଣାଶ୍ଚ ଆରୋହେଯୁରପୀହ ତାଃ

ଅଲଗା ଚିତା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣର ଜନୀମାନେ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଚଢ଼ିପାରନ୍ତି ।

ଚାଣ୍ଡାଲୀମଵଧିଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀତଃ ସମୋ ଵିଧିଃ । ଅଗର୍ଭିଣୀନାଂ ସର୍ଵାସାମବାଲତାକ୍ମେ(କା)ନାମପି

ଚଣ୍ଡାଳୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମା ଧରି, ଏହି ନିୟମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ, ଗର୍ଭବତୀ ଓ ଶିଶୁମାନେ ଏହାରୁ ବ୍ୟତୀତ ।

ଦହନସ୍ଯ ଵିଧିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସାମାନ୍ଯେନ ମଯା ଖଗ । ଵିଶେଷମପି ତସ୍ଯାସ୍ଯ କଞ୍ଚିତ୍କିଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛତି

ହେ ପକ୍ଷୀ, ମୁଁ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଶବଦାହ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି; ଏହା ସଂପର୍କରେ କିଛି ବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ତୁମେ ଚାହୁଁଛ କି?

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ପ୍ରୋଷିତେ ତୁ ମୃତେ ସ୍ଵାମିନ୍ଯସ୍ଥ୍ନିନାଶମୁପେଯୁଷି । କଥଂ ଦାହଃ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯସ୍ତନ୍ମେ ଵଦ ଜଗତ୍ପତେ

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ଯଦି ଗୃହସ୍ୱାମୀ ଦୂରେ ଥିବାବେଳେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅସ୍ଥି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଶବଦାହ କିପରି କରିବା ଉଚିତ? ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ଜଗତ୍ପତି।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଅସ୍ଥୀନି ଚେନ୍ନ ଲଭ୍ଯନ୍ତେ ପ୍ରୋଷିତସ୍ଯ ନରସ୍ଯ ଚ । ତେଷାଞ୍ଚ ହି ଗତିସ୍ଥାନଂ ଵିଧାନଂ କଥଯାମ୍ଯହମ୍

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯଦି ଦୂରେ ମୃତ୍ୟୁହେବା ଲୋକଙ୍କର ଅସ୍ଥି ମିଳିନଥାଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ଗତି ଓ ଗମ୍ୟସ୍ଥାନ ସଂପର୍କରେ ନିୟମ କଣ ଅଛି, ମୁଁ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।

ଶୃଣୁ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ପରଂ ଗୋପ୍ଯଂ ପତ୍ଯୁର୍ଦୁର୍ମରଣେଷୁ ଯତ୍ । ଲଙ୍ଘନୈର୍ଯେ ମୃତା ଜୀଵାଂ ଦଂଷ୍ଟ୍ରିଭିଶ୍ଚାଭିଘାତିତାଃ

ହେ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଅସାଧାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣ ହରାନ୍ତି—ଯେଉଁମାନେ ପଡ଼ିଯାଇ, ବିଷାଳ ଜନ୍ତୁର କାମଡ଼ାରେ କିମ୍ବା ଆଘାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣ।

କଣ୍ଠଗ୍ରହେ ଵିଲଗ୍ନାନାଂ କ୍ଷୀଣାନାଂ ତୁଣ୍ଡଘାତିନାମ୍ । ଵିଷାଗ୍ନିଵୃଷଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵିଷୂଚ୍ଯା ଚାତ୍ମଘାତକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଗଳା ଧରାଯାଇ, ଚଞ୍ଚୁର ଆଘାତରେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ବିଷ, ଅଗ୍ନି, ବୃଷ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମହାମାରୀ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—

ପତନୋଦ୍ବନ୍ଧନଜଲୈର୍ମୃତାନାଂ ଶୃଣୁ ସଂସ୍ଥିତିମ୍ । ସର୍ପଵ୍ଯାଘ୍ରୈଃ ଶୃଙ୍ଗିଭିଶ୍ଚ ଉପସର୍ଗୋପଲୋଦକୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ପଡ଼ିଯାଇ, ଝୁଲି, ପାଣିରେ ଡୁବି, ସାପ, ବାଘ, ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ପଶୁ, ବିପଦ୍, କିମ୍ବା ଦୁଷିତ ପାଣିରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ସମ୍ପର୍କରେ ଶୁଣ।

ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ଶ୍ଵାପଦୈଶ୍ଚୈଵ ପତନୈର୍ଵୃକ୍ଷଵୈଦ୍ଯୁତୈଃ । ନଖୈର୍ଲୋହୈର୍ଗିରେଃ ପାତୈର୍ଭିତ୍ତିପାତୈର୍ଭୃଗୋସ୍ତଥା

ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବନ୍ୟପଶୁ, ଗଛରୁ କିମ୍ବା ବିଜୁଳିରୁ ପଡ଼ି, ନଖ, ଲୋହା, ପାହାଡ଼, ଦେଵାଳ ଭାଙ୍ଗିବା, କିମ୍ବା ଭୃଗୁ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—

କଟ୍ଵାଯାମନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ ଚୌରଚାଣ୍ଡାଲତସ୍ତଥା । ଉଦକ୍ଯାଶୁନକୀଶୂଦ୍ରରଜକାଦିଵିଭୂଷିତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ମରୁଭୂମି, ଆକାଶରେ, ଚୋର କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ହାତରେ, କିମ୍ବା ଜଳବାହକ, କୁକୁର ପାଳକ, ଶୂଦ୍ର, ଧୋବି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିବା ବେଳେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—

ଊର୍ଧ୍ଵୋଚଛିଷ୍ଟାଧରୋଚ୍ଛିଷ୍ଟୋଭଯୋଚ୍ଛିଷ୍ଟାସ୍ତୁ ଯେ ମୃତାଃ । ଶସ୍ତ୍ରଘାତୈର୍ମୃତା ଯେ ଚାସ୍ଯଶ୍ଵସ୍ପୃଷ୍ଟାସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଯେଉଁମାନେ ଉପରୁ କିମ୍ବା ତଳୁ କିମ୍ବା ଉଭୟ ଦିଗରୁ ଅନ୍ୟର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ଶସ୍ତ୍ର ଆଘାତରେ କିମ୍ବା ଗଧା ଓ ଘୋଡ଼ା ଛୁଇଁଥିବା ବେଳେ ମୃତ୍ୟୁହୁଅନ୍ତି—

ତତ୍ତୁ ଦୁର୍ମରଣଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଯଚ୍ଚ ଜାତଂ ଵିଧୈଂ ଵିନା । ତେନ ପାପେନ ନରକାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରେତତ୍ଵଭାଗିନଃ

ଏହା ସବୁ ଅସାଧାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଏପରି ମୃତ୍ୟୁ ଯେଉଁମାନେ ପାଆନ୍ତି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା ହେଉନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗି, ପିଶାଚ ରୂପେ ଘୁରନ୍ତି।

ନ ତେଷାଂ କାରଯେଦ୍ଦାହଂ ସୂତକଂ ନୋଦକକ୍ରିଯାମ୍ । ନ ଵିଧାନଂ ମୃତାଦ୍ଯଞ୍ଚ ନ କୁର୍ଯା ଦୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶବଦାହ, ସୂତକ, ଜଳଦାନ, ନିୟମିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ପିଣ୍ଡଦାନଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରମାଦାଚ୍ଚେତ୍କରୋତି ହି । ନୋପତିଷ୍ଠତି ତତ୍ସର୍ଵମନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵିନଶ୍ଯତି

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଯଦି ଅଜ୍ଞାନବଶତଃ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ କୌଣସି ଫଳ ପାଉନାହିଁ—ସବୁ କିଛି ଆକାଶରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଅତସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୈଃ ପୌତ୍ତ୍ରୈଃ ସପିଣ୍ଡୈଃ ଶୁଭମିଚ୍ଛୁଭିଃ । ନାରାଯଣବଲିଃ କାର୍ଯୋ ଲୋକଗର୍ହାଭିଯା ଖଗ

ଏହିପରି, ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ, ନାତି ଓ ନିକଟାତ୍ମୀୟମାନେ ଯଦି ଭଲ ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ ଲୋକର ନିନ୍ଦା ରୋକିବା ପାଇଁ ନାରାୟଣ ବଳି କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀ।

ତଥା ତେଷାଂ ଭଵେଚ୍ଛୌଚଂ ନାନ୍ଯଥେତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ଯମଃ । କୃତେ ନାରାଯଣବଲାଵୌର୍ଧ୍ଵଦେହିକଯୋଗ୍ଯତା

ଏହିପରି ନାରାୟଣ ବଳି କଲେ ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୌଚ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ—ଏହିପରି ଯମ ଦେବ କହିଛନ୍ତି। ନାରାୟଣ ବଳି କରିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।

ତସ୍ଯ ସୁଦ୍ଧିକରଂ କର୍ମ ତଦ୍ଭଵେନ୍ନ ତଦନ୍ଯଥା । ନାରାଯଣବଲିଂ ସମ୍ଯକ୍ତୀର୍ଥେ ସର୍ଵଂ ପ୍ରକ୍ପଯେତ୍

ଏହି କର୍ମ ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ନାରାୟଣ ବଳି ଠିକ୍ ଭାବରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କରିବା ଉଚିତ।

କୃଷ୍ଣାଗ୍ରେ କାରଯେଦ୍ବିପ୍ରୈର୍ଯେନ ପୂତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ । ପୂର୍ଵନ୍ତୁ ତର୍ପଣଂ କାର୍ଯଂ ଵିପ୍ରୈଃ ପୌରାଣଵୈଦିକୈଃ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସାମ୍ନାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ପାଣି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କରିବେ।

ସର୍ଵୌଷଧ୍ଯକ୍ଷତୈର୍ମିଶ୍ରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତର୍ପଯେତ୍ । କାର୍ଯଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵା ଵୈଷ୍ଣଵୈରପି

ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଔଷଧ ଓ ଅଭେଦ୍ୟ ଚାଉଳ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ପାଣି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।

ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରେତଂ ଵିଷ୍ଣୁମିତି ସ୍ମରନ୍ । ଅନାଦିନିଧନୋ ଦେଵଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ ଅଜର ଅମର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପିତୃଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।