ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

କୃତାଵର୍ତେ ମହାତୈଲେ କ୍ଵାଥ୍ଯନ୍ତେ ପାପକର୍ମିଣଃ । ଏଷ ତେ ଵିସ୍ତରେଣୋକ୍ତସ୍ତପ୍ତକୁମ୍ଭୋ ମଯା ଖଗ ॥ ୨,୩.

ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ତେଲର ଡେଗରେ ଗରମ କରାଯାନ୍ତି, ପୁନିପୁନି ଉଲଟାଯାନ୍ତି; ଏହି ତପ୍ତ କୁମ୍ଭ ନରକ ବିସ୍ତାରରେ ତୁମକୁ କହିଲି, ଓ ପକ୍ଷୀ।

ଆଦିମୋ ରୌରଵଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମହାରୌରଵକୋଽପରଃ । ଅତିଶୀତସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥୋ ହି ନିକୃନ୍ତନଃ ॥ ୨,୩.

ପ୍ରଥମ ନରକକୁ ରୌରବ ବୋଲାଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ମହାରୌରବ, ତୃତୀୟଟି ଅତିଶୀତ, ଚତୁର୍ଥଟି ହେଉଛି ନିକୃନ୍ତନ।

ଅପ୍ରତିଷ୍ଠଃ ପଞ୍ଚମଃ ସ୍ଯାଦସିପତ୍ରଵନୋଽପରଃ । ସପ୍ତମସ୍ତପ୍ତକୁମ୍ଭସ୍ତୁ ସପ୍ତୈତେ ନରକା ମତାଃ ॥ ୨,୩.

ପଞ୍ଚମଟି ଅପ୍ରତିଷ୍ଠ, ଷଷ୍ଠଟି ଅସିପତ୍ରବନ, ସପ୍ତମଟି ତପ୍ତକୁମ୍ଭ; ଏହି ସାତଟିକୁ ନରକ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ଶ୍ରୂଯନ୍ତେନ୍ଯାନ୍ଯପି ତଥା ନରକାଣି ନରାଧମାଃ । କର୍ମଣାଂ ତାରତମ୍ଯେନ ତେଷୁତେଷୁ ପତନ୍ତି ହି ॥ ୨,୩.

ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନରକମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ତଥା ହି ନରକୋ ରୋଧଃ ଶୂକରସ୍ତାଲ ଏଵ ଚ । ତପ୍ତକୁମ୍ଭୋ ମହାଜ୍ଵାଲଃ ଶବଲୋଽଥ ଵିମୋହନଃ ॥ ୨,୩.

ଏଭଳି ନରକଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି: ରୋଧ, ଶୂକର, ତାଳ, ତପ୍ତକୁମ୍ଭ, ମହାଜ୍ୱାଳା, ଶବଳ ଓ ବିମୋହନ।

କ୍ରିମିଶ୍ଚ କ୍ରିମଭକ୍ଷଶ୍ଚ ଲାଲାଭକ୍ଷୋ ଵିଷଞ୍ଜନଃ । ଅଧଃ ଶିରାଃ ପୂଯଵହୋ ରୁଧିରାନ୍ଧଶ୍ଚ ଵିଡ୍ରଭୁଜଃ ॥ ୨,୩.

ଏହା ସହିତ କ୍ରିମି, କ୍ରିମିଭକ୍ଷ, ଲାଳାଭକ୍ଷ, ବିଷଞ୍ଜନ, ଅଧଃଶିରା, ପୂୟବହ, ରୁଧିରାନ୍ଧ ଓ ବିଡ଼ଭୁଜ ନରକମଧ୍ୟ ଅଛି।

ତଥା ଵୈତରଣୀ ସୂ (ମୂ) ମସିପତ୍ରଵନଂ ତଥା । ଅଗ୍ନିଜ୍ଵାଲୋ ମହାଘୋରଃ ସନ୍ଦଂଶୋ ଵାପ୍ଯଭୋଜନଃ ॥ ୨,୩.

ଏହିପରି ଭାବରେ ବୈତରଣୀ, ସୁମୂ (କିମ୍ବା ମୂମସିପତ୍ରବନ), ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା, ମହାଘୋର, ସନ୍ଦଂଶ ଓ ବାପ୍ୟଭୋଜନ ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ତମଶ୍ଚ କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ଲୋହଶ୍ଚାପ୍ଯଭିଦସ୍ତଥା । ଅପ୍ରତିଷ୍ଠୋଽପ୍ଯଵୀଚିଶ୍ଚ ନରକା ଏଵମାଦଯଃ ॥ ୨,୩.

ତମ, କାଳସୂତ୍ର, ଲୋହ, ଅଭିଦ, ଅପ୍ରତିଷ୍ଠ ଓ ଅବୀଚି ମଧ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ନରକ ଅଟେ।

ତାମସା ନରକାଃ ସର୍ଵେ ଯମସ୍ଯ ଵିଷଯେ ସ୍ଥିତାଃ । ଯେଷୁ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଃ ପତନ୍ତି ହି ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ ॥ ୨,୩.

ଏହି ସମସ୍ତ ନରକ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯମଙ୍କ ଅଧିନରେ ଅଛି; ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଏଠାରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

ଭୂମେରଧସ୍ତାତ୍ତେ ସର୍ଵେ ରୌରଵାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ । ରୋଘୋ ଗୋଘ୍ନୋ ଭ୍ରୂଣହା ଚ ଅଗ୍ନିଦାତା ନରଃ ପତେତ୍ ॥ ୨,୩.

ଏହି ସମସ୍ତ ନରକ, ରୌରବ ଆଦି, ପୃଥିବୀର ତଳେ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଗୋହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ରୋଗ ଦେଇଥିବା, ଗର୍ଭହତ୍ୟା କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟରେ ଅଗ୍ନି ଦେଇଥିବା ଲୋକ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ସୂକରେ ବ୍ରହ୍ମହା ମଜ୍ଜେତ୍ସୁରାପଃ ସ୍ଵର୍ଣତସ୍କରଃ । ତାଲେ ପତେତ୍କ୍ଷତ୍ତ୍ରହନ୍ତା ହତ୍ଵା ଵୈଶ୍ଯଂ ଚ ଦୁର୍ଗତିଃ ॥ ୨,୩.

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଶୂକର ନରକରେ ଡୁବିଯାଏ; ମଦପାନକାରୀ, ସୁନା ଚୋର, କ୍ଷତ୍ରିୟ ହତ୍ୟାକାରୀ ତାଳ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି; ବୈଶ୍ୟ ହତ୍ୟାକାରୀ ଦୁଃଖ ଭୋଗେ।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ଯାଦ୍ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ । ସ୍ଵସୃଗାମୀ ତପ୍ତକୁମ୍ଭୀ ତଥା ରାଜଭଟୋଽନୃତୀ ॥ ୨,୩.

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଜନାନୀ ସହ ଅନୁଚିତ କାମ କରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଭଉଣୀ ସହ ଅନୁଚିତ କାମ କରେ, ସେ ତପ୍ତକୁମ୍ଭ ନରକକୁ ଯାଏ; ରାଜାଙ୍କ ସେବକ ଯଦି ମିଥ୍ୟା କହେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ତପ୍ତଲୋହୈଶ୍ଚ ଵିକ୍ରେତା ତଥା ବନ୍ଧନରକ୍ଷିତା । ମାଧ୍ଵୀ ଵିକ୍ରଯକର୍ତାଂ ଚ ଯସ୍ତୁ ଭକ୍ତଂ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୨,୩.

ତପ୍ତ ଲୋହ ବିକ୍ରେତା, କାରାଗାର ରକ୍ଷକ, ମଧୁ ବିକ୍ରେତା ଓ ଯିଏ ଭକ୍ତକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେମାନେ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ମହାଜ୍ଵାଲୀ ଦୁହିତରଂ ସ୍ନୁଷାଂ ଗଚ୍ଛତି ଯସ୍ତୁ ଵୈ । ଵେଦୋ ଵିକ୍ରୀଯତେ ଯୈଶ୍ଚ ଵେଦଂ ଦୂଷଯତେ ତୁ ଯଃ ॥ ୨,୩.

ଯିଏ ନିଜ ଝିଅ କିମ୍ବା ବୁହାର ସହ ଅନୁଚିତ କାମ କରେ, ବେଦ ବିକ୍ରି କରେ, କିମ୍ବା ବେଦକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେ ମହାଜ୍ୱାଳା ନରକକୁ ଯାଏ।

ଗୁରୁଂ ଚୈଵାଵମନ୍ଯନ୍ତେ ଵାକ୍ଶରୈସ୍ତାଡଯନ୍ତି ଚ । ଅଗମ୍ଯାଗାମୀ ଚ ନରୋ ନରକଂ ଶବଲଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୨,୩.

ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କରେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଗମନ କରେ, ସେ ଶବଳ ନରକକୁ ଯାଏ।

ଵିମୋହେ ପତତେ ଶୂରେ ମର୍ଯାଦାଂ ଯୋ ଭିନତ୍ତି ଵୈ । ଦୁରିଷ୍ଟଂ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ କୃମିଭକ୍ଷଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ॥ ୨,୩.

ଯିଏ ବିମୋହନ ନରକକୁ ପଡ଼େ, ସେ ଯୋଦ୍ଧା ଯିଏ ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରେ, ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ କ୍ରିମିଭକ୍ଷ ନରକକୁ ପଡ଼େ।

ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣଵିଦ୍ଵେଷ୍ଟା ଲାଲାଭକ୍ଷେ ପତତ୍ଯପି । କୁଣ୍ଡକର୍ତା କୁଲାଲଶ୍ଚ ନ୍ଯାସହର୍ତା ଚିକିତ୍ସକଃ ॥ ୨,୩.

ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ ଲାଳାଭକ୍ଷ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି; ଗଡ଼ଖୋଦା କରୁଥିବା, କୁମ୍ଭକାର, ଜମା ଧନ ଚୋରି କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସକ—

ଆରାମେଷ୍ଵଗ୍ନିଦାତା ଚ ଏତେ ଯାନ୍ତି ଵିଷଞ୍ଜନେ । ଅସତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହୀ ଯସ୍ତୁ ତଥୈଵାଯାଜ୍ଯଯାଜକଃ ॥ ୨,୩.

ଯେମାନେ ବଗିଚାରେ ଅଗ୍ନି ଦାନ କରନ୍ତି, ବିଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅନୁଚିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଷିଦ୍ଧ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସବୁ ବିଷର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ନ କ୍ଷତ୍ତ୍ରୈର୍ଜୋଵତେ ଯସ୍ତୁ ନରୋ ଗଚ୍ଛେଦଧୋମୁଖମ୍ । କ୍ଷୀରଂ ସୁରାଂ ଚ ମାସଂ ଲାକ୍ଷାଂ ଗନ୍ଧଂ ରସଂ ତିଲାନ୍ ॥ ୨,୩.

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହ ବ୍ୟବସାୟ କରେ, କିମ୍ବା ଦୁଧ, ମଦ, ମାଂସ, ଲାକ, ସୁଗନ୍ଧ, ରସ, କିମ୍ବା ତିଳ ବିକ୍ରି କରେ, ସେ ମୁହଁ ନିମ୍ନକୁ କରି ନରକକୁ ଯାଏ।

ଏଵମାଦୀନି ଵିକ୍ରୀଣନ୍ ଘୋରେ ପୂଯଵହେ ପତେତ୍ । ଯଃ କୁକ୍କୁଟାନ୍ନିବଧ୍ନାତି ମାର୍ଜାରାନ୍ ସୂକରାଂଶ୍ଚ ତାନ୍ । ପକ୍ଷିଣଶ୍ଚ ମୃଗାଂଶ୍ଛା ଗାନ୍ସୋଽପ୍ଯେଵଂ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୨,୩.

ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ପୁୟ ଭରିଥିବା ଜିନିଷ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଲୋକ କୁକୁଡ଼ି, ବିଲେଇ, ପିଲା, ପକ୍ଷୀ, ମୃଗ ଓ ଗାଈକୁ ବାନ୍ଧି ରଖନ୍ତି କିମ୍ବା ବିକ୍ରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଆଜାଵିକୋ ମାହିଷିକସ୍ତଥା ଚକ୍ରୀ ଧ୍ଵଜୀ ଚ ଯଃ । ରଙ୍ଗୋପଜୀଵିକୋ ଵିପ୍ରଃ ଶାକୁନିର୍ଗ୍ରାମଯାଜକଃ ॥ ୨,୩.

ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଛୋଟ ଚରାଇବା, ମହିଷ ଚରାଇବା, ରଥ ଚଳାଇବା, ଧ୍ୱଜ ଧରିବା, ରଙ୍ଗ ଘରରେ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବା, ଜୁଆରେ ଲାଗିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ପୁରୋହିତ—

ଅଗାରଦାହୀ ଗରଦଃ କୁଣ୍ଡାଶୀ ସୋମଵିକ୍ରଯୀ । ସୁରାପୋ ମାଂସଭକ୍ଷୀ ଚ ତଥା ଚ ପଶୁଘାତକଃ ॥ ୨,୩.

ଘରକୁ ଆଗୁନ୍ ଲଗାଇଥିବା, ବିଷ ଦେଇଥିବା, ଗଡ଼ିରୁ ଖାଇଥିବା, ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଏବଂ ପଶୁ ମାରୁଥିବା—

ରୁଧିରାନ୍ଧେ ପତନ୍ତ୍ଯେତେ ପତନ୍ତ୍ଯେତେ ଏଵମାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ । ଉପଵିଷ୍ଟନ୍ତ୍ଵେକପଙ୍କ୍ତ୍ଯାଂ ଵିଷଂ ସମ୍ଭୋଜଯନ୍ତି ଯେ ॥ ୨,୩.

ଏମାନେ ରକ୍ତରେ ଭରିଥିବା ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି—ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି। ଏକ ଶାରିରେ ବସି ଅନ୍ୟମାନୋକୁ ବିଷ ଖୁଆଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ପତନ୍ତି ନିରଯେ ଘୋରେ ଵିଡ୍ଭୁଜେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ମଧୁଗ୍ରାହୋ ଵୈତରଣୀମାକ୍ରୋଶୀ ମୂତ୍ରସଂଜ୍ଞକେ ॥ ୨,୩.

ଏମାନେ ଭୟଙ୍କର ମଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମଧୁ ଚୋର, ଅନ୍ୟମାନୋକୁ ଗାଳି ଦେଉଥିବା ଏବଂ ପିସାବ ପିଉଥିବା ଲୋକମାନେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।

ଅସିପତ୍ରଵନେଽସୌଚୀ କ୍ରୋଧନଶ୍ଚ ଏତେଦପି । ଅଗ୍ନିଜ୍ଵାଲାଂ ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ଭୋଜ୍ଯତେ ଯତ୍ର ଵାଯସୈଃ ॥ ୨,୩.

ଅସିପତ୍ରବନ ନରକରେ ଅପବିତ୍ର ଏବଂ କ୍ରୋଧୀ ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଶିକାରୀକୁ ଉଗ୍ର ଅଗ୍ନିରେ କାଉଁ ଚଢ଼ି ଖାଇଦେଉଛନ୍ତି।

ଇଜ୍ଯାଯାଂ ଵ୍ରତଲୋପାଚ୍ଚ ସନ୍ଦଂଶେ ନରକେ ପତେତ୍ । ସ୍କନ୍ଦନ୍ତେ ଯଦି ଵା ସ୍ଵପ୍ନେ ଯତିନୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ॥ ୨,୩.

ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଥିବା ଲୋକ ସନ୍ଦଂଶ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯଦି ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏହିପରି କାମ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ପୁତ୍ରୈରଧ୍ଯାପିତା ଯେ ଚ ପୁତ୍ରୈରାଜ୍ଞାପିତାଶ୍ଚ ଯେ । ତେ ସର୍ଵେ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ନିରଯଂ ଚାପ୍ଯଭୋଜନମ୍ ॥ ୨,୩.

ଯେଉଁମାନେ ପୁଅମାନଙ୍କଠାରୁ ପଢ଼ିଥାନ୍ତି କିମ୍ବା ପୁଅମାନଙ୍କ ଆଦେଶ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକ ଓ ଅନ୍ନବିହୀନ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିରୁଦ୍ଧାନି କ୍ରୋଧହର୍ଷସମନ୍ଵିତାଃ । କର୍ମାଣି ଯେ ତୁ କୁର୍ଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ନିରଯଵାସିନଃ ॥ ୨,୩.

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ସହ ବିରୋଧ କରି, କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦରେ ମନ୍ଦ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକରେ ବସନ୍ତି।

ଉପରିଷ୍ଟାତ୍ସ୍ଥିତୋ ଘୋର ଉଷ୍ଣାତ୍ମା ରୌରଵୋ ମହାନ୍ । ସୁଦାରୁଣଃ ସୁଶୀତାତ୍ମା ତସ୍ଯା ଧସ୍ତାମସଃ ସ୍ମୃତଃ ॥ ୨,୩.

ଉପରେ ଭୟଙ୍କର, ତାପରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ରୌରବ ନରକ ଅଛି; ତାହାଠାରୁ ତଳେ ଅତି ଭୟଙ୍କର, ବିଶେଷ ଶୀତ ଓ ଅନ୍ଧାର ନରକ ଅଛି।