ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ମୁମୁକ୍ଷାଵଥ ସଂଜାତେ ଅନ୍ତଃ କରଣକେଵଲେ । ଵିଲାପଯେତ୍କ୍ଷେତ୍ରଜାତଂ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରିଶେଷଯେତ୍ ॥ ୧,୨୩୯.

ମୁକ୍ତିର ଆକାଂକ୍ଷା ଜନ୍ମିଲେ ଓ ଅନ୍ତଃକରଣ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜନ୍ମିତ ଯାହାକୁ ବିଲୀନ କରି, କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚୀକୃତେଭ୍ଯୋ ଭୂତେଭ୍ଯୋ ଭାଣ୍ଡାଦି ଵ୍ଯତିରିକ୍ତକମ୍ । ଯଥା ମୃଦୋ ଘଟୋ ଭିନ୍ନୋ ନାସ୍ତି ତତ୍କାର୍ଯତସ୍ତଥା ॥ ୧,୨୩୯.

ପଞ୍ଚୀକୃତ ଭୂତରୁ ଘଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ; ଯେପରି ମାଟିର ଘଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ତାହାର ଉତ୍ପାଦ ରୂପ ନାଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି।

ପଞ୍ଚୀକୃତାନି ଭୂତାନି ଅପଞ୍ଚୀକୃତଭୂତତଃ । ଶଂସଂତି ଵ୍ଯତିରେକେଣ ଶିଷ୍ଟାଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଶରୀରକମ୍ ॥ ୧,୨୩୯.

ଅପଞ୍ଚୀକୃତ ଭୂତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପଞ୍ଚୀକୃତ ଭୂତ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହକୁ ଦର୍ଶାଏ।

ଅପଞ୍ଚୀକୃତଭୂତେଭ୍ଯୋ ନ ଲିଙ୍ଗଂ ଵ୍ଯତିରିକ୍ତକମ୍ । ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଧାରଂ ଵିନା ନାସ୍ତି ଵିନା ନାସ୍ତି ଚ ତେନ ସା ॥ ୧,୨୩୯.

ଅପଞ୍ଚୀକୃତ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହ ଅଲଗା ଭାବେ ନାହିଁ; ପୃଥିବୀର ଆଧାର ଛାଡ଼ି ତାହା ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହା ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନାହାନ୍ତି।

ତେଜଶ୍ଚ ଵାଯୁନା ନାସ୍ତି ଵାଯୁଃ ଖେନ ଵିନା ନ ହି । ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ ଖଂ ନାସ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମ ଵିନା ଚ ଖମ୍ ॥ ୧,୨୩୯.

ଅଗ୍ନି ବାୟୁ ବିନା ନାହିଁ, ବାୟୁ ଆକାଶ ବିନା ନାହିଁ; ଯଦି ବ୍ରହ୍ମା ବିନା ଆକାଶ ନାହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ବିନା ନାହିଁ।

ଶୁଦ୍ଧଭାଵସ୍ତଦା ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନାଦୀନାମସଂଭଵଃ । ଜୀଵତ୍ଵଵର୍ଜିତଃ ପ୍ରାପ୍ତାତ୍ମଚୈତନ୍ଯାନୁରୂପତଃ ॥ ୧,୨୩୯.

ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱଭାବ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ତେବେ ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ହୁଏନାହିଁ; ଜୀବତ୍ୱ ରହିତ, ଆତ୍ମାର ଚେତନା ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ନିତ୍ଯଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ବୁଦ୍ଧମୁକ୍ତଂ ସତ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଵିତୀଯକମ୍ । ତତ୍ତ୍ଵଂପଦାନ୍ତୌ ଶିଷ୍ଟୌ ଚ ତତ୍କାରୋ ବ୍ରହ୍ମଵାଚକଃ ॥ ୧,୨୩୯.

ସଦା ପବିତ୍ର, ଜ୍ଞାନମୟ, ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ, ଦ୍ୱିତୀୟ ନଥିବା ବ୍ରହ୍ମା; 'ତତ୍' ଓ 'ତ୍ୱମ୍' ପଦର ଶେଷରେ ଥିବା କାରଣ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉପଲକ୍ଷଣ କରେ।

ଉକାରଶ୍ଚ ଅକାରଶ୍ଚ ମକାରୋଯମୃଗଦ୍ଵଯଃ । ବ୍ରହ୍ମାହମସ୍ମ୍ଯହଂ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନମଜ୍ଞାନଵର୍ଧନମ୍ ॥ ୧,୨୩୯.

ଉ, ଅ ଏବଂ ଏହି ମ ଧ୍ୱନି ଦୁଇଟି ଅଦ୍ଭୁତ ପଶୁ ସମାନ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି।

ଅଯମାତ୍ମା ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚିନ୍ନାମାନନ୍ଦରୂପକଃ । ସତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନମନତଂ ହି ତ୍ଵମସୀତି ଶ୍ରୁତୀରିତମ୍ ॥ ୧,୨୩୯.

ଏହି ଆତ୍ମା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକ, ଚେତନା ଓ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱରୂପ। ଏହା ସତ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନନ୍ତ—ଏହିପରି ଶ୍ରୁତିରେ କୁହାଯାଇଛି: 'ତୁମେ ସେଇଁ'।

ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ନିର୍ଲେପମହଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ସର୍ଵଗମ୍ । ଯୋସାଵାଦିତ୍ଯପୁରୁଷସୋସାଵହମନାଦିମତ୍ । ଗୀତାସାରୋର୍ଽଜୁନାଯୋକ୍ତୋ ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଣି ଵୈ ଲଯଃ ॥ ୧,୨୩୯.

ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ ଅସପର୍ଶ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ସେ ମୁଁ, ଆଦିହୀନ। ଯିଏ ଗୀତାର ସାର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୁହିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୟ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୪୦ ହରିରୁଵାଚ । ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ରୁଦ୍ର ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସାରଂ ମଯାତଵ । ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଯକମ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ହରି କହିଲେ: ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାରୁଡ ପୁରାଣର ସାର କୁହିଲି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।

ଵିଦ୍ଯାକୀର୍ତିପ୍ରଭାଲକ୍ଷ୍ମୀଜଯାରୋଗ୍ଯାଦିକାରକମ୍ । ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ରୁଦ୍ର ସର୍ଵଵିତ୍ସ ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ଏହା ଜ୍ଞାନ, କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିଜୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଏହା ପଢେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ରୁଦ୍ର, ସେ ସବୁ ଜାଣି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଇତି ଵ୍ଯାସ ମଯା ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୁରାଣଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ଶ୍ରୁତମ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ । ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତଦ୍ଗାରୁଡଂ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମାନିତ୍ଯୁଵାଚ ହ ॥ ୧,୨୪୦.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ବ୍ୟାସ, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରାଣ ଶୁଣିଲି, ଯାହା ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏହି ପବିତ୍ର ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଆମକୁ ଏଭଳି କହିଲେ।

ଦକ୍ଷନାରଦ ମୁଖ୍ଯାଦିନ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ଯାନ୍ହରିଂ ଗତଃ । ମଯାପି ତୁଭ୍ଯଂ ସୂତେନ ପୁରାଣଂ କଥିତଂ ପରମ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ଦକ୍ଷ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଧାନ ଋଷିମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ମୁଁ ସୂତ, ତୁମକୁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାଣ କହିଲି।

ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଵିତ୍ପ୍ରାପ୍ତକାମୋ ବ୍ରହ୍ମ ଫଲଂ ଭଵେତ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଃ ସାରତମଂପ୍ରାହ ଗରୁଡଂ ଗାରୁଡଂ ତତଃ ॥ ୧,୨୪୦.

ଏହା ଶୁଣି, ଯିଏ ସବୁ ଜାଣେ ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଫଳ ପାଏ। ବିଷ୍ଣୁ ଗାରୁଡଙ୍କୁ ସାର କୁହିଥିଲେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ କୁହାଯାଏ।

ମହାସାରଂ ଧର୍ମକାମଧନମୋକ୍ଷାଦିଦାଯକମ୍ । ସୂତ ଉଵାଚ । ଶୌନକ ପ୍ରଵରଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ତଵ ॥ ୧,୨୪୦.

ଏହା ମହାସାର, ଧର୍ମ, କାମ, ଧନ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ସୂତ କହିଲେ: ଶୌନକ, ତୁମ ପାଇଁ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ କୁହାଗଲା।

ଯଦବ୍ରଵୀତ୍ପୁରା ଵ୍ଯାସଃ ସାରଂ ମାଂ ଗାରୁଡେରିତମ୍ । ଵ୍ଯାସଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ଶୁଭମ୍ । ଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ଵେଦମେକଂ ଚତୁର୍ଧା ଵ୍ଯଭଜଦ୍ଧରିଃ ॥ ୧,୨୪୦.

ଯାହା ବ୍ୟାସ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ଗାରୁଡର ସାର କହିଲି। ବ୍ୟାସ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ଏହି ଶୁଭ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ଶୁଣି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏକ ବେଦକୁ ଚାରି ଭାଗ କଲେ।

ଅଷ୍ଟାଦଶପୁରାଣାନି ତାନି ମାଂ ପ୍ରାହ ଵୈ ଶୁକଃ । ଇଦଂ ତୁ ଗାରୁଡଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମଯା ତେ ଶୌନକେରିତମ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ଶୁକ ମୋତେ ଅଠାରୋଟି ପୁରାଣ କହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ଶୌନକ।

ମୁନୀନାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ମଧ୍ଯେ ପୃଚ୍ଛତଃ ସର୍ଵଵାଚକମ୍ । ଯଃ ପଠେଚ୍ଛଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵା ସମାହିତଃ ॥ ୧,୨୪୦.

ମୁନିମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ ଏହା ପଢେ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏହା ଶୁଣାଏ, ଏବଂ ମନୋଯୋଗରେ କରେ—

ସଂଲିଖେଲ୍ଲେଖଯେଦ୍ଵାପି ଧାରଯେତ୍ପୁସ୍ତକେ ନନୁ । ଧର୍ମାର୍ଥୋ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଧର୍ମର୍ଥାର୍ଥୋ ଚାର୍ଥମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

କିମ୍ବା ଲେଖେ, କିମ୍ବା ପୁସ୍ତକରେ ରଖେ—ସେ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ପାଏ; ଯିଏ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ଉଭୟ ଚାହେ, ସେ ଧନ ପାଏ।

କାମା ନଵାପ୍ନୁଯାତ୍କାମୀ ମୋକ୍ଷାର୍ଥୋ ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଗାରୁଡଶ୍ରଵଣାଲ୍ଲଭେତ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ଯିଏ କାମନା କରେ, ସେ କାମ ପାଏ; ଯିଏ ମୋକ୍ଷ ଚାହେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ; ଯାହା କିଛି ଇଚ୍ଛା କରେ, ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ଶୁଣି ସେ ସବୁ ପାଏ।

ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦପାରସ୍ଯ ଗନ୍ତା ସ୍ଯାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯୋ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯସ୍ଯାପି ରକ୍ଷିତା ଭଵତୀହ ଚ ॥ ୧,୨୪୦.

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଉଚ୍ଚତମ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିବେ; କ୍ଷତ୍ରିୟ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷକ ହେବେ।

ନାନ୍ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣଂ ହି ସ୍ଯାତ୍ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ । ଵଦେଦ୍ଯଦି ସ ମୂଢାତ୍ମା କୀର୍ତିହାନିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି ପୁରାଣ, ଯାହା ବେଦ ସମାନ, ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି କୌଣସି ମୂର୍ଖ ଏହା କହେ, ସେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ହାରାଏ।

ଅନ୍ଯସ୍ମୈ ଚ ଵଦେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୋନ୍ତରିତୋ ଯ ଦି । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ତରିତୈ ସର୍ଵୈଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଗାରୁଡଂ ତ୍ଵିଦମ ॥ ୧,୨୪୦.

ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।

ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ତାର୍କ୍ଷ୍ଯସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯସ୍ତୋତ୍ରାଦ୍ଧରିଃ ସ୍ତୁତଃ । ଗାରୁଡଂ ଵସୁରାଜଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵମଵାପ ହ ॥ ୧,୨୪୦.

ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ସେପରି ବସୁରାଜ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ଶୁଣି ସବୁ କିଛି ପାଇଥିଲେ।

ଵରୁରୁଵାଚ । ନମସ୍ଯାମି ମହାବାହୁଂ ଖଗେଦ୍ର ହରିଵାହନମ୍ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଧ୍ଵସଂସ୍ଥାନଂ ଵିତ୍ରାସିତମହାସୁରମ୍ ॥ ୧,୨୪୦.

ବରୁରୁ କହିଲେ: ମୁଁ ମହାବଳଶାଳୀ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା, ହରିଙ୍କର ବାହନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପରେ ବସିଥିବା, ମହାଅସୁରମାନେ ଯାହାକୁ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ।

ନମସ୍ତେ ନାଗଦର୍ପଘ୍ନ ଵିନତାନନ୍ଦଵର୍ଧନ । ସୁପକ୍ଷପାତ ନିଦ୍ଦଭ ଦୀନଦୈତ୍ଯନିରୀକ୍ଷିତ ॥ ୧,୨୪୦.

ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ନାଗମାନଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ବିନତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢାଇଥିବା, ତୁମର ପକ୍ଷ ଛାୟା ଦେଉଛି, ତୁମର ଡାକ ଦୀର୍ଘ ଶବ୍ଦ କରେ, ଦୁଃଖିତ ଦାନବମାନେ ତୁମକୁ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି।

ପରସ୍ପରସ୍ଯ ଶାପେନ ସୁପ୍ରତୀକଵିଭାଵସୂ । ଗଜକଚ୍ଛପତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଭ୍ରାତରୌଚୈଵ ସଂଯୁତୌ ॥ ୧,୨୪୦.

ପରସ୍ପର ଶାପରେ, ସୁପ୍ରତୀକ ଓ ବିଭାବସୁ ନାମକ ଦୁଇ ଭାଇ, ଏକ ହାତୀ ଓ ଏକ କଚ୍ଛପ ରୂପ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ।

ଯଦୁଚ୍ଛ୍ରିତୌ ଯୋଜନାନି ଜସ୍ତଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣାଯତଃ । କୂର୍ମସ୍ତ୍ରିଯୋଜନୋତ୍ସୋଧା ଶତଯୋଜନଵମଡଲଃ ॥ ୧,୨୪୦.

ସେମାନେ ଉଠିଲେବେଳେ, ସେମାନଙ୍କର ଲମ୍ବ ଦୁଇ ଯୋଜନା ହେଲା; କଚ୍ଛପ ତିନି ଯୋଜନା ଗଭୀର ଓ ଶତ ଯୋଜନା ପରିଧି ଥିଲା।