ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ନାରଦ ଉଵାଚ । ଯଥାକ୍ଷଯୋଽଵ୍ଯଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ତୋତଵ୍ଯୋ ଵରଦୋ ମଯା । ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଚାର୍ଚନାକାଲେ ତଥା ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ॥ ୧,୨୩୪.

ନାରଦ କହିଲେ: ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଅବିନାଶୀ ଓ ଅକ୍ଷୟ, ତେଣୁ ମୁଁ ଦାନଦାତା ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବି; ପ୍ରତିଦିନ ଆର୍ଚନା ସମୟରେ ତୁମେ ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ।

ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ସୁଜନ୍ମାନସ୍ତେ ହି ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦାଃ । ସଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ତେଷାଂ ଯେ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ସଦାଚ୍ଯୁତମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା; ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଫଳଦାୟୀ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ମୁନେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମିଃ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଦମ୍ । ଶୃଣୁ ଯେନ ସ୍ତୁତଃ ସମ୍ଯକ୍ପୂଜାକାଲେ ପ୍ରସୀଦତି ॥ ୧,୨୩୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁନି, ମୁଁ ବାସୁଦେବଙ୍କର ମୁକ୍ତିଦାୟୀ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା ସମୟରେ ସ୍ତୁତି କରାଯିବାରେ, ସେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।

ଓଂ ନମୋ (ଭଗଵତେଃ ଵାସୁଦେଵାଚ ନମଃ ସର୍ଵାପହାରିଣେ । ନମୋ ଵିଶୁଦ୍ଧଦେହାଯ ନମୋ ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୂପିଣେ ॥ ୧,୨୩୪.

ଓଁ, ବାସୁଦେବ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ସର୍ଵସୁରେଶାଯ ନମଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ । ନମଶ୍ଚର୍ମାସିହସ୍ତାଯ ନମଃ ପଙ୍କଜମାଲିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚର୍ମ ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପଦ୍ମ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵିଶ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାଯ ନମଃ ପୀତାମ୍ବରାଯ ଚ । ନମୋ ନୃସିଂହରୂପାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନରସିଂହ ରୂପ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭାଇକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପଙ୍କଜନାଭାଯ ନମଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିନେ । ନମଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାଯ ନମୋ ନାଗାଙ୍ଗଶାଯିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନାଗ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପରଶୁହସ୍ତାଯ ନମଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରାନ୍ତକାରିଣେ । ନମଃ ସତ୍ଯପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ହ୍ଯଜିତାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ପରଶୁ ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାନି କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରଖିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଜିତଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତ୍ରୈ ଲୋକ୍ଯନାଥାଯ ନମଶ୍ଚକ୍ରଧାରଯ ଚ । ନମଃ ଶିଵାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ପୁରାଣାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ତିନି ଲୋକର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ପୁରାତନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵାମନରୂପାଯ ବଲିରାଜ୍ଯାପହାରିଣେ । ନମୋ ଯଜ୍ଞଵରାହାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞରେ ବରାହ ଭାବେ ଅବତାର ନେଇଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ପରମାନନ୍ଦ ନମସ୍ତେ ପରମାକ୍ଷର । ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନସଦ୍ଭାଵ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନଦାଯକ ॥ ୧,୨୩୪.

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ରୂପ, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ, ଜ୍ଞାନ ହେଉଛନ୍ତି ଯେଉଁଠି ଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ପରମାଦ୍ଵୈତ ନମସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ । ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵକୃଦ୍ଦେଵ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵଭାଵନ ॥ ୧,୨୩୪.

ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମେଶ୍ୱର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ସ୍ତାଦ୍ଵିଶ୍ଵନାଥ ନମସ୍ତେଃ ଵିଶ୍ଵକାରଣ । ନମସ୍ତେ ମଧୁଦୈତ୍ଯଘ୍ନ ନମସ୍ତେ ରାଵଣାନ୍ତକ ॥ ୧,୨୩୪.

ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ମଧୁ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ରାବଣଙ୍କୁ ସମାପ୍ତ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ କଂସକେଶିଘ୍ନ ନମସ୍ତେ କୈଟଭାର୍ଦନ । ନମସ୍ତେ ଶତପତ୍ରାକ୍ଷ ନମସ୍ତେ ଗରୁଡଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୨୩୪.

କଂସ ଓ କେଶୀଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, କୈଟଭ ଦାନବଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ପଦ୍ମନୟନ, ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ କାଲନେମିଘ୍ନ ନମସ୍ତେ ଗରୁଡାସନ । ନମସ୍ତେ ଦେଵକୀପୁତ୍ର ନମସ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣିନନ୍ଦନ ॥ ୧,୨୩୪.

କାଳନେମିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆନନ୍ଦ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ରୁକ୍ମିଣୀକାନ୍ତ ନମସ୍ତେ ଦିତିନନ୍ଦନ । ନମସ୍ତେ ଗୋକୁଲାଵାସ ନମସ୍ତେ ଗୋକୁଲପ୍ରିଯ ॥ ୧,୨୩୪.

ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ, ଗୋକୁଳର ବାସିନ୍ଦା, ଗୋକୁଳର ପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଜଯ ଗୋପଵପୁଃ କୃଷ୍ଣ ଜଯ ଗୋପୀଜନପ୍ରିଯ । ଜଯ ଗୋଵର୍ଧନାଧାର ଜଯ ଗୋକୁଲଵର୍ଧନ ॥ ୧,୨୩୪.

ଗୋପ ରୂପୀ କୃଷ୍ଣ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଗୋବର୍ଧନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗୋକୁଳକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯ ରାଵଣଵୀରଘ୍ନ ଜଯ ଚାଣୂରନାଶନ । ଜଯ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋଦ୍ଦ୍ଯୋତ ଜଯ କାଲୀଯମର୍ଦନ ॥ ୧,୨୩୪.

ରାବଣଙ୍କ ବୀରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ଚାଣୂରଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆଲୋକ, କାଳିୟ ନାଗକୁ ଦମନ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯ ସତ୍ଯ ଜଗତ୍ସାକ୍ଷିନ୍ ଜଯ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକ । ଜଯ ଵେଦାନ୍ତଵିଦ୍ଵେଦ୍ଯ ଜଯ ସର୍ଵଦ ମାଧଵ ॥ ୧,୨୩୪.

ସତ୍ୟ ରୂପ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଥିବା, ସଦା ମାଧବଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯ ସର୍ଵାଶ୍ରଯାଵ୍ଯକ୍ତ ଜଯ ସର୍ଵଗ ମାଧଵ । ଜଯ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚିଦାନ୍ଦନ ଜଯ ଚିତ୍ତନିରଞ୍ଜନ ॥ ୧,୨୩୪.

ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଅଦୃଶ୍ୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମାଧବ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚେତନାନନ୍ଦ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରୂପ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯସ୍ତେଽସ୍ତୁ ନିରାଲମ୍ବ ଜଯ ଶାନ୍ତ ସନାତନ । ଜଯ ନାଥ ଜଗତ୍ପୁଷ୍ଟ (ତ୍ପୂଜ୍ଯ) ଜଯ ଵିଷ୍ଣୋ ନମୋଽସ୍ତୂତେ ॥ ୧,୨୩୪.

ନିରାଶ୍ରୟ ପ୍ରଭୁ, ଶାନ୍ତ ଓ ସନାତନ, ଜଗତର ପାଳକ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ ଓ ନମସ୍କାର।

ତ୍ଵଂ ଗୁରୁସ୍ତ୍ଵଂ ହରେ ଶିଷ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଦୀକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରମଣ୍ଡଲମ୍ । ତ୍ଵଂ ନ୍ଯାସମୁଦ୍ରାସମଯାସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପୁଷ୍ପାଦିସାଧନମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ଆପଣ ଗୁରୁ, ଆପଣ ହରି, ଆପଣ ଶିଷ୍ୟ, ଆପଣ ଦୀକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରମଣ୍ଡଳ, ଆପଣ ନ୍ୟାସ ଓ ମୁଦ୍ରା ଦିଆଯିବା କ୍ରିୟା, ଆପଣ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଧନ ହେଉଛନ୍ତି।

ତ୍ଵମାଧାରସ୍ତ୍ଵଂ ହ୍ଯନନ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ କୂର୍ମଃସ୍ତ୍ଵଂ ଧରାମ୍ବୁଜମ୍ । ଧର୍ମଜ୍ଞାନାଦଯସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵେଦିମଣ୍ଡଲଶକ୍ତଯଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ଆପଣ ଆଧାର, ଅନନ୍ତ, କୂର୍ମ ଅବତାର, ଧରାପଦ୍ମ, ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ବେଦି ମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି।

ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୋ ଛଲଭୃଦ୍ରାମସ୍ତ୍ଵଂ ପୁନଃ ସ ଖରାନ୍ତକଃ । ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଶ୍ଚଦେଵସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସତ୍ଯପରାକ୍ରମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଧନୁର୍ଧାରୀ ରାମ ଓ ଖରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ଆପଣ ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଦେବତା, ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରତାପୀ ବିଷ୍ଣୁ।

ତ୍ଵଂ ନୃସିଂହଃ ପରାନନ୍ଦୋ ଵରାହସ୍ତ୍ଵଂ ଧରାଧରଃ । ତ୍ଵଂ ସୁପର୍ଣସ୍ତଥା ଚକ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଗଦା ଶଙ୍ଖ ଏଵ ଚ ॥ ୧,୨୩୪.

ଆପଣ ନୃସିଂହ, ପରମ ଆନନ୍ଦ, ବରାହ ଭାବେ ଧରାକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସୁପର୍ଣ୍ଣ (ଗରୁଡ଼), ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ଶଂଖ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଆପଣ।

ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀଃ ପ୍ରଭୋ ତ୍ଵଂ ମୁଷ୍ଟିସତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ମାଲା ଦେଵ ଶାଵତୀ । ଶ୍ରୀଵତ୍ସଃ କୌସ୍ତୁଭସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଶାର୍ଙ୍ଗୋ ତ୍ଵଂ ଚ ତଥେଷୁଧିଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଶ୍ରୀ, ମୁଷ୍ଟି, ମାଳା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ, ଏବଂ ତୁଣୀ ମଧ୍ୟ ଆପଣ।

ତ୍ଵଂ ଖଡ୍ଗଚର୍ମଣା ସାର୍ଧଂ ତ୍ଵଂ ଦିକ୍ପାଲାସ୍ତଥା ପ୍ରଭୋ । ତ୍ଵଂ ଵେଧାସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଧାତା ଚ ତ୍ଵଂ ଯମସ୍ତ୍ଵଂ ହୁତାଶନଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ଆପଣ ଖଡ଼ଗ ଓ ଢାଲ ସହିତ, ଦିଗ୍ପାଳମାନେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଧାତା, ଯମ ଓ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଆପଣ।

ତ୍ଵଂ ଧନେଶସ୍ତ୍ଵମୀଶାନସ୍ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵମପାଂପତିଃ । ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷୋଽଧିପତିଃ ସାଧ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଵାଯୁସ୍ତ୍ଵଂ ନିଶାକରଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ତୁମେ ଧନର ଠାକୁର, ଶାସକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳର ମାଲିକ; ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନେର ମୁଖିଆ, ସାଧ୍ୟ, ବାୟୁ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଅଶ୍ଵିନୌ ତ୍ଵଂ ମରୁଦ୍ଗଣାଃ । ତ୍ଵଂ ଦୈତ୍ଯା ଦାନଵା ନାଗାସ୍ତ୍ଵଂ ଯକ୍ଷା ରାକ୍ଷସାଃ ଖଗାଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ମରୁତମାନେ; ତୁମେ ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ।