ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଵରାହଂ ଵାମନଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନାରସିଂହଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ମାଧଵଂ ଚ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ବରାହ, ବାମନ, ବିଷ୍ଣୁ, ନରସିଂହ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମାଧବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି — ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବି ?

ପୁରୁଷଂ ପୁଷ୍କରକ୍ଷେତ୍ରବୀଜଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ଲୋକନାଥଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ରର ମୂଳ ମହାପୁରୁଷ, ଜଗତର ନାଥ, ପୁଣ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ସହସ୍ରଶିରସଂ ଦେଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ସନାତନମ୍ । ମହାଯୋଗଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଦେବତା, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ମହାଯୋଗୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ଭୂତାତ୍ମାନଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଯଜ୍ଞଯୋନିମଯୋନିଜମ୍ । ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୂତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ମହାତ୍ମା, ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ସ ଓ ମାତୃକା, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ଇତ୍ଯୁଦୀରିତମାକର୍ଣ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନୁଃ । ଅପଯାତସ୍ତତୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵିଷ୍ଣୁଦୂତୈଃ ପ୍ରପୀଡିତଃ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଡ଼ିତ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ସେଠାରୁ ପଳାଇଗଲା।

ଇତି ତେନ ଜିତୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ମାର୍କଣ୍ଡେଯେନ ଧୀମତା । ପ୍ରସନ୍ନେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷେ ନୃସିଂହେ ନାସ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏଭଳି ଜ୍ଞାନୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଜିତିଯାଇଥିଲା; ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ନରସିଂହ ଖୁସି ହେଲେ, କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ।

ମୃତ୍ଯ୍ଵଷ୍ଟକମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁପ୍ରଶମନଂ ଶୁଭମ୍ । ମାର୍କଣ୍ଡେଯହିତାର୍ଥାଯ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ହ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ ମୃତ୍ୟୁଷ୍ଟକ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଶାନ୍ତ କରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ।

ଇଦଂ ଯଃ ପଠତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ତ୍ରିକାଲଂ ନିଯତଂ ଶୁଚିଃ । ନାକାଲେ ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାନ୍ନରସ୍ଯାଚ୍ଯୁତଚେତସଃ ॥ ୧,୨୩୩.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଶୁଚି ଓ ନିୟମିତ ଭାବରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦିନରେ ତିନିବାର ପଢ଼ନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମନ ଅଚ୍ୟୁତ ଉପରେ ଲଗିଥିଲେ, ଅସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ।

ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣଂ ନାରାଯଣଂ ଶାଶ୍ଵତମପ୍ରମେଯମ୍ । ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ସୂର୍ଯାଦତିରାଜମାନଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ସ ଯୋଗି ଜିତଵାଂସ୍ତଥୈଵ ॥ ୧,୨୩୩.

ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀ ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପୁରାତନ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଅପରିମାପ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଚମକୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିପାରନ୍ତି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୩୪ ସୂତ ଉଵାଚ । ଵକ୍ଷ୍ଯେଽହମଚ୍ଯୁତସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁ ଶୌନକ ସର୍ଵଦମ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ପୃଷ୍ଟୋ ନାରଦାଯ ଯଥୋଵାଚ ତଥା ପରମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ସୂତ କହିଲେ: ମୁଁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଶୌନକ, ସମସ୍ତ ଦେବା, ଶୁଣ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେ ଯେପରି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ଏହିପରି ସର୍ବୋତ୍ତମ।

ନାରଦ ଉଵାଚ । ଯଥାକ୍ଷଯୋଽଵ୍ଯଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ତୋତଵ୍ଯୋ ଵରଦୋ ମଯା । ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଚାର୍ଚନାକାଲେ ତଥା ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ॥ ୧,୨୩୪.

ନାରଦ କହିଲେ: ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଅବିନାଶୀ ଓ ଅକ୍ଷୟ, ତେଣୁ ମୁଁ ଦାନଦାତା ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବି; ପ୍ରତିଦିନ ଆର୍ଚନା ସମୟରେ ତୁମେ ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ।

ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ସୁଜନ୍ମାନସ୍ତେ ହି ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦାଃ । ସଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ତେଷାଂ ଯେ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ସଦାଚ୍ଯୁତମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା; ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଫଳଦାୟୀ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ମୁନେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମିଃ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଦମ୍ । ଶୃଣୁ ଯେନ ସ୍ତୁତଃ ସମ୍ଯକ୍ପୂଜାକାଲେ ପ୍ରସୀଦତି ॥ ୧,୨୩୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁନି, ମୁଁ ବାସୁଦେବଙ୍କର ମୁକ୍ତିଦାୟୀ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା ସମୟରେ ସ୍ତୁତି କରାଯିବାରେ, ସେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।

ଓଂ ନମୋ (ଭଗଵତେଃ ଵାସୁଦେଵାଚ ନମଃ ସର୍ଵାପହାରିଣେ । ନମୋ ଵିଶୁଦ୍ଧଦେହାଯ ନମୋ ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୂପିଣେ ॥ ୧,୨୩୪.

ଓଁ, ବାସୁଦେବ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ସର୍ଵସୁରେଶାଯ ନମଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ । ନମଶ୍ଚର୍ମାସିହସ୍ତାଯ ନମଃ ପଙ୍କଜମାଲିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚର୍ମ ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପଦ୍ମ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵିଶ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାଯ ନମଃ ପୀତାମ୍ବରାଯ ଚ । ନମୋ ନୃସିଂହରୂପାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନରସିଂହ ରୂପ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭାଇକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପଙ୍କଜନାଭାଯ ନମଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିନେ । ନମଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାଯ ନମୋ ନାଗାଙ୍ଗଶାଯିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନାଗ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପରଶୁହସ୍ତାଯ ନମଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରାନ୍ତକାରିଣେ । ନମଃ ସତ୍ଯପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ହ୍ଯଜିତାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ପରଶୁ ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାନି କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରଖିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଜିତଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତ୍ରୈ ଲୋକ୍ଯନାଥାଯ ନମଶ୍ଚକ୍ରଧାରଯ ଚ । ନମଃ ଶିଵାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ପୁରାଣାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ତିନି ଲୋକର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ପୁରାତନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵାମନରୂପାଯ ବଲିରାଜ୍ଯାପହାରିଣେ । ନମୋ ଯଜ୍ଞଵରାହାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞରେ ବରାହ ଭାବେ ଅବତାର ନେଇଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ପରମାନନ୍ଦ ନମସ୍ତେ ପରମାକ୍ଷର । ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନସଦ୍ଭାଵ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନଦାଯକ ॥ ୧,୨୩୪.

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ରୂପ, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ, ଜ୍ଞାନ ହେଉଛନ୍ତି ଯେଉଁଠି ଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ପରମାଦ୍ଵୈତ ନମସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ । ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵକୃଦ୍ଦେଵ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵଭାଵନ ॥ ୧,୨୩୪.

ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମେଶ୍ୱର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ସ୍ତାଦ୍ଵିଶ୍ଵନାଥ ନମସ୍ତେଃ ଵିଶ୍ଵକାରଣ । ନମସ୍ତେ ମଧୁଦୈତ୍ଯଘ୍ନ ନମସ୍ତେ ରାଵଣାନ୍ତକ ॥ ୧,୨୩୪.

ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ମଧୁ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ରାବଣଙ୍କୁ ସମାପ୍ତ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ କଂସକେଶିଘ୍ନ ନମସ୍ତେ କୈଟଭାର୍ଦନ । ନମସ୍ତେ ଶତପତ୍ରାକ୍ଷ ନମସ୍ତେ ଗରୁଡଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୨୩୪.

କଂସ ଓ କେଶୀଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, କୈଟଭ ଦାନବଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ପଦ୍ମନୟନ, ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ କାଲନେମିଘ୍ନ ନମସ୍ତେ ଗରୁଡାସନ । ନମସ୍ତେ ଦେଵକୀପୁତ୍ର ନମସ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣିନନ୍ଦନ ॥ ୧,୨୩୪.

କାଳନେମିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆନନ୍ଦ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ରୁକ୍ମିଣୀକାନ୍ତ ନମସ୍ତେ ଦିତିନନ୍ଦନ । ନମସ୍ତେ ଗୋକୁଲାଵାସ ନମସ୍ତେ ଗୋକୁଲପ୍ରିଯ ॥ ୧,୨୩୪.

ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ, ଗୋକୁଳର ବାସିନ୍ଦା, ଗୋକୁଳର ପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଜଯ ଗୋପଵପୁଃ କୃଷ୍ଣ ଜଯ ଗୋପୀଜନପ୍ରିଯ । ଜଯ ଗୋଵର୍ଧନାଧାର ଜଯ ଗୋକୁଲଵର୍ଧନ ॥ ୧,୨୩୪.

ଗୋପ ରୂପୀ କୃଷ୍ଣ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଗୋବର୍ଧନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗୋକୁଳକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯ ରାଵଣଵୀରଘ୍ନ ଜଯ ଚାଣୂରନାଶନ । ଜଯ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋଦ୍ଦ୍ଯୋତ ଜଯ କାଲୀଯମର୍ଦନ ॥ ୧,୨୩୪.

ରାବଣଙ୍କ ବୀରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ଚାଣୂରଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆଲୋକ, କାଳିୟ ନାଗକୁ ଦମନ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ।

ଜଯ ସତ୍ଯ ଜଗତ୍ସାକ୍ଷିନ୍ ଜଯ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକ । ଜଯ ଵେଦାନ୍ତଵିଦ୍ଵେଦ୍ଯ ଜଯ ସର୍ଵଦ ମାଧଵ ॥ ୧,୨୩୪.

ସତ୍ୟ ରୂପ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଥିବା, ସଦା ମାଧବଙ୍କୁ ଜୟ।