ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସଂସାରବନ୍ଧନାମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛଂଲ୍ଲୋକୋ ହ୍ଯଶେଷତଃ । ସ୍ତୁତ୍ଵୈଵଂ ଵରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଦା ଧ୍ଯାଯନ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ॥ ୧,୨୩୨.

ଯେଉଁଠି ସଂସାରର ବନ୍ଧନରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁ, ବରଦାନ ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଏବଂ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରି, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ ।

ସଂସାରବନ୍ଧନାତ୍କୋଽପି ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛନ୍ସମାହିତଃ । ଅନନ୍ତମଵ୍ଯଯଂ ଦେଵଂ ଵିଷ୍ଣଂ ଵିଶ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରମଜଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଂଦା ଧ୍ଯାଯନ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ॥ ୧,୨୩୨.

ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁ, ଅନନ୍ତ, ଅବିନାଶୀ, ବିଶ୍ବରେ ବସିଥିବା, ବିଶ୍ବର ନାଥ, ଅଜନ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ ।

ସୂତ ଉଵାଚ । ନାରଦେନ ପୁରା ପୃଷ୍ଟ ଏଵଂ ସ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ । ଯେତ୍ତେନ ତସ୍ମୈ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତଂ ତନ୍ମଯା କଥିତଂ ତଵ ॥ ୧,୨୩୨.

ସୂତ କହିଲେ — ପୂର୍ବରୁ ନାରଦ ପଚାରିଥିଲେ, ତେବେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଶିବ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ । ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଲି ।

ତମେଵ ସତତନ୍ଧ୍ଯାଯନ୍ନିର୍ଵ୍ଯଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିଷ୍କଲମ୍ । ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି ଧ୍ରୁଵଂ ତାତ ! ଶାଶ୍ଵତଂ ପଦମଵ୍ଯଯମ୍ ॥ ୧,୨୩୨.

ସେ ଅବିନାଶୀ, ଅଂଶରହିତ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରିଲେ, ମନେ ରଖ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶାଶ୍ୱତ ଅବିନାଶୀ ପଦକୁ ପାଇବ ।

ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣି ଵାଜପେଯଶତାନି ଚ । କ୍ଷଣମେକାଗ୍ରଚିତ୍ତସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍ ॥ ୧,୨୩୨.

ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଶତ ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତର ଶୋଡଶ ଅଂଶ ପରିମାଣକୁ ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁରଋଷିର୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯମିଦମୀଶ୍ଵରାତ୍ । ସ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସମ୍ଯଗାରାଧ୍ଯ ସିଦ୍ଧଃ ପଦମଵାପ୍ତଵାନ୍ ॥ ୧,୨୩୨.

ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ସୁର ଋଷି ସଠିକ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ସିଦ୍ଧ ପଦକୁ ପାଇଥିଲେ ।

ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵା ପି ନିତ୍ଯମେଵ ସ୍ତଵୋତ୍ତମମ୍ । କୋଟିଜନ୍ମକୃତଂ ପାପମପି ତସ୍ଯ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୨.

ଯିଏ ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଢେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ତାଙ୍କର କୋଟି ଜନ୍ମର ତ୍ୟାଗିତ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।

ଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ତଵମିଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହାଦେଵେନ କୀର୍ତିତମ୍ । ପ୍ରଯତ୍ନାଦ୍ଯଃ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯ ମମୃତତ୍ଵଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ॥ ୧,୨୩୨.

ଯିଏ ଏହି ଦିବ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ତୋତ୍ର, ମହାଦେବ କହିଥିବା, ପ୍ରତିଦିନ ଉଦ୍ୟମରେ ପଢେ, ସେ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥାଏ ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୩୩ ସୂତ ଉଵାଚ । ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତତ୍ସଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାର୍କଣ୍ଡେଯନ ଭାଷିତମ୍ । ଦାମୋଦରଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ସୂତ କହିଲେ — ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଥିବା, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି । 'ମୁଁ ଦାମୋଦରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି — ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବି ?'

ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଧରଂ ଦେଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତରୂପିଣମଵ୍ଯଯମ୍ । ଅଧୋଽକ୍ଷଜଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ଶଂଖ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦେହ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏବଂ ଅବିନାଶୀ, ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ଅଜନ୍ମା ଦେବତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି — ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବି ?

ଵରାହଂ ଵାମନଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନାରସିଂହଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ମାଧଵଂ ଚ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ବରାହ, ବାମନ, ବିଷ୍ଣୁ, ନରସିଂହ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମାଧବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି — ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବି ?

ପୁରୁଷଂ ପୁଷ୍କରକ୍ଷେତ୍ରବୀଜଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ଲୋକନାଥଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ରର ମୂଳ ମହାପୁରୁଷ, ଜଗତର ନାଥ, ପୁଣ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ସହସ୍ରଶିରସଂ ଦେଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ସନାତନମ୍ । ମହାଯୋଗଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଦେବତା, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ମହାଯୋଗୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ଭୂତାତ୍ମାନଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଯଜ୍ଞଯୋନିମଯୋନିଜମ୍ । ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି କିନ୍ନୋ ମୂତ୍ଯୁଃ କରିଷ୍ଯତି ॥ ୧,୨୩୩.

ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ମହାତ୍ମା, ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ସ ଓ ମାତୃକା, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏପରି ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ କଣ କରିପାରିବ?

ଇତ୍ଯୁଦୀରିତମାକର୍ଣ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନୁଃ । ଅପଯାତସ୍ତତୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵିଷ୍ଣୁଦୂତୈଃ ପ୍ରପୀଡିତଃ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଡ଼ିତ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ସେଠାରୁ ପଳାଇଗଲା।

ଇତି ତେନ ଜିତୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ମାର୍କଣ୍ଡେଯେନ ଧୀମତା । ପ୍ରସନ୍ନେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷେ ନୃସିଂହେ ନାସ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏଭଳି ଜ୍ଞାନୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଜିତିଯାଇଥିଲା; ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ନରସିଂହ ଖୁସି ହେଲେ, କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ।

ମୃତ୍ଯ୍ଵଷ୍ଟକମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁପ୍ରଶମନଂ ଶୁଭମ୍ । ମାର୍କଣ୍ଡେଯହିତାର୍ଥାଯ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ହ ॥ ୧,୨୩୩.

ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ ମୃତ୍ୟୁଷ୍ଟକ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଶାନ୍ତ କରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ।

ଇଦଂ ଯଃ ପଠତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ତ୍ରିକାଲଂ ନିଯତଂ ଶୁଚିଃ । ନାକାଲେ ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାନ୍ନରସ୍ଯାଚ୍ଯୁତଚେତସଃ ॥ ୧,୨୩୩.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଶୁଚି ଓ ନିୟମିତ ଭାବରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦିନରେ ତିନିବାର ପଢ଼ନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମନ ଅଚ୍ୟୁତ ଉପରେ ଲଗିଥିଲେ, ଅସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ।

ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣଂ ନାରାଯଣଂ ଶାଶ୍ଵତମପ୍ରମେଯମ୍ । ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ସୂର୍ଯାଦତିରାଜମାନଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ସ ଯୋଗି ଜିତଵାଂସ୍ତଥୈଵ ॥ ୧,୨୩୩.

ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀ ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପୁରାତନ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଅପରିମାପ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଚମକୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିପାରନ୍ତି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୩୪ ସୂତ ଉଵାଚ । ଵକ୍ଷ୍ଯେଽହମଚ୍ଯୁତସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁ ଶୌନକ ସର୍ଵଦମ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ପୃଷ୍ଟୋ ନାରଦାଯ ଯଥୋଵାଚ ତଥା ପରମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ସୂତ କହିଲେ: ମୁଁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଶୌନକ, ସମସ୍ତ ଦେବା, ଶୁଣ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେ ଯେପରି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ଏହିପରି ସର୍ବୋତ୍ତମ।

ନାରଦ ଉଵାଚ । ଯଥାକ୍ଷଯୋଽଵ୍ଯଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ତୋତଵ୍ଯୋ ଵରଦୋ ମଯା । ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଚାର୍ଚନାକାଲେ ତଥା ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ॥ ୧,୨୩୪.

ନାରଦ କହିଲେ: ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଅବିନାଶୀ ଓ ଅକ୍ଷୟ, ତେଣୁ ମୁଁ ଦାନଦାତା ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବି; ପ୍ରତିଦିନ ଆର୍ଚନା ସମୟରେ ତୁମେ ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ।

ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ସୁଜନ୍ମାନସ୍ତେ ହି ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦାଃ । ସଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ତେଷାଂ ଯେ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ସଦାଚ୍ଯୁତମ୍ ॥ ୧,୨୩୪.

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା; ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଫଳଦାୟୀ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ମୁନେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମିଃ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଦମ୍ । ଶୃଣୁ ଯେନ ସ୍ତୁତଃ ସମ୍ଯକ୍ପୂଜାକାଲେ ପ୍ରସୀଦତି ॥ ୧,୨୩୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁନି, ମୁଁ ବାସୁଦେବଙ୍କର ମୁକ୍ତିଦାୟୀ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା ସମୟରେ ସ୍ତୁତି କରାଯିବାରେ, ସେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।

ଓଂ ନମୋ (ଭଗଵତେଃ ଵାସୁଦେଵାଚ ନମଃ ସର୍ଵାପହାରିଣେ । ନମୋ ଵିଶୁଦ୍ଧଦେହାଯ ନମୋ ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୂପିଣେ ॥ ୧,୨୩୪.

ଓଁ, ବାସୁଦେବ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ସର୍ଵସୁରେଶାଯ ନମଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ । ନମଶ୍ଚର୍ମାସିହସ୍ତାଯ ନମଃ ପଙ୍କଜମାଲିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚର୍ମ ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପଦ୍ମ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵିଶ୍ଵପ୍ରତିଷ୍ଠାଯ ନମଃ ପୀତାମ୍ବରାଯ ଚ । ନମୋ ନୃସିଂହରୂପାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନରସିଂହ ରୂପ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭାଇକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପଙ୍କଜନାଭାଯ ନମଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିନେ । ନମଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାଯ ନମୋ ନାଗାଙ୍ଗଶାଯିନେ ॥ ୧,୨୩୪.

ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନାଗ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପରଶୁହସ୍ତାଯ ନମଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରାନ୍ତକାରିଣେ । ନମଃ ସତ୍ଯପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ହ୍ଯଜିତାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ପରଶୁ ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାନି କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରଖିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଜିତଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତ୍ରୈ ଲୋକ୍ଯନାଥାଯ ନମଶ୍ଚକ୍ରଧାରଯ ଚ । ନମଃ ଶିଵାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ପୁରାଣାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୨୩୪.

ତିନି ଲୋକର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ପୁରାତନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।