ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଋଷିସ୍ତ୍ରିପାତ୍ । ସମୁଦ୍ରାଃ କୁକ୍ଷିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ଲୋଚନୌ । ଅଗ୍ନିର୍ମୁଖମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ହୃଦଯମ୍ । ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରୌ ଶିରଃ । ରୁଦ୍ରଃ ଶିଖା । ଉପନଯ ନେ ଵିନିଯୋଗଃ । ଓଂ ଭୂଃ ପାଦେ । ଭୁଵଃ ଜାନୁତି । ସ୍ଵଃ ହୃଦଯେ । ମହଃ ଶିରସି । ଜନଃ ଶିଖାଯାମ୍ । ତପଃ କଣ୍ଠେ । ସତ୍ଯଂ ଲଲାଟେ । ଓଂ ହୃଦଯାଯ ନମଃ । ଓଂ ଭୂଃ ଶିରସେ ସ୍ଵାହା । ଓଂ ଭୁଵଃ ଶିଖାଯୈ ଵୌଷଟ୍ । ଓଂ ସ୍ଵଃ କଵଚାଯ ହୁଂ । ଓଂ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ଅସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ ॥ ୧,୨୧୭.
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ। ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ପେଟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟି ଆଖି, ଅଗ୍ନି ମୁହଁ, ବିଷ୍ଣୁ ହୃଦୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ର ମୁଣ୍ଡ, ରୁଦ୍ର ଶିଖା। ଏହା ଉପନୟନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। 'ଓଁ ଭୂଃ' ପାଦରେ, 'ଭୁଃ' ଗୁଡ଼ିକ ଗୁଡ଼ିକ ଗୁଡ଼ିକ ହୃଦୟରେ, 'ମହଃ' ମୁଣ୍ଡରେ, 'ଜନଃ' ଶିଖାରେ, 'ତପଃ' କଣ୍ଠରେ, 'ସତ୍ୟଂ' ଲଳାଟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। 'ଓଁ ହୃଦୟାୟ ନମଃ', 'ଓଁ ଭୂଃ ଶିରସେ ସ୍ୱାହା', 'ଓଁ ଭୁଃ ଶିଖାୟୈ ବୌଷଟ୍', 'ଓଁ ସ୍ୱଃ କବଚାୟ ହୁଁ', 'ଓଁ ଭୂର୍ଭୁଃସ୍ୱଃ ଅସ୍ତ୍ରାୟ ଫଟ୍' ଏମିତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ଓଂ ଭୂଃ ଓଂ ଭୁଵଃ ଓଂ ସ୍ଵଃ ଓଂ ମହଃ ଓଂ ଜନଃ ଓଂ ତପଃ ଓଂ ସତ୍ଯଂ ତତ୍ସ୍ତ୍ରିପଦା । ଓଂ ଆପୋ ଜ୍ଯୋଽତୀ ରସୋଽମୃତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵରୋମ୍ । ଓଂ ସୂର୍ଯଶ୍ଚେତ୍ଯାଦି । ଓଂ ଆପଃ ପୁନନ୍ତ୍ଵିତ୍ଯାଦି । ଓଂ ଅଗ୍ନିଶ୍ଚେତ୍ଯାଦି ॥ ୧,୨୧୭.
'ଓଁ ଭୂଃ', 'ଓଁ ଭୁଃ', 'ଓଁ ସ୍ୱଃ', 'ଓଁ ମହଃ', 'ଓଁ ଜନଃ', 'ଓଁ ତପଃ', 'ଓଁ ସତ୍ୟଂ'—ଏହି ମାନେ ତିନି ପଦ ଅଟୁଟ ଅଂଶ। 'ଓଁ ଜଳ, ଆଲୋକ, ରସ, ଅମୃତ, ବ୍ରହ୍ମ, ଭୂଃ, ଭୁଃ, ସ୍ୱଃ, ଓଁ', 'ଓଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ' ଇତ୍ୟାଦି, 'ଓଁ ଆପଃ ପୁନନ୍ତୁ' ଇତ୍ୟାଦି, 'ଓଁ ଅଗ୍ନି' ଇତ୍ୟାଦି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ଓଂ ଆଯାତୁ ଵରଦେ ଦେଵି ! ପୂର୍ଵାହ୍ନେ ବ୍ରହ୍ମଦେଵତା । ଗାଯତ୍ତ୍ରୀ ନାମ ଯା ସନ୍ଧ୍ଯା ରକ୍ତାଙ୍ଗୀ ରକ୍ତଵାସସା । ଵରହଂସସମାରୂଢା ଶ୍ରୀମତ୍ପୁଷ୍କରସଂସ୍ଥିତା ॥ ୧,୨୧୭.
'ଓଁ, ଦୟାଳୁ ଦେବୀ ଆସନ୍ତୁ!' ପ୍ରଭାତବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା। ଗାୟତ୍ରୀ ନାମକ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଯାହାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଲାଲ ଓ ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ହଂସ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ପବିତ୍ର ପୁଷ୍କରରେ ବିରାଜିତ।
କମଣ୍ଡଲୁଧରା ଶାନ୍ତା ଅକ୍ଷମାଲାଵିଧାରିଣୀ । ଆଯାତୁ ଵରଦା ଦେଵୀ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଶ୍ଵେତରୂପିଣୀ ॥ ୧,୨୧୭.
ତିନି ହାତରେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ଅକ୍ଷମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ବେଳେ ଦୟାଳୁ ଦେବୀ ଧଳା ରୂପରେ ଆସନ୍ତୁ।
ମାହେଶ୍ଵରୀ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଶୁକ୍ଲଵସ୍ତ୍ରାଦିମଣ୍ଡିତା । ଵୃଷସ୍କନ୍ଧସମାରୂଢା ତ୍ରିଶୂଲଵରଧାରିଣୀ ॥ ୧,୨୧୭.
ମାହେଶ୍ୱରୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀ, ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି । ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଧରିଛନ୍ତି ।
ଆଯାତୁ ଵରଦା ଦେଵୀ ଅପରାହ୍ନେ ସରସ୍ଵତୀ । ଅତସୀକୁସୁମପ୍ରଖ୍ଯା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଗରୁଡାସନା ॥ ୧,୨୧୭.
ବିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ଦ୍ୱିତୀୟ ପହରେ ଆସୁନ୍ତୁ, ତିନି ଅତସୀ ଫୁଲ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି । ବୈଷ୍ଣବୀ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରା ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମସମନ୍ଵିତା । ଶ୍ଵେତଵର୍ଣା ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ରଵିମଣ୍ଡଲସଂସ୍ଥିତା ॥ ୧,୨୧୭.
ହଳଦିଆ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି । ସେ ଧଳା ବର୍ଣ୍ଣର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି ।
ଶ୍ଵେତପଦ୍ମସନାସୀନା ଶ୍ଵେତପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତା । ଓଂ ଆପୋ ହିଷ୍ଠା ମଯୋ ଭୁଵସ୍ତା ନ ଉର୍ଜେ ଦଧାତ ନଃ ॥ ୧,୨୧୭.
ଧଳା ପଦ୍ମ ଉପରେ ବସି, ଧଳା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ । ଓଁ—ଜଳ ଆସୁ, ଆନନ୍ଦ ଆଣୁ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ ।
ଉତ୍ତରେ ଶିଖରେ ଜାତେ ଭୂମ୍ଯାଂ ପର୍ଵତଵାସିନୀ । ବ୍ରହ୍ମଣା ସମନୁଜ୍ଞାତା ଗଚ୍ଛ ଦେଵି ! ଯଥାସୁଖମ୍ ॥ ୧,୨୧୭.
ଉତ୍ତର ଶିଖରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପୃଥିବୀରେ ପାହାଡ଼ ଭାବେ ବସିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯାଅ।
thumb|ପାର୍ଵଣଶ୍ରାଦ୍ଧ. ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୧୮ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଵ୍ଯାସ ! ଶ୍ରାଦ୍ଧମହଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ । ପୂର୍ଵଂ ନିମନ୍ତ୍ରଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଵିଶେଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ॥ ୧,୨୧୮.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ବ୍ୟାସ, ମୁଁ ଏହିବେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ପ୍ରଥମେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶେଷକରି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସେମାନେକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୋପଵୀତେନ ଦେଵାନ୍ଵାମୋପଵୀତିନା । ପିତୄନ୍ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ପାଦୌ କ୍ଷାଲଯେଦ୍ଵାକ୍ଯମନ୍ତ୍ରତଃ ॥ ୧,୨୧୮.
ପବିତ୍ର ଉପବୀତକୁ ସଜାଇ ଦାହିଣା ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି ଆପଣଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ଡାକିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଉଚିତ୍ ଶବ୍ଦରେ ସେମାନଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍।
ଓଂ ସ୍ଵାଗତଂ ଭଵଦ୍ଭିରିତି ପ୍ରଶ୍ରଃ । ଓଂ ସୁସ୍ଵାଗତାମିତି ତୈରୁକ୍ତେ ଓଂ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯ ଏତତ୍ପାଦୋଦକମର୍ଘ୍ଯଂ ସ୍ଵାହେତି ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣପାଦଯୋର୍ଦେଵତୀର୍ଥେନାଭୁଗ୍ନକୁଶସହିତଜଲଦାନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
‘ଓଁ, ଆପଣମାନେ ଆସିବାରୁ ସ୍ୱାଗତ’ ବୋଲି ଆଦର ସହ କହିବା ଉଚିତ୍। ସେମାନେ ‘ଓଁ, ଆମେ ଭଲଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲୁ’ ବୋଲି କହିଲେ, ‘ଓଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପାଦଜଳ ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ୱାହା’ ବୋଲି ପବିତ୍ର କୁଶ ମିଶା ଜଳ ଦେବତା ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତତୋ ଦକ୍ଷିଣା ଭିମୁଖେନ ଵାମୋପଵୀତେନାମୁକଗୋତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଅସ୍ମତ୍ପିତୃପିତାମହପ୍ରପିତାମହେଭ୍ଯୋ ଯଥାନାମଶର୍ମଭ୍ଯ ଏତତ୍ପାଦୋଦକମର୍ଘ୍ଯଂ ସ୍ଵଧେତି ପିତ୍ରାଦିବ୍ରାହ୍ମଣପାଦଯୋଃ ପିତୃତୀର୍ଥେନ ଆଭୁଗ୍ନକୁଶକୁସୁମସହିତଜଲଦାନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି, ନିଜ ଗୋତ୍ର ଓ ନାମ ଅନୁଯାୟୀ, ଆମ ପିତା, ପିତାମହ, ପ୍ରପିତାମହ ଓ ଅନ୍ୟ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ‘ଏହି ପାଦଜଳ ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ୱଧା’ ବୋଲି ପବିତ୍ର କୁଶ ଓ ଫୁଲ ମିଶା ଜଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦରେ ପିତୃ ଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ମାତାମହାଦିଭ୍ଯଃ । ଏତଦାଚମନୀଯଂ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧେତି ବ୍ରାହ୍ମଣହସ୍ତେ ଏଷଵୋର୍ଽଘ୍ଯ ଇତି ବ୍ରାହ୍ମଣହସ୍ତେ ପୁଷ୍ପଦାନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଏହିପରି ମାତାମହ ଓ ଅନ୍ୟ ମାତୃପକ୍ଷୀୟ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କ ପାଇଁ, ‘ଏହା ଆଚମନ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା’ ବୋଲି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଓଂ ପାତ୍ରମହଂ କରିଷ୍ଯେ । ଓଂ କରୁଷ୍ଵେତ୍ଯନୁଜ୍ଞାତଃ କୃତ୍ଵା ପାତ୍ରେ ପଵିତ୍ରନିଷେଵଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, 'ମୁଁ ପାତ୍ର ତିଆରି କରିବି'। ଓଁ, 'କର' ବୋଲି ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା।
ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ଏତାନି ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପଦୀପଵାସୋ ଯୁଗଯଜ୍ଞୋ ପଵୀତାନି ନମଃ । ଗନ୍ଧାଦିଦାନମଚ୍ଛିଦ୍ରମସ୍ତୁ । ଅସ୍ତ୍ଵିତି ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରତିଵଚନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି । ଏହି ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଆଦି ଦାନ ଏହି ଯୁଗର ଯଜ୍ଞ ପବିତ୍ର କରେ । ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ନିର୍ମଳ ହେଉ । ଏହିପରି ହେଉ — ଏହା ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ଉତ୍ତର ।
ତତଃ ପିତୃପିତାମହପ୍ରପିତାମହାନାଂ ମାତାମହପ୍ରମାତାମହଵୃଦ୍ଧପ୍ରମାତାମହାନାଂ ସପତ୍ନୀକାନାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମହଂ କରିଷ୍ଯେ ଇତି ଅନୁଜ୍ଞାଵଚନମ୍ । କୁରୁଷ୍ଵେତି ବ୍ରାହ୍ମଣୈରୁକ୍ତେ । ଓଂ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ଇତିତ୍ରିର୍ଜପେତ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ତାପରେ ଅନୁମତି ନେଇ କହିବା ଉଚିତ — "ମୁଁ ମୋର ବାପା, ଦାଦା, ପ୍ରପିତାମହ, ମାମା, ବଡ଼ମାମା ଓ ସେମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧ ପୂର୍ବଜମାନେ, ସମେତ ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବି ।" ପଣ୍ଡିତମାନେ "କର" ବୋଲି କହିଲେ, "ଓଁ ଦେବତାମାନେ ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ" ବୋଲି ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପେ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିତୃପାତ୍ରମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ଯା ଦିଵ୍ଯେତି ପଠିତ୍ଵା ଅମୁକଗୋତ୍ରାସ୍ମତ୍ପିତଃ ! ଅମୁକଦେଵଶର୍ମନ୍ ! ସପତ୍ନୀକ ! ଏଷ ତେଽର୍ଘ୍ଯଃ ସ୍ଵଧା । ଅପଵିତ୍ରଂ ପାତ୍ରଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ଦକ୍ଷିଣେ କୁଶୋପରି ଓଂ ପିତୃଭ୍ଯଃ ସ୍ଥାନମସୀତ୍ଯଧୋମୁଖପାତ୍ରସ୍ଥାପନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦୁଇହାତରେ ଦେଇ, ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାତ୍ରକୁ ଉଠାଇ, 'ଯା ଦିବ୍ୟ' ବୋଲି ପଢ଼ି, 'ଅମୁକ ଗୋତ୍ରର ମୋ ବାପା! ଅମୁକ ଦେବଶର୍ମାନ୍! ସମେତ ସ୍ତ୍ରୀ! ଏହା ତୁମ ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ୱଧା ସହିତ' ବୋଲି କହ । ଅପବିତ୍ର ପାତ୍ରକୁ ବାମପାଖରେ ଧରି, ଡାହାଣପାଖରେ କୁଶ ଉପରେ ରଖି, 'ଓଁ, ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଏହା ସ୍ଥାନ' ବୋଲି, ପାତ୍ରକୁ ଉଲ୍ଟା କରି ରଖ ।
ପାତ୍ରମୁଦ୍ରାଦି ନିଧାଯ କୁଶଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅଧୋମୁଖାଭ୍ଯାଂ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ପାତ୍ରଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଓଂ ପୃଥିଵୀତେ ପାତ୍ରଂ ଦ୍ଯୌରପିଧାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ମୁଖେ ଅମୃତେ ଅମୃତଂ ଜୁହୋମି ସ୍ଵାହା ପାତ୍ରାଭିମନ୍ତ୍ରଣମ୍ । ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନିଦଧେ ପଦମ୍ । ସମୂଢମସ୍ଯ ପାଂସୁରେ । ଵିଷ୍ଣୋ ହଵ୍ଯଂରକ୍ଷସ୍ଵ ଇତ୍ଯନ୍ନମଧ୍ଯେ ଅଧୋମୁଖଦ୍ଵିଜାଙ୍ଗୁଷ୍ଠନିଵେଶନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଅପହତେତି ତ୍ରିର୍ଯଵଵିକିରଣମ୍ । ଓଂ ନିହନ୍ମି ସର୍ଵଂ ଯଦମେଧ୍ଯଵଦ୍ଭଵେଦ୍ଧତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେଽସୁରଦାନଵା ମଯା । ରକ୍ଷାଂସି ଯକ୍ଷାଃ ସପିଶାଚସଙ୍ଘା ହତା ମଯା ଯାତୁଧାନାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଇତି ସିଦ୍ଧାର୍ଥଵିକିରଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
'ଅପହତ' ବୋଲି ତିନିଥର ବାର୍ଲି ଛିଟାଅ। 'ଓଁ, ଯେଉଁ ସବୁ ଅପବିତ୍ର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ନଷ୍ଟ କରୁଛି; ସମସ୍ତ ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବିନଶିଗଲେ। ସମସ୍ତ ରକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ ଓ ପିଶାଚମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନମାନେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ'—ଏହିଭଳି ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ବିଜ ଛିଟାଯାଏ।
ତତୋ ଧୂରିଲୋଚନସଂଜ୍ଞକେଭ୍ଯୋଦଵେଭ୍ଯ ଏତଦନ୍ନଂ ସଘୃତଂ ସପାନୀଯଂ ସଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ସ୍ଵାହେତି ଵାରିକୁଶାଦ୍ଯୈରନୁସଙ୍କଲ୍ପନମ୍ । ଓଂ ଅନ୍ନମିଦମକ୍ଷଯ୍ଯମସ୍ତୁ ଓଂ ସଂଙ୍କଲ୍ପସିଦ୍ଧିରସ୍ତୁ ॥ ୧,୨୧୮.
ତାପରେ ଧୂରିଲୋଚନ ନାମକ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଘିଅ ମିଶା ଅନ୍ନ, ପାନୀୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଦାନ ସ୍ୱାହା ବୋଲି ଜଳ ଓ କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କର। 'ଓଁ, ଏହି ଅନ୍ନ କ୍ଷୟ ହେଉନାହିଁ। ଓଁ, ମୋର ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ ହେଉ।'
ମହେରଣାଯ ଚକ୍ଷୁସେ । ଓଂ ଯୋ ଵଃ ଶିଵତମୋ ରସଃ । ତସ୍ଯ ଭାଜଯେତେହ ନଃ । ଅଶତୀରିଵ ମାତରଃ । ଓଂ ତସ୍ମା ଅରଙ୍ଗମାମ ଵୋ ଯସ୍ଯ କ୍ଷଯାଯ ଜିନ୍ଵଥ । ଆପୋ ଜନ ଯଥା ଚ ନଃ । ଓଂ ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଆପ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ ଓଂ ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଞ୍ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ଓଂ ଦ୍ରୁପଦାଦିଵମୁମୁଚାନଃ ସ୍ଵିନ୍ନଃ ସ୍ନାତୋ ମଲାଦିଵ । ପୂତଂ ପଵିତ୍ରେଣେଵାଜ୍ଯମାପଃ ଶୁନ୍ଧନ୍ତୁ ମୈନସଃ । ଓଂ ଋତଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚାଭୀଦ୍ଧାତ୍ତପସୋଽଧ୍ଯଜାଯତ । ତତୋରାତ୍ର୍ଯଜାଯତ । ତତଃ ସମୁଦ୍ରୋର୍ଽଣଵଃ ସମୁଦ୍ରାଦର୍ଣଵାଦଧିସଂଵତ୍ସରୋ ଅଜାଯତ । ଅହୌରାତ୍ରାଣି ଵିଦଧଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମିଷତୋ ଵଶୀ । ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୌ ଧାତା ଯଥାପୂର୍ଵମକଲ୍ପଯତ୍ । ଦିଵଂ ଚ ପୃଥିଵୀଂ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷମଥୋ ସ୍ଵଃ ॥ ୧,୨୧୭.
ମହେରଣାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ, ଓଁ— ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ରସ, ଆମକୁ ଏଠାରେ ମାଆମାନେ ଜେମିତି ନିଜ ଶିଶୁମାନେ ସହ ଭାଗ କରନ୍ତି, ସେଭଳି ଆମ ସହ ଭାଗ କର। ଓଁ— ତେଣୁ, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଉନ୍ନତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ, ଆମେ ସେଠାକୁ ଆସୁଛୁ। ଜଳମାନେ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଓଁ— ଜଳ ଓ ଔଷଧିମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ଯେମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ନ ହେଉ। ଓଁ— ଘାମ ଓ ମେଳ ଯେପରି ଧୋଇଯାଏ, ସେଭଳି ଜଳମାନେ ଆମ ମନକୁ ପବିତ୍ର କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ଘିଅ ପବିତ୍ର କରାଯାଏ। ଓଁ— ତପସ୍ୟାରୁ ସତ୍ୟ ଓ ରିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ତାହାରୁ ରାତି ଜନ୍ମ ନେଲା; ତାପରେ ସମୁଦ୍ର ହେଲା; ସମୁଦ୍ରରୁ ବର୍ଷ ହେଲା; ସେ ବର୍ଷ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ବିଭାଜନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୂର୍ବବତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଏହିପରି ଦିବ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଓ ଉଚ୍ଚ ଲୋକମାନେ ତିଆରି କଲେ।
ଗାଯତ୍ତ୍ର୍ଯା ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଋଷିର୍ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଛନ୍ଦଃ । ସଵିତା ଦେଵତା ଜପେ ଵିନିଯୋଗଃ । ଓଂ ଉଦୁତ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସଂ ଦେଵଂ ଵହନ୍ତି କେତଵଃ । ଦୃଶେ ଵିଶ୍ଵାଯ ସୂର୍ଯମ୍ । ଓଂ ଚିତ୍ରଂ ଦେଵାନାମୁଦଗାଦନୀକଂ ଚକ୍ଷୁର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯାଗ୍ନେଃ । ଆପ୍ରା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସୂର୍ଯ ଆତ୍ମା ଜଗତସ୍ତସ୍ଥୁଷଶ୍ଚ । ଓଂ ତଚ୍ଚକ୍ଷର୍ଦେଵହିତଂ ପୁରସ୍ତାଚ୍ଛୁକ୍ରମୁଚ୍ଚରତ୍ । ପଶ୍ଯେମ ଶରଦଃ ଶତଂ ଜୀଵେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍ । ଶୃଣୁଯାମ ଶରଦଃ ଶତମ୍ । ଓଂ ଵିଶ୍ଵତଶ୍ଚକ୍ଷୁରୁତ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖୋଵିଶ୍ଵତୋ ବାହୁରୁତ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପାତ୍ । ସଂବାହୁଭ୍ଯାଂ ଧମତି ସଂପତ୍ରୈଦ୍ଯାର୍ଵାଭୂମୀ ଜନଯନ୍ଦେଵ ଏକଃ । ଦେଵା ଗାତୁଵିଦୋ ନାଙ୍ଗଵିଦ୍ଵାନାଦ୍ଭମିତମନସସ୍ପତ ଇମଂ ଦେଵଯଜ୍ଞଂ ସ୍ଵାହା ଵାତେଧାଃ ଜପେତ୍ ॥ ୧,୨୧୭.
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର: ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷି, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବତା ସବିତା; ଏହି ଜପ ପାଇଁ ଏହି ବିନିଯୋଗ। ଓଁ— ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଜାତବେଦସ୍ ଦେବତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର କିରଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ଓଁ— ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁହଁ ଉଦୟ ହେଲା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ଦିବ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରେ। ଓଁ— ଦେବତାଙ୍କର ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦୟ ହେଉ। ଆମେ ଶତବର୍ଷ ଦେଖିବା, ଶତବର୍ଷ ବଞ୍ଚିବା, ଶତବର୍ଷ ଶୁଣିବା। ଓଁ— ସେ ଚକ୍ଷୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖେ, ମୁହଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ବାହୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ପାଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ। ସେ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏହି ଭୂମିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଏକ ଦେବତା ସମସ୍ତ କଥା କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ଅଜ୍ଞାନୀ ଜାଣନ୍ତି ନାହାନ୍ତି; ମନର ଠାକୁର ଏହି ଦେବଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। 'ସ୍ୱାହା' ବୋଲି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କର।
ଓଂ ସିଦ୍ଧମିଦମାସନମିହ ସିଦ୍ଧମିତ୍ଯଭିଧାଯ ଓଂ ଭୂଃ ଓଂ ଭୁଵଃ ଓଂ ସ୍ଵଃ ଓଂ ମହଃ ଓଂ ଜନଃ ଓଂ ତପଃ ଓଂ ସତ୍ଯମିତି ସପ୍ତଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ ପୂର୍ଵମୁଖନ୍ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣୋପଵେଶନମ୍ । ଉତ୍ତରଦିଙ୍ମୁଖଂପିତୃବ୍ରାହ୍ମଯୋଣୋପଵେଶନମ୍ । ଓଂ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହାଯୋଗିଭ୍ଯ ଏଵ ଚ । ନମଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ସ୍ଵାହାଯୈ ନିତ୍ଯମେଵ ଭଵନ୍ତୁତେ ଇତି ତ୍ରିର୍ଜପେତ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, 'ଏହି ଆସନ ତିଆରି ହୋଇଛି, ଏଠାରେ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି' ବୋଲି କହି, ପୁଣି 'ଓଁ ଭୂଃ, ଓଁ ଭୁଵଃ, ଓଁ ସ୍ୱଃ, ଓଁ ମହଃ, ଓଁ ଜନଃ, ଓଁ ତପଃ, ଓଁ ସତ୍ୟମ୍'—ଏହି ସାତଟି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦେବତା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ ବସାଯିବା ଓ ପିତୃ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତରଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ ବସାଯିବା ଉଚିତ। ପରେ, 'ଓଁ ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ ଓ ମହାଯୋଗୀମାନେ, ଏବଂ ସ୍ୱଧା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସେମାନେ ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରହୁନ୍ତୁ'—ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଓଂ ଅଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଅମୁକମାସେ ଅମୁକରାଶିଙ୍ଗତେ ସଵିତର୍ଯମୁକତିଥାଵମୁକଗୋତ୍ରାଣାମସ୍ମତ୍ପିତୃପିତାମହପ୍ରପିତାମହାନାଂ ଯଥାନାମଶର୍ମଣାଂ ଵିଶ୍ଵେଦେଵପୂର୍ଵକନ୍ଦୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କରିଷ୍ଯେ । ଓଂ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଓଂ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାନାଵାହଯିଷ୍ଯେ । ଆଵାହଯେତ୍ଯୁକ୍ତେ ଓଂ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାଃ ସ ଆଗତ ଶୃଣୁତାମିମଂ ହଵମ୍ । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ନିଷୀଦତ ଓଂ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାଃ ଶୃଣୁତେମଂ ଇଵଂ ମେ ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯ ଉପଦ୍ଯଵିଷ୍ଟ । ଯେ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଉତ ଵା ଯଜତ୍ରା ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍ । ଓଂ ଓଷଧଯଃ ସଂଵଦନ୍ତେ ସୋମେନ ସହ ରାଜ୍ଞା । ଯସ୍ମୈ କୃଣୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତଂ ରାଜନ୍ପାରଯାମସି । ଓଂ ଆଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ମହାଭାଗା ଵିଶ୍ଵେଦେଵା ମହାବଲାଃ । ଯେ ଅତ୍ର ଵିହିତାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ସାଵଧାନା ଭଵନ୍ତୁ ତେ । ଓଂ ଅପହତାସୁରା ରକ୍ଷାଂସି ଵେଦିଷଦ ଇତି ତ୍ରିତ୍ରିର୍ଯଵଵିକିରଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, 'ଆଜି ଏହି ସ୍ଥାନରେ, ଏହି ମାସରେ, ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଏହି ତିଥିରେ, ଏହି ଗୋତ୍ରର ଆମ ପିତା, ପିତାମହ, ପ୍ରପିତାମହ ମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଉପନାମ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ମନ୍ତ୍ରିତ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବି'। ଓଁ, 'ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା'। ଓଁ, 'ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି'। ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ସମୟରେ, 'ଓଁ, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହି ଦର୍ଭା ଉପରେ ବସନ୍ତୁ। ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ, ଉପରେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହି ଦର୍ଭା ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ'। ଓଁ, 'ଔଷଧିମାନେ ସୋମ ରାଜା ସହ କଥାହୁଅନ୍ତୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାହା ପାଇଁ କରନ୍ତି, ରାଜା, ତାକୁ ଆମେ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛୁ'। ଓଁ, 'ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଚେତନ ରହନ୍ତୁ'। ଓଁ, 'ଅସୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ବେଦିରୁ ଦୂରେଇଯାଆନ୍ତୁ' ବୋଲି ତିନିଥର ଯବ ଛିଟାଇବା।
ଓଂ ଶନ୍ନୋ ଦେଵୀରଭିଷ୍ଟଯ ଆପୋ ଭଵନ୍ତୁ ପୀତଯେ । ଶଂଯୋରଭିସ୍ତ୍ରଵନ୍ତୁ ନ ଇତି ପାତ୍ରେ ଜଲଦାନମ୍ । ଓଂ ଯଵୋଽସି ଯଵଯାସ୍ମଦ୍ଵେଷୋ ଯଵଯାରାତୀରିତି ଯଵଦାନମ୍ । ଗନ୍ଧଦ୍ଵାରାଂ ଦୁରାଧର୍ଷାଂ ନିତ୍ଯପୁଷ୍ଟାଂ କରୀଷିଣୀମ୍ । ଈଶ୍ଵରୀଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତା (ତ୍ଵା) ମିହୋପହ୍ଵଯେ ଶ୍ରିଯମିତି ଗନ୍ଧଦାନମ୍ । ଓଂ ଯା ଦିଵ୍ଯା ଆପଃ ପଯସା ସଂବଭୂଵୁର୍ଯା ଅନ୍ତରିକ୍ଷୌତ ପାର୍ଥଵୀର୍ଯାଃ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ଯଜ୍ଞିଯାସ୍ତାନ ଆପଃ ଶିଵାଃ ଶଂ ସ୍ଯୋନା ସୁହଵା ଭଵନ୍ତୁ । ଏଷୋର୍ଽଘୋ ନମ ଇତି ବ୍ରାହ୍ମଣହସ୍ତେ ଜଲଂ ଦତ୍ତ୍ଵାନେନୈଵ ପାତ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରଗ୍ରହଣଂ କୃତ୍ଵା ସଂସ୍ତ୍ରଵଂ ପଵିତ୍ରଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣପାର୍ଶ୍ଵେ ଦଦ୍ଯାତ୍ । ତତଃ ପ୍ରଥମପାତ୍ରେ ସଂସ୍ତ୍ରଵଜଲଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ କୁଶୋପରି ଊର୍ଧ୍ଵମୁଖଂ ସ୍ଥାପନଂ କୁର୍ଯତ୍ । ତଦୁପରି କୁଶଦାନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, 'ଦେବୀ ଜଳମାନେ ଆମ ପାନ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଦେବା। ଓଁ, 'ତୁମେ ଯବ, ଆମର ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର' ବୋଲି ଯବ ଦେବା। 'ଯିଏ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇଥାଏ, ଅଜୟ, ସଦା ପୁଷ୍ଟିଦାୟିନୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଅଧିକାରିଣୀ, ହେ ଶ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି' ବୋଲି ଗନ୍ଧ ଦେବା। ଓଁ, 'ଯେଉଁ ଦେବୀ ଜଳ ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଇ ଶୁଭ ଜଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନ୍ତୁ'। 'ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ, ନମସ୍କାର' ବୋଲି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଜଳ ଦେଇ, ସେଇ ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦେଉଛି, ପୁଣି ପବିତ୍ର ଓ ଛାଣିବା ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିବା। ତାପରେ ପ୍ରଥମ ପାତ୍ରରେ ଛାଣା ଜଳ ଦର୍ଭା ଉପରେ ଉପରକୁ ମୁହଁ କରି ରଖିବା, ତା'ଉପରେ ଦର୍ଭା ରଖିବା।
ଓଂ ଅମୁକଗୋତ୍ରେବ୍ଯୋଽସ୍ମତ୍ପିତୃପିତାମହେଭ୍ଯୋ ଯଥାନାମଶର୍ମଭ୍ଯଃ ସପତ୍ନୀକେଭ୍ଯଃ ଇଦମାସନଂ ସ୍ଵଧା ଇତି ବ୍ରାହ୍ମଣଵାମେ ଆସନଦାନମ୍ । ଓଂ ପିତୄନାଵାହଯିଷ୍ଯେ । ଓଂ । ଆଵାହଯେତ୍ଯୁକ୍ତେ ଓଂ ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ନିଧୀମହ୍ଯୁଶନ୍ତଃ ସମିଧୀମହି । ଉଶନ୍ନୁ ଶତ ଆଵହ ପିତୄନ୍ହଵିଷେ ଉତ୍ତଵେ । ଓଂ ଆଯନ୍ତୁ ନଃ ପିତରଃ ସୌମ୍ଯାସୋଽଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାଃ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈଃ । ଅସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ସ୍ଵଧଯା ମଦନ୍ତୋଽଧିବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ତେଵନ୍ତ୍ଵସ୍ମାନିତ୍ଯାଵାହନମ୍ । ଓଂ ଅପହତା ସୁରା ରକ୍ଷାଂସି ଵେଦିଷଦଃ ଇତି ତିଲଵିକିରଣମ୍ । ପୂର୍ଵଵକ୍ତ୍ରମେଣ ସ୍ଥାପିତପାତ୍ରେଷୂଦକଦାନମ୍ । ଓଂ ତିଲୋଽସି ସୋମଦେଵତ୍ଯୋ ଗୋସଵୋ ଦେଵନିର୍ମିତଃ । ପ୍ରତ୍ନମଦ୍ଭିଃ ପୃକ୍ତଃ ସ୍ଵଧଯା ପିତୄଂଲ୍ଲୋକାନ୍ପ୍ରୀଣୀହି ନଃ ସ୍ଵାହା ଇତି ତିଲଦାନମ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, ଅମୁକ ଗୋତ୍ରର ମୋ ବାପା, ଦାଦା, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ନାମରେ ଅଛନ୍ତି, ସମେତ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଏହି ଆସନ ତୁମମାନେ ପାଇଁ, ସ୍ୱଧା ସହିତ ଦେଉଛି — ଏହା ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ବାମପାଖରେ ଆସନ ଦାନ । ଓଁ, ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି । ଓଁ । "ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଆଲୋକମୟ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଅଗ୍ନିରେ ପୂଜିତ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଶତ ପୂର୍ବଜ ଆସନ୍ତୁ ଏହି ହବି ପାଇଁ ।" ଓଁ, ଆମ ସୁମଧୁର ପୂର୍ବଜମାନେ, ଅଗ୍ନିସ୍ୱାତ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବମାର୍ଗରେ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ୱଧା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ । ଓଁ, ଦେବତା ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ବେଦିକୁ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତି ଓ ରାକ୍ଷସମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ — ଏହା ତିଳ ବିକିରଣ । ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରି ଥିବା ପାତ୍ରରେ ପାଣି ଦିଅ । ଓଁ, ତୁମେ ତିଳ, ସୋମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପହାର, ଗୋଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ପ୍ରାଚୀନ ଜଳ ସହିତ ମିଶିତ, ସ୍ୱଧା ସହିତ ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର — ସ୍ୱାହା । ଏହା ତିଳ ଦାନ ।
ଓଂ ଶୁନ୍ଧନ୍ତାଂ ଲୋକାଃ ପିତୃସଦନାଃ ପିତୃସଦନମସି । ଅଧୋମୁଖପାତ୍ତ୍ରସ୍ପର୍ଶନମ୍ । ଅମୁକଗୋତ୍ରେଭ୍ଯୋଽସ୍ମତ୍ପିତୃପିତାମହ ପ୍ରପିତାମହେଭ୍ଯଃ ସପତ୍ନୀକେଭ୍ଯ ଏତାନି ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପଦୀପଵାସୋଗୁଣସୋତ୍ତରୀଯଯଜ୍ଞୋପଵୀତାନି ଵଃ ସ୍ଵଧା ପିତୃତୀର୍ଥେନ ଗନ୍ଧାଦିଦାନମ୍ । ଗନ୍ଧାଦିଦାନମକ୍ଷଯ୍ଯମସ୍ତୁ । ସଂକଲ୍ପସିଦ୍ଧିରସ୍ତୁ । ବ୍ରାହ୍ମଣଵଚନମ୍ । ଏଵଂ ମାତାମହାଦୀନାମନୁଜ୍ଞାପନାଦିକର୍ମ । ଓଂ ଯାଦିଵ୍ଯେତିଭୂମିସଂମାର୍ଜନମ୍ । ତତୋ ଘୃତାକ୍ତମନ୍ନଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣୋପଵୀତୀ ପିତୃବ୍ରାହ୍ମଣମୋଂ ଅଗ୍ନୌ କରଣମହଂ କରିଷ୍ଯେ । ଓଂ କୁରୁଷ୍ଵେତି ତେନୋକ୍ତେ ଓଂ ଅଗ୍ନଯେ କଵ୍ଯଵାହନାଯ ସ୍ଵାହା ଇତି ଆହୁତିଦ୍ଵଯଂ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣହସ୍ତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅଵଶିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ପିଣ୍ଡାର୍ଥଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଅପରମର୍ଧଂ ପିତ୍ରାଦିପାତ୍ରେ ମାତାମହାଦିପାତ୍ରେ ଚ ନିଃ କ୍ଷିପେତ୍ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କର ନିବାସ ପବିତ୍ର ହେଉ। ତୁମେ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କର ଗୃହ। ଉଲ୍ଟା କରାଯାଇଥିବା ପାତ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର। ଅମୁକ ଗୋତ୍ରର ମୋ ପିତା, ପିତାମହ, ପ୍ରପିତାମହ ଓ ସେମାନଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହି ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର, ଓ ଉତ୍ତରୀୟ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଆଦି ତୁମ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଛି, ସ୍ୱଧା ସହିତ ପିତୃତୀର୍ଥରେ ଏହି ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କର। ଏହି ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଦାନ କ୍ଷୟ ହେଉନାହିଁ। ମୋର ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ ହେଉ। ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା। ଏପରି ଭାବେ ମାତାମହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତି ଦେବା ପୂଜା କରାଯାଏ। ଓଁ, ଏହା ହେଉଛି ଭୂମି ସଫା କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ। ତାପରେ ଘିଅ ମିଶା ଅନ୍ନ ନେଇ, ଦକ୍ଷିଣ କାନ୍ଧରେ ଉତ୍ତରୀୟ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଧାରି, ପିତୃବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହ: 'ଓଁ, ମୁଁ ଅଗ୍ନିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି।' ସେ କହିଲେ 'କର', ତେବେ କହ: 'ଓଁ, ଅଗ୍ନି, କବ୍ୟବାହନ, ସ୍ୱାହା', ଦୁଇଟି ଆହୁତି ଦେବଦେବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ନକୁ ପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ରଖି, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶ ପିତୃ ଓ ମାତାମହ ପାତ୍ରରେ ଦିଅ।
ପାତ୍ରକୁ ରଖି, ମୁଦ୍ରା ଲଗାଇ, କୁଶ ଦିଅ। ଦୁଇ ହାତ ଉଲ୍ଟା କରି ପାତ୍ରକୁ ଧରି, କହ: 'ଓଁ, ପୃଥିବୀ ତୁମର ପାତ୍ର, ଦ୍ୟୌସ୍ ତାହାର ଢାକଣା; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଁହରେ ଅମୃତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ସ୍ୱାହା'—ଏହା ହେଉଛି ପାତ୍ରର ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ। 'ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦେ ଜଗତକୁ ମାପିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପଦ ଧୂଳିରେ ଲୁଚିଛି; ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ହବିକୁ ରକ୍ଷା କର'—ଏହା କହି ଉଲ୍ଟା କରାଯାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠି ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ରଖ।
ତତୋ ଵିପରୀତୋପଵୀତେନ ସଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ସଘୃତମନ୍ନଂ ପିତ୍ରାଦି ବ୍ରାହ୍ମଣପାତ୍ରେ ନିଧାଯ ତଦୁପରି ଭୂମିସଂଲଗ୍ନକୁଶଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଓଂ ପୃଥିଵୀ ତେ ପାତ୍ରଂ ଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଉତ୍ତାନାଭ୍ଯାଂ ପାତ୍ରଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଓଂ ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୋରିତ୍ଯନ୍ନୋପରି ଉତ୍ତାନଂ ଦ୍ଵିଜାଙ୍ଗୁଷ୍ଠଂ ନିଵେଶଯେତ୍ । ଓଂ ଅପହତେତି ତିଲଵିକିରଣମ୍ । ଭୂମିପାତିତଵାମଜାନୁଃ ଅମୁକଗୋତ୍ରେଭ୍ଯଃ ଅସ୍ମତ୍ପିତୃପିତାମହେଭ୍ଯଃ ସପତ୍ନୀକେଭ୍ଯଃ ଏତଦନ୍ନଂ ସଘୃତଂ ସପାନୀଯଂ ସଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧଵର୍ଜିତଂ ସ୍ଵଧା । ଅନ୍ନଂ ସଙ୍କଲ୍ପ୍ଯ ଓଂ ଊର୍ଜଂ ଵହନ୍ତୀରମୃତଂ ଘୃତ ପଯଃ କୀଲାଲଂ ପରିସ୍ତ୍ରୁତଂ ସ୍ଵଧାସ୍ତୁ ତର୍ପଯତ ମେ ପିତରମ୍ । ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଵରିଧାରତ୍ଯାଗଃ ॥ ୧,୨୧୮.
ତାପରେ, ପୂର୍ବପଟିଆ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାତ୍ରରେ ତରକାରି ଓ ଘିଅ ସହିତ ଭୋଜନ ରଖ, ଏହା ଉପରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଥିବା କୁଶ ଗଛ ରଖ। 'ଓଁ, ପୃଥିବୀ ତୁମର ପାତ୍ର' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ଦୁଇ ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରି, 'ଓଁ, ଏହା ବିଷ୍ଣୁ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲି ଅଙ୍ଗୁଠି ଭୋଜନ ଉପରେ ରଖ। 'ଓଁ, ଅପହତ' ବୋଲି ତିଳ ଛିଟା। ବାମ ଘୁଁଡି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ରଖି, 'ଅମୁକ ଗୋତ୍ରର, ଆମ ପିତା, ପିତାମହ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଘିଅ, ପାଣି, ତରକାରି ସହିତ ଭୋଜନ, ଯେଉଁଥିରେ ନିଷିଦ୍ଧ ଜିନିଷ ନାହିଁ, ସ୍ୱଧା ସହିତ ଅର୍ପିତ' ବୋଲି କହ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, 'ଓଁ, ଉର୍ଜା ବହନ କରୁଥିବା, ଅମୃତ, ଘିଅ, ଦୁଧ, ମିଠା ପାନୀୟ, ସ୍ୱଧା ହେଉ, ମୋର ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ' ବୋଲି ପଢ଼। ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁ କରି ପାଣି ଛାଡ଼।
ଓଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମିଦମଚ୍ଛିଦ୍ରମସ୍ତୁ ଓଂ ସଙ୍କଲ୍ପସିଦ୍ଧରସ୍ତୁ । ଓଂ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵସ୍ତତ୍ସଵିତୁର୍ଵରେଣ୍ଯଂ ଭର୍ଗୋଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତିତି ଵିସଜଯିତ୍ଵା ଓଂ ମଧୁଵାତା ଋତାଯତେ ମଧୁକ୍ଷରନ୍ତୁ ସିନ୍ଧଵଃ ମାଧ୍ଵୀର୍ନଃ ସନ୍ତ୍ଵୋଷଧୀର୍ମଧୁନକ୍ତମୁତୋଷସୋ ମଧୁତ୍ପାର୍ଥିଵଂ ରଜଃ । ମଧୁଦ୍ଯୌରସ୍ତୁ ନଃ ପିତା ମଧୁମାନ୍ନୋ ଵନସ୍ପତିଃ ମଧୁମାନସ୍ତୁ ସୂର୍ଯୋ ମାଧ୍ଵୀର୍ଗାଵୋ ଭଵନ୍ତୁ ନଃ । ମଧୁ ମଧୁ ମଧୁ ଇତି ଜପଃ ॥ ୧,୨୧୮.
ଓଁ, ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନିର୍ମଳ ହେଉ। ଓଁ, ମୋର ସankalpa ସଫଳ ହେଉ। ଓଁ, ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱଃ—ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ, ସେ ଆମ ମନକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଦାୟ ପରେ, 'ମିଠା ପବନ ବହୁ, ନଦୀମାନେ ମଧୁର ଜଳ ବହାନ୍ତୁ, ଔଷଧିମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମିଠା ହେଉ, ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ମିଠା ହେଉ, ପୃଥିବୀର ଧୂଳି ମିଠା ହେଉ, ଦିଗନ୍ତ ଆମ ପିତା ହେଉ, ବୃକ୍ଷମାନେ ମିଠା ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମିଠା ହେଉ, ଗାଈମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମିଠା ହେଉ' ବୋଲି ପଢ଼। 'ମଧୁ, ମଧୁ, ମଧୁ' ବୋଲି ଜପ କର।