ଉପଵୀତୀ ବଦ୍ଧଶିଖଃ ସମ୍ଯଗାଚମ୍ଯ ଵାଗ୍ଯତଃ । ଉରୁଂ ରାଜେତ୍ଯୃଚା ତୋଯମୁପସ୍ଥାଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି, ଚୁଡ଼ା ବାନ୍ଧି, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଆଚମନ କରି ଏବଂ ମନ ଶାନ୍ତ ରଖି, ପାଣି ନିକଟକୁ ଯାଇ, 'ଉରୁଁ ରାଜେତ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଣିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵର୍ତଯେତ୍ତଦୁଦକଂ ଯେ ତେ ଶତମିତିତ୍ର୍ଯୃଚା ॥ ୧,୨୧୪.
'ଏ ତେ ଶତମ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଣିକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ।
ଓଂ ଉରୁଂ ହି ରାଜା ଵରୁଣଶ୍ଚକାର ସୂର୍ଯାଯ ପନ୍ଥାନମନ୍ଵେତ ଵା । ପ୍ରତିଧାତା ଚ ଵକ୍ତାରସ୍ତାହୃଦଯାଵିପଶ୍ଚିତ୍ । ନମୋଽଗ୍ନ୍ଯରୁଣାଯା ଭିଷ୍ଟୁତୋଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶଃ । ଵରୁଣାଯ ନମଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ। ବଡ଼ ରାଜା ବରୁଣ ଏହି ବିଶାଳ ପଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ରକ୍ଷକ ଏବଂ ବକ୍ତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ହୃଦୟର, ସେହିପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଓ ଅରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବରୁଣଙ୍କର ପାଶ ଶିଥିଳ ହେଉ। ବରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଂ ଯେ ତେ ଶତଂ ଵରୁଣଯେ ସହସ୍ରଂ ଯଜ୍ଞିଯାଃ ପାଶା ଵିତତା ମହାନ୍ତଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସଵିତୋତ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କାଃ ସ୍ଵାହା । ସୁମିତ୍ରିଯାନ ଇତ୍ଯବଞ୍ଜଲିମାକୃତ୍ଯୋତ୍ତରେଣ ତୋଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିରାଜ୍ଯ ଚୈଵ ଵିନିଃ କ୍ଷିପେତ୍ । ଓଂ ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଆପ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ । ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋଽସ୍ମାନ୍ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଞ୍ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ପାଦୌ କଟିଂ ଚୈଵ ପୂର୍ଵଂ ମୃଦ୍ଭିସ୍ତ୍ରିଭିସ୍ତ୍ରିଭିଃ । ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହସ୍ତା ଵାଚମ୍ଯ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଜଲଂ ତତଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ପ୍ରଥମେ, ପାଦ ଏବଂ କଟିକୁ ମାଟି ସହିତ ତିନିଥର କରି ଧୋଇ, ପରେ ହାତ ଧୋଇ, ଆଚମନ କରି, ପ୍ରଣାମ କରି, ତାପରେ ପାଣି ନେବା ଉଚିତ।
ଓଂ ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନିଧେ ପଦଂ ସମୂଢମସ୍ଯ ପାଂସୁରେ । ମହାଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ ପଶ୍ଚାଦାଚାମେତ୍ପ୍ରଯତୋଽପି ସନ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ। ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ତିନି ପଦକ୍ଷେପରେ ଅଟିକିଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପଦ ଧୂଳିରେ ଅଛି। ପରେ, ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ମାର୍ଜଯେଦ୍ଵୈ ମୃଦାଙ୍ଗାନି ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁରିତି ତ୍ଵୃଚା । ଭାସ୍କରାଭିମୁଖୋ ମଜ୍ଜେଦାପୋ ଅସ୍ମାନିତିତ୍ଯୃଚା ॥ ୧,୨୧୪.
ମାଟି ସହିତ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପରିସ୍କାର କରି, 'ଏହି ବିଷ୍ଣୁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, 'ଆପଃ ଅସ୍ମାନ୍' ମନ୍ତ୍ର କହି, ପାଣିରେ ଡୁବିବା ଉଚିତ।
ଓଂ ଆପୋ ଅସ୍ମାନ୍ମାତରଃ ଶୁନ୍ଧଯନ୍ତୁ ଘୃତେନ ନୋ ଘୃତଷ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତୁ । ଵିଶ୍ଵଂ ହି ରିପ୍ରଂ ପ୍ରଵହନ୍ତି ଦେଵୀରୁଦିଦାଭ୍ଯଃ ଶୁଚିରାପୂତ ଏମି ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ। ପାଣି, ଆମ ମାଆମାନେ, ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଘୃତ ସହିତ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଘୃତ ପରି ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଦେବୀୟ ପାଣି ସମସ୍ତ ଦୁଷିତତାକୁ ବହିନେଇଯାଏ; ମୁଁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ପାଣିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି।
ତତୋଽଵୃଘୃଷ୍ଯ ପାତ୍ରାଣି ନିମଜ୍ଯୋନ୍ମଜ୍ଯ ଵୈ ଶନୈଃ । ଗୋମଯେନ ଵିଲିପ୍ଯାଥ ମାନସ୍ତୋକ ଇତ୍ଯୃଚା ॥ ୧,୨୧୪.
ତାପରେ, ବେସମ୍ପର୍କରେ ରହି, ଧୀରେ ଧୀରେ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣିରେ ଡୁବାଇ ଏବଂ ବାହାର କରି, ଗୋମୟ ସହିତ ଲିପି, 'ମାନସ୍ତୋକ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଓଂ ମାନସ୍ତୋକେ ତନଯେ ମା ନ ଆଯୁଷି ମା ନୋ ଗୋଷୁ ମା ନୋ ଅଶ୍ଵେଷୁ ରୀରିଷଃ । ମା ନୋ ଵୀରାନ୍ରୁଦ୍ରଭାମିନୋଽବଧୀର୍ହଵିଷ୍ମନ୍ତଃ ସଦମିତ୍ଵା ହଵାମହେ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ। ଆମ ପିଲା, ଆୟୁଷ୍ୟ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ାରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ରୁଦ୍ର ଆମର ବୀର ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। ଆମେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୁଜୁଛୁ।
ତତୋଽଭିଷିଞ୍ଚେନ୍ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵରୁଣୈସ୍ତୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । ଇମଂମେ ଵରୁଣେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵନ୍ନଃ ସତ୍ଵନ୍ନ ଇତ୍ଯପି ॥ ୧,୨୧୪.
ତାପରେ, ବିଧିମୁତ ଭାବରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛିଟାଯିବା ଉଚିତ—'ଏହି ମୋର ବରୁଣ' ଏବଂ 'ତୁମର ଅନ୍ନ, ଶକ୍ତି ଅନ୍ନ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ଆପୋ ତ୍ଵନ୍ତୁମସୀତି ଚ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଵଭୃତେତି ଚ । ଓଂ ଇମଂମେ ଵରୁଣ ଶ୍ରୁଧୀହଵମଦ୍ଯା ଚ ମୃଡଯତ୍ଵା ମଵସ୍ଯୁରାଚକେ ॥ ୧,୨୧୪.
'ଆପଃ ତ୍ୱନ୍ତୁମସୀତି' ଏବଂ 'ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ୱବଭୃତ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ—'ଓଁ ବରୁଣ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ଆଜି ଦୟା କରି ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛି' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ତଥାତ୍ମାନଂ ନିମଜ୍ଯାଚମ୍ଯ ଵୈ ପୁନଃ । ଦର୍ଭେଣ ପାଯଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୈରଲିଙ୍ଗୈଃ ପାଵନୈରିମୈଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ଏପରି ଆତ୍ମାକୁ ଛିଟାଇ, ପୁନଃ ପାଣିରେ ଡୁବି ଆଚମନ କରି, ତାପରେ ଦର୍ଭା ଘାସ ସହିତ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଛିଟାଇବା ଉଚିତ।
ଆପୋହିଷ୍ଠେତି ତିସୃଭିରିଦମାପୋ ହଵିଷ୍ମତୀଃ । ଦେଵୀରାପ ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଆପୋଦେଵା ଇତି ତ୍ର୍ଯୃଚା ॥ ୧,୨୧୪.
'ଆପଃ ହିଷ୍ଠ' ଆରମ୍ଭର ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର, 'ଏହି ପାଣି ହବିସ୍ମତୀ' ଏକଥର, 'ଦେବୀ ପାଣି' ଦୁଇଥର, ଏବଂ 'ପାଣି ଦେବତା' ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ରୁପଦାଦିଵ ଇତି ଚ ଶନ୍ନୋ ଦେଵୀରପାଂ ରସଃ । ଆପୋ ଦେଵୋ ପାଵମାନ୍ଯଃ ପୁନନ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯା ଋଚୋ ନଵ ॥ ୧,୨୧୪.
'ଦ୍ରୁପଦାଦିବ', 'ଶଂ ନୋ ଦେବୀର୍ ପାଣିର ରସ', ଏବଂ 'ପାଣି ଦେବତା ପାବମାନ୍ୟ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ' ମିଳି ମୋଟେ ନଅଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଚିତ୍ପତିର୍ମେତି ଚ ଶନୈଃ ପ୍ଲାଵ୍ଯାତ୍ମନଂ ସମାହିତଃ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ଇତି ଚ ପାଵମାନ୍ଯସ୍ତଥା ପରାଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ପ୍ରବଳ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ, 'ଚିତ୍ପତିର୍' ଓ 'ହିରଣ୍ୟବର୍ଣ୍ଣା' ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତଗୁଡିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେହକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ଲାବିତ କରିବା ଉଚିତ।
ତରତ୍ସାମା ଶୁଦ୍ଧଵତ୍ଯଃ ପଵିତ୍ରାଣି ଚ ଶକ୍ତିତଃ । ଵାରୁଣ୍ଯା ବହଵଃ ପୁଣ୍ଯାଃ ଶକ୍ତିତଃ ସଂପ୍ରଯୋଜଯେତ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ତାରତ୍ସାମ, ଶୁଦ୍ଧବତୀ ଓ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ବହୁ ପବିତ୍ର ବାରୁଣୀ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର।
ଓଂ କାରେଣ ଵ୍ଯାହୃତିଭିର୍ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଚ ସମନ୍ଵିତଃ । ଆଦାଵନ୍ତେ ଚ କୁର୍ଵୀତ ଅଭିଷେକଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ ଶବ୍ଦ, ବ୍ୟାହୃତି ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।
ଜଲମଧ୍ଯସ୍ଥିତସ୍ଯୈଵ ମାର୍ଜନଂ ତୁ ଵିଧୀଯତେ । ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିଃ କୃତ୍ଵା ଚାଘମର୍ଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ପାଣି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବେଳେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଜଳ ଭିତରେ ଥିଲେ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ରୁପଦାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରିରାଵର୍ତେଦଯଂ ଗୌରିତି ଚ ତ୍ର୍ଯୃଚମ୍ । ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚୈଵ ତୁ ମନ୍ତ୍ରାନ୍ଵା ସ୍ମୃତିଦୃଷ୍ଟାନ୍ସମାହିତଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ଦ୍ରୁପଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, 'ଏହି ଗଉର' ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତିନିଥର, ଏବଂ ମନ ଲଗାଇ ସ୍ମୃତିରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସଵ୍ଯାହୃତିଂ ସପ୍ରଣଵାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵା ଜପେଦ୍ବୁଧଃ ଆଵର୍ତଯେଦ୍ଵା ପ୍ରଣଵଂ ସ୍ମରେଦ୍ଵା ଵିଷ୍ଣମଵ୍ଯଯମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ୟାହୃତି ଓ ପ୍ରଣବ ସହିତ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା, କିମ୍ବା ପ୍ରଣବ ତିନିଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବା, କିମ୍ବା ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନଂ ତ୍ଵାପଃ ସ ଏଵାପ୍ପତିରୁଚ୍ଯତେ । ତସ୍ଯୈଵଂ ତନଵସ୍ତ୍ଵେତାସ୍ତସ୍ମାତ୍ତଂ ହ୍ଯପ୍ସୁ ସଂସ୍ମରେତ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଜଳ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳୀ, ଏହିଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଜଳର ଠାକୁରାଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଳ ତାଙ୍କର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛି, ତେଣୁ ଜଳରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରିତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ନିମଜ୍ଯାପ୍ସୁ ପୁନଃ ପୁନଃ । ଗାଯତ୍ତ୍ରୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ହ୍ଯେଷା ଵିଷ୍ଣୋଃ ସଂସ୍ମରଣାଯ ଵୈ ॥ ୧,୨୧୪.
'ତଦ୍ ବିଷ୍ଣୋଃ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳରେ ପୁନିପୁନି ଡୁବିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଓଂ ଇଦମାପପ୍ରଵହତା ସ୍ଵଂ ମଲଂ କ୍ଷାଲଲୋହିତମ୍ । ଯଥାତ୍ଵହୋତ୍ରାମୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଶୋଫେ ଅଭୀଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ, ଏହି ଜଳମାନେ ମୋର ସମସ୍ତ ଅଶୁଦ୍ଧି ଓ ରକ୍ତକୁ ବହାଇ ନେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଉଷାକାଳର ହୋମ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵୈଵଂ ଵାସସୀ ଧୌତେ ଅଚ୍ଛିନ୍ନେ ପରିଧାଯ ଚ । ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚ ମୃଦାଦ୍ଭିଶ୍ଚ ହସ୍ତୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଵୈ ତଦା ॥ ୧,୨୧୪.
ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରି, ସଫା ଏବଂ ଅକ୍ଷତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମାଟି ଓ ପାଣିରେ ହାତ ଭଲଭାବେ ଧୋଇ, ପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଆଚାନ୍ତେ ପୁନାରାଚାମେନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ସ୍ନାନଭୋଜନେ । ଦ୍ରୁପଦାଂ ଚ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ଯ ତଥା ଚୈଵାଘମର୍ଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ପାଣି ଚୁମି ନେଇ, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ପୂର୍ବରୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୁନିଥରେ ଆଚମନ କରିବା ଦରକାର, ଡ୍ରୁପଦ ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଓ ଏହିପରି ଅଘମର୍ଷଣ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଚମ୍ଯାପ୍ଲାଵ୍ଯ ଚାତ୍ମାନଂ ତ୍ରିରାଚମ୍ଯଶନେରସୂନ୍ । ଅଥୋପତିଷ୍ଟେଦାଦିତ୍ଯଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ପୁଷ୍ପାନ୍ଵିତାଞ୍ଜଲିଃ ॥ ୧,୨୧୪.
ପାଣି ଚୁମି ନେଇ ଓ ଦେହକୁ ଛିଟାଇ, ତିନିଥର ପାଣି ଚୁମି ନେଇ, ତାପରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଫୁଲ ଧରି ହାତ ଯୋଡି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯୋଦକମଦ୍ଧୂଯ ଉଦୁତ୍ଯଂ ଚିତ୍ରମିତ୍ଯପି । ତଚ୍ଚକ୍ଷୁର୍ଦେଵ ଇତି ଚ ହଂସଃ ଶୁଚିଷଦିତ୍ଯପି ॥ ୧,୨୧୪.
ପାଣି ଛିଟାଇ ଓ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, 'ଉଦୁତ୍ୟଂ ଚିତ୍ରମ୍', 'ତତ୍ଚକ୍ଷୁର୍ ଦେବ', ଏବଂ 'ହଂସଃ ଶୁଚିଷଦ୍' ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଓଁ। ବରୁଣ, ତୁମର ଶତ ଶତ ଏବଂ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଯଜ୍ଞର ପାଶ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ବଡ଼; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଆଜି ସବିତା, ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ମାରୁତ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା। ଅଞ୍ଜଳି ମିଳାଇ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଏବଂ ପରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ପାଣି ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଓଁ। ପାଣି ଏବଂ ଔଷଧି ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ମିତ୍ରତା ନ ହେଉ।
ଓଂ ତତ୍ତ୍ଵଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵନ୍ଦମାନସ୍ତଦାଶାସ୍ତେ ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିଃ । ଅହେଡମାନୋ ଵରୁଣେହ ବୋଧ୍ଯୁରୁଶଂ ସମାନ ଆଯୁଃ ପ୍ରମୋଷୀଃ । ଓଂ ତ୍ଵନ୍ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦେଵସ୍ଯ ହେଡୋ ଅଵଯାସିସୀଷ୍ଠାଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ଵହ୍ନିତମଃ ଶୋଶୁଚାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସିପ୍ରମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯସ୍ମତ୍ସ୍ଵାହା । ଓଂ ସ ତ୍ଵନ୍ନୋ ଅଗ୍ନେଵମୋ ଭଵତୀ ନେଦିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ । ଅଵଯକ୍ଷ୍ଵନୋ ଵରୁଣଂ ରରାଣୋ ଵୀହିମୃଡୀକଂ ସୁହଵୋ ନ ଏଧି । ଓଂ ଆପୋ ନୌଷଧି ହିଂସାର୍ଧମ୍ନୋ ରାଜସ୍ତତୋ ଵରୁଣୋ ନୋମୁଞ୍ଚା ଯଦାହରଘ୍ନ୍ଯା ଇତି ଵରୁଣେତି ଶପାର୍ମହେ ତତୋ ଵରୁଣ ନୋ ମୁଞ୍ଚ । ଓଂ ଉଦୁତ୍ତମଂ ଵରୁଣ ପାଶମସ୍ମଦଵାଧମଂ ଵିମଧ୍ଯମଂଶ୍ରଥାଯ । ଅଥାଵଯମାଦିତ୍ଯଵ୍ରତେ ତଵାନାଗସୋ ଅଦିତଯେ ସ୍ଯାମ । ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁମାମପ୍ଯଥାଦ୍ଵରୁଣସ୍ଯ ତ୍ଵତ୍ । ଅହୋ ଯମସ୍ଯ ପତ୍ନୀମାନଃ ସର୍ଵସ୍ମାଦେଵ କିଲ୍ବିଷାତ୍ । ଅଵଭୃଥନିଚଂ ପୁନର୍ଵିଚେରୁସି ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରନ୍ନଃ । ଅଵଦେଵୈର୍ଦେଵକୃତା ମନୋଯାସି ସମଵତ୍ଯୈ କୃତଂ ପୁଷ୍ପାଚ୍ଛା ଦେଵଧୀମଲ୍ପାହୀ ॥ ୧,୨୧୪.
ଓଁ। ଏହା ସହିତ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହବି ଦେଇ ଆଶା କରେ। ବରୁଣ, କ୍ରୋଧ ବିନା ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଅଟୁଟ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଓଁ। ଅଗ୍ନି, ବରୁଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ଦେବତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର। ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର। ସ୍ୱାହା। ଓଁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ଉଷା ଆସିବାବେଳେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ହୁଅ। ବରୁଣଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ମୁଁ ତାଙ୍କର କୃପା ପାଉ; ଦୟାଳୁ ଏବଂ ସୁସ୍ୱାଗତ ହୁଅ। ଓଁ। ପାଣି, ଔଷଧି ଏବଂ ରାଜା ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; ପରେ, ବରୁଣ, ଦିନ ଶେଷରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଏଭଳି ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, 'ବରୁଣ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଓଁ। ବରୁଣ, ତୁମର ସବୁଠାରୁ ଉପର, ତଳ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ ପାଶ ଆମଠାରୁ ଶିଥିଳ କର। ଏପରି, ଅଦିତିପୁତ୍ର, ତୁମର ବ୍ରତରେ ଆମେ ନିର୍ମଳ ହେଉ। ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ବରୁଣଙ୍କର ବନ୍ଧନରୁ ମଧ୍ୟ। ଯମଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କ ରୋଷ ଆମ ପାଇଁ ନ ହେଉ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ସ୍ନାନ କରି, ସଦା ପବିତ୍ର ଅନ୍ନ ସହିତ ଚାଲିବା ଉଚିତ। ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉ।
ଆପୋ ମା ତସ୍ମାଦେନସଃ ପାଵମାନଶ୍ଚ ମୁଞ୍ଚତୁ ଇଵିଷ୍ମତୋ ଵିମା ଆପୋହଵିଷ୍ମାନାଵିରାସତି । ହଵିଷ୍ମାନ୍ ଦେଵ ଅସୁରୋ ହଵିଷ୍ମାନସ୍ତୁ ସୂର୍ଯଃ । ଦେଵୀରାପୋ ଅପା ପତ୍ନ୍ଯା ଯଶ୍ଚ ଊର୍ମିର୍ହଵିଷ୍ଯଃ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଵାନ୍ମାଦିତ୍ଯନ୍ତନଃ ତଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵତା ଦାଭୁଶୁକ୍ରଲେଭ୍ଯସ୍ତେଷାଂ ଭାଗକର୍ଷିଵସିସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣ୍ଯାଗ୍ରଯାସିମେନାପୋଗ୍ରର୍ଭିରଶ୍ମତମୋଧୋଃ । ଆପୋ ଦେଵୀ ମଧୁମତୀରଗୃହ୍ଣନ୍ତୁ ହ୍ଯନ୍ନତୀ ରାଜସ୍ଵତିଲାଃ । ଯାଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣସ୍ଯ ସିଞ୍ଚଯାଭିରିନ୍ଦ୍ରମନଯତ୍ଯନ୍ନ ଵାତୀ ଵଦ୍ରୁପଦାଂ ଶନ୍ନୋ ଦେଵୀ ଅପାମସୃଗ୍ଦ୍ଵଯସଂସୂର୍ଯେ ସନ୍ତଂ ସମାହିତଂ ଅପାଂରସସ୍ଯ ଯୋ ରସ୍ଯ ଯୋ ଗୃହ୍ଣାସ୍ଯୁତ୍ତମମ୍ । ଆପୋ ଦେଵୀରୁପସୂର୍ଯ ମଧୁମତୀଵଯସ୍ଯାଯ ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ ତାସା ମାସ୍ଥାନାତ୍ଵର୍ଜିହତାମୋଷଧଯଃ ସପିପ୍ପଲାଃ । ପୁନନ୍ତୁ ମା ପିତରଃ ସୌମ୍ଯାସଃ ପୁନନ୍ତ୍ଵନାପି ପିତା ସହସାଃ ପଵିତ୍ରେଣ ଗତାଯୁଷା । ପୁନନ୍ତୁ ମା ପିତାମହାଃ ପୁନନ୍ତୁ ପ୍ରପିତାମହାଃ । ପଵିତ୍ରେଣ ଗତାଯୁଷା ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ରଵୈଃ । ଅଗ୍ନ ଆଯୂଂଷି ପରସତ୍ମାଚରୋର୍ଜମିଷଞ୍ଚ ତ୍ଵଚେ ଵାଵସ୍ଵତ୍ଵଚ୍ଛୂନାମ୍ । ପୁନନ୍ତୁ ମା ଦେଵଜନାଃ ପୁନନ୍ତୁ ମନସା ଧିଯଃ । ପୁନନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନି ଜାତଵେଦଃ ! ପୁନୀହି ମା । ପଵିତ୍ରେଣ ପୁନୀହି ମା ଶୁକ୍ରେଣ ଦେଵ ଦୀଦ୍ଯତ୍ । ଅଗ୍ନେ କ୍ରତ୍ଵା କ୍ରତୂଂରନୁ । ଯତ୍ତେ ପଵିତ୍ରମର୍ଚିଷ୍ଯଗ୍ନେ ଵିତତମନ୍ତରା ବ୍ରହ୍ମା ତେନ ପୁନାତୁ ମା । ପଵମାନଃ ସୁଵର୍ଜନଃ । ପଵିତ୍ରେଣ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ଯଃ ପୋତା ସ ପୁନାତୁ ମା । ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଦେଵ ସଵିତଃ । ପଵିତ୍ରେଣ ସଵେନ ଚ । ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମପୁନୀମହେ । ଵୈଶ୍ଵଦେଵୀଃ ପୁନତୀ ଦେଵ୍ଯା ଗୃଭ୍ନାସ୍ଯାମିସାଵକ୍ଷ୍ଯସ୍ତାନ୍ନୋଵୀତ ପୂଜ୍ଯାଃ । ତଯାମଦନ୍ତଃ ସଧମାଦେଷୁ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍ । ଚିତ୍ପ ତିର୍ମା ପୁନାତ୍ଵଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ତସ୍ଯ ତେ ପଵିତ୍ରପୂତସ୍ଯ ଯତ୍କାମଃ । ପ୍ରଣିତଚ୍ଛକେଯଂ ଦେଵୋ ଵାକ୍ପତିର୍ମା ସଵିତା ତ୍ଵଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ତସ୍ଯ ତେ ପଵିତ୍ରପତେ ! ପଵିତ୍ରପୂତସ୍ଯ ଚତ୍କାମଃ । ପୁନସ୍ତଚ୍ଛକେଯଂ ଦ୍ଯୁପତିଂ ଅଯଂ ଗୌଃ ପୃଶ୍ରିରକ୍ରମୀସଦଶଶତଂ ମାତରଂ ପୁନଃ ପିତରଞ୍ଚ ପ୍ରଯସ୍ମଃ । ଦେଵୋ ମା ସଵିତା ପୁନାତ୍ଵଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ତସ୍ଯ ତେ ପଵିତ୍ରପତେ ପଵିତ୍ରପୂତସ୍ଯ ଯତ୍କାମଃ ପୁନାତଚ୍ଛକେଯମ୍? । ଓଂ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯଃ । ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁରାତତମ୍ ॥ ୧,୨୧୪.
ଏହି ଜଳମାନେ ମୋତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ, ପାବମାନ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ। ଜଳମାନେ ହବିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରକାଶିତ। ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ — ସମସ୍ତେ ହବିରେ ଭରିଆ। ଦେବୀ ଜଳ, ଜଳର ପତ୍ନୀମାନେ ଓ ଉର୍ମି, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଓ ହବି ଅଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ — ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେ ସମୁଦ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ଅଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାରାର ଅଂଶ ନିଅନ୍ତୁ। ମଧୁର ଜଳମାନେ, ଅନ୍ନ ଓ ତିଳ ସହିତ ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଛିଟାଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନେଇଯାଯିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ରୁପଦ ତିଆରି ହୁଏ, ସେହି ଜଳମାନେ ଆମକୁ ଦୁଇଗୁଣ ଶକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ର ମନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଜଳର ସାର, ସେହି ସାରରୁ ଉତ୍ତମଟିକେ ଗ୍ରହଣ କର। ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୀପକୁ ମଧୁର ଭାବେ ଆସ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ; ଔଷଧି ଓ ପିପଳ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଶାନ୍ତ ପିତୃମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ପିତାମାନେ ପୂର୍ବେ ଗଲେ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ପିତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସେହି ପବିତ୍ର ଛାନି ସମସ୍ତ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଚର୍ମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଜାତବେଦା, ତୁମେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କର। ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କର, ଚମକୁଥିବା ଦେବତା! ଅଗ୍ନି, ନିଷ୍ଠାରେ ନିଷ୍ଠା ଅନୁସର। ତୁମ ଚମକୁଥିବା ପବିତ୍ର ଛାନି ଭିତରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କର। ପବମାନ, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କର, ଯିଏ ପବିତ୍ର କରେ ସେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରୁ। ଦେବତା ସବିତା, ଦୁଇଥର — ପବିତ୍ର ଛାନି ଓ ହବି ସହିତ — ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ପବିତ୍ର କରୁ। ବୈଶ୍ୱଦେବୀ ଦେବୀମାନେ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ପୂଜ୍ୟ। ସେହି ସହିତ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ବସି ଧନର ମାଲିକ ହେବା। ଚେତନାର ଠାକୁରାଣୀ ଅଖଣ୍ଡ ପବିତ୍ର ଛାନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛ, ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଦେବତା ସବିତା, ବାଣୀର ଠାକୁରାଣୀ, ଅଖଣ୍ଡ ପବିତ୍ର ଛାନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କର। ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛ, ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ମୁଁ ସେହିକୁ ପାଇଁ। ଏହି ଚିତ୍ରିତ ଗାଈ ଶତବାରି ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଛି। ଦେବତା ସବିତା ଅଖଣ୍ଡ ପବିତ୍ର ଛାନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛ, ପବିତ୍ର ଛାନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ମୁଁ ସେହିକୁ ପାଇଁ। ଓଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ସଦା ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଦିଗନ୍ତରେ ଆଖି ଚାଲିଯାଏ।