ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଗୁରୁଦ୍ରଵ୍ଯାଂଶ୍ଚୌଜ୍ଜିହୀର୍ଷୁରର୍ଚିଷ୍ଯନ୍ଦେ ଵତାତିଥୀନ୍ । ସର୍ଵତଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନ ତୁଷ୍ଯେତ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂ ତତଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚାହେ କିମ୍ବା ଅତିଥିମାନେ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଖୁସି ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ସାଧୁତଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଯାଦଥ ଵାସାଧୁତୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ଗୁଣଵାନଲ୍ପଦୋଷଶ୍ଚ ନିର୍ଗୁଣୋ ହି ନିମଜ୍ଜତି ॥ ୧,୨୧୩.

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭଲ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ନେବା ଉଚିତ; ଯଦି ତେମିତି ନ ମିଳେ, ତେବେ ଗୁଣବାନ୍ ଓ କମ୍ ଦୋଷ ଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ନେବା ଉଚିତ; କାରଣ ନିର୍ଗୁଣ ଲୋକ ନିଶ୍ଚୟ ଅବନତିକୁ ପାଉଛନ୍ତି।

ଏଵଂ ତ୍ଵକ୍ଷଵୃତ୍ତ୍ଯା ଵା କୃତ୍ଵା ଭରଣମାତ୍ମନଃ । କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଶୁଦ୍ଧିଂ ପରତଃ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ଏଭଳି ଉଧାର ଦେଇ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ନିଜ ଜୀବିକା ଚାଲାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଚତୁର୍ଥେ ଚ ତଥା ଭାଗେ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ମୃଦ ମାହରେତ୍ । ତିଲପୁଷ୍ପକୁଶାଦୀନି ସ୍ନାନଂ ଚାକୃତ୍ରିମେ ଜଲେ ॥ ୧,୨୧୩.

ଦିନର ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ମାଟି ଆଣିବା ଉଚିତ। ତିଳ, ଫୁଲ, କୁଶ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ, ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କାମ୍ଯଂ କ୍ରିଯାଙ୍ଗଂ ମଲକର୍ଷଣମ୍ । ମାର୍ଜନାଚମାଵଗାହାଶ୍ଚାଷ୍ଟସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ନିତ୍ୟ, ନୈମିତ୍ତିକ, କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ମଳ ଦୂର କରିବା, ଧୋଇବା, ଆଚମନ କରିବା ଓ ଜଳରେ ଡୁବିବା—ଏହି ଆଠଟି ପ୍ରକାର ସ୍ନାନ ବିବେଚିତ।

ଅସ୍ନାତସ୍ତୁ ପୁମାନ୍ନାର୍ହେ ଜପାଗ୍ନିହଵନାଦିଷୁ । ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନଂ ତଦର୍ଥଂ ତୁ ନିତ୍ଯସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯେଉଁ ଲୋକ ସ୍ନାନ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଜପ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନକୁ ନିତ୍ୟ ସ୍ନାନ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଛି।

ଚାଣ୍ଡାଲଶଵଵିଷ୍ଠାଦ୍ଯାନ୍ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ରଜସ୍ଵଲାମ୍ । ସ୍ନାନାର୍ହସ୍ତୁ ଯଦା ସ୍ନାତି ସ୍ନାନଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ ହି ତତ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଚଣ୍ଡାଳ, ମୃତଦେହ, ମଳ କିମ୍ବା ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ସ୍ଥିତିରେ ଯେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ତାହାକୁ ନୈମିତ୍ତିକ ସ୍ନାନ କୁହାଯାଏ।

ପୁଷ୍ଯସ୍ନାନାଦିକଂ ସ୍ନାନଂ ଦୈଵଜ୍ଞଵିଧିଚୋଦିତମ୍ । ତଦ୍ଧି କାମ୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନାକାମସ୍ତତ୍ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ପୁଷ୍ୟ ସ୍ନାନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ସ୍ନାନ ଜ୍ୟୋତିଷୀଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାମ୍ୟ ସ୍ନାନ କୁହାଯାଏ। ଇଚ୍ଛା ନଥିଲେ, ଏହି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଜପ୍ତୁକାମଃ ପଵିତ୍ରାଣି ଅର୍ଚିଷ୍ଯନ୍ଦେଵତାତିଥୀନ୍ । ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେଦ୍ଯସ୍ତୁ କ୍ରିଯାଙ୍ଗଂ ତଚ୍ଚ କୀର୍ତିତମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯିଏ ଜପ କରିବା, ପବିତ୍ରତା ରଖିବା, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା କିମ୍ବା ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ନାନକୁ କ୍ରିୟାର ଅଂଶ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ମଲାପକର୍ଷଣାର୍ଥାଯ ପ୍ରଵୃତ୍ତିସ୍ତତ୍ର ନାନ୍ଯଥା । ସରଃ ସୁଦେଵଖାତେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଚ ନଦୀଷୁ ଚ ॥ ୧,୨୧୩.

ଏଠାରେ ମଳ ଦୂର କରିବା ହିଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ଏହି ସ୍ନାନ ହ୍ରଦ, ଭଲ କୁଆଁ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ନଦୀରେ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ନାନମେଵ କ୍ରିଯା ଯସ୍ମାତ୍କ୍ରିଯାସ୍ନାନମତଃ ପରମ୍ । ଅଦ୍ଭିର୍ଗାତ୍ରାଣି ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ତୀର୍ଥସ୍ନାନାତ୍ଫଲଂ ଲଭେତ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ସ୍ନାନ ନିଜେ ଏକ କ୍ରିୟା ଥିବାରୁ, କ୍ରିୟାସ୍ନାନ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ। ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ପବିତ୍ର ହୁଏ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଫଳ ମିଳେ।

ମାର୍ଜନାନ୍ମଜ୍ଜନୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ପାପମାଶୁ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି । ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ ଚାପି କ୍ରିଯାଙ୍ଗଂ ମଲକର୍ଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ମାର୍ଜନ, ମଜ୍ଜନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୟ ହୁଏ। ନିତ୍ୟ, ନୈମିତ୍ତିକ ଓ କ୍ରିୟାସ୍ନାନ ମଳ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।

ତୀର୍ଥାଭାଵେ ତୁ କର୍ତଵ୍ଯମୁଷ୍ଣୋଦକପରୋଦକୈଃ । ଭୂମିଷ୍ଠାଦୁଦ୍ଧୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତତଃ ପ୍ରସ୍ତ୍ରଵଣୋଦକମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନଥିଲେ, ଉଷ୍ଣ ଜଳ କିମ୍ବା ଉପରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଭୂମିରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ଜଳ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ, ତାପରେ ଝରଣାର ଜଳ।

ତତୋଽପି ସାରସଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତସ୍ମାନ୍ନାଦେଯମୁଚ୍ଯତେ । ତୀର୍ଥତୋଯଂ ତତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଗାଗଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତୁ ସର୍ଵତଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ଏହାଠାରୁ ହ୍ରଦର ଜଳ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ, ଏହାକୁ କେବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ, ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସବୁଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ।

ଗାଗଂ ପଯଃ ପୁନାତ୍ଯାଶୁ ପାପମାମରଣାନ୍ତିକମ୍ । ଗଯାଯାଂ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯତ୍ତୋଯଂ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପାପ ପବିତ୍ର କରେ, ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ। ଗୟା ଓ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ଜଳ ମଧ୍ୟ ଏପରି।

ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଗାଙ୍ଗମପରଂ ଜାନୀଯାତ୍ତୋଯମୁତ୍ତମମ୍ । ପୁତ୍ରଜନ୍ମନି ଯୋଗେଷୁ ତଥା ସଂକ୍ରମଣେ ରଵେଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ସେହିପରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଅ ଜନ୍ମ, ଯୋଗ ସମୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ଏହା ବିଶେଷ।

ରାହୋଶ୍ଚ ଦର୍ଶନେ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ନିଶି ନାନ୍ଯଥା । ଉଷସ୍ଯୁଷସି ଯତ୍ସ୍ନାନଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଯାମୁଦିତେ ରଵୌ ॥ ୧,୨୧୩.

ରାହୁ ଦର୍ଶନରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିନ୍ତୁ ରାତିରେ ନୁହେଁ। ପ୍ରଭାତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେନ ତତ୍ତୁଲ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍ । ଯତ୍ଫଲଂ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାନି ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେ କୃତେ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ସେ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମାନ ଫଳ ମିଳେ, ଯାହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ। ପ୍ରଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ବାରୋ ବର୍ଷରେ ମିଳେ।

ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ତଦାପ୍ନୋତି ଵର୍ଷେଣ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ । ଯ ଇଚ୍ଛେଦ୍ଵିପୁଲାନ୍ ଭୋଗାଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଗ୍ରହୋପମାନ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ବର୍ଷେ ଏହି ଫଳ ପାଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ। ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହ ସମାନ ବିପୁଳ ଭୋଗ ଚାହେଁ।

ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ମାସୌ ଦ୍ଵୌ ମାଘଫାଲ୍ଗୁନୌ । ଯସ୍ତୁ ମାଘଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ହଵିଷ୍ଯଭୁକ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ମାଘ ଓ ଫାଲ୍‌ଗୁନ ଦୁଇ ମାସରେ ସବୁବେଳେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରେ ଓ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ।

ଇତିପାପଂ ମହାଘୋରଂ ମାସାଦେଵ ଵ୍ଯପୋହତି । ମାତରଂ ପିତରଂ ଵାପି ଭ୍ରାତରଂ ସୁହୃଦଂ ଗୁରୁମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ଏଭଳି, ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ଏକ ମାସରେ ଦୂର ହୁଏ। ମାଆ, ବାପା, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଗୁରୁ ଯେଉଁ ହେଉନ୍।

ଯମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ନିମଜ୍ଜେତ ଦ୍ଵାଦଶାଂଶଂ ଲଭେତ୍ତୁ ସଃ । ତୁଷ୍ଯତ୍ଯାମଲକୈର୍ଵିଷ୍ଣୁରେକାଦଶ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯେଉଁଠି ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ମନେ ରଖି କେବଳ ଦେହର ଏକ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ଡୁବାଇ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଆମଳକୀ ଫଳ ଦେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ ବିଷ୍ଣୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ଶ୍ରୀକାମଃ ସର୍ଵଦା ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵୋତାମଲକୈର୍ନରଃ । ସନ୍ତାପଃ କୀର୍ତିରଲ୍ପାଯୁର୍ଧନଂ ନିଧନମେଵ ଚ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯିଏ ସଦା ଆମଳକୀ ଫଳ ସହିତ ସ୍ନାନ କରି ଶ୍ରୀ (ସମୃଦ୍ଧି) ଆଶା କରେ, ସେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି, ଖ୍ୟାତି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରିଥାଏ, ଧନ ହାରାଇବା ଓ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ତାହାରୁ ଦୂରେ ରହିଥାଏ।

ଆରୋଗ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମାପ୍ତିରଭ୍ଯଙ୍ଗାଦ୍ଭାସ୍କରାଦିଷୁ । ଉପୋଷିତସ୍ଯ ଵ୍ରତିନଃ କୃତ୍ତକେଶସ୍ଯ ନାପିତୈଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଦେହକୁ ତେଲ ଆଦି ଲଗାଇ ସ୍ନାନ କଲେ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ବ୍ରତୀ ଯଦି ନାପିତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେଶ କଟାଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଫଳ ଅଧିକ ମିଳେ।

ତାଵଚ୍ଛ୍ରୀସ୍ତିଷ୍ଠତି ପ୍ରୀତା ଯାଵତ୍ତୈଲଂ ନ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ । ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପିତୄନ୍ଦେଵାନ୍ମନୁଷ୍ଯାଂସ୍ତର୍ପଯେନ୍ନରଃ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେହକୁ ତେଲ ଛୁଁଇନାହିଁ, ଶ୍ରୀଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ବସିଥାନ୍ତି। ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରି ନରେ, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନେଂକୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ନାଭିମାତ୍ରେ ଜଲେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚିନ୍ତଯେଦୂର୍ଜମାନସଃ । ଆଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ମେ ପିତର ଇମଂ ଗୃହ୍ଣନ୍ତ୍ଵପୋଞ୍ଜଲିମ୍ ॥ ୧,୨୧୩.

ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଦଢ଼ି ରହି, ଏହି ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ—'ମୋର ପିତୃମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଜଳଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ'।

ତ୍ରୀଂସ୍ତ୍ରୀନେଵାଞ୍ଜଲୀନ୍ଦଦ୍ଯାଦାକାଶେ ଦକ୍ଷିଣେ ତଥା । ଵସିତ୍ଵା ଵସନଂ ଶୁଷ୍କଂ ସ୍ଥଲସ୍ଥା ସ୍ତର୍ଣବର୍ହିଷି ॥ ୧,୨୧୩.

ତିନିଥର କିମ୍ବା ତିନି ଥର ତିନି ହାତ ଜଳ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ କିମ୍ବା ଆକାଶକୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ପରେ ଶୁଖିଲା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମାଟି ଉପରେ ତରଣୀ କିମ୍ବା ପତ୍ର ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଵିଧିଜ୍ଞାସ୍ତର୍ପଣଂ କୁର୍ଯୁର୍ନ ପାତ୍ରେ ତୁ କଦାଚନ । ଯଦପାଂ କ୍ରୂରମାଂସାତ୍ତୁ ଯଦମେଧ୍ଯଂ ତୁ କିଞ୍ଚନ ॥ ୧,୨୧୩.

ଯେମାନେ ବିଧି ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମାନ୍ଦା ପାତ୍ରରେ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କ୍ରୂର, ମାଂସ ଭିତ୍ତିକ, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅଶାନ୍ତଂ ମଲିନଂ ଯଚ୍ଚ ତତ୍ସର୍ଵମପଗଚ୍ଛତୁ । ଗୃହୀତ୍ଵାନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ତୋଯଂ ସଵ୍ଯେନ ପାଣିନା ॥ ୧,୨୧୩.

ଯାହା ଅଶାନ୍ତ କିମ୍ବା ମଲିନ, ସେସବୁକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂରେଇଦେବା ଉଚିତ। ବାମ ହାତରେ ଜଳ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।