ଅମୃତସ୍ତତ୍କୃତୋ ମୋହୋ ନିଵର୍ତ୍ତେତ ଚ ମର୍ଦନାତ୍ 19.
ବିଷରେ ହେଉଥିବା ମୋହ ମଧୁର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ମସାଇବାରେ ଦୂରିଯାଏ।
ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ଵିଷପାପଘ୍ନଂ ବୀଜଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍ ଷଷ୍ଠାରୂଢଂ ତୃତୀଯଂ ସ୍ଯାତ୍ସଵିସର୍ଗଂ ଚତୁର୍ଥକମ୍ 19.
ବିଷ ନାଶକ ବୀଜ ଚାରି ପ୍ରକାର ଅଛି—ଷଷ୍ଠ ରୂପ, ତୃତୀୟ, ବିସର୍ଗ ସହିତ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ।
ଵିଦ୍ଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଗରୁଡେନ ଧୃତା ପୁରା 19.
ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଗଲେ କୁରୁ ନ୍ଯସେଦ୍ଧୀମାନ୍କୁଲେ ଚ ଗୁଲ୍ଫଯୋଃ ସ୍ମୃତଃ 19.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ କଣ୍ଠରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରିବାରରେ ଗୁଲ୍ଫରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଗୃହେ ଵିଲିଖିତା ଯତ୍ର ତନ୍ନାଗାଃ ସଂତ୍ଯଜନ୍ତି ଚ 19.
ଘରେ ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଲେଖାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ସାପ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି।
ଯଦ୍ଗୃହେ ଶର୍କରା ଜପ୍ତା କ୍ଷିପ୍ତା ନାଗାସ୍ତ୍ଯଜନ୍ତି ତତ୍ 19.
ଯେଉଁ ଘରେ ମନ୍ତ୍ର ଗୁଟିକାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଛିଟାଯାଏ, ସେଠାରୁ ସାପ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଓଁ ସୁଵର୍ଣରେଖେ କୁକ୍କୁଟଵିଗ୍ରହରୂପିଣି ସ୍ଵାହା 19.
ଓଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେଖାଧାରିଣୀ, କୁକୁଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସ୍ୱାହା।
ନାମୈତଦ୍ଵାରିଧାରାଭିଃ ସ୍ନ୍ନାତୋ ଦଷ୍ଟୋ ଵିଷଂ ତ୍ଯଜେତ୍ 19.
ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳଧାରାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ବିଷ ଦଶିତ ଲୋକ ବିଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠାଦି କନିଷ୍ଠାନ୍ତଂ କରେ ନ୍ଯସ୍ଯାଥ ଦେହକେ 19.
ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ କାନିଷ୍ଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତରେ ଏବଂ ପରେ ଦେହରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାକ୍ରାମନ୍ତି ଚ ତଚ୍ଛାଯାଂ ସ୍ଵପ୍ନେଽପି ଵିଷପନ୍ନଗାଃ 19.
ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଏହି ଛାୟାକୁ ଅଟିକରି ଯାଆନ୍ତିନାହିଁ।
ଓଁ ହ୍ରୀ ହ୍ରୌ ହ୍ରୀଂ ଭି(ଭୀ) ରୁଣ୍ଡାଯୈ ସ୍ଵାହା 19.
ଓଁ ହ୍ରୀ ହ୍ରୌ ହ୍ରୀଁ ଭୀ ରୁଣ୍ଡାୟେ ସ୍ୱାହା।
ଅ ଆ ନ୍ଯସେତ୍ତୁ ପାଦାଗ୍ରେ ଇ ଈ ଗୁଲଫେଽଥ ଜାନୁନି 19.
'ଅ' ଓ 'ଆ' ପାଦ ଆଗରେ, 'ଇ' ଓ 'ଈ' ଗୁଲ୍ଫରେ, ପରେ ଜାଙ୍ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵକ୍କ୍ରେ ଅମୁତ୍ତମାଂଗେ ଅଃ ନ୍ଯସେଦ୍ଵୈ ହଂସସଂଯୁତାଃ 19.
ଏକ ଭଙ୍ଗା ଓ ଦୋଷରହିତ ଅଂଗରେ 'ଅଃ' ଓ 'ହଂସ' ଶବ୍ଦକୁ ଏକାତ୍ମକ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗରୁଡୋଽହମିତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଷହରାଂ (ରୀଂ) କ୍ରିଯାମ୍ 19.
'ମୁଁ ଗରୁଡ଼' ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରି, 'ରୀଂ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଷ ଦୂର କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ନ୍ଯସ୍ଯ ହଂସଂ ଵାମକରେ ନାସାମୁଖନିରୋଧକୃତ୍ 19.
'ହଂସ' ଶବ୍ଦକୁ ବାମ ହାତରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ନାକ ଓ ମୁଁହକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵାଯୁନା ସମାକୃଷ୍ଯ ଦଷ୍ଟାନାଂ ଗରଲଂ ହରେତ୍ 19.
ବାୟୁକୁ ଭିତରକୁ ଟାଣିଲେ, କାଟିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ବିଷ ଦୂର ହୁଏ।
ପୀତଂ ପ୍ରତ୍ଯଂଗିରାମୂଲଂ ତଣ୍ଡୁଲଦ୍ଭିର୍ଵିଷାପହମ୍ 19.
ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ମୂଳକୁ ଚାଉଳ ସହିତ ଖାଇଲେ ବିଷ ଦୂର ହୁଏ।
ମୂଲଂ ଶୁକ୍ଲବୃହତ୍ଯାସ୍ତୁ କର୍କୋଟ୍ଯାଗୈରିକର୍ଣିକମ୍ 19.
ଶୁଭ୍ର ବୃହତୀ, କର୍କୋଟୀ ଓ ଅଗ୍ନିକର୍ଣ୍ଣିକା ଗଛର ମୂଳ।
ଵିଷମୃଦ୍ଧିଂ ନ ଵ୍ରଜେଚ୍ଚ ଉଷ୍ଣଂ ପିବତି ଯୋ ଘୃତମ୍ 19.
ଯିଏ ଗରମ ଘିଅ ପିଏ, ସେ ବିଷ ବୃଦ୍ଧିର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ସର୍ଵାଂଗଲେପତଶଚାପି ପାନାଦ୍ଵା ଵିଷହୃଦ୍ଭଵେତ୍ 19.
ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ଲେପ କଲେ କିମ୍ବା ପିଇଲେ, ଏହା ବିଷ ଦୂର କରେ।
ହୃଲ୍ଲଲାଟଵିସର୍ଗାନ୍ତଂ ଧ୍ଯାତଂ ଵଶ୍ଯା ଦିକୃଦ୍ଭଵେତ୍ 19.
ହୃଦୟରୁ ଲଳାଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ ଶେଷରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେ ଆସେ।
ଜପ୍ତ୍ଵା ସପ୍ତାଷ୍ଟସାହସ୍ତ୍ରଂ ଗରୁତ୍ମାନିଵ ସର୍ଵଗଃ ଵିଷହୃତ୍ସ୍ଯାତ୍କଥା ତଦ୍ଵନ୍ମଣିର୍ଵ୍ଯାସଃ ସ୍ମୃତୋ ଧ୍ରୁଵମ୍ ।। 19.
ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ, ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପି ହୁଏ, ବିଷ ଦୂର କରେ, ଏହି କଥା ଏଭଳି। ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ମୃତ ମଣି ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟକ।
ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତତ୍ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଶିଵୋକ୍ତଂ ମନ୍ତ୍ରଵୃନ୍ଦକମ୍ 20.
ମୁଁ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ଏତୈରେଵାଯୁଧୈର୍ଯୁଦ୍ଧେ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଶତ୍ରୂଞ୍ଜଯେନ୍ନୃପଃ 20.
ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟଵର୍ଗଂ ଚାଷ୍ଟମଂ ଚ ଖ୍ଯାତମୀଶାନପତ୍ରକେ 20.
ଅଷ୍ଟବର୍ଗ ଓ ଏହାର ଅଷ୍ଟମ, ଯାହା ଈଶାନ ପତ୍ରରେ ପରିଚିତ।
ହ୍ରୀଂକା ରଶ୍ଚ ଶିଵଃ ଶୂଲେ ତ୍ରିଶାଖେ ତୁ କ୍ରମାନ୍ନ୍ଯସେତ୍ 20.
'ହ୍ରୀଂ', 'ର' ଓ ଶିବଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳର ତିନି ଶାଖାରେ କ୍ରମରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୂଲଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ହସ୍ତେନା ଭ୍ରାମ୍ଯ ଚାକାଶସମ୍ମୁଖମ୍ 20.
ତ୍ରିଶୂଳକୁ ହାତରେ ଧରି, ଆକାଶ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଘୁରାଇବା ଉଚିତ।
ଧୂମାରକ୍ତେ କରଂ ମଧ୍ଯେ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଖେ ଚିନ୍ତଯେନ୍ନରଃ 20.
ମଧ୍ୟ ହାତକୁ ଧୂସର ଲାଲ ଭାବି ଧ୍ୟାନ କରି, ଆକାଶକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଲୋକାନ୍ରକ୍ଷଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୋ ମର୍ତ୍ଯଲୋକସ୍ଯ କା କଥା 20.
ମନ୍ତ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ମାନବ ଲୋକର କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ଖାଦିରାନ୍କୀଲକାନଷ୍ଟୌ କ୍ଷେତ୍ରେ ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵିନ୍ଯସେତ୍ 20.
ଅଷ୍ଟ ଖାଦିର କିଳକୁ ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗାଡ଼ିବା ଉଚିତ।