ମୂର୍ଦ୍ଧଭାଗାଦ୍ଦିଵଂ ଯସ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଵଂଶାନୁଚରିତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଠାରୁ ବଂଶ ଓ ପରମ୍ପରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ପୁରା ରୁଦ୍ରଃ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନମ୍ 2.
ପୁରୁଣାକାଳରେ ରୁଦ୍ର ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଥିଲେ।
ଅସ୍ମାକଂ ମଧ୍ଯତୋ ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ 2.
ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଯଥା ପପ୍ରଚ୍ଛ ମାଂ ଵ୍ଯାସ ସ୍ତଥାସୌ ଭଗଵାନ୍ ଭଵଃ 2.
ଯେପରି ବ୍ୟାସ ମୋତେ ପଚାରିଥିଲେ, ସେପରି ଭଗବାନ ଭବ ମଧ୍ୟ ପଚାରିଲେ।
ହରେ କଥଯ ଦେଵେଶ ! ଦେଵଦେଵଃ କ ଈଶ୍ଵରଃ 2.
ହେ ହରି, ମୋତେ କହ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା କିଏ, ଶାସକ କିଏ?
କୈର୍ଧର୍ମୈଃ କୈଶ୍ଚ ନିଯମୈଃ କଯା ଵା ଧର୍ମପୂଜଯା 2.
କେଉଁ ଧର୍ମ, କେଉଁ ନିୟମ ଏବଂ କେଉଁ ପବିତ୍ର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା?
କସ୍ମାଦ୍ଦେଵାଜ୍ଜଗଜ୍ଜାତଂ ଜଗତ୍ପାଲଯତେ ଚ କଃ 2.
କେଉଁ ଦେବତାଠାରୁ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, କିଏ ବିଶ୍ୱକୁ ପାଳନ କରେ?
ସର୍ଗଶ୍ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗଶ୍ଚ ଵଂଶୋ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ 2.
ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ, ବଂଶ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ଆଦି—
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ହରେ ! ବ୍ରୂହି ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି କିଞ୍ଚନ 2.
ହେ ହରି, ଏସବୁ କଥା ଏବଂ ଯାହା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି, ସେମାନେ ମୋତେ କହ।
ତଥାଷ୍ଟାଦଶ ଵିଦ୍ଯାଶ୍ଚ ହରୀ ରୁଦ୍ରଂ ତତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ହରିରୁଵାଚ 2.
ତାପରେ ଅଠରଟି ବିଦ୍ୟା ବିଷୟରେ—ହରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ; ହରି କହିଲେ—
ଅହଂ ହି ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ 2.
ମୁଁ ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କର ଶାସକଙ୍କର ଶାସକ।
ଅହଂ ହି ପୂଜିତୋ ରୁଦ୍ର ! ଦଦାମି ପରମାଂ ଗତିମ୍ 2.
ହେ ରୁଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ଦେଉଛି।
ଜଗତ୍ସ୍ଥିତେରହଂ ବୀଜଂ ଜଗତ୍କର୍ତ୍ତା ତ୍ଵହଂ ଶିଵ ! 2.
ହେ ଶିବ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ବୀଜ ମୁଁ ହିଁ, ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ।
ଅଵତାରୈଶ୍ଚ ମତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଯୈଃ ପାଲଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍ 2.
ମତ୍ସ୍ୟ ଆଦି ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ସ୍ଵର୍ଗାଦୀନାଂ ଚ କର୍ତ୍ତାହଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦୀନ୍ଯହମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ।
ଜ୍ଞାତା ଶ୍ରୋତା ତଥା ମନ୍ତା ଵକ୍ତା ଵକ୍ତଵ୍ଯମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ଜଣେ ଜଣାଇବାଳା, ଶୁଣିବାଳା, ଚିନ୍ତା କରିବାଳା, କହିବାଳା ଏବଂ କହିବାକୁ ଯାହା ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ।
ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜୋପହାରୋଽହଂ ମଣ୍ଡଲାନ୍ଯହମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅର୍ପଣ, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ପବିତ୍ର ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵଜ୍ଞାନାନ୍ଯହଂ ଶମ୍ଭୋ ! ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମାହମହଂ ଶିଵ ! 2.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ; ହେ ଶିବ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମର ସାର।
ଅହଂ ସାକ୍ଷାତ୍ସଦାଚାରୋ ଧର୍ମୋଽହଂ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ହ୍ଯହମ୍ 2.
ମୁଁ ସିଧାସଳଖ ଧର୍ମମୟ ଆଚରଣ, ମୁଁ ଧର୍ମ ଓ ମୁଁ ନିଜେ ବୈଷ୍ଣବ ପଥ।
ଯମୋଽହଂ ନିଯମୋ ରୁଦ୍ର ! ଵ୍ରତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ 2.
ହେ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ନିୟମ, ସଂଯମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବ୍ରତ।
ପୁରା ମାଂ ଗରୁଡଃ ପକ୍ଷୀ ତପସାରାଧଯଦ୍ଭୁଵି 2.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷୀ ଭୂମିରେ ତପସ୍ୟା କରି ମୋତେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ମମ ମାତା ଚ ଵିନତା ନାଗୈର୍ଦାସୀକୃତା ହରେ 2.
ହେ ହରି, ମୋର ମାଆ ବିନତାକୁ ନାଗମାନେ ଦାସୀ କରିଥିଲେ।
ଦାସ୍ଯାଦ୍ଵିମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ଯଥାହଂ ଵାହନସ୍ତଵ 2.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦାସୀପଣରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ବାହନ ହୋଇଛି।
ପୁରାଣସଂହିତାକର୍ତ୍ତା ଯଥାଽହଂ ସ୍ଯାଂ ତଥା କୁରୁଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ 2.
ମୁଁ ଯେପରି ପୁରାଣ ସଂହିତା ରଚନା କରିଛି, ସେପରି ତୁମେ କର; ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ।
ନାଗଦାସ୍ଯାନ୍ମାତରଂ ତ୍ଵଂ ଵିନତାଂ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯସି 2.
ତୁମେ ନାଗମାନଙ୍କ ଦାସୀପଣରୁ ତୁମ ମାଆ ବିନତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବ।
ମହାବଲୋ ଵାହନସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ଵିଷାର୍ଦନଃ 2.
ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାହନ ଓ ବିଷ ନାଶକ ହେବ।
ଯଦୁକ୍ତଂ ମତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତଵ ଚାଵିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି 2.
ମୋର ଯେଉଁ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେବ।
ଯଥାହଂ ଦେଵଦେଵାନାଂ ଶ୍ରୀଃ ଖ୍ଯାତୋ ଵିନତାସୁତ 2.
ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ, ଯେପରି ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେପରି—
ଯଥାହଂ କୀର୍ତ୍ତନୀଯୋଽଥ ତଥା ତ୍ଵଂ ଗରୁଡାତ୍ମନା 2.
ମୁଁ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ରୂପରେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।