ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଦଣ୍ଡୀ ଶସ୍ତ୍ରଧରୋ ଭିକ୍ଷୁର୍ନଗ୍ନାଦିଃ କାଲଦୂତକଃ 19.

ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭିକ୍ଷୁକ, ନଗ୍ନ ବା କାଳଦୂତ ।

ପୂର୍ଵଂ ଦିନପତିର୍ଭୁଙ୍‌କ୍ତେ ଅର୍ଦ୍ଧଯାମଂ ତତୋଽପରେ 19.

ପ୍ରଥମେ ଦିନର ନାଥ ଅର୍ଧଯାମ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ।

ନାଗଭୋଗଃ କ୍ରମାଞ୍ଜ୍ଞେଯୋ ରାତ୍ରୌ ବାଣଵିଵର୍ତ୍ତନୈଃ 19.

ନିଶାରେ ବାଣ ଘୁରାଇ ନାଗର ଚଳାଚଳ କ୍ରମ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ ।

କର୍କୋଟୋ ଜ୍ଞୋ ଗୁରୁଃ ପଦ୍ମୋ ମହାପଦ୍ମଶ୍ଚ ଭାର୍ଗଵଃ 19.

କର୍କଟ, ଜ୍ଞ, ଗୁରୁ, ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ ଏବଂ ଭାର୍ଗବ—ଏହିମାନେ।

ରାତ୍ରୌ ଦିଵା ସୁରଗୁରୋର୍ଭାଗେ ସ୍ଯାଦମରାନ୍ତକଃ 19.

ରାତି ଓ ଦିନରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କ ଅଂଶରେ ଅମରାନ୍ତକ ବ୍ୟାପିଥାଏ।

ଯାମାର୍ଦ୍ଧସନ୍ଧିସଂସ୍ଥାଂ ଚ ଵେଲାଂ କାଲଵତୀଂ ଚରେତ୍ 19.

ଯେଉଁ ସମୟକୁ କାଳବତୀ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଯାମର ଅର୍ଧ ସନ୍ଧିରେ ଅଛି, ସେହିବେଳେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଦିଵା ଷଡ୍ଵେଦନେତ୍ରାଦ୍ରିପଞ୍ଚତ୍ରିମାନୁଷାଂଶକୈଃ 19.

ଦିନରେ, ଛଅ ଭାଗ ବେଦ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ତିରିଶି ମାନବ ଅଂଶ ସହିତ।

ନାଭୌ ହୃଦି ସ୍ତନତଟେ କଣ୍ଠେ ନାସାପୁଟେଽକ୍ଷିଣି 19.

ନାଭି, ହୃଦୟ, ସ୍ତନ ତଟ, କଣ୍ଠ, ନାକର ଛିଦ୍ର ଓ ଆଖିରେ।

ତିଷ୍ଠଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଜୀଵେଚ୍ଚ ପୁଂସୋ ଦକ୍ଷିଣଭାଗକେ 19.

ଚନ୍ଦ୍ର ଯଦି ରହିଯାଏ ଏବଂ ପୁରୁଷ ଜୀବିତ ରହେ, ସେହିଥିରେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଅମୃତସ୍ତତ୍କୃତୋ ମୋହୋ ନିଵର୍ତ୍ତେତ ଚ ମର୍ଦନାତ୍ 19.

ବିଷରେ ହେଉଥିବା ମୋହ ମଧୁର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ମସାଇବାରେ ଦୂରିଯାଏ।

ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ଵିଷପାପଘ୍ନଂ ବୀଜଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍ ଷଷ୍ଠାରୂଢଂ ତୃତୀଯଂ ସ୍ଯାତ୍ସଵିସର୍ଗଂ ଚତୁର୍ଥକମ୍ 19.

ବିଷ ନାଶକ ବୀଜ ଚାରି ପ୍ରକାର ଅଛି—ଷଷ୍ଠ ରୂପ, ତୃତୀୟ, ବିସର୍ଗ ସହିତ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ।

ଵିଦ୍ଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଗରୁଡେନ ଧୃତା ପୁରା 19.

ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଗଲେ କୁରୁ ନ୍ଯସେଦ୍ଧୀମାନ୍କୁଲେ ଚ ଗୁଲ୍ଫଯୋଃ ସ୍ମୃତଃ 19.

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ କଣ୍ଠରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରିବାରରେ ଗୁଲ୍ଫରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ଗୃହେ ଵିଲିଖିତା ଯତ୍ର ତନ୍ନାଗାଃ ସଂତ୍ଯଜନ୍ତି ଚ 19.

ଘରେ ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଲେଖାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ସାପ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି।

ଯଦ୍ଗୃହେ ଶର୍କରା ଜପ୍ତା କ୍ଷିପ୍ତା ନାଗାସ୍ତ୍ଯଜନ୍ତି ତତ୍ 19.

ଯେଉଁ ଘରେ ମନ୍ତ୍ର ଗୁଟିକାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଛିଟାଯାଏ, ସେଠାରୁ ସାପ ଚାଲିଯାନ୍ତି।

ଓଁ ସୁଵର୍ଣରେଖେ କୁକ୍କୁଟଵିଗ୍ରହରୂପିଣି ସ୍ଵାହା 19.

ଓଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେଖାଧାରିଣୀ, କୁକୁଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସ୍ୱାହା।

ନାମୈତଦ୍ଵାରିଧାରାଭିଃ ସ୍ନ୍ନାତୋ ଦଷ୍ଟୋ ଵିଷଂ ତ୍ଯଜେତ୍ 19.

ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳଧାରାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ବିଷ ଦଶିତ ଲୋକ ବିଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଅଂଗୁଷ୍ଠାଦି କନିଷ୍ଠାନ୍ତଂ କରେ ନ୍ଯସ୍ଯାଥ ଦେହକେ 19.

ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ କାନିଷ୍ଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତରେ ଏବଂ ପରେ ଦେହରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ନାକ୍ରାମନ୍ତି ଚ ତଚ୍ଛାଯାଂ ସ୍ଵପ୍ନେଽପି ଵିଷପନ୍ନଗାଃ 19.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଏହି ଛାୟାକୁ ଅଟିକରି ଯାଆନ୍ତିନାହିଁ।

ଓଁ ହ୍ରୀ ହ୍ରୌ ହ୍ରୀଂ ଭି(ଭୀ) ରୁଣ୍ଡାଯୈ ସ୍ଵାହା 19.

ଓଁ ହ୍ରୀ ହ୍ରୌ ହ୍ରୀଁ ଭୀ ରୁଣ୍ଡାୟେ ସ୍ୱାହା।

ଅ ଆ ନ୍ଯସେତ୍ତୁ ପାଦାଗ୍ରେ ଇ ଈ ଗୁଲଫେଽଥ ଜାନୁନି 19.

'ଅ' ଓ 'ଆ' ପାଦ ଆଗରେ, 'ଇ' ଓ 'ଈ' ଗୁଲ୍ଫରେ, ପରେ ଜାଙ୍ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵକ୍କ୍ରେ ଅମୁତ୍ତମାଂଗେ ଅଃ ନ୍ଯସେଦ୍ଵୈ ହଂସସଂଯୁତାଃ 19.

ଏକ ଭଙ୍ଗା ଓ ଦୋଷରହିତ ଅଂଗରେ 'ଅଃ' ଓ 'ହଂସ' ଶବ୍ଦକୁ ଏକାତ୍ମକ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଗରୁଡୋଽହମିତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଷହରାଂ (ରୀଂ) କ୍ରିଯାମ୍ 19.

'ମୁଁ ଗରୁଡ଼' ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରି, 'ରୀଂ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଷ ଦୂର କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ନ୍ଯସ୍ଯ ହଂସଂ ଵାମକରେ ନାସାମୁଖନିରୋଧକୃତ୍ 19.

'ହଂସ' ଶବ୍ଦକୁ ବାମ ହାତରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ନାକ ଓ ମୁଁହକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ।

ସ ଵାଯୁନା ସମାକୃଷ୍ଯ ଦଷ୍ଟାନାଂ ଗରଲଂ ହରେତ୍ 19.

ବାୟୁକୁ ଭିତରକୁ ଟାଣିଲେ, କାଟିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ବିଷ ଦୂର ହୁଏ।

ପୀତଂ ପ୍ରତ୍ଯଂଗିରାମୂଲଂ ତଣ୍ଡୁଲଦ୍ଭିର୍ଵିଷାପହମ୍ 19.

ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ମୂଳକୁ ଚାଉଳ ସହିତ ଖାଇଲେ ବିଷ ଦୂର ହୁଏ।

ମୂଲଂ ଶୁକ୍ଲବୃହତ୍ଯାସ୍ତୁ କର୍କୋଟ୍ଯାଗୈରିକର୍ଣିକମ୍ 19.

ଶୁଭ୍ର ବୃହତୀ, କର୍କୋଟୀ ଓ ଅଗ୍ନିକର୍ଣ୍ଣିକା ଗଛର ମୂଳ।

ଵିଷମୃଦ୍ଧିଂ ନ ଵ୍ରଜେଚ୍ଚ ଉଷ୍ଣଂ ପିବତି ଯୋ ଘୃତମ୍ 19.

ଯିଏ ଗରମ ଘିଅ ପିଏ, ସେ ବିଷ ବୃଦ୍ଧିର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।

ସର୍ଵାଂଗଲେପତଶଚାପି ପାନାଦ୍ଵା ଵିଷହୃଦ୍ଭଵେତ୍ 19.

ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ଲେପ କଲେ କିମ୍ବା ପିଇଲେ, ଏହା ବିଷ ଦୂର କରେ।