ଵ୍ଯାପକନ୍ତୁ ତତ୍ଵପୂର୍ଵଂ କ୍ରମାଦଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵସୁ । ଭୂତାନାଞ୍ଚ ପୁନର୍ନ୍ଯାସଃ ଶିଵାଙ୍ଗାନି ତଥୈଵ ଚ ॥ ୧,୧୯୭.
ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ପୂର୍ବକ୍ରମରେ, ଅଙ୍ଗୁଳି ଯୋଡ଼ରେ ବ୍ୟାପକ ମନ୍ତ୍ରକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ପୁନି ଭୂତ ଓ ଶିବାଙ୍ଗର ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣଵାଦିନମଶ୍ଚାନ୍ତେ ନାମ୍ନୈଵ ଚ ସମନ୍ଵିତଃ । ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରେଷୁ କଥିତୋ ଵିଧିଃ ସ୍ଥାପନପୂଜନେ ॥ ୧,୧୯୭.
ପ୍ରଣବ ଆଦି ନାମ ଓ ନିଜ ନାମ ସହିତ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ ଏହି ପୂଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି କଥାଯାଇଛି।
ଆଦ୍ଯାକ୍ଷରଂ ତନ୍ନାମ୍ନଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ପରିକୀର୍ତିତଃ । ଅଷ୍ଟାନାଂ ନାଗଜାତୀନାଂ ମନ୍ତ୍ରଃ ସାନ୍ନିଧ୍ଯକାରକଃ ॥ ୧,୧୯୭.
ସେହି ନାମର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଭାବରେ କହାଯାଇଛି; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଷ୍ଟ ନାଗଜାତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ଓଂ ସ୍ଵାହା କ୍ରମଶଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚଭୂତପୁରୋଗତମ୍ । ଏଷ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭଵେତ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଃ ସର୍ଵକର୍ମପ୍ରସାଧକଃ ॥ ୧,୧୯୭.
'ଓଁ ସ୍ୱାହା' ଓ ପଞ୍ଚ ଭୂତ ପୂର୍ବକ୍ରମରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସକ୍ଷାତ୍ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧିକାରୀ ହୁଏ, ହେ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ।
କରନ୍ଯାସଂ ସ୍ଵରୈଃ କୃତ୍ଵା ଶରୀରେ ତୁ ପୁନର୍ନ୍ଯସେତ୍ । ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଚିନ୍ତଯେତ୍ପ୍ରାଣମାତ୍ମସଂଶୁଦ୍ଧିକାରକମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା କର ନ୍ୟାସ କରି, ପୁନି ଶରୀରରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରାଣକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ବୀଜନ୍ତୁ ଚିନ୍ତଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଵର୍ଷାନ୍ତମମୃତାତ୍ମକମ୍ । ଏଵଞ୍ଚାପ୍ଯାଯନଂ କୃତ୍ଵା ମୂର୍ଧ୍ନି ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯ ଚାତ୍ମନଃ ॥ ୧,୧୯୭.
ପରେ, ବୀଜକୁ ବର୍ଷାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅମୃତ ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ଆତ୍ମାକୁ ପୂରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ଏହାକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୃଥିଵୀଂ ପାଦଯୋର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ତପ୍ତକାଞ୍ଚନସପ୍ରଭାମ୍ । ଅଶେଷଭୁଵନାକୀର୍ଣାଂ ଲୋକପାଲସମନ୍ଵିତାମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ପୃଥିବୀକୁ ପାଦ ତଳେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯାହା ତାପିତ ସୁନା ଭଳି ଚମକେ, ସମସ୍ତ ଭୁବନରେ ପ୍ରସାରିତ ଓ ଦିଗପାଳମାନେ ସହିତ ଅଟେ।
ଏତାଂ ଭଗଵତୀଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସ୍ଵଦେହେ ଵିନ୍ଯସେଦ୍ବୁଧଃ । ଶ୍ଯାମଵର୍ଣମଯଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ପୃଥିଵୀଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ଏହି ଦେବୀ ପୃଥିବୀକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଶରୀରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ପୃଥିବୀ ଦୁଇଗୁଣି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲଂ ଦୀପ୍ତମାବ୍ରହ୍ମଭୁଵନାନ୍ତକମ୍ । ନାଭିଗ୍ରୀଵାନ୍ତରେ ନ୍ଯସ୍ଯ ତ୍ରିକୋଣଂ ମଣ୍ଡଲଂ ରଵେଃ ॥ ୧,୧୯୭.
ନାଭି ଓ ଗଳା ମଧ୍ୟରେ, ତୀବ୍ର ଆଗ୍ନିଶିଖାର ମାଳାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦହିଦେଇପାରୁଥିବା, ତ୍ରିକୋଣ ଆକୃତିର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ଭିନ୍ନାଞ୍ଜନନିଭାକାରଂ ନିଖିଲଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ଆତ୍ମମୂର୍ତିସ୍ଥିତଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵାଯଵ୍ଯଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣମଣ୍ଡଲମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଭାଙ୍ଗା କାଜଳ ରଙ୍ଗର ଦେଖାଯାଉଥିବା, ନିଜ ଆତ୍ମାର ଆକୃତିରେ ବସିଥିବା, ତୀବ୍ର ବାୟୁ ସଂଯୁକ୍ତ ମଣ୍ଡଳରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସିଖୋପରି ସ୍ଥିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକଵର୍ଚସମ୍ । ଅପ୍ରମାଣମହାଵ୍ଯୋମଵ୍ଯାପକଂ ଚାମୃତୋପମମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ଶିଖା ଉପରେ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଅପରିମିତ ଏବଂ ମହା ଆକାଶକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଅମୃତ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ଭୂତନ୍ଯାସଂ ପୁରା କୃତ୍ଵା ନାଗାନାଞ୍ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । ଲକାରାନ୍ତା ବିନ୍ଦୁଯୁତା ମନ୍ତ୍ରା ଭୂତକ୍ରମେଣ ତୁ ॥ ୧,୧୯୭.
ପୂର୍ବରୁ ଭୂତ ଓ ନାଗମାନଙ୍କର ନ୍ୟାସ ଯଥାକ୍ରମେ କରି, ପରେ ଲକାର ଅନ୍ତିମ ଅକ୍ଷର ଓ ବିନ୍ଦୁ ଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂତମାନଙ୍କର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଵବୀଜଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତତୋ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚ ମଣ୍ଡଲମ୍ । ଯୋଯସ୍ଯ କ୍ରମାଖ୍ଯାତୋ ମଣ୍ଡଲସ୍ଯ ଵିଚକ୍ଷଣଃ । ତସ୍ଯ ତଚ୍ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଵର୍ଣଂ କର୍ମକାଲେ ଵିଧାନଵିତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ତାପରେ ଶିବଙ୍କ ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଦେଇ, ମଣ୍ଡଳର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ପ୍ରଭାଗରେ ଯେଉଁ ଅକ୍ଷର ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାକୁ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦପକ୍ଷୈସ୍ତଥା ଚଞ୍ଚତ୍କୃଷ୍ଣନାଗୈର୍ଵିଭୂଷିତମ୍ । ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ତତୋ ନିତ୍ଯଂ ଵିଷେ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମେ ॥ ୧,୧୯୭.
ପାଦ ଓ ପଖାରେ ଚଞ୍ଚଳ କଳା ନାଗମାନେ ଶୋଭିତ, ଏମିତି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କୁ ସଦା ବିଷ ନିମିତ୍ତେ, ଯେଉଁଥିର କିମ୍ବା ଚଳନଶୀଳ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହଭୂତପିଶାଚେ ଚ ଡାକିନୀଯକ୍ଷରାକ୍ଷସେ । ନାଗୈର୍ଵିଵେଷ୍ଟିତଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଦେହେ ଵିନ୍ଯସେଚ୍ଛିଵମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଡାକିନୀ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଗମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ନିଜ ଦେହରେ ଶିବଙ୍କୁ ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଧା ନ୍ଯାସଃ ସମାଖ୍ଯାତୋ ନାଗାନାଂ ଚୈଵ ଭୂତଯୋଃ । ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା କର୍ମ କୁର୍ଯାଦାତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାଦିକଂ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ନାଗ ଓ ଭୂତମାନଙ୍କର ଦୁଇପ୍ରକାର ନ୍ୟାସ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଆଦି ଯଥାକ୍ରମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିତତ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଥଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସିଵତତ୍ତ୍ଵଂ ତତଃ ପରମ୍ । ଯଥା ଦେହେ ତଥା ଦେଵେ ଅଙ୍ଗୁଲୀନାଂ ଚ ପର୍ଵସୁ ॥ ୧,୧୯୭.
ପ୍ରଥମେ ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଇ, ପରେ ଶିବତତ୍ତ୍ୱକୁ, ଦେହ ଓ ଦେବତାରେ, ଏବଂ ଆଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିଏଠି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେହେ ନ୍ଯାସଂ ପୁରା କୃତ୍ଵା ହ୍ଯନୁଲୋମଵିଲୋମତଃ । କନ୍ଦଂ ନାଲଂ ତଥା ପଦ୍ମଂ ଧର୍ମଂ ଜ୍ଞାନାଦିମେଵ ଚ ॥ ୧,୧୯୭.
ପୂର୍ବରୁ ଦେହରେ ନ୍ୟାସ କରି, ସରଳ ଓ ବିପରୀତ କ୍ରମରେ, କନ୍ଦ, ନାଳ, ପଦ୍ମ ଓ ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ଵରସମ୍ଭିନ୍ନଂ ଵର୍ଗାନ୍ତେନ ତୁ ପୂଜଯେତ୍ । ଶୌମିତି କର୍ଣିକାମଧ୍ଯେ ମୂର୍ଧ୍ନି ରେଫେଣ ସଂଯୁତମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ଯୁକ୍ତ ଓ ବର୍ଗର ଶେଷ ଅକ୍ଷର ସହିତ, କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ 'ଶ' ଓ ମୂର୍ଧାରେ 'ମ' ରେଫ ଯୁକ୍ତ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅକଚଟତପଯଶା ଵର୍ଗାଃ ପୂର୍ଵାଦିକେ ନ୍ଯସେତ୍ । ପତ୍ରାନ୍ତକେସରାନ୍ତେ ତୁ ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵୌ ପୂର୍ଵାଦିକୌ ତଥା ॥ ୧,୧୯୭.
'ଅ', 'କ', 'ଚ', 'ଟ', 'ତ', 'ପ', 'ଯ' ଏହି ବର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ପତ୍ର ଓ କେଶର ଶେଷରେ, ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଦୁଇଟି ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
କେଶରେ ତୁ ସ୍ଵରାନ୍ନ୍ଯସ୍ଯାଦୀଶାନ୍ତାନ୍ଷୋଡଶାର୍ଚଯେତ୍ । ଵାମାଦ୍ଯାଃ ଶକ୍ତଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତ୍ରିତତ୍ତ୍ଵନ୍ତୁ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
କେଶରରେ 'ଇ' ରୁ 'ଅଂ' ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖି, ଷୋଡଶ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ବାମ ଆଦି ଶକ୍ତିମାନେ ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି, ତା'ପରେ ତିନି ତତ୍ତ୍ୱ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହଯେତ୍ତତୋ ମର୍ଧ୍ନି ଶିଵମଙ୍ଗଂ ତତଃ ପରମ୍ । କର୍ଣିକାଯାଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଦେଵଂ ସାଂଗଂ ତତ୍ର ପୁରଃ ସରମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ପରେ ମୁଣ୍ଡରେ ଶିବଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଅଂଶ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରିକରକୁ ସାମ୍ନାରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ପୃତିଵୀ ପଶ୍ଚିମେ ପତ୍ରେ ଆପଶ୍ଚୋତ୍ତରସଂସ୍ଥିତାଃ । ତେଜସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ପତ୍ରେ ଵାଯୁଂ ପୂର୍ଵେଣ ପୂଜଯେତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ ପୃଥିବୀ, ଉତ୍ତର ପତ୍ରରେ ଜଳ, ଦକ୍ଷିଣ ପତ୍ରରେ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ପୂର୍ବ ପତ୍ରରେ ବାୟୁକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵବୀଜଂ ମୂର୍ତିରୂପନ୍ତୁ ପ୍ରାଗୁକ୍ତଂ ପାରକଲ୍ପଯେତ୍ । ଯଂ ଵାଯୁମୂଲଂ ନୈରୃତ୍ଯେ ରେଫସ୍ତ୍ଵନଲସଂସ୍ଥିତଃ ॥ ୧,୧୯୭.
ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିବା ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଓ ଆକୃତିକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ବାୟୁର ମୂଳକୁ ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଏବଂ 'ର'କୁ ଅଗ୍ନିରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଵଂ ଚ ତ୍ଵୀଶେ ସଦା ପୂଜ୍ଯ ଓଂ ହୃଦିସ୍ଥଞ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍ । ତନ୍ମାତ୍ରାନ୍ଭୂତମାତ୍ରାଂସ୍ତାନ୍ବହିରେଵ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
'ଵଂ'କୁ ଇଶାନ କୋଣରେ ସଦା ପୂଜିବା ଏବଂ 'ଓଂ'କୁ ହୃଦୟରେ ବସାଇବା ଉଚିତ; ତନ୍ମାତ୍ରା ଓ ଭୂତମାତ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ବାହାରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶିଵାଙ୍ଗାନି ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସଂପୂଜଯେତ୍ତତଃ । ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ହୃଦଯଂ ପୂଜ୍ଯ ଶିର ଈଶାନଗୋଚରେ ॥ ୧,୧୯୭.
ପରେ ଶିବଙ୍କ ଅଂଗଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଆଗ୍ନେୟ କୋଣରେ ହୃଦୟ ଏବଂ ଇଶାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୁଣ୍ଡ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନୈରୃତ୍ଯେ ତୁ ଶିଖାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵାଯଵ୍ଯାଂ କଵଚଂ ନ୍ଯସେତ୍ । ଅସ୍ତ୍ରନ୍ତୁ ବାହ୍ଯତୋ ଦଦ୍ଯାନ୍ନେତ୍ରମୁତ୍ତରସଂସ୍ଥିତମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଚୁଡ଼ା ରଖିବା ଉଚିତ, ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ କବଚ ରଖିବା ଉଚିତ । ଅସ୍ତ୍ରକୁ ବାହାରେ ରଖିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ନେତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ।
ପତ୍ରାଗ୍ରେ କର୍ଣିକଗ୍ରେ ତୁ ବୀଜାନି ପରିପୂଜଯେତ୍ । ଅନନ୍ତାଦିକୁଲୀରାନ୍ତା ଅଷ୍ଟୌ ନାଗାଃ କ୍ରମାତ୍ସ୍ଥିତାଃ ॥ ୧,୧୯୭.
ପତ୍ରର ଆଗ ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣିକାର ମଧ୍ୟରେ ବୀଜଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ଅନନ୍ତରୁ କୁଳୀର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଷ୍ଟ ନାଗ ଅନୁକ୍ରମରେ ବସିଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ଵାଦିକକ୍ରମେଣୈଵ ତ୍ଵୀଶପର୍ଯନ୍ତମେଵ ଚ । ପୂଜଯେଚ୍ଚ ସଦା ମନ୍ତ୍ରୀ ଵିଧାନେନ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ ॥ ୧,୧୯୭.
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଈଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁକ୍ରମରେ, ପ୍ରତି ଦିଗକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର ।
ହୃଦି ପଦ୍ମେ ଵିଧାନେନ ଶିଲାଦୌ ଦତ୍ତମଣ୍ଡଲେ । ଏତତ୍କାର୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକେଽପି ଚ ॥ ୧,୧୯୭.
ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଶିଳା ଉପରେ ଆରମ୍ଭରେ ମଣ୍ଡଳ ରଖି, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ।