ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅଯଂ ଭଗଵତୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ପରମୋ ମହାନ୍ । ଵିଖ୍ଯାତଂ କଵଚଂ ଗୁହ୍ଯଂ ସର୍ପପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ସ୍ଵମାଯାକୃତିନିର୍ମାଣଂ କଲ୍ପାନ୍ତଗହନଂ ମହତ୍ ॥ ୧,୧୯୪.

ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ମହାନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଗୁପ୍ତ କବଚ, ସାପ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ନିଜ ମାୟାରେ ତିଆରି, ଯୁଗାନ୍ତର ଗଭୀରତା ପରି ବିଶାଳ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯୫ ହରିରୁଵାଚ । ସଲ୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ତାଂ ଶୃଣୁ । ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଭଗଵତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ଧୀମହି ॥ ୧,୧୯୫.

ହରି କହିଲେ: ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଣ। ହେ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମେ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ।

ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାଯାନିରୁଦ୍ଧାଯ ନମଃ ସଙ୍ଗର୍ଷଣାଯ ଚ । ନମୋ ଵିଜ୍ଞାନମାତ୍ରାଯ ପରମାନନ୍ଦମୂର୍ତଯେ ॥ ୧,୧୯୫.

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର।

ଆତ୍ମାରାମାଯ ଶାନ୍ତାଯ ନିଵୃତ୍ତଦ୍ଵୈତଦୃଷ୍ଟଯେ । ତ୍ଵଦ୍ରୂପାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ତସ୍ମାତ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋ ନମଃ ॥ ୧,୧୯୫.

ନିଜରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଶାନ୍ତ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମୁକ୍ତ ଯିଏ, ସେହି ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଥିବା ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।

ହୃଷୀକେଶାଯ ମହତେ ନମସ୍ତେଽନନ୍ତମୂର୍ତଯେ । ଯସ୍ମିନ୍ନିଦଂ ଯତଶ୍ଚୈତତ୍ତିଷ୍ଠତ୍ଯଗ୍ରେଽପି ଜାଯତେ ॥ ୧,୧୯୫.

ହୃଷୀକେଶ, ମହାନ, ଅନନ୍ତ ରୂପୀ, ଯାହାଁରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅଛି, ଯାହାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ—ସେହି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମୃନ୍ମଯୀଂ ଵହସି କ୍ଷୋଣୀଂ ତସ୍ମୈ ତେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ । ଯନ୍ନ ସ୍ପୃଶନ୍ତି ନ ଵିଦୁଃ ମନୋବୁଦ୍ଧୀନ୍ଦ୍ରିଯାସଵଃ । ଅନ୍ତର୍ବହିସ୍ତ୍ଵଂ ଚରସି ଵ୍ଯୋମତୁଲ୍ଯଂ ନମାମ୍ଯହମ୍ ॥ ୧,୧୯୫.

ମୃତ୍ତିକାର ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହେ ବ୍ରହ୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯାହାକୁ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରାଣ ଛୁଇଁପାରେନି, ଜାଣିପାରେନି, ତୁମେ ଭିତରେ ବାହାରେ ଆକାଶ ପରି ବ୍ୟାପି ଅଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତେ ମହାପୁରାଷାଯ ମହାଭୂତପତଯେ ସକଲସତ୍ତ୍ଵଭାଵିଵ୍ରୀଡନିକରକମଲରେଣୂତ୍ପଲନିଭଧର୍ମାଖ୍ଯଵିଦ୍ଯଯା? ଚରଣାରଵିନ୍ଦଯୁଗଲ ପରମେଷ୍ଠିନ୍ନମସ୍ତେ । ଅଵାପ ଵିଦ୍ଯାଧରତାଂ ଚିତ୍ରକେତୋଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯଯା ॥ ୧,୧୯୫.

ଓଁ, ଭଗବାନ ମହାପୁରୁଷ, ମହାଭୂତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଧୂଳି ଯେଉଁ ଚରଣକମଳରେ ପଡ଼େ, ପଦ୍ମରେଣୁ ପରି ଧର୍ମ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଯାହାର, ସେହି ପରମେଷ୍ଠୀ ଚରଣ ଯୁଗଳକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରକେତୁ ନିଜେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଇଥିଲେ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯୬ ହରିରୁଵାଚ । ଅଵାପ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚେନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଧର୍ମାଖ୍ଯଵିଦ୍ଯଯା । ସର୍ଵାଞ୍ଛତ୍ରୂନ୍ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ତାଞ୍ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ମହେଶ୍ଵର ॥ ୧,୧୯୬.

ହରି କହିଲେ: ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜପ କରି, ବିଷ୍ଣୁଧର୍ମ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱ ପାଇଯାଏ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ହେ ମହେଶ୍ୱର।

ପାଦଯୋର୍ଜାନୁନୋରୂର୍ଵୋରୁଦରେ ହୃଦ୍ଯଥୋରସି । ମୁଖେ ଶିରସ୍ଯାନୁପୂର୍ଵମୋଙ୍କା ରାଦୀନି ଵିନ୍ଯସେତ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ପାଦ, ଜାଙ୍ଘ, ଉରୁ, ପେଟ, ହୃଦୟ, ବକ୍ଷ, ମୁଖ, ମୁଣ୍ଡ—ଏହି କ୍ରମରେ ଓଁ ଆଦି ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ଵିପର୍ଯାସମଥାପି ଚ । କରନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଦକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା ॥ ୧,୧୯୬.

'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ବୋଲି, ପଛରୁ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହସ୍ତନ୍ୟାସ କରିବା ଚାହିଁଦି।

ପ୍ରଣଵାଦିଯକାରାନ୍ତମଙ୍ଗୁଲ୍ଯଂ ଗୁଷ୍ଠପର୍ଵସୁ । ନ୍ଯସେଦ୍ଧୃଦଯ ଓଙ୍କାରଂ ମନୁଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ସମସ୍ତକମ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ପ୍ରଣବ ରୁ ଯ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିଏଠି ରଖିବାକୁ, ହୃଦୟରେ 'ଓଁ' ଅକ୍ଷରକୁ ବସାଇବାକୁ, ଏବଂ ମଣ୍ତ୍ରଟିକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିର ଉପରେ ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ।

ଓଙ୍କାରନ୍ତୁ ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶିକାନେତ୍ରାଦିମୂର୍ଧତଃ । ଓଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ଇତି ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରନ୍ଯାସମୁଦୀରଯେତ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

'ଓଁ' ଅକ୍ଷରକୁ ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ, ଶିର ଚୂଡ଼ା, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସାଇବାକୁ; ଏହି ମଣ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କହିବା—'ଓଁ ବିଷ୍ଣବେ'।

ଆତ୍ମାନଂ ପରମଂ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଛେଷଂ ଯଚ୍ଛକ୍ତିଭିର୍ଯୁତମ୍ । ମମ ରକ୍ଷାଂ ହରିଃ କୁର୍ଯାନ୍ମତ୍ସ୍ଯମୂର୍ତିର୍ଜଲେଽଵତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା; ହରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ, ଜଳରେ ମତ୍ସ୍ୟ ଆକୃତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।

ତ୍ରିଵିକ୍ରମସ୍ତଥାକାଶେ ସ୍ଥଲେ ରକ୍ଷତୁ ଵାମନଃ । ଅଟଵ୍ଯାଂ ନରସିଂହସ୍ତୁ ରାମୋ ରକ୍ଷତୁ ପର୍ଵତେ ॥ ୧,୧୯୬.

ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଆକାଶରେ, ବାମନ ଭୂମିରେ, ନରସିଂହ ଅଟବିରେ ଏବଂ ରାମ ପାହାଡ଼ରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଭୂମୌ ରକ୍ଷତୁ ଵାରାହୌ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ନାରାଯଣୋଽଵତୁ । କର୍ମବନ୍ଧାଚ୍ଚ କପିଲୋ ଦତ୍ତୋ ରୋଗାଚ୍ଚ ରକ୍ଷତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ଭୂମିରେ ବରାହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆକାଶରେ ନାରାୟଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କପିଲ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ହଯଗ୍ରୀଵୋ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ କୁମାରୋ ମକରଧ୍ଵଜାତ୍ । ନାରଦୋଽନ୍ଯାର୍ଚନାଦ୍ଦେଵଃ କୂର୍ମୋ ଵୈ ନୈରୃତେ ସଦା ॥ ୧,୧୯୬.

ହୟଗ୍ରୀବ ଦେବତାମାନେଠାରୁ, କୁମାର କାମଦେବଠାରୁ, ନାରଦ ଅନ୍ୟ ପୂଜାରୁ ଏବଂ କୂର୍ମ ସଦା ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଧନ୍ଵନ୍ତୀରଶ୍ଚାପଥ୍ଯାଚ୍ଚ ନାଗଃ କ୍ରୋଧଵଶାତ୍କିଲ । ଯଜ୍ଞୋ ରୋଗାତ୍ସମସ୍ତାଚ୍ଚ ଵ୍ଯାସୋଽଜ୍ଞାନାଚ୍ଚ ରକ୍ଷତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ଧନ୍ବନ୍ତରି ଅପଥ୍ୟ ଜିନିଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନାଗ କ୍ରୋଧରୁ; ଯଜ୍ଞ ରୋଗ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବ୍ୟାସ ଅଜ୍ଞାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ବୁଦ୍ଧଃ ପାଷଣ୍ଡସଂଘାତାତ୍କଲ୍କୀ ରକ୍ଷତୁ କଲ୍ମଷାତ୍ । ପାଯାନ୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାତର୍ନାରାଯଣୋଽଵତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ବୁଦ୍ଧ ଅପସଂପ୍ରଦାୟ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କଳ୍କି ଦୁଷ୍ଟତାରୁ; ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ ନାରାୟଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ମଧୁହା ଚାପରାହ୍ନେ ଚ ସାଯଂ ରକ୍ଷତୁ ମାଧଵଃ । ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରଦୋଷେଽଵ୍ଯାତ୍ପ୍ରତ୍ଯୂଷେଽଵ୍ଯାଜ୍ଜନାର୍ଦନଃ ॥ ୧,୧୯୬.

ମଧୁସୂଦନ ଅପରାହ୍ନରେ, ମାଧବ ସାଞ୍ଜରେ, ହୃଷୀକେଶ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ପ୍ରତ୍ୟୂଷରେ ଜନାର୍ଦନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଶ୍ରୀଧରୋଽଵ୍ଯାଦର୍ଧରାତ୍ରେ ପଦ୍ମନାଭୋ ନିଶୀଥକେ । ଚକ୍ରକୌମୋଦକୀବାଣା ଘ୍ନନ୍ତୁ ଶତ୍ରୂଂଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସାନ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ଶ୍ରୀଧର ଅର୍ଧରାତ୍ରିରେ, ପଦ୍ମନାଭ ଗଭୀର ରାତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଚକ୍ର, କୌମୋଦକୀ ଗଦା ଏବଂ ବାଣ ଶତ୍ରୁ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେଠାରୁ ସଂହାର କରନ୍ତୁ।

ଶଙ୍ଖଃ ପଦ୍ମଂ ଚ ଶତ୍ରୁଭ୍ଯଃ ଶାର୍ଙ୍ଗଂ ଵୈ ଗରୁଡସ୍ତଥା । ବୁଦ୍ଧୀନ୍ଦ୍ରିଯମନଃ ପ୍ରାଣାନ୍ପାନ୍ତୁ ପାର୍ଶ୍ଵଵିଭୂଷଣଃ ॥ ୧,୧୯୬.

ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଏବଂ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ; ପାର୍ଶ୍ୱ ଭୂଷଣମାନେ ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ ଏବଂ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଶେଷଃ ସର୍ପସ୍ଵରୂପଶ୍ଚ ସଦା ସର୍ଵତ୍ର ପାତୁ ମାମ୍ । ଵିଦିକ୍ଷୁ ଦିକ୍ଷୁ ଚ ସଦା ନାରସିଂହଶ୍ଚ ରକ୍ଷତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ଶେଷ, ସର୍ପ ଆକୃତିରେ, ସଦା ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ନରସିଂହ ସବୁ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଏତଦ୍ଧାରଯମାଣଶ୍ଚ ଯଂ ଯଂ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁଷା । ସ ଵଶୀ ସ୍ଯାଦ୍ଵିପାପ୍ମା ଚ ରୋଗମୁକ୍ତୋ ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ଏହି ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହାକୁ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖେ, ସେ ସବୁକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

thumb|ପଞ୍ଚମହାଭୂତାନି ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ । ଗାରୁଡଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗରୁଡେନ ହ୍ଯୁଦୀରିତମ୍ । କଶ୍ଯପାଯ ସୁମିତ୍ରେଣ ଵିଷହୃଦ୍ଯେନ ଗାରୁଡଃ ॥ ୧,୧୯୭.

ଧନ୍ବନ୍ତରି କହିଲେ: ମୁଁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ କହିଥିବା ଗାରୁଡ଼ ଶାସ୍ତ୍ର କଥା କହିବି, ଯାହା କଶ୍ୟପ, ସୁମିତ୍ର ଏବଂ ବିଷ ନାଶକ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା।

ପୃଥିଵ୍ଯାପସ୍ତଥା ତେଜୋ ଵାଯୁରାକାଶମେଵଚ । କ୍ଷିତ୍ଯାଦିଷ୍ଵେଵ ଵର୍ଗାଶ୍ଚ ହ୍ଯେତେ ଵୈ ମଣ୍ଡଲାଧିପାଃ ॥ ୧,୧୯୭.

ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଏବଂ ଆକାଶ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ମହାଭୂତ; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଛି, ଏହିମାନେ ମଣ୍ଡଳର ଅଧିପତି।

ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ଵେ ସ୍ଥିତା ଦେଵାଃ ପ୍ରାପ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁସେଵକୈଃ । ଦୀର୍ଘସ୍ଵରଵିଭିନ୍ନାଶ୍ଚ ନପୁଂସକଵିଵର୍ଜିତାଃ ॥ ୧,୧୯୭.

ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବକମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏମାନେ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଏବଂ ନପୁଂସକ ଲିଙ୍ଗ ନାହିଁ।

ସଷଡଙ୍ଗଃ ଶିଵଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ହୃଚ୍ଛିରଶ୍ଚ ଶିଖା କ୍ରମାତ୍ । କଵଚଂ ନେତ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଯାନ୍ନ୍ଯାସଃ ସ୍ଵସ୍ଥଲସଂସ୍ଥିତିଃ ॥ ୧,୧୯୭.

ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ—ହୃଦୟ, ମୁଣ୍ଡ, ଶିଖା କ୍ରମେ; କବଚ, ନେତ୍ର ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର, ଏହି ନ୍ୟାସ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି।

ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦସ୍ଯାନ୍ତେ କାଲଵହ୍ନିର ଧୋଽନିଲଃ । ଷଷ୍ଠସ୍ଵରସମାଯୁକ୍ତମର୍ଧେନ୍ଦୁସଂଯୁତଂ ପରମ୍ ॥ ୧,୧୯୭.

ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବାର ଶେଷରେ, ତଳେ କାଳାଗ୍ନି ଏବଂ ବାୟୁ ଅଛନ୍ତି; ଛଅଟି ସ୍ୱର ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ।