ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଶତ୍ରୀନ୍ହଲେନ ମେ ହନ୍ଯାଦ୍ରାମୋ ଯାଦଵନନ୍ଦନଃ । ପ୍ରଲମ୍ବକେଶିଚାଣୂରପୂତନାକଂସନାଶନଃ । କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯୋ ବାଲଭାଵଃ ସ ମେ କାମାନ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତୁ ॥ ୧,୧୯୪.

ଯଦୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାମ ମୋ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହଳ ଦ୍ୱାରା ନାଶ କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଲମ୍ବ, କେଶୀ, ଚାଣୂର, ପୂତନା ଓ କଂସ ନାଶକ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶିଶୁବେଳର ଇଚ୍ଛାଗୁଡ଼ିକୁ ମୋତେ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।

ଅନ୍ଧକାରତମୋଘୋରଂ ପୁରୁଷଂ କୃଷ୍ଣଷିଙ୍ଗଲମ୍ । ପଶ୍ଯାମି ଭଯସନ୍ତ୍ରସ୍ତଃ ପାଶହସ୍ତମିଵାନ୍ତକମ୍ ॥ ୧,୧୯୪.

ମୁଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାରମୟ ପୁରୁଷକୁ, କୃଷ୍ଣଶିଙ୍ଗଳ ନାମକୁ, ଦେଖୁଛି; ଭୟରେ ଭୀତ ହୋଇ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ମାନେ ପାଶଧାରୀ ଦେଖୁଛି।

ତତୋଽହଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷମଚ୍ଯୁତଂ ଶରଣଂ ଗତଃ । ଧନ୍ଯୋଽହଂ ନିର୍ଭଯୋ ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ ମେ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ ॥ ୧,୧୯୪.

ଏହିପରି, ମୁଁ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି। ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଓ ସଦା ନିର୍ଭୟ, କାରଣ ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ଭଗବାନ୍ ହରି ଅଛନ୍ତି।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍ । ଵୈଷ୍ଣଵଂ କଵଚଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵିଚରାମି ମହୀତଲେ ॥ ୧,୧୯୪.

ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଭଗବାନ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ବୈଷ୍ଣବ କବଚ ପିନ୍ଧି, ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚି ବୁଲେ।

ଅପ୍ରଧୃଷ୍ଯୋଽସ୍ମି ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ହ୍ଯହମ୍ । ସ୍ମରଣାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ ॥ ୧,୧୯୪.

ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଜୟ, କାରଣ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମିଶ୍ର ରୂପ, ଏହା ସମ୍ଭବ ହେଉଛି ଦେବଦେବ ଅପାର ତଜ୍ଜ୍ୱଳ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି।

ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତୁ ମେ ନିତ୍ଯଂ ଯଥାମନ୍ତ୍ରମୁଦାହୃତମ୍ । ଯୋ ମାଂ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାଂ ଯଞ୍ଚଃ ପଶ୍ଯାମି ଚକ୍ଷୁଷା । ସର୍ଵେଷାଂ ପାପଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବଧ୍ନାତୁ ଚକ୍ଷୁଷୀ ॥ ୧,୧୯୪.

ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା, ସେପରି ସଦା ମୋର ସଫଳତା ହେଉ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି, ଓ ଯାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ଦୁଷିତ, ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଅଟକାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଚକ୍ରଂ ତସ୍ଯ ଚକ୍ରସ୍ଯ ଯେ ତ୍ଵରାଃ । ତେ ହି ଚ୍ଛିନ୍ଦନ୍ତୁ ପାପାନ୍ମେ ମମ ହିଂସନ୍ତୁ ହିଂସକାନ୍ ॥ ୧,୧୯୪.

ବାସୁଦେବଙ୍କ ଚକ୍ରର ଯେଉଁ ସ୍ପୋକ୍ସ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମୋର ସମସ୍ତ ପାପକୁ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତୁ।

ରାକ୍ଷସେଷୁ ପିଶାଚେଷୁ କାନ୍ତାରେଷ୍ଵଟଵୀଷୁ ଚ । ଵିଵାଦେ ରାଜମାର୍ଗେଷୁ ଦ୍ଯୂତେଷୁ କଲହେଷୁ ଚ ॥ ୧,୧୯୪.

ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଅଟବୀ, ବିବାଦ, ରାଜପଥ, ଜୁଆ ଓ ଝଗଡା ମଧ୍ୟରେ—

ନଦୀସନ୍ତାରଣେ ଘୋରେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରାଣସଂଶଯେ । ଅଗ୍ନିଚୌରନିପାତେଷୁ ସର୍ଵଗ୍ରହନିଵାରଣେ ॥ ୧,୧୯୪.

ଭୟଙ୍କର ନଦୀ ପାର ହେବାବେଳେ, ପ୍ରାଣ ସଂକଟ ହେବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ଚୋର ଆକ୍ରମଣ, ଓ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ—

ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସର୍ପଵିଷୋଦ୍ଵେଗେ ରୋଗେ ଵୈ ଵିଘ୍ନସଙ୍କଟେ । ଜପ୍ଯମେତଜ୍ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶରୀରେ ଭଯମାଗତେ ॥ ୧,୧୯୪.

ବିଜୁଳି, ସାପ, ବିଷର ଭୟ, ରୋଗ, ବାଧା ଓ ସଙ୍କଟରେ, ଯେତେବେଳେ ଶରୀରେ ଭୟ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ଅଯଂ ଭଗଵତୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ପରମୋ ମହାନ୍ । ଵିଖ୍ଯାତଂ କଵଚଂ ଗୁହ୍ଯଂ ସର୍ପପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ସ୍ଵମାଯାକୃତିନିର୍ମାଣଂ କଲ୍ପାନ୍ତଗହନଂ ମହତ୍ ॥ ୧,୧୯୪.

ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ମହାନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଗୁପ୍ତ କବଚ, ସାପ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ନିଜ ମାୟାରେ ତିଆରି, ଯୁଗାନ୍ତର ଗଭୀରତା ପରି ବିଶାଳ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯୫ ହରିରୁଵାଚ । ସଲ୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ତାଂ ଶୃଣୁ । ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଭଗଵତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ଧୀମହି ॥ ୧,୧୯୫.

ହରି କହିଲେ: ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଣ। ହେ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମେ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ।

ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାଯାନିରୁଦ୍ଧାଯ ନମଃ ସଙ୍ଗର୍ଷଣାଯ ଚ । ନମୋ ଵିଜ୍ଞାନମାତ୍ରାଯ ପରମାନନ୍ଦମୂର୍ତଯେ ॥ ୧,୧୯୫.

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର।

ଆତ୍ମାରାମାଯ ଶାନ୍ତାଯ ନିଵୃତ୍ତଦ୍ଵୈତଦୃଷ୍ଟଯେ । ତ୍ଵଦ୍ରୂପାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ତସ୍ମାତ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋ ନମଃ ॥ ୧,୧୯୫.

ନିଜରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଶାନ୍ତ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମୁକ୍ତ ଯିଏ, ସେହି ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଥିବା ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।

ହୃଷୀକେଶାଯ ମହତେ ନମସ୍ତେଽନନ୍ତମୂର୍ତଯେ । ଯସ୍ମିନ୍ନିଦଂ ଯତଶ୍ଚୈତତ୍ତିଷ୍ଠତ୍ଯଗ୍ରେଽପି ଜାଯତେ ॥ ୧,୧୯୫.

ହୃଷୀକେଶ, ମହାନ, ଅନନ୍ତ ରୂପୀ, ଯାହାଁରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅଛି, ଯାହାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ—ସେହି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମୃନ୍ମଯୀଂ ଵହସି କ୍ଷୋଣୀଂ ତସ୍ମୈ ତେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ । ଯନ୍ନ ସ୍ପୃଶନ୍ତି ନ ଵିଦୁଃ ମନୋବୁଦ୍ଧୀନ୍ଦ୍ରିଯାସଵଃ । ଅନ୍ତର୍ବହିସ୍ତ୍ଵଂ ଚରସି ଵ୍ଯୋମତୁଲ୍ଯଂ ନମାମ୍ଯହମ୍ ॥ ୧,୧୯୫.

ମୃତ୍ତିକାର ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହେ ବ୍ରହ୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯାହାକୁ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରାଣ ଛୁଇଁପାରେନି, ଜାଣିପାରେନି, ତୁମେ ଭିତରେ ବାହାରେ ଆକାଶ ପରି ବ୍ୟାପି ଅଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତେ ମହାପୁରାଷାଯ ମହାଭୂତପତଯେ ସକଲସତ୍ତ୍ଵଭାଵିଵ୍ରୀଡନିକରକମଲରେଣୂତ୍ପଲନିଭଧର୍ମାଖ୍ଯଵିଦ୍ଯଯା? ଚରଣାରଵିନ୍ଦଯୁଗଲ ପରମେଷ୍ଠିନ୍ନମସ୍ତେ । ଅଵାପ ଵିଦ୍ଯାଧରତାଂ ଚିତ୍ରକେତୋଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯଯା ॥ ୧,୧୯୫.

ଓଁ, ଭଗବାନ ମହାପୁରୁଷ, ମହାଭୂତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଧୂଳି ଯେଉଁ ଚରଣକମଳରେ ପଡ଼େ, ପଦ୍ମରେଣୁ ପରି ଧର୍ମ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଯାହାର, ସେହି ପରମେଷ୍ଠୀ ଚରଣ ଯୁଗଳକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରକେତୁ ନିଜେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଇଥିଲେ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯୬ ହରିରୁଵାଚ । ଅଵାପ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚେନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଧର୍ମାଖ୍ଯଵିଦ୍ଯଯା । ସର୍ଵାଞ୍ଛତ୍ରୂନ୍ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ତାଞ୍ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ମହେଶ୍ଵର ॥ ୧,୧୯୬.

ହରି କହିଲେ: ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜପ କରି, ବିଷ୍ଣୁଧର୍ମ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱ ପାଇଯାଏ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ହେ ମହେଶ୍ୱର।

ପାଦଯୋର୍ଜାନୁନୋରୂର୍ଵୋରୁଦରେ ହୃଦ୍ଯଥୋରସି । ମୁଖେ ଶିରସ୍ଯାନୁପୂର୍ଵମୋଙ୍କା ରାଦୀନି ଵିନ୍ଯସେତ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ପାଦ, ଜାଙ୍ଘ, ଉରୁ, ପେଟ, ହୃଦୟ, ବକ୍ଷ, ମୁଖ, ମୁଣ୍ଡ—ଏହି କ୍ରମରେ ଓଁ ଆଦି ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ଵିପର୍ଯାସମଥାପି ଚ । କରନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଦକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା ॥ ୧,୧୯୬.

'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ବୋଲି, ପଛରୁ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହସ୍ତନ୍ୟାସ କରିବା ଚାହିଁଦି।

ପ୍ରଣଵାଦିଯକାରାନ୍ତମଙ୍ଗୁଲ୍ଯଂ ଗୁଷ୍ଠପର୍ଵସୁ । ନ୍ଯସେଦ୍ଧୃଦଯ ଓଙ୍କାରଂ ମନୁଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ସମସ୍ତକମ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

ପ୍ରଣବ ରୁ ଯ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିଏଠି ରଖିବାକୁ, ହୃଦୟରେ 'ଓଁ' ଅକ୍ଷରକୁ ବସାଇବାକୁ, ଏବଂ ମଣ୍ତ୍ରଟିକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିର ଉପରେ ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ।

ଓଙ୍କାରନ୍ତୁ ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶିକାନେତ୍ରାଦିମୂର୍ଧତଃ । ଓଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ଇତି ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରନ୍ଯାସମୁଦୀରଯେତ୍ ॥ ୧,୧୯୬.

'ଓଁ' ଅକ୍ଷରକୁ ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ, ଶିର ଚୂଡ଼ା, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସାଇବାକୁ; ଏହି ମଣ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କହିବା—'ଓଁ ବିଷ୍ଣବେ'।

ଆତ୍ମାନଂ ପରମଂ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଛେଷଂ ଯଚ୍ଛକ୍ତିଭିର୍ଯୁତମ୍ । ମମ ରକ୍ଷାଂ ହରିଃ କୁର୍ଯାନ୍ମତ୍ସ୍ଯମୂର୍ତିର୍ଜଲେଽଵତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା; ହରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ, ଜଳରେ ମତ୍ସ୍ୟ ଆକୃତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।

ତ୍ରିଵିକ୍ରମସ୍ତଥାକାଶେ ସ୍ଥଲେ ରକ୍ଷତୁ ଵାମନଃ । ଅଟଵ୍ଯାଂ ନରସିଂହସ୍ତୁ ରାମୋ ରକ୍ଷତୁ ପର୍ଵତେ ॥ ୧,୧୯୬.

ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଆକାଶରେ, ବାମନ ଭୂମିରେ, ନରସିଂହ ଅଟବିରେ ଏବଂ ରାମ ପାହାଡ଼ରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଭୂମୌ ରକ୍ଷତୁ ଵାରାହୌ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ନାରାଯଣୋଽଵତୁ । କର୍ମବନ୍ଧାଚ୍ଚ କପିଲୋ ଦତ୍ତୋ ରୋଗାଚ୍ଚ ରକ୍ଷତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ଭୂମିରେ ବରାହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆକାଶରେ ନାରାୟଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କପିଲ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ହଯଗ୍ରୀଵୋ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ କୁମାରୋ ମକରଧ୍ଵଜାତ୍ । ନାରଦୋଽନ୍ଯାର୍ଚନାଦ୍ଦେଵଃ କୂର୍ମୋ ଵୈ ନୈରୃତେ ସଦା ॥ ୧,୧୯୬.

ହୟଗ୍ରୀବ ଦେବତାମାନେଠାରୁ, କୁମାର କାମଦେବଠାରୁ, ନାରଦ ଅନ୍ୟ ପୂଜାରୁ ଏବଂ କୂର୍ମ ସଦା ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଧନ୍ଵନ୍ତୀରଶ୍ଚାପଥ୍ଯାଚ୍ଚ ନାଗଃ କ୍ରୋଧଵଶାତ୍କିଲ । ଯଜ୍ଞୋ ରୋଗାତ୍ସମସ୍ତାଚ୍ଚ ଵ୍ଯାସୋଽଜ୍ଞାନାଚ୍ଚ ରକ୍ଷତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ଧନ୍ବନ୍ତରି ଅପଥ୍ୟ ଜିନିଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନାଗ କ୍ରୋଧରୁ; ଯଜ୍ଞ ରୋଗ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବ୍ୟାସ ଅଜ୍ଞାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ବୁଦ୍ଧଃ ପାଷଣ୍ଡସଂଘାତାତ୍କଲ୍କୀ ରକ୍ଷତୁ କଲ୍ମଷାତ୍ । ପାଯାନ୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାତର୍ନାରାଯଣୋଽଵତୁ ॥ ୧,୧୯୬.

ବୁଦ୍ଧ ଅପସଂପ୍ରଦାୟ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କଳ୍କି ଦୁଷ୍ଟତାରୁ; ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ ନାରାୟଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।