ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅନ୍ନସ୍ଵିନ୍ନହରିଦ୍ରା ଚ ଶ୍ଵେତସର୍ଷପମୂଲକମ୍ । ବୀଜାନି ମାତୁଲୁଙ୍ଗସ୍ଯ ଏଷାମୁଦ୍ଵର୍ତନଂ ସମମ୍ । ସପ୍ତରାତ୍ରପ୍ରଯୋଗେଣ ଶୁଭଦେହକରଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ପକା ହଳଦୀ, ଧଳା ସରସପ ମୂଳ ଓ ମାତୁଳୁଙ୍ଗ ବୀଜ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ସାତ ଦିନ ଲଗାଇଲେ ଶରୀର ସୁସ୍ଥ ହୁଏ।

ଶ୍ଵେତାପରାଜିତାପତ୍ରଂ ନିମ୍ବପତ୍ରରସେନ ତୁ । ନସ୍ଯଦାନାଡ୍ଡାକିନୀନାଂ ମାତୄଣାଂ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସାମ୍ । ମୋକ୍ଷଃ ସ୍ଯାନ୍ମଧୁସାରେଣ ନସ୍ଯାଚ୍ଚ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୧୭୭.

ଧଳା ଅପରାଜିତା ପତ୍ରକୁ ନିମ ପତ୍ର ରସ ସହିତ ନାକରେ ଦେଲେ, ଡାକିନୀ, ମାତୃ ଓ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ମଧୁ ସହିତ ନାସ୍ୟ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ, ହେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ।

ମୂଲଂ ଶ୍ଵେତଜଯନ୍ତ୍ଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ଯର୍କ୍ଷେ ତୁ ସମାହୃତମ୍ । ଶ୍ଵେତାପରାଜିତାର୍କସ୍ଯ ଚିତ୍ରକସ୍ଯ ଚ ମୂଲକମ୍ । କୃତ୍ଵା ତୁ ଵଟିକାଂ ନାରୀ ତିଲକେନ ଵଶୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ଧଳା ଜୟନ୍ତୀ ମୂଳ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ତୋଳି, ଧଳା ଅପରାଜିତା ଓ ଚିତ୍ରକ ମୂଳ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଳି ବନେଇ, ତିଳକ ଲଗାଇ ଯଦି ନାରୀକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ।

ପିପ୍ପଲୀଲୋହଚୂର୍ଣଂ ତୁ ଶୁଣ୍ଠୀଶ୍ଚାମଲକାନି ଚ । ସମାନି ରୁଦ୍ର ଜାନୀଯାତ୍ସୈନ୍ଧଵଂ ମଧୁଶର୍କରା ॥ ୧,୧୭୭.

ପିପ୍ପଳୀ, କାଉଁ ଚୁରା, ଶୁଂଠି ଓ ଆମଳକୀ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ସେନ୍ଧା ଲୁଣ ଓ ଚିନି ସହିତ ସମାନ ଭାବେ ମିଶାଇବାକୁ ଜାଣ, ହେ ରୁଦ୍ର।

ଉଦୁମ୍ବରପ୍ରମାଣେନ ସପ୍ତାହଂ ଭକ୍ଷଣାତ୍ସମମ୍ । ପୁମାଂଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ସ ସ୍ଯାଜ୍ଜୀଵେଦ୍ଵର୍ଷଶତଦ୍ଵଯମ୍ । ଓଂ ଠ ଠ ଠ ଇତି ସର୍ଵଵଶ୍ଯପ୍ରଯୋଗେଷୁ ପ୍ରଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵକାମକୃତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ଆକାରରେ ଏହି ଔଷଧକୁ ସାତ ଦିନ ଖାଇଲେ, ପୁରୁଷ ବଳିଅଟୁ ହୁଏ ଓ ଦୁଇଶେ ମସିହା ବଞ୍ଚେ; 'ଓଁ ଠ ଠ ଠ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ବଶୀକରଣ କାମରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।

ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍କାକସ୍ଯ ନିଲଯଂ ପ୍ରଦହେଚ୍ଚ ତତ୍ । ଚିତାଗ୍ନୌ ଭସ୍ମ ତଚ୍ଛତ୍ରୋର୍ଦତ୍ତଂ ଶିରସି ଶଙ୍କର ॥ ୧,୧୭୭.

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କାଉଁ ଘର ଏକଠା କରି, ଚିତା ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିବା ଉଚିତ; ସେ ଛାରକୁ ଛତା ତଳେ ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଲେ, ହେ ଶଙ୍କର—

ତମୁଚ୍ଚାଟଯତେ ରୁଦ୍ର ଶୃଣୁ ତଦ୍ଯୋଗମୁତ୍ତମମ୍ । ନିଃ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଚ ପୁରୀଷଂ ଵୈ ଵନମୂଷିକଚର୍ମଣି ॥ ୧,୧୭୭.

ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟବସ୍ତୁକୁ ଦୂର କରେ, ହେ ରୁଦ୍ର; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି ଶୁଣ; ଜଙ୍ଗଲ ଉଠୁରା ମୂଷା ଚର୍ମରେ ପଖାନି ଦେଇ ଦିଅ—

କଟିତନ୍ତୁନିବଦ୍ଧଂ ଵୈ କୁର୍ଯାନ୍ମଲନିରୋଧନମ୍ । କୃଷ୍ଣକାକସ୍ଯ ରକ୍ତେନ ଯସ୍ଯ ନାମ ପ୍ରଲିପ୍ଯ ଚ ॥ ୧,୧୭୭.

ପଟିଆ ତାଣିରେ ମଳକୁ ବାନ୍ଧି, କଳା କାଉଁର ରକ୍ତରେ ଭିଜାଇ, ଯାହା ଉପରେ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ନାମ ଲେଖାଯିବ, ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।

ଚ୍ଯୁତଦଲେ ମଧ୍ଯମଧ୍ଯେ ତତୋ ନିଃ କ୍ଷିପ୍ଯତେ ହର ! । ସ ଖାଦ୍ଯତେ କାକଵୃନ୍ଦୈର୍ନାରୀ ପୁରୁଷ ଏଵ ଚ ॥ ୧,୧୭୭.

ହେ ହର, ପଡ଼ିଥିବା ଗଛପତ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏହାକୁ ଫେଙ୍କିଦେଲେ, କାଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଖାଇଦେଇ, ସେଇ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି।

ଶର୍କରାମଧ୍ଵଜାକ୍ଷୀରଂ ତିଲଗୋକ୍ଷୁରକଂ ସମମ୍ । ସ ଶତ୍ରୁଂ ନାଶଯେଦ୍ରୁଦ୍ର ! ଉଚ୍ଚାଟିତମିଦଂ ହର ! ॥ ୧,୧୭୭.

ଚିନି, ମଧୁ, ଗାଈ ଦୁଧ, ତିଳ ଓ ଗୋକ୍ଷୁର ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମିଶାଇ ଯଦି ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହା ଶତ୍ରୁକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହି ଉଚ୍ଚାଟନ ଉପାୟ।

ଉଲୂକକୃଷ୍ଣକାକସ୍ଯ ବିଲ୍ଵସ୍ଯାଥ ସମିଚ୍ଛତମ୍ । ରୁଧିରେଣ ସମାଯୁକ୍ତଂ ଯଯୋର୍ନାମ୍ନା ତୁ ହୂଯତେ । ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ମହାଵୈରଂ ଭଵେନ୍ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୧,୧୭୭.

ଯଦି କାହାରୋ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ହେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଉଲୁ, କଳା କାଉଁ ଓ ବେଲ ଫଳର ରକ୍ତକୁ ମିଶାଇ, ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଭାଵିତଂ ଋକ୍ଷଦୁଗ୍ଧେନ ମତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ରୋହିତସ୍ଯ ଚ । ମାଂସଂ ତତ୍ସାଧିତଂ ତୈଲଂ ତଦଭ୍ଯଙ୍ଗାଚ୍ଚ ରୋଗନୁତ୍ । ଚନ୍ଦନୋଦକନସ୍ଯାତ୍ତୁ ରୋମୋତ୍ଥାନଂ ଭଵେତ୍ପୁନଃ ॥ ୧,୧୭୭.

ଭାଲୁ ଦୁଧ ଓ ରୋହି ମାଛର ମାଂସକୁ ତେଲରେ ରନ୍ଧି, ଏହାକୁ ଦେହରେ ମାଲିଶ କଲେ ରୋଗ ସାରିଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଚନ୍ଦନ ପାଣିରେ ଧୋଇଲେ ପୁଣି କେଶ ଉଗୁଥାଏ।

ହସ୍ତେ ଲାଙ୍ଗଲିକାକନ୍ଦଂ ଗୃହୀତଂ ତେନ ଲେପିତମ୍ । ଶରୀରଂ ଯେନ ସ ପୁମାନ୍ଵୃଦ୍ଧେର୍ଦର୍ପଂ ଵ୍ଯପୋହତି ॥ ୧,୧୭୭.

ଯିଏ ହାତରେ ଲାଙ୍ଗଳୀ ଗଛର ମୂଳ ଧରି ଦେହରେ ଲଗାଏ, ସେ ଲୋକ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଅହଂକାରକୁ ଦୂର କରିପାରେ।

ମଯୂରରୁଧିରେଣୈଵ ଜୀଵଂ ସଂହରତେ ଶିଵ । ଜ୍ଵଲତାଂ ତୁ ଭୁଜଙ୍ଗାନାଂ ବିଲସ୍ଥାନାମପୀଶ୍ଵର ॥ ୧,୧୭୭.

ହେ ଶିବ, ମୟୂର ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ନଷ୍ଟ କରାଯାଏ; ଏହି ରକ୍ତ ଦେଇ ଗରମ ଅଗ୍ନିରେ ଥିବା ସାପ ମଧ୍ୟ ମରିଯାନ୍ତି।

ଦେହଶ୍ଚିତାଗ୍ନୌ ଦଗ୍ଧଶ୍ଚ ସର୍ପସ୍ଯାଜଗରସ୍ଯ ହି । ତଦ୍ଭସ୍ମ ସଂମୁଖେ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଶତ୍ରଣାଂ ଭଙ୍ଗକୃଦ୍ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ଯଦି ଅଜଗର କିମ୍ବା ସାପର ଦେହକୁ ଶବଦାହ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯାଏ ଓ ତାହାର ଭସ୍ମ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ନାଶ ହୁଏ।

ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ତତ୍କ୍ଷିପ୍ତଂ ମହାଭଙ୍ଗକରଂ ରିପୋଃ । ଓଂ ଠ ଠ ଠ ଚାହୀହିଚାହୀହି ସ୍ଵାହା । ଓଂ ଉଦରଂ ପାହିହି ପାହିହିସ୍ଵାହା ॥ ୧,୧୭୭.

ଏହି ଭସ୍ମକୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଛିଟାଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ନାଶ ହୁଏ: 'ଓଁ ଠ ଠ ଠ, ଆସ ହେ ସାପ, ଆସ! ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ଉଦରକୁ ରକ୍ଷ କର, ରକ୍ଷ କର! ସ୍ୱାହା।'

ସୁଦର୍ଶନାଯା ମଲଂ ତୁ ପୁଷ୍ଯର୍କ୍ଷେ ତୁ ସମାହୃତମ୍ । ନିଃ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଗୃହମଧ୍ଯେ ତୁ ଭୁଜଙ୍ଗା ଵର୍ଜଯନ୍ତି ତତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସୁଦର୍ଶନା ପକ୍ଷୀର ମଳ ଆଣି ଘର ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦିଲେ, ସେଠି ସାପ ଆସିବେ ନାହିଁ।

ଅର୍କମୂଲେନ ରଵିଣା ଅର୍କାଗ୍ନିଜ୍ଵଲିତା ଶିଵ । ଯୁକ୍ତା ସିଦ୍ଧାର୍ଥତୈଲେନ ଵର୍ତିର୍ମାର୍ଗାହିନାଶିନୀ ॥ ୧,୧୭୭.

ହେ ଶିବ, ଅର୍କ ଗଛର ମୂଳରୁ ତିଆରି ବାତିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଗ୍ନିରେ ଜଳାଇ, ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ତେଲ ମିଶାଇ ଦେଲେ, ଏହି ବାତି ରାସ୍ତାରେ ସାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।

ମାର୍ଜାରପଲଲଂ ଵିଷ୍ଠା ହରିତାଲଂ ଚ ଭାଵିତମ୍ । ଛାଗ ମୂତ୍ରେଣ ତଲ୍ଲିପ୍ତୋ ମୂଷିକୋ ମୂଷିକାନ୍ହରେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ବିଲାଇର ମଳ, ହରିତାଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଇ, ଛାଗ ମୂତ୍ର ଲଗାଇ ଯଦି ମୂଷା ଉପରେ ଲଗାଯାଏ, ସେ ମୂଷା ଅନ୍ୟ ମୂଷାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ।

ମୁକ୍ତୋ ହି ମନ୍ଦିରେ ରୁଦ୍ର ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା । ଵିଫଲାର୍ଜୁନପୁଷ୍ପାଣି ଭଲ୍ଲାତକଶିରୀଷକମ୍ ॥ ୧,୧୭୭.

ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହି ଉପାୟ ଘରରେ ରଖିଲେ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; କାଚା ଅର୍ଜୁନ ଫୁଲ, ଭଲାତକ ଓ ଶିରିଷ ଗଛର ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।

ଲାକ୍ଷା ସର୍ଜରସଶ୍ଚୈଵ ଵିଡଙ୍ଗଶ୍ଚୈଵ ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଃ । ଏତୈର୍ଧୂପୋ ମକ୍ଷିକାଣାଂ ମଶକାଣାଂ ଵିନାଶନଃ ॥ ୧,୧୭୭.

ଲାଖ, ସାଲ ଗଛର ରସ, ବିଡ଼ଙ୍ଗ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ—ଏହି ଗୁଡ଼ିକୁ ଧୂପ ଭାବେ ଦେଲେ, ମକି ଓ ମଶା ନଷ୍ଟ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୭୮ ହରିରୁଵାଚ । ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡୀଵଚାକୁଷ୍ଠଂ ପ୍ରିଯଙ୍ଗର୍ନାଗକେଶରମ୍ । ଦଦ୍ଯାତ୍ତାମ୍ବୂଲସଂଯୁକ୍ତଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ତଦ୍ଵଶମ୍ । ଓଂ ନାରାଯଣ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ॥ ୧,୧୭୮.

ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡୀ, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ନାଗକେଶର—ଏହି ଗୁଡ଼ିକୁ ପାନ ଗଛପତ୍ର ସହ ଯଦି ଜନାନୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ ସେମାନେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି: 'ଓଁ ନାରାୟଣୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।'

ତାମ୍ବୂଲଂ ଯସ୍ଯ ଦୀଯେତ ସ ଵଶୀ ସ୍ଯାତ୍ସୁମନ୍ତ୍ରତଃ । ଓଂ ହରିଃ ହରିଃ ସ୍ଵାହା ॥ ୧,୧୭୮.

ଯାହାକୁ ଏହି ପାନ ଦିଆଯିବ, ସେ ଲୋକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଶ ହୁଅନ୍ତି: 'ଓଁ ହରି ହରି ସ୍ୱାହା।'

ଗୋଦନ୍ତଂ ହରିତାଲଞ୍ଚ ସଂଯୁକ୍ତଂ କାକଜିହ୍ଵଯା । ଚୂର୍ଣୋକୃତ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଶିରେ ଦୀଯତେ ସ ଵଶୀ ଭଵେତ୍ । ଶ୍ଵେତସର୍ଷପନିର୍ମାଲ୍ଯଂ ଯଦ୍ଗୃହେ ତଦ୍ଵିନାଶକୃତ୍ ॥ ୧,୧୭୮.

ଗୋଦନ୍ତ ଓ ହରିତାଳ କାଉଁର ଜିଭ ସହ ମିଶାଇ ଗୁଣ୍ଡ କରି, ଯାହାର ମୁଣ୍ଡରେ ଲଗାଯିବ, ସେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି; ଶ୍ୱେତ ସୋରିଷ ତଳ ଯଦି ଘରେ ରହିଯାଏ, ତେବେ ଘର ନଷ୍ଟ ହୁଏ।

ଵୈଭୀ ତକଂ ଶାଖୋଟକଂ ମୂଲଂ ପତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍ । ସ୍ଥାପ୍ଯତେ ଯଦ୍ଗୃହଦ୍ଵାରେ ତତ୍ର ଵୈ କଲହୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୮.

ବୈଭୀତକ, ଶାଖୋଟକ ଓ ଏହାର ମୂଳ ପତ୍ର ସହ ମିଶାଇ ଯଦି ଘର ଦ୍ୱାରରେ ରଖାଯାଏ, ସେଠି ଝଗଡ଼ା ହେବ।

ଖଞ୍ଜରୀଟସ୍ଯ ମାଂସଂ ତୁ ମଧୁନା ସହ ପେଷଯେତ୍ । ଋତୁକାଲେଯୋନିଲେପାତ୍ପୁରୁଷୋ ଦାସତାମିଯାତ୍ ॥ ୧,୧୭୮.

ଖଞ୍ଜନ ପକ୍ଷୀର ମାଂସ ମଧୁ ସହିତ ଚକି ନାରୀଙ୍କ ଯୋନିରେ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଲେପ କଲେ, ପୁରୁଷ ଦାସ ହୋଇଯାଏ।

ଅଗୁରୁଂ ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ଚୈଵ ନୀଲୋତ୍ପଲସମନ୍ଵିତମ୍ । ଗୁଡେନ ଧୂପଯିତ୍ଵା ତୁ ରାଜଦ୍ଵାରେ ପ୍ରିଯୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୮.

ଅଗୁରୁ, ଗୁଗୁଳୁ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ଗୁଡ଼ ସହିତ ମିଶାଇ ରାଜଦ୍ୱାରେ ଧୂପ କଲେ, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାଏ।

ଶ୍ଵେତାପ ରାଜିତାମୂଲଂ ପିଷ୍ଟଂ ରୋଚନଯା ଯୁତମ୍ । ଯଂ ପଶ୍ଯେତ୍ତିଲକେନୈଵ ଵଶୀ କର୍ଯାନ୍ନୃପାଲଯେ ॥ ୧,୧୭୮.

ଶ୍ୱେତ ଅପରାଜିତା ମୂଳ ହଳଦିରେ ଚକି, ତାହା ଟିକିଆ ଭାବେ ଲଗାଇ ଦେଖାଇଲେ, ରାଜମହଳରେ ଲୋକକୁ ବଶ କରିପାରିବ।

କାକଜଙ୍ଘା ଵଚା କୁଷ୍ଠଂ ନିମ୍ବପତ୍ରଂ ସୁକୁଙ୍କୁମମ୍ । ଆତ୍ମରକ୍ତସମାଯୁକ୍ତଂ ଵଶୀ ଭଵତି ମାନଵଃ ॥ ୧,୧୭୮.

କାକଜଂଘା, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, ନିମ୍ବ ପତ୍ର ଓ ସୁନା କେଶର ନିଜ ରକ୍ତ ସହିତ ମିଶାଇଲେ, ମଣିଷ ଅନ୍ୟକୁ ବଶ କରିପାରେ।