କଟୁତୈଲେନ ଲିପ୍ତୋ ଵୈ ଵିଧୂମାଗ୍ନୌ ପ୍ରତାପିତଃ । ମୃତ୍ତିକାରଖାଦିତଃ ପାଦଃ ସମଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୧୭୭.
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ ଲଗାଇ, ଧୂଆଁ ନଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ପାଦକୁ ତାପି, ପରେ ମାଟି ଲଗାଇଲେ, ହେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ, ସେ ପାଦ ବଳିଅଟୁ ହେବା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ସର୍ଜରସାଃ ସିକ୍ଥକଂ ଚ ଜୀରକଂ ଚ ହରୀତକୀ । ଉତ୍ସାଧିତଘୃତାଭ୍ଯଙ୍ଗୋ ହ୍ଯଗ୍ନିଦଗ୍ଧଵ୍ଯଥାପନୁତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ସାଲ ଗୁମ୍ମାର ରସ, ମାଖନ, ଜିରା ଓ ହରୀତକୀ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଘିଅ ସହିତ ମିଶାଇ ଲେପ କଲେ, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ା ଯନ୍ତ୍ରଣା ହରାଏ।
ତିଲତୈଲଂ ଚାଗ୍ନିଦଗ୍ଧଂ ଯଵଭସ୍ମସମନ୍ଵିତମ୍ । ଅଗ୍ନିଦଗ୍ଧଵ୍ରଣଂ ନଶ୍ଯେଦ୍ବ୍ରହୁଶଃ କୃତଲେପତଃ ॥ ୧,୧୭୭.
ତିଳ ତେଲକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ି, ଯବ ଛାର ସହିତ ମିଶାଇ ଯଦି ବାରମ୍ବାର ଲେପ କରାଯାଏ, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ା ଘାଉ ସଫା ହୋଇଯାଏ।
ନଵନୀତଂ ମାହିଷଂ ଚ ଦଗ୍ଧପିଷ୍ଟତିଲାନି ଚ । ସଭଲ୍ଲାକଂ ଵ୍ରଣଂ ନଶ୍ଯେଦ୍ଧୃଚ୍ଛୂଲଂ ନସ୍ଯଲେପନାତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ନୂତନ ମହିଷ ମଖନ, ପୋଡ଼ି ଚୁରା କରାଯାଇଥିବା ତିଳ ଓ ଭଲ୍ଲାତକ—ଏହାକୁ ନାକରେ ଲେପ କଲେ ଘାଉ ଓ ମୁଣ୍ଡ ବେଥା ହଟିଯାଏ।
କର୍ପୂରଗଵ୍ଯସର୍ପିର୍ଭ୍ଯାଂ ପ୍ରହାରଃ ପୂରିତୋ ହର । ଶସ୍ତ୍ରୋଦ୍ଭଵଃ ସବଦ୍ଧଶ୍ଚ ଶୁକ୍ଲଵର୍ଣେନ ଶଙ୍କର ! । ପାକଂ ଚ ଵେଦନାଂ ଚୈଵ ସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୧୭୭.
କର୍ପୁର ଓ ଗାଈ ଘିଅ ଦେଇ ମାଡ଼ ଲଗାଇଲେ, କିମ୍ବା ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଘାଉକୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ଏହା ଯଦି ଧଳା ରଙ୍ଗରେ ରହିଥାଏ, ତେବେ ସେଠି ପୁଣ୍ୟ ଓ ବେଥା ଦୁହିଁକୁ ଛୁଏ।
ଆମ୍ର (ତସ୍ଯ) ମୂଲରସେନୈଵ ଶସ୍ତ୍ରଘାତଃ ପ୍ରପୂରିତଃ । ଢୌକତେ ଶସ୍ତ୍ରଘାତାଭ୍ଯାଂ ନିର୍ଵ୍ରଣୋ ଘୃପୂରିତଃ ॥ ୧,୧୭୭.
ଆମ୍ବ ଗଛର ମୂଳ ରସରେ ଶସ୍ତ୍ର ଘାଉକୁ ପୂରି, ପରେ ଘିଅ ଦେଇ ଧୋଇଲେ, ଶସ୍ତ୍ର ଘାଉ ସଫା ହୋଇଯାଏ।
ଶରପୁଙ୍ଖା ଲଜ୍ଜାଲୁକା ପାଠା ଚୈଷାଂ ତୁ ମୂଲକମ୍ । ଜଲପିଷ୍ଟଂ ତସ୍ଯ ଲେପାଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଘାତଃ ପ୍ରଶାମ୍ଯତି ॥ ୧,୧୭୭.
ଶରପୁଂଖା, ଲଜ୍ଜାଳୁ ଓ ପାଠା ଗଛର ମୂଳ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣିରେ ଚକି ଲେପ କଲେ, ଶସ୍ତ୍ର ଘାଉ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ମୂଲଂ ଚ କାକଜଙ୍ଘାଯାସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରେଣୈଵ ଶୋଷିତଃ । ପାକପୂତିଂ ଵେଦନାଂ ଚ ହନ୍ତି ଵୈ ରୋହିତୋ ଵ୍ରଣେ ॥ ୧,୧୭୭.
କାକଜଙ୍ଘା ଗଛର ମୂଳକୁ ତିନି ରାତି ଶୁଖାଇ ନେଇଲେ, ଏହା ଘାଉର ପୁଣ୍ୟ ଓ ବେଥା ହଟାଇ ଘାଉ ଶିଘ୍ର ଭଲ କରେ।
ସଜଲଂ ତିଲତୈଲଂ ଚ ଅପାମାର୍ଗସ୍ଯ ମୂଲକମ୍ । ତତ୍ସେକଦାନାନ୍ନଶ୍ଯେଚ୍ଚ ପ୍ରହାରୋଦ୍ଭଵଵେଦନା ॥ ୧,୧୭୭.
ପାଣି ଓ ଅପାମାର୍ଗ ମୂଳ ସହିତ ତିଳ ତେଲ ମିଶାଇ, ଏହାକୁ ଏକଥରେ ଲେପ କଲେ, ମାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବେଥା ହଟିଯାଏ।
ଅଭଯାଂ ସୈନ୍ଧଵଂ ଶୁଣ୍ଠୀମେତତ୍ପିଷ୍ଟ୍ଵୋଦକେନ ତୁ । ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ହ୍ଯଜୀର୍ଣସ୍ଯ ନାଶୋ ଭଵତି ଶଙ୍କର ! ॥ ୧,୧୭୭.
ହରୀତକୀ, ସେନ୍ଧା ଲୁଣ ଓ ଶୁଂଠି—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଚକି ପାଣି ସହିତ ଖାଇଲେ, ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ଶଙ୍କର।
କଟିବଦ୍ଧଂ ନିମ୍ବମୂଲମକ୍ଷିସୂଲହରଂ ଭଵେତ୍ । ଶଣମୂଲଂ ସତାମ୍ବୂଲଂ ଦଗ୍ଧମିନ୍ଦ୍ରିଯକସ୍ଯ (ଲ୍ପ) ହୃତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ନିମ ଗଛର ମୂଳକୁ କମରେ ବାନ୍ଧିଲେ ଆଖି ବେଥା ହଟିଯାଏ; ଶଣ ମୂଳ ଓ ପାନ ସହିତ ପୋଡ଼ିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବେଥା ହରାଏ।
ଅନ୍ନସ୍ଵିନ୍ନହରିଦ୍ରା ଚ ଶ୍ଵେତସର୍ଷପମୂଲକମ୍ । ବୀଜାନି ମାତୁଲୁଙ୍ଗସ୍ଯ ଏଷାମୁଦ୍ଵର୍ତନଂ ସମମ୍ । ସପ୍ତରାତ୍ରପ୍ରଯୋଗେଣ ଶୁଭଦେହକରଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ପକା ହଳଦୀ, ଧଳା ସରସପ ମୂଳ ଓ ମାତୁଳୁଙ୍ଗ ବୀଜ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ସାତ ଦିନ ଲଗାଇଲେ ଶରୀର ସୁସ୍ଥ ହୁଏ।
ଶ୍ଵେତାପରାଜିତାପତ୍ରଂ ନିମ୍ବପତ୍ରରସେନ ତୁ । ନସ୍ଯଦାନାଡ୍ଡାକିନୀନାଂ ମାତୄଣାଂ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସାମ୍ । ମୋକ୍ଷଃ ସ୍ଯାନ୍ମଧୁସାରେଣ ନସ୍ଯାଚ୍ଚ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ ॥ ୧,୧୭୭.
ଧଳା ଅପରାଜିତା ପତ୍ରକୁ ନିମ ପତ୍ର ରସ ସହିତ ନାକରେ ଦେଲେ, ଡାକିନୀ, ମାତୃ ଓ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ମଧୁ ସହିତ ନାସ୍ୟ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ, ହେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ।
ମୂଲଂ ଶ୍ଵେତଜଯନ୍ତ୍ଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ଯର୍କ୍ଷେ ତୁ ସମାହୃତମ୍ । ଶ୍ଵେତାପରାଜିତାର୍କସ୍ଯ ଚିତ୍ରକସ୍ଯ ଚ ମୂଲକମ୍ । କୃତ୍ଵା ତୁ ଵଟିକାଂ ନାରୀ ତିଲକେନ ଵଶୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ଧଳା ଜୟନ୍ତୀ ମୂଳ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ତୋଳି, ଧଳା ଅପରାଜିତା ଓ ଚିତ୍ରକ ମୂଳ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଳି ବନେଇ, ତିଳକ ଲଗାଇ ଯଦି ନାରୀକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ।
ପିପ୍ପଲୀଲୋହଚୂର୍ଣଂ ତୁ ଶୁଣ୍ଠୀଶ୍ଚାମଲକାନି ଚ । ସମାନି ରୁଦ୍ର ଜାନୀଯାତ୍ସୈନ୍ଧଵଂ ମଧୁଶର୍କରା ॥ ୧,୧୭୭.
ପିପ୍ପଳୀ, କାଉଁ ଚୁରା, ଶୁଂଠି ଓ ଆମଳକୀ—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ସେନ୍ଧା ଲୁଣ ଓ ଚିନି ସହିତ ସମାନ ଭାବେ ମିଶାଇବାକୁ ଜାଣ, ହେ ରୁଦ୍ର।
ଉଦୁମ୍ବରପ୍ରମାଣେନ ସପ୍ତାହଂ ଭକ୍ଷଣାତ୍ସମମ୍ । ପୁମାଂଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ସ ସ୍ଯାଜ୍ଜୀଵେଦ୍ଵର୍ଷଶତଦ୍ଵଯମ୍ । ଓଂ ଠ ଠ ଠ ଇତି ସର୍ଵଵଶ୍ଯପ୍ରଯୋଗେଷୁ ପ୍ରଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵକାମକୃତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ଆକାରରେ ଏହି ଔଷଧକୁ ସାତ ଦିନ ଖାଇଲେ, ପୁରୁଷ ବଳିଅଟୁ ହୁଏ ଓ ଦୁଇଶେ ମସିହା ବଞ୍ଚେ; 'ଓଁ ଠ ଠ ଠ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ବଶୀକରଣ କାମରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍କାକସ୍ଯ ନିଲଯଂ ପ୍ରଦହେଚ୍ଚ ତତ୍ । ଚିତାଗ୍ନୌ ଭସ୍ମ ତଚ୍ଛତ୍ରୋର୍ଦତ୍ତଂ ଶିରସି ଶଙ୍କର ॥ ୧,୧୭୭.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କାଉଁ ଘର ଏକଠା କରି, ଚିତା ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିବା ଉଚିତ; ସେ ଛାରକୁ ଛତା ତଳେ ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଲେ, ହେ ଶଙ୍କର—
ତମୁଚ୍ଚାଟଯତେ ରୁଦ୍ର ଶୃଣୁ ତଦ୍ଯୋଗମୁତ୍ତମମ୍ । ନିଃ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଚ ପୁରୀଷଂ ଵୈ ଵନମୂଷିକଚର୍ମଣି ॥ ୧,୧୭୭.
ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟବସ୍ତୁକୁ ଦୂର କରେ, ହେ ରୁଦ୍ର; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି ଶୁଣ; ଜଙ୍ଗଲ ଉଠୁରା ମୂଷା ଚର୍ମରେ ପଖାନି ଦେଇ ଦିଅ—
କଟିତନ୍ତୁନିବଦ୍ଧଂ ଵୈ କୁର୍ଯାନ୍ମଲନିରୋଧନମ୍ । କୃଷ୍ଣକାକସ୍ଯ ରକ୍ତେନ ଯସ୍ଯ ନାମ ପ୍ରଲିପ୍ଯ ଚ ॥ ୧,୧୭୭.
ପଟିଆ ତାଣିରେ ମଳକୁ ବାନ୍ଧି, କଳା କାଉଁର ରକ୍ତରେ ଭିଜାଇ, ଯାହା ଉପରେ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ନାମ ଲେଖାଯିବ, ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଚ୍ଯୁତଦଲେ ମଧ୍ଯମଧ୍ଯେ ତତୋ ନିଃ କ୍ଷିପ୍ଯତେ ହର ! । ସ ଖାଦ୍ଯତେ କାକଵୃନ୍ଦୈର୍ନାରୀ ପୁରୁଷ ଏଵ ଚ ॥ ୧,୧୭୭.
ହେ ହର, ପଡ଼ିଥିବା ଗଛପତ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏହାକୁ ଫେଙ୍କିଦେଲେ, କାଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଖାଇଦେଇ, ସେଇ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି।
ଶର୍କରାମଧ୍ଵଜାକ୍ଷୀରଂ ତିଲଗୋକ୍ଷୁରକଂ ସମମ୍ । ସ ଶତ୍ରୁଂ ନାଶଯେଦ୍ରୁଦ୍ର ! ଉଚ୍ଚାଟିତମିଦଂ ହର ! ॥ ୧,୧୭୭.
ଚିନି, ମଧୁ, ଗାଈ ଦୁଧ, ତିଳ ଓ ଗୋକ୍ଷୁର ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମିଶାଇ ଯଦି ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହା ଶତ୍ରୁକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହି ଉଚ୍ଚାଟନ ଉପାୟ।
ଉଲୂକକୃଷ୍ଣକାକସ୍ଯ ବିଲ୍ଵସ୍ଯାଥ ସମିଚ୍ଛତମ୍ । ରୁଧିରେଣ ସମାଯୁକ୍ତଂ ଯଯୋର୍ନାମ୍ନା ତୁ ହୂଯତେ । ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ମହାଵୈରଂ ଭଵେନ୍ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୧,୧୭୭.
ଯଦି କାହାରୋ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ହେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଉଲୁ, କଳା କାଉଁ ଓ ବେଲ ଫଳର ରକ୍ତକୁ ମିଶାଇ, ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭାଵିତଂ ଋକ୍ଷଦୁଗ୍ଧେନ ମତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ରୋହିତସ୍ଯ ଚ । ମାଂସଂ ତତ୍ସାଧିତଂ ତୈଲଂ ତଦଭ୍ଯଙ୍ଗାଚ୍ଚ ରୋଗନୁତ୍ । ଚନ୍ଦନୋଦକନସ୍ଯାତ୍ତୁ ରୋମୋତ୍ଥାନଂ ଭଵେତ୍ପୁନଃ ॥ ୧,୧୭୭.
ଭାଲୁ ଦୁଧ ଓ ରୋହି ମାଛର ମାଂସକୁ ତେଲରେ ରନ୍ଧି, ଏହାକୁ ଦେହରେ ମାଲିଶ କଲେ ରୋଗ ସାରିଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଚନ୍ଦନ ପାଣିରେ ଧୋଇଲେ ପୁଣି କେଶ ଉଗୁଥାଏ।
ହସ୍ତେ ଲାଙ୍ଗଲିକାକନ୍ଦଂ ଗୃହୀତଂ ତେନ ଲେପିତମ୍ । ଶରୀରଂ ଯେନ ସ ପୁମାନ୍ଵୃଦ୍ଧେର୍ଦର୍ପଂ ଵ୍ଯପୋହତି ॥ ୧,୧୭୭.
ଯିଏ ହାତରେ ଲାଙ୍ଗଳୀ ଗଛର ମୂଳ ଧରି ଦେହରେ ଲଗାଏ, ସେ ଲୋକ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଅହଂକାରକୁ ଦୂର କରିପାରେ।
ମଯୂରରୁଧିରେଣୈଵ ଜୀଵଂ ସଂହରତେ ଶିଵ । ଜ୍ଵଲତାଂ ତୁ ଭୁଜଙ୍ଗାନାଂ ବିଲସ୍ଥାନାମପୀଶ୍ଵର ॥ ୧,୧୭୭.
ହେ ଶିବ, ମୟୂର ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ନଷ୍ଟ କରାଯାଏ; ଏହି ରକ୍ତ ଦେଇ ଗରମ ଅଗ୍ନିରେ ଥିବା ସାପ ମଧ୍ୟ ମରିଯାନ୍ତି।
ଦେହଶ୍ଚିତାଗ୍ନୌ ଦଗ୍ଧଶ୍ଚ ସର୍ପସ୍ଯାଜଗରସ୍ଯ ହି । ତଦ୍ଭସ୍ମ ସଂମୁଖେ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଶତ୍ରଣାଂ ଭଙ୍ଗକୃଦ୍ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ଯଦି ଅଜଗର କିମ୍ବା ସାପର ଦେହକୁ ଶବଦାହ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯାଏ ଓ ତାହାର ଭସ୍ମ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ନାଶ ହୁଏ।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ତତ୍କ୍ଷିପ୍ତଂ ମହାଭଙ୍ଗକରଂ ରିପୋଃ । ଓଂ ଠ ଠ ଠ ଚାହୀହିଚାହୀହି ସ୍ଵାହା । ଓଂ ଉଦରଂ ପାହିହି ପାହିହିସ୍ଵାହା ॥ ୧,୧୭୭.
ଏହି ଭସ୍ମକୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଛିଟାଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ନାଶ ହୁଏ: 'ଓଁ ଠ ଠ ଠ, ଆସ ହେ ସାପ, ଆସ! ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ଉଦରକୁ ରକ୍ଷ କର, ରକ୍ଷ କର! ସ୍ୱାହା।'
ସୁଦର୍ଶନାଯା ମଲଂ ତୁ ପୁଷ୍ଯର୍କ୍ଷେ ତୁ ସମାହୃତମ୍ । ନିଃ କ୍ଷିପ୍ତଂ ଗୃହମଧ୍ଯେ ତୁ ଭୁଜଙ୍ଗା ଵର୍ଜଯନ୍ତି ତତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସୁଦର୍ଶନା ପକ୍ଷୀର ମଳ ଆଣି ଘର ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦିଲେ, ସେଠି ସାପ ଆସିବେ ନାହିଁ।
ଅର୍କମୂଲେନ ରଵିଣା ଅର୍କାଗ୍ନିଜ୍ଵଲିତା ଶିଵ । ଯୁକ୍ତା ସିଦ୍ଧାର୍ଥତୈଲେନ ଵର୍ତିର୍ମାର୍ଗାହିନାଶିନୀ ॥ ୧,୧୭୭.
ହେ ଶିବ, ଅର୍କ ଗଛର ମୂଳରୁ ତିଆରି ବାତିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଗ୍ନିରେ ଜଳାଇ, ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ତେଲ ମିଶାଇ ଦେଲେ, ଏହି ବାତି ରାସ୍ତାରେ ସାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ମାର୍ଜାରପଲଲଂ ଵିଷ୍ଠା ହରିତାଲଂ ଚ ଭାଵିତମ୍ । ଛାଗ ମୂତ୍ରେଣ ତଲ୍ଲିପ୍ତୋ ମୂଷିକୋ ମୂଷିକାନ୍ହରେତ୍ ॥ ୧,୧୭୭.
ବିଲାଇର ମଳ, ହରିତାଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଇ, ଛାଗ ମୂତ୍ର ଲଗାଇ ଯଦି ମୂଷା ଉପରେ ଲଗାଯାଏ, ସେ ମୂଷା ଅନ୍ୟ ମୂଷାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ।