ଗୁଣଭୂତାନି ଭୂତେଶେ ସୂତ୍ରେ ମଣିଗଣା ଇଵ 2.17 ଅଣୀଯସାମଣୀଯାଂସଂ ସ୍ଥଵିଷ୍ଠଂ ଚ ସ୍ଥଵୀଯସାମ୍ 2.
ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ମଣିମାଳା ପରି ସୂତ୍ରରେ ଗଠିତ, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼।
ଯଂ ଵାକ୍ଯେଷ୍ଵନୁଵାକ୍ଯେଷୁ ନିଷତ୍ସୂପନିଷତ୍ସୁ ଚ 2.
ଯାହାକୁ ଶବ୍ଦ, ପୁନରୁକ୍ତି ଓ ଉପନିଷଦମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି—
ପୁରାଣପୁରୁଷଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ 2.
ପୁରାଣରେ ଯିଏ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ଭାବେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଯସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକାଃ ସ୍ଫୁରନ୍ତୀମେ ଜଲେଷୁ ଶକୁନ୍ଯୋ ଯଥା 2.
ଯାହାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜଳରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଝଲମଲାଏ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତି ଚ ଯଂ ଦେଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗାଃ 2.
ଯେଉଁଠିକି ଦେବତାମାନେ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ଚ ନଯନେ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଆଖି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଯସ୍ଯୋଚ୍ଛ୍ଵାସଶ୍ଚ ପଵନଃ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ପବନ, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
କୁକ୍ଷୌ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଙ୍କର ପେଟରେ ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ଅଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଅନାଦିରାଦିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଦି ଏବଂ ଅନାଦି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ମୁଖାଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ମୂର୍ଦ୍ଧଭାଗାଦ୍ଦିଵଂ ଯସ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଵଂଶାନୁଚରିତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.
ଯାହାଠାରୁ ବଂଶ ଓ ପରମ୍ପରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ପୁରା ରୁଦ୍ରଃ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନମ୍ 2.
ପୁରୁଣାକାଳରେ ରୁଦ୍ର ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଥିଲେ।
ଅସ୍ମାକଂ ମଧ୍ଯତୋ ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ 2.
ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଯଥା ପପ୍ରଚ୍ଛ ମାଂ ଵ୍ଯାସ ସ୍ତଥାସୌ ଭଗଵାନ୍ ଭଵଃ 2.
ଯେପରି ବ୍ୟାସ ମୋତେ ପଚାରିଥିଲେ, ସେପରି ଭଗବାନ ଭବ ମଧ୍ୟ ପଚାରିଲେ।
ହରେ କଥଯ ଦେଵେଶ ! ଦେଵଦେଵଃ କ ଈଶ୍ଵରଃ 2.
ହେ ହରି, ମୋତେ କହ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା କିଏ, ଶାସକ କିଏ?
କୈର୍ଧର୍ମୈଃ କୈଶ୍ଚ ନିଯମୈଃ କଯା ଵା ଧର୍ମପୂଜଯା 2.
କେଉଁ ଧର୍ମ, କେଉଁ ନିୟମ ଏବଂ କେଉଁ ପବିତ୍ର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା?
କସ୍ମାଦ୍ଦେଵାଜ୍ଜଗଜ୍ଜାତଂ ଜଗତ୍ପାଲଯତେ ଚ କଃ 2.
କେଉଁ ଦେବତାଠାରୁ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, କିଏ ବିଶ୍ୱକୁ ପାଳନ କରେ?
ସର୍ଗଶ୍ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗଶ୍ଚ ଵଂଶୋ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ 2.
ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ, ବଂଶ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ଆଦି—
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ହରେ ! ବ୍ରୂହି ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି କିଞ୍ଚନ 2.
ହେ ହରି, ଏସବୁ କଥା ଏବଂ ଯାହା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି, ସେମାନେ ମୋତେ କହ।
ତଥାଷ୍ଟାଦଶ ଵିଦ୍ଯାଶ୍ଚ ହରୀ ରୁଦ୍ରଂ ତତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ହରିରୁଵାଚ 2.
ତାପରେ ଅଠରଟି ବିଦ୍ୟା ବିଷୟରେ—ହରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ; ହରି କହିଲେ—
ଅହଂ ହି ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ 2.
ମୁଁ ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କର ଶାସକଙ୍କର ଶାସକ।
ଅହଂ ହି ପୂଜିତୋ ରୁଦ୍ର ! ଦଦାମି ପରମାଂ ଗତିମ୍ 2.
ହେ ରୁଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ଦେଉଛି।
ଜଗତ୍ସ୍ଥିତେରହଂ ବୀଜଂ ଜଗତ୍କର୍ତ୍ତା ତ୍ଵହଂ ଶିଵ ! 2.
ହେ ଶିବ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ବୀଜ ମୁଁ ହିଁ, ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ।
ଅଵତାରୈଶ୍ଚ ମତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଯୈଃ ପାଲଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍ 2.
ମତ୍ସ୍ୟ ଆଦି ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ସ୍ଵର୍ଗାଦୀନାଂ ଚ କର୍ତ୍ତାହଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦୀନ୍ଯହମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ।
ଜ୍ଞାତା ଶ୍ରୋତା ତଥା ମନ୍ତା ଵକ୍ତା ଵକ୍ତଵ୍ଯମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ଜଣେ ଜଣାଇବାଳା, ଶୁଣିବାଳା, ଚିନ୍ତା କରିବାଳା, କହିବାଳା ଏବଂ କହିବାକୁ ଯାହା ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ।
ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜୋପହାରୋଽହଂ ମଣ୍ଡଲାନ୍ଯହମେଵ ଚ 2.
ମୁଁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅର୍ପଣ, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ପବିତ୍ର ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵଜ୍ଞାନାନ୍ଯହଂ ଶମ୍ଭୋ ! ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମାହମହଂ ଶିଵ ! 2.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ; ହେ ଶିବ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମର ସାର।
ଅହଂ ସାକ୍ଷାତ୍ସଦାଚାରୋ ଧର୍ମୋଽହଂ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ହ୍ଯହମ୍ 2.
ମୁଁ ସିଧାସଳଖ ଧର୍ମମୟ ଆଚରଣ, ମୁଁ ଧର୍ମ ଓ ମୁଁ ନିଜେ ବୈଷ୍ଣବ ପଥ।