ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାଯେଣ ଚୋର୍ଧ୍ଵକାର୍ଶ୍ଯଞ୍ଚ କୁଣ୍ଡୈଃ କଣ୍ଡୂପରୈଶ୍ଚିତମ୍ । ରକ୍ତୈରଲଂଶୁକା ପାଣିପାଦେ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିପାଦିକା ॥ ୧,୧୬୪.

ସାଧାରଣତଃ ଶରୀର ଉପରକୁ ଶୁଖିଲା ହୋଇଯାଏ, ଗୋଲା ଗୋଲା ଖୁଜୁଲି ଥାଏ, ହାତ ଓ ପାଉଁରେ ଲାଲ ତାନା ରେଖା ଦେଖାଯାଏ, ଏହାକୁ ବିପାଦିକା ରୋଗ କୁହାଯାଏ।

ତୀଵ୍ରାର୍ତିଂ ଗାଢକଣ୍ଡୂଞ୍ଚ ସରାଗପିଡିକାଚିତମ୍ । ଦୀର୍ଘପ୍ରତାନଦୂର୍ଵାଵଦତସୀକୁସୁମଚ୍ଛଵି ॥ ୧,୧୬୪.

ଏହି ରୋଗରେ ତୀବ୍ର ବେଦନା, ଭୟଙ୍କର ଖୁଜୁଲି, ଲାଲ ଗଠି ଥାଏ, ଦୀର୍ଘ ହୋଇ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ଦୂର୍ବା ଘାସ କିମ୍ବା ଅତସୀ ଫୁଲ ରଙ୍ଗ ପରି ଦେଖାଯାଏ।

ଉଚ୍ଛୂନମଣ୍ଡଲୋ ଦଦ୍ରୁଃ କଣ୍ଡୂମାନିତି କଥ୍ଯତେ । ସ୍ଥୂଲମୂଲଂ ସଦାହାର୍ତି ରକ୍ତସ୍ତ୍ରାଵଂ ବହୁଵ୍ରଣମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଉଠା ଗୋଲ ଦାଗ ଯାହାକୁ ଦଦ୍ରୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ଦାଗ ଖୁଜୁଲି ହୁଏ, ମୋଟ ମୂଳ ଥାଏ, ସବୁବେଳେ ଜ୍ୱାଳା, ଲାଲ ରସ ଓ ଅନେକ ଘାଉ ଥାଏ।

ସାଦହକକ୍ଲେଦରୁଜଂ ପ୍ରାଯଶଃ ସର୍ଵଜନ୍ମ ଚ । ରକ୍ତାକ୍ତମଣ୍ଡଲଂ ପାଣ୍ଡୁ କଣ୍ଡୂଦାହରୁଜାନ୍ଵିତମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଏହି ରୋଗରେ ଜ୍ୱାଳା, ଭିଜା ଓ ବେଦନା ଥାଏ, ପ୍ରାୟଃ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଘଟେ; ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଲାଗିଥିବା ହଳକା ଗୋଲ ଦାଗ, ଖୁଜୁଲି, ଜ୍ୱାଳା ଓ ବେଦନା ସହିତ ଦେଖାଯାଏ।

ସୋତ୍ସେଧମାଚିତଂ ରକ୍ତୈଃ କଞ୍ଜପର୍ଣମିଵାମ୍ବୁଭିଃ । ପୁଣ୍ଡରୀକଂ ଭଵେତ୍ତଦ୍ଧି ଚିତଂ ସ୍ଫୋଟୈଃ ସିତାରୁଣୈଃ ॥ ୧,୧୬୪.

ଉଠା ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପଦ୍ମ ପତ୍ର ଉପରେ ପାଣି ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଏହାକୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏଠାରେ ଧଳା ଓ ଲାଲ ଛାଲି ଦେଖାଯାଏ।

ଵିସ୍ଫୋଟପିଟିକା ପାମା କଣ୍ଡୂକ୍ଲେଦରୁଜାନ୍ଵିତାଃ । ସୂକ୍ଷ୍ମା ଶ୍ଯାମାରୁଣା ରୂକ୍ଷା ପ୍ରାଯଃ ସ୍ଫିକ୍ପାଣିକୂର୍ପରେ ॥ ୧,୧୬୪.

ଫୁଲିଥିବା ଓ ଗଠି ଦେଖାଯାଏ, ଖୁଜୁଲି, ଭିଜା ଓ ବେଦନା ସହିତ; ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶ୍ୟାମ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଶୁଖିଲା, ପ୍ରାୟଃ ପିଛଳ, ହାତ ଓ କୁହୁଡ଼ିରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାକୁ ପାମା କୁହାଯାଏ।

ସସ୍ଫୋଟସଂସ୍ପର୍ଶସହଂ କଣ୍ଡୂରକ୍ତାତିଦାହଵତ୍ । ରକ୍ତଦଲଂ ଚର୍ମଦଲଂ କାକଣଂ ତୀଵ୍ରଦାହରୁକ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଫୁଲିଥିବା, ଛୁଆଁକୁ ବେଦନାଦାୟକ, ଖୁଜୁଲି, ଲାଲ ଓ ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳା ସହିତ; କାକଣ ହେଉଛି ଏକ ଲାଲ ଚର୍ମ ଦାଗ, ଯାହାରେ ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳା ଓ ବେଦନା ଥାଏ।

ପୂର୍ଵରକ୍ତଞ୍ଚ କୃଷ୍ଣଞ୍ଚ କାକଣଂ ତ୍ରିଫଲୋପମମ୍ । କୃଷ୍ଣଲିଙ୍ଗୈର୍ଯୁତୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସ୍ଵସ୍ଵକାରଣତୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

କାକଣ ଆରମ୍ଭରେ ଲାଲ, ପରେ କଳା ହୋଇଯାଏ, ତ୍ରିଫଳା ପରି ଦେଖାଯାଏ; ଏହାରେ ସମସ୍ତ କଳା ଲକ୍ଷଣ ଥାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ କାରଣରୁ ହୁଏ।

ଦୋଷଭେଦାଯ ଵିହିତୈରାଦିଶେଲ୍ଲିଙ୍ଗକର୍ମଭିଃ । କୁଷ୍ଠସ୍ଵଦୋଷାନୁଗତଂ ସର୍ଵଦୋଷଗତଂ ତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଦୋଷ ବିଭାଗ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବତାଇବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଯୋଗୁଁ ହୋଇଥିବା କୁଷ୍ଠ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।

କୁଷ୍ଠୋକ୍ତଂ ଯଚ୍ଚ ଯଚ୍ଚାସ୍ଥିମଜ୍ଜାଶୁକ୍ରସମାଶ୍ରଯମ୍ । କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ମେଦୋମତଞ୍ଚୈଵ ଯାପ୍ଯଂ ସ୍ନାପ୍ଵାସ୍ଥିମାଂସଗମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଯାହାକୁ କୁଷ୍ଠ ବୋଲାଯାଏ ଏବଂ ଯାହା ହାଡ଼, ମଜ୍ଜା କିମ୍ବା ଶୁକ୍ରରେ ଥାଏ, ସେଠି ଠିକ୍ କରିବା କଷ୍ଟକର; ଚର୍ବିରେ ଥିଲେ ଅନୁସ୍ଥାନ ହୋଇପାରେ, ଚର୍ମ, ମାଂସ କିମ୍ବା ହାଡ଼ରେ ଥିଲେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ହୁଏ।

ଅକୃଚ୍ଛ୍ରଂ କଫଵାତୋତ୍ଥଂ ତ୍ଵଗ୍ଗତଂ ତ୍ଵମଲଞ୍ଚ ଯତ୍ । ତତ୍ର ତ୍ଵଚି ସ୍ଥିତେ କଷ୍ଠେ କାଯେ ଵୈଵର୍ଣ୍ଯରୂକ୍ଷାତା ॥ ୧,୧୬୪.

ଯାହା ସହଜ, କଫ ଓ ବାତ ଯୋଗୁଁ ହୁଏ, ଚର୍ମରେ ଥାଏ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ; ଚର୍ମରେ ରହିଲେ ଶରୀରରେ ବର୍ଣ୍ଣହୀନତା ଓ ଶୁଖିଲାପଣ ଦେଖାଯାଏ।

ସ୍ଵେଦତାପଶ୍ଵଯଥଵଃ ଶୋଣିତେ ପିଶିତେ ପୁନଃ । ପାଣିପାଦାଶ୍ରିତାଃ ସ୍ଫୋଟାଃ କ୍ଲେଶାତ୍ସନ୍ଧିଷୁ ଚାଧିକମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଘମ, ତାପ ଓ ସ୍ଫୀତି ରକ୍ତ ଓ ମାଂସରେ ହୁଏ; ହାତ ପାଉଁରେ ଫୁଲିଥିବା ଦାଗ ଦେଖାଯାଏ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯୋଗୁଁ ସନ୍ଧିରେ ଅଧିକ ହୁଏ।

ଦୋଷସ୍ଯାଭୀକ୍ଷ୍ଣଯୋଗେନ ଦଲନଂ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ମେଦସି । ନାତିସଂଜ୍ଞାସ୍ତି ମଜ୍ଜାସ୍ଥିନେତ୍ରଵେଗସ୍ଵରକ୍ଷ୍ଯଃ ॥ ୧,୧୬୪.

ଦୋଷ ଘନିଷ୍ଠ ମିଶ୍ରଣରେ ଚର୍ବିର ନାଶ ହୁଏ; ମଜ୍ଜା, ହାଡ଼, ଆଖି କିମ୍ବା ସ୍ୱରରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ନାହିଁ।

କ୍ଷତେ ଚ କ୍ରିମିଭିଃ ଶୁକ୍ରେ ସ୍ଵଦାରାପତ୍ଯବାଧନମ୍ । ଯଥାପୂର୍ଵାଣି ସର୍ଵାଣି ସ୍ଵଲିଙ୍ଗାନି ମୃଗାଦିଷୁ ॥ ୧,୧୬୪.

ଘାଉ ହେଲେ, ଶୁକ୍ରରେ କୀଟ ଥିଲେ, ବା ନିଜ ଜନାନୀ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲେ, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ପଶୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।

କଷ୍ଠୈକସମ୍ଭଵଂ ଶ୍ଵିତ୍ରଂ କିଲାସଂ ଦାରୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ନିର୍ଦିଷ୍ଟମପରିସ୍ତ୍ରାଵି ତ୍ରିଧାତୂଦ୍ଭଵସଂଶ୍ରଯମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

କାଠରୁ ହେଉଥିବା ଏକମାତ୍ର ଶ୍ୱିତ୍ର ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ରୋଗ; ଏହାକୁ ଅତିରିକ୍ତ ରସ ଝରୁଥିବା ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ, ଏହା ତିନୋଟି ଦୋଷ ମିଶ୍ରଣରୁ ହୁଏ।

ଵାତାଦ୍ରୂକ୍ଷାରୁଣଂ ପିତ୍ତାତ୍ତାମ୍ରଂ କମଲପତ୍ରଵତ୍ । ସଦାହଂ ରୋମଵିଧ୍ଵଂସି କଫାଚ୍ଛ୍ଵେତଂ ଘନ ଗୁରୁ ॥ ୧,୧୬୪.

ବାତରୁ ହେଉଥିବା ଦାଗ ଶୁଖିଲା ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ହୁଏ; ପିତ୍ତରୁ ହେଲେ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, କମଳପତ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସଦା ଜଳନା ହୁଏ ଓ ଲୋମ ନଷ୍ଟ କରେ; କଫରୁ ହେଲେ ଏହା ଧଳା, ଘନ ଓ ଭାରୀ ହୁଏ।

ସକଣ୍ଡୂରଂ କ୍ରମାଦ୍ରକ୍ତମାଂସମେଦଃ ସୁ ଚାଦିଶେତ୍ । ଵର୍ଣେନୈଵେଦୃଗୁଭଯଂ କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ତଚ୍ଚୋତ୍ତରୋତ୍ତରମ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ଖୁଜୁଲି ସହିତ ଏହା ଦେହର ମାଂସ ଓ ଚର୍ବିକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରଭାବିତ କରେ; ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ପ୍ରକାରକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱ କ୍ରମେ ବଢ଼ିଯାଏ।

ଅଶୁକ୍ଲରୋମବହୁଲମସଂଶ୍ଲିଷ୍ଟଂ ମିଥୋ ନଵମ୍ । ଅନଗ୍ନିଦଗ୍ଧଜଂ ସାଧ୍ଯଂ ଶ୍ଵିତ୍ରଂ ଵର୍ଜ୍ଯମତୋଽନ୍ଯଥା ॥ ୧,୧୬୪.

ଯଦି ଏହା ଧଳା ନୁହେଁ, ଲୋମ ଅଧିକ ଅଛି, ଲଗି ନଥାଏ, ନୂତନ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ଶ୍ୱିତ୍ର ଚିକିତ୍ସାଯୋଗ୍ୟ; ନହେଲେ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ଗୁହ୍ଯପାଣିତଲୌଷ୍ଠେଷୁ ଜାତମପ୍ଯଚିରନ୍ତରମ୍ । ଵର୍ଜନୀଯଂ ଵିଶେଷେଣ କିଲାସଂ ସିଦ୍ଧିମିଚ୍ଛିତା ॥ ୧,୧୬୪.

ଯଦି ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ, ହାତର ତଳ ଓ ଠୋଠରେ ନୂତନ ଭାବେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ସିଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି କିଳାସକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ସ୍ପର୍ଶୈକାହାରସଂଗାଦିସେଵନାତ୍ପ୍ରାଯଶୋ ଗଦାଃ । ଏକଶଯ୍ଯାସନାଚ୍ଚୈଵ ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯାନୁଲେପନାତ୍ ॥ ୧,୧୬୪.

ସ୍ପର୍ଶ, ଏକାସାଥି ଖାଇବା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣତଃ ରୋଗ ହୁଏ; ଏକେଠାରେ ଶୋଇବା, ବସିବା, ପୋଷାକ, ମାଳା ଓ ଲେପ ଆଦି ଭାଗ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୬୫ ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ । କ୍ରିମଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଧା ପ୍ରୋକ୍ତା ବାହ୍ଯଭ୍ଯନ୍ତରଭେଦତଃ । ବହିର୍ମଲକଫାସୃଗ୍ଵିଟ୍ଜନ୍ମଭେଦାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଧାଃ ॥ ୧,୧୬୫.

ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ କହିଲେ: କୀଟ ଦୁଇ ପ୍ରକାର—ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ବାହ୍ୟ ଚାରି ପ୍ରକାର, ମଳ, କଫ, ରକ୍ତ ଓ ପାଖାନ୍ଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ନାମତୋ ଵିଂଶତିଵିଧା ବାହ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ମଲୋଦ୍ଭଵାଃ । ତିଲପ୍ରମାଣସଂସ୍ଥାନଵର୍ଣାଃ କେଶାମ୍ବରାଶ୍ରଯାଃ ॥ ୧,୧୬୫.

ନାମ ଅନୁସାରେ ବାହ୍ୟ କୀଟ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକାର; ତାହାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଳରୁ ହେଉଥିବା କୀଟ ତିଳ ପରି ଆକାର ଓ ଆକୃତିର, ଲୋମ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ବସିଥାନ୍ତି।

ବହୁପାଦାଶ୍ଚ ସୂକ୍ଷ୍ମାଶ୍ଚ ଯୂକା ଲିକ୍ଷାଶ୍ଚ ନାମତଃ । ଦ୍ଵିଧା ତେ କୋଷ୍ଠପିଡିକାଃ କଣ୍ଡୂଗଣ୍ଡାନ୍ପ୍ରକୁର୍ଵତେ ॥ ୧,୧୬୫.

ସେମାନେ ବହୁ ପାଅଁ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଉକୁ ଓ ଲିକା କୁହାଯାଏ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର, ଦେହର ଭିତରେ ରହି ଖୁଜୁଲି ଓ ଫୁଲା ହେବାର କାରଣ।

କୁଷ୍ଠୈକହେତଵୋଽନ୍ତର୍ଜାଃ ଶ୍ଲେଷ୍ମଜା ବାହ୍ଯସମ୍ଭଵାଃ । ମଧୁରାନ୍ନଗୁଡକ୍ଷୀରଦଧିମତ୍ସ୍ଯନଵୌଦନୈଃ ॥ ୧,୧୬୫.

କୁଷ୍ଠର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ହେଉଛି ଅନ୍ତର୍ଗତ କୀଟ; ବାହ୍ୟରେ କଫରୁ ଏବଂ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ଗୁଡ଼, ଦୁଧ, ଦହି, ମାଛ ଓ ନୂତନ ଭାତରୁ ହୁଏ।

କଫାଦାମାଶଯେ ଜାତା ଵୃଦ୍ଧାଃ ସର୍ପନ୍ତି ସର୍ଵତଃ । ପୃଥୁବ୍ରଧ୍ନନିଭାଃ କେଚିତ୍କେଚିଦ୍ଗଣ୍ଡୂପଦୋପମାଃ ॥ ୧,୧୬୫.

କଫରୁ ଆମାଶୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ବଡ଼ ହେବା ପରେ ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଘୁଞ୍ଚିବା; କିଛି ଚଉଡ଼ା ସୂତା ପରି, କିଛି ଫୁଲା ଗଠି ପରି ଦେଖାଯାଏ।

ରୂଢଧାନ୍ଯାଙ୍କୁରାକାରାସ୍ତନୁଦୀର୍ଘାସ୍ତଥାଣଵଃ । ଶ୍ଵେତାସ୍ତାମ୍ରାଵଭାସାଶ୍ଚ ନାମତଃ ସପ୍ତଧା ତୁ ତେ ॥ ୧,୧୬୫.

କିଛି ଅଙ୍କୁର ଆକୃତିର, ପତଳା ଓ ଲମ୍ବା, ଛୋଟ ହୁଏ; ସେମାନେ ଧଳା କିମ୍ବା ତାମ୍ର ରଙ୍ଗର, ଏବଂ ନାମରେ ସାତ ପ୍ରକାର।

ଅନ୍ତ୍ରାଦା ଉଦରାଵେଷ୍ଟା ହୃଦଯାଦା ମହାଗୁଦାଃ । ଚ୍ଯୁରଵୋ ଦର୍ଭକୁସୁମାଃ ସୁଗନ୍ଧାସ୍ତେ ଚ କୁର୍ଵତେ ॥ ୧,୧୬୫.

କିଛି ଆନ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ପେଟକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, କିଛି ହୃଦୟରୁ, କିଛି ମଳଦ୍ୱାରରୁ; ସେମାନେ ବାହାରି ଦର୍ଭା ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସୁଗନ୍ଧ ଥାଏ, ଏବଂ କିଛି ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।

ହୃଲ୍ଲାସମାସ୍ଯଶ୍ରଵଣମଵିପାକମରୋଚକମ୍ । ମୂର୍ଛାଚ୍ଛର୍ଦିଜ୍ଵରାନାହକାର୍ଶ୍ଯକ୍ଷଵଥୁପୀନସାନ୍ ॥ ୧,୧୬୫.

ସେମାନେ ମନ୍ଦାଗ୍ନି, ମୁଖରୁ ଝରା, ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ଭୋକ ନ ଲାଗିବା, ମୂର୍ଛା, ବାନ୍ତି, ଜ୍ୱର, ପେଟ ଫୁଲିବା, ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହେବା, ଛିଁକିବା ଓ ନାକ ବନ୍ଦ ହେବା ଦେଇଥାଏ।

ରକ୍ତଵାହିଶିରାସ୍ଥାନରକ୍ତଜା ଜନ୍ତଵୋଽଣଵଃ । ଅପାଦା ଵୃତ୍ତତାମ୍ରାଶ୍ଚ ସୌକ୍ଷ୍ମ୍ଯାତ୍କେଚିଦଦର୍ଶନାଃ ॥ ୧,୧୬୫.

ରକ୍ତବାହି ଶିରାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କୀଟ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପାଅଁ ନାହିଁ, ଗୋଲ ଓ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ସୂକ୍ଷ୍ମତାରୁ କିଛି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।