ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

(ଅର୍ଚନମ୦)ଵିଶ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ଵିଶ୍ଵପତଯେ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ । (ଶଯନ୦)ସର୍ଵାଯ ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ସର୍ଵେତାଯ ସର୍ଵସମ୍ଭଵାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ ॥ ୧,୧୩୧.

(ପୂଜା ମନ୍ତ୍ର:) ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ଜଗତର ନାଥ ଓ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। (ଶୟନ ମନ୍ତ୍ର:) ସମସ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଓ ସମସ୍ତର ଉତ୍ସ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।

ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଂ ସଚନ୍ଦ୍ରାଂ ରୋହିଣୀଂ ତଥା । ଶଙ୍ଖେ ତୋଯଂ ସମାଦାଯ ସପୁଷ୍ପଫଲଚନ୍ଦନମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥଳରେ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରୋହିଣୀ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶଂଖରେ ଜଳ, ଫୁଲ, ଫଳ ଓ ଚନ୍ଦନ ନେଇ ଏହା ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଂ ଗତ୍ଵା ଚନ୍ଦ୍ରାଯାର୍ଘ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । କ୍ଷୀରୋଦାର୍ଣଵସଂଭୂତ ! ଅତ୍ରିନେତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵ ! ॥ ୧,୧୩୧.

ଦୁଇ ଘୁଁଡି ହେଇ ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। 'କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଜନ୍ମିତ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ନେତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ' ବୋଲି କହିବା ଦରକାର।

ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ଶଶାଙ୍କେଶ (ମଂ) ରୋହିଣ୍ଯା ସହିତୋ ମମ । ଶ୍ରିଯୈ ଚ ଵସୁଦେଵାଯ ନନ୍ଦାଯ ଚ ବଲାଯ ଚ ॥ ୧,୧୩୧.

'ଚନ୍ଦ୍ରମାନ୍ୟ, ରୋହିଣୀ ସହିତ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହା ଶ୍ରୀ, ବସୁଦେବ, ନନ୍ଦ ଓ ବଳରାମଙ୍କ ପାଇଁ।'

ଯଶୋଦାଯୈ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ଫଲସମନ୍ଵିତମ୍ । ଅନନ୍ତଂ (ଘଂ) ଵାମନଂ ଶୌରିଂ ଵୈକୁଷ୍ଠଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ତାପରେ ଫଳ ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଯଶୋଦା, ଅନନ୍ତ, ବାମନ, ଶୌରି, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଵାସୁଦେଵଂ ହୃଷୀକେଶଂ ମାଧଵଂ ମଧୁସୂଦନମ୍ । ଵରାହଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ନୃସିଂହଂ ଦୈତ୍ଯସୂଦନମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ବାସୁଦେବ, ହୃଷୀକେଶ, ମାଧବ, ମଧୁସୂଦନ, ବରାହ, ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ନୃସିଂହ ଓ ଦୈତ୍ୟସୂଦନଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର।

ଦାମୋଦରଂ ପଦ୍ମନାଭଂ କେଶଵଂ ଗାରୁଡଧ୍ଵଜମ୍ । ଗୋଵିନ୍ଦମଚ୍ଯୁତଂ ଦେଵମନନ୍ତମ ପରାଜିତମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ଦାମୋଦର, ପଦ୍ମନାଭ, କେଶବ, ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦେବ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅପରାଜିତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଅଧୋକ୍ଷଜଂ ଜଗଦ୍ଵୀଜଂ ସର୍ଗସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକାରଣମ୍ । ଅନାଦିନିଧନଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତ୍ରିଲୋକେଶଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ଅଧୋକ୍ଷଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ, ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ, ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର।

ନାରାଯଣଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍ । ପୀତମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ଚାରିହାତି ନାରାୟଣ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ବନମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଙ୍କଂ ଜଗଦ୍ଧାମ ଶ୍ରୀପତିଂ ଶ୍ରୀଧରଂ ହରିମ୍ । ଯଂ ଦେଵଂ ଦେଵକୀ ଦେଵୀ ଵସୁଦେଵାଦଜୀଜନତ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ଶ୍ରୀଧର, ହରି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବକୀ ଦେବୀ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଭୌମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଗୁପ୍ତ୍ଯୈ ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମନେ ନମଃ । ନାମାନ୍ଯେତାନି ସଂକୀର୍ତ୍ଯ ଗତ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେତ୍ପୁନଃ ॥ ୧,୧୩୧.

ଭୂମି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ସମସ୍ତ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁନି ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍।

ତ୍ରାହି ମାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ! ହରେ ! ସଂସାରସାଗରାତ୍ । ତ୍ରାହି ମାଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନ ! ଦୁଃଖଶୋକାର୍ଣଵାତ୍ପ୍ରଭୋ ! ॥ ୧,୧୩୧.

'ଦେବଦେବ, ହରି, ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକର ସାଗରରୁ ମୋତେ ବଞ୍ଚାଇବା।'

ଦେଵକୀନନ୍ଦନ ! ଶ୍ରୀଶ ! ହରେ ! ସଂସାରସାଗରାତ୍ । ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାଂସ୍ତ୍ରାଯସେ ଵିଷ୍ଣୋ ! ଯେ ସ୍ମରନ୍ତି ସକୃତ୍ସକୃତ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

'ଦେବକୀନନ୍ଦନ, ଶ୍ରୀପତି, ହରି, ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।'

ସୋଽହଂ ଦେଵାତିଦୁର୍ଵୃତ୍ତସ୍ତ୍ରାହି ମାଂ ଶୋକସାଗରାତ୍ । ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ ! ନିମଗ୍ନୋଽହଂ ମହ୍ତଯଜ୍ଞାନସାଗରେ ॥ ୧,୧୩୧.

ମୁଁ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ବି ଖରାପ କାମ କରିଛି, ହେ ପଦ୍ମନୟନ ! ମୋତେ ଦୁଃଖର ସାଗରରୁ ବଞ୍ଚାଇଦିଅ । ମୁଁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଓ ଜ୍ଞାନର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି ।

ତ୍ରାହି ମାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ! ତ୍ଵାମୃତେଽନ୍ଯୋ ନ ରକ୍ଷିତା । ସ୍ଵଜନ୍ମ ଵାସୁଦେଵାପ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାଯ ଚ ॥ ୧,୧୩୧.

ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା ! ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର । ତୁମ୍ଭିନ୍ ଛଡ଼ି ଆଉ କେହି ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ହେ ବସୁଦେବ ପୁତ୍ର, ମୋ ଜନ୍ମ ଗାଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ।

ଜଗଦ୍ଧିତାଯ କୃଷ୍ଣାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ । ଶାନ୍ତିରସ୍ତୁ ଶିଵଂ ଚାସ୍ତୁ ଧନଵିଖ୍ଯାତିରାଜ୍ଯଭାକ୍ ॥ ୧,୧୩୧.

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରେ । ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଏବଂ ନାମ ଓ ରାଜ୍ୟ ମିଳୁ ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୩୨ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ନକ୍ତାଶୀ ତ୍ଵଷ୍ଟମୀଂ ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷାନ୍ତେ ଚୈଵ ଧେନୁଦଃ । ପୌରନ୍ଦରପଦଂ ଯାତି ସଦ୍ଗତିଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ ! ॥ ୧,୧୩୨.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରୁ ବର୍ଷ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ ରହି, ଗାଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ଏହାକୁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟର ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟଭ୍ଯାଂ ପୌଷମାସେ ମହାରୁଦ୍ରେତି ସାଧୁ ଵୈ । ମତ୍ପ୍ରୀତଯେ କୃତଂ ଦେଵି ଶଥସାହସ୍ରିକଂ ଫଲମ୍ ॥ ୧,୧୩୨.

ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଏହି ବ୍ରତକୁ 'ମହାରୁଦ୍ର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ କଲେ, ଏହାର ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା ମିଳେ ।

ଅଷ୍ଟମୀ ବୁଧଵାରେଣ ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋର୍ଯଦା । ଭଵିଷ୍ଯତି ତଦା ତସ୍ଯାଂ ଵ୍ରତମେତତ୍କଥା ପରା ॥ ୧,୧୩୨.

ଯେତେବେଳେ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ବୁଧବାର ପଡ଼େ, ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁସି, ସେହି ଦିନ ଏହି ବ୍ରତ ଓ କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ଯାଂ ନିଯମକର୍ତାରୋ ନ ସ୍ଯୁଃ ଖଣ୍ଡିତସମ୍ପଦଃ । ତଣ୍ଡୁଲସ୍ଯାଷ୍ଟମୁଷ୍ଟୀନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାଙ୍ଗୁଲିଦ୍ଵଯମ୍ ॥ ୧,୧୩୨.

ଏହି ଦିନ ନିୟମରେ ରହିବା ଲୋକଙ୍କର ଧନ କମିବ ନାହିଁ । ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଛାଡ଼ି ଆଠ ମୁଠି ଚାଉଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ।

ଭକ୍ତଂ ସଦ୍ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାଭ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତିକାମୀ ହି ମାନଵଃ । ଆମ୍ର ପତ୍ରପୁଟେ କୃତ୍ଵା ଯୋ ଭୁଡ୍କ୍ତେ କୁଶଵୋଷ୍ଟିତେ ॥ ୧,୧୩୨.

ଯିଏ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଆମ୍ବ ଗଛର ପତ୍ର ଉପରେ ରଖି, କୁଶ ଘାସ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା ଉଚିତ ।

କଲମ୍ବିକାମ୍ଲିକୋପେତଂ କାମ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଭଵେ (ଲଭେ) ତ୍ । ବୁଧଂ ପଞ୍ଚୋପଚାରେଣ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଜଲାଶଯେ ॥ ୧,୧୩୨.

କଳମ୍ବିକ ଟଙ୍କା ମିଶାଇଲେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ । ପାଖରେ ପାଣି ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବୁଧଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ ।

ଶକ୍ତିତୋ ଦକ୍ଷିଣଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କର୍କରୀଂ ତଣ୍ଡୁଲାନ୍ଵିତାମ୍ । ବୁଂ ବୁଧାଯେତି ବୀଜଂ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଵାହାନ୍ତଃ କମଲାଦିକଃ ॥ ୧,୧୩୨.

ଯେଉଁଠି ଯେତେକି ସମ୍ଭବ, ଚାଉଳ ଭରା କରେଲା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ବୁଧଙ୍କ ପାଇଁ 'ବୁଁ ବୁଧାୟ ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।

ବାଣଚାପଧରଂଶ୍ଯାମଂ ଦଲେ ଚାଙ୍ଗନି ମଧ୍ଯତଃ । ବୁଧାଷ୍ଟମୀକଥା ପୁଣ୍ଯା ଶ୍ରୋତଵ୍ଯା କୃତିଭିର୍ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୧,୧୩୨.

ଅଂଶୁ ଧରିଥିବା, ଧନୁଷ୍ ଓ ବାଣ ଧରିଥିବା, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପତ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବୁଧଙ୍କ ଏହି ଅଷ୍ଟମୀ କଥା ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣିବା ଉଚିତ ।

ପୁରେ ପାଟଲିପୁତ୍ରାଖ୍ଯେ ଵୀରୋ ନାମ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ରମ୍ଭା ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ଚାସୀତ୍କୌଶିକଃ ପୁତ୍ର ଉତ୍ତମଃ ॥ ୧,୧୩୨.

ପାଟଳୀପୁତ୍ର ନାମକ ସହରରେ ବୀର ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଝିଅ ରମ୍ଭା ଓ ଛୁଆ କୌଶିକ ଥିଲେ ।

ଦୁହିତା ଵିଜଯାନାମ୍ନୀ ଵ (ଧ) ନପାଲୋ ଵୃଷୋଽଭଵତ୍ । ଗୃହୀତ୍ଵା କୌଶିକସ୍ତଂ ଚ ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ଗଙ୍ଗାଂ ଗତୋଽରମତ୍ ॥ ୧,୧୩୨.

ତାଙ୍କର ଝିଅର ନାମ ବିଜୟା ଓ ଗାଁ ଚାଲାଇଥିବା ବ୍ରୁଷ ନାମକ ଥିଲେ । କୌଶିକ ବ୍ରୁଷ କୁ ନେଇ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ଗଲେ ଓ ଆନନ୍ଦ କଲେ ।

ଗୋପାଲକୈର୍ଵୃଷଶ୍ଚୌରୈଃ କ୍ରୀଡାସ୍ଥୋପହୃତୋ ବଲାତ୍ । ଗଙ୍ଗାତଃ ସ ଚ ଉତ୍ଥାଯ ଵନଂ ବଭ୍ରାମ ଦୁଃ ଖିତଃ ॥ ୧,୧୩୨.

ବ୍ରୁଷ କୁ ଗୋପାଳ ଓ ଚୋରମାନେ ଖେଳ ଦିନେ ଜୋରକରି ଧରିନେଲେ । ସେ ଗଙ୍ଗା ଠାରୁ ଉଠି ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ଘୁରିଲେ ।

ଜଲାର୍ଥଂ ଵିଜଯା ଚାଗାଦ୍ଭ୍ରା(ନ୍ମା) ତ୍ରା ସାର୍ଧଂ ଚ ସାପ୍ଯଗାତ୍ । ପିପାସିତୋ ମୃଣାଲାର୍ଥୋ ଆଗତୋଽଥ ସରୋଵରମ୍ ॥ ୧,୧୩୨.

ବିଜୟା ପାଣି ନେବାକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଗଲେ । ପିପାସିତ ହୋଇ ମକରନାଳ ନେବାକୁ ଏକ ଝିଲିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।

ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚ ପୂଜାଦୀନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାପ୍ଯଥ ଵିସ୍ମିତଃ । ସ ତା ଗତ୍ଵା ଯଯାଚେଽନ୍ନଂ ସାନୁଜୋଽହଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତଃ ॥ ୧,୧୩୨.

ଦେବୀମାନେ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରୁଥିବା ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଓ ମୋ ଭାଇ ଖିଦା ଲାଗିଛି, ଆମକୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ।'