ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଥମେଽହ୍ନି ହରେଃ ପାଦୌ ଯଜେତ୍ପଦ୍ମୈର୍ଦ୍ଵିତୀଯକ । ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈର୍ଜାନୁଦେଶଂ ନାଭିଂ ଗନ୍ଧେନ ଚାପରେ ॥ ୧,୧୨୩.

ପ୍ରଥମ ଦିନ ହରିଙ୍କ ପାଦକୁ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଜାଙ୍ଘାକୁ ବେଳପତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୃତୀୟ ଦିନ ନାଭିକୁ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍କନ୍ଧା ବିଲ୍ଵଜଵାଭିଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମେଽହ୍ନି ଶିରୋଽର୍ଚଯେତ୍ । ମାଲତ୍ଯା ଭୂମିଶାଯୀ ସ୍ଯାଦ୍ଗୋମଯଂ ପ୍ରାଶଯେତ୍କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ପଞ୍ଚମ ଦିନ ବେଳ ଓ ଜବା ଫୁଲରେ କାନ୍ଧକୁ ଏବଂ ମାଥାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମାଲତୀ ଫୁଲରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଓ ଗୋମୟ କ୍ରମକ୍ରମେ ଖାଇବା ଉଚିତ।

ଗୋମୂତ୍ରଂ ଚ ଦଧି କ୍ଷୀରଂ ପଞ୍ଚମେ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯକମ୍ । ନକ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଵ୍ରତୀ ସ୍ଯାଦ୍ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଭାକ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଗୋମୂତ୍ର, ଦହି ଓ ଦୁଧ ଭିତରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ପନ୍ଦର ଦିନ ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିଲେ, ଏହି ବ୍ରତୀ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଲାଭ କରେ।

ଏକାଦଶୀଵ୍ରତଂ ନିତ୍ଯଂ ତତ୍କୁର୍ଯାତ୍ପକ୍ଷଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ । ଅଘୌଘନରକଂ ହନ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଦମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଦୁଇପଟି ପକ୍ଷରେ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ନରକକୁ ନଶ୍ୱର କରେ, ଏବଂ ସବୁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ଦିଏ।

ଏକାଦଶୀ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ନିଶାନ୍ତେ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶୀ । ନିତ୍ଯମେକାଦଶୀ ଯତ୍ର ତତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ହରିଃ ॥ ୧,୧୨୩.

ଯେଉଁଠାରେ ଏକାଦଶୀ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ରାତିରେ ଥାଏ, ସେଠାରେ ହରି ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।

ଦଶମ୍ଯେକାଦଶୀ ଯତ୍ର ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚାସୁରାଦଯଃ । ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପାରଣ କୁର୍ଯାତ୍ସୂତକେ ମୃତକେ ଚରେତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଯେଉଁଠାରେ ଦଶମୀ ଓ ଏକାଦଶୀ ଥାଏ, ସେଠାରେ ଦାନବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଥାନ୍ତି। ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସୂତକ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ମାନିବା ଉଚିତ।

ଚତୁର୍ଦଶୀଂ ପ୍ରତିପଦଂ ପୂର୍ଵମିଶ୍ରାମୁପାଵସେତ୍ । ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିପନ୍ମିଶ୍ରିତାଂ ମୁନେ ॥ ୧,୧୨୩.

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ପ୍ରଥମା ଦିନ ପୂର୍ବ ଦିନ ସହିତ ମିଶିଲେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପ୍ରଥମା ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।

ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ତୃତୀଯାମିଶ୍ରାଂ ତୃତୀଯାଞ୍ଚାପ୍ଯୁପାଵସେତ୍ । ଚତୁର୍ଥ୍ଯା ସଙ୍ଗତାଂ ନିତ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଥୀଞ୍ଚାନଯା ଯୁତାମ୍ । ପଞ୍ଚମୀଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯା ଯୁକ୍ତାଞ୍ଚ ସପ୍ତମୀମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଦ୍ୱିତୀୟା ତୃତୀୟା ସହିତ ମିଶିଲେ ଓ ତୃତୀୟା ଚତୁର୍ଥୀ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଚତୁର୍ଥୀ ସଦା ଏହି ଭଳି ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ଓ ପଞ୍ଚମୀ ଷଷ୍ଠୀ ସହିତ, ଷଷ୍ଠୀ ସପ୍ତମୀ ସହିତ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୨୪ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଶିଵରାତ୍ରିଵ୍ରତଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ କଥାଂ ଵୈ ସର୍ଵକାମଦାମ୍ । ଯଥା ଚ ଗୌରୀ ଭୂତେଶଂ ପୃଚ୍ଛତି ସ୍ମ ପରଂ ଵ୍ରତମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କଥା କହିବି, ଯେପରି ଗୌରୀ ଏକଦିନ ଭୂତେଶଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ପଚାରିଥିଲେ।

ଈଶ୍ଵରୌଵାଚ । ମାଘଫାଲ୍ଗୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ କୃଷ୍ଣା ଯା ତୁ ଚତୁର୍ଦଶୀ । ତସ୍ଯାଂ ଜାଗରଣାଦ୍ରୁଦ୍ରଃ ପୂଜିତୋ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ରାତିରେ ଜାଗି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ମିଳେ।

କାମଯୁକ୍ତୋ ହରଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମି କେଶଵଃ । ଉପୋଷିତୈଃ ପୂଜିତଃ ସନ୍ନରକାତ୍ତରଯତ୍ତଥା ॥ ୧,୧୨୪.

ଇଚ୍ଛା ସହିତ ହରଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ପୂଜିବା ଉଚିତ, କେଶବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ନିଷାଦଶ୍ଚର୍ବୁଦେ ରାଜା ପାପୀ ସୁନ୍ଦରସେନକଃ । ସ କୁକ୍ରୁରୈଃ ସମାଯୁକ୍ତୋ ମୃଗାନ୍ହନ୍ତୁଂ ଵନଂ ଗତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ଅର୍ବୁଦ ଦେଶରେ ଏକ ନିଷାଦ ରାଜା ସୁନ୍ଦରସେନ ନାମକ ଏକ ପାପୀ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଶୁ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।

ମୃଗାଦି କମସଂପ୍ରାପ୍ଯ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାର୍ଦିତୋ ଗିରୌ । ରାତ୍ରୌ ତଡାଗତୀରେଷୁ ନିକୁଞ୍ଜେ ଜାଗ୍ରଦାସ୍ଥିତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ପଶୁ ମାରିବା ପରେ ଶିଖରେ ଭୋକ ଓ ପିଆସରେ କ୍ଷୁଦ୍ରିତ ହୋଇ, ରାତିରେ ଝିଲିକ କୂଳର ଏକ ଝାଡ଼ି ତଳେ ଜାଗି ରହିଲେ।

ତତ୍ରାସ୍ତି ଲିଙ୍ଗଂ ସ୍ଵଂ ରକ୍ଷଞ୍ଛରୀରଂ ଚାକ୍ଷିପତ୍ତତଃ । ପର୍ଣାନି ଚାପତନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ଲିଙ୍ଗସ୍ଯୈଵ ନ ଜାନତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ସେଠାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଥିଲା; ସେ ନିଜ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ଅଜାଣି ଲିଙ୍ଗ ମାଥାରେ ପତ୍ର ପଡ଼ିଲା।

ତେନ ଧୂଲିନିରୋଧାଯ କ୍ଷିପ୍ତଂ ନୀରଂ ଚ ଲିଙ୍ଗକେ । ଶରଃ ପ୍ରମାଦେନୈକସ୍ତୁ ପ୍ରଚ୍ଯୁତଃ କରପଲ୍ଲଵାତ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ଧୂଳି ହଟାଇବା ପାଇଁ ସେ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ପାଣି ଢାଳିଲେ; ଅସାବଧାନତାରେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଏକ ତୀର ପଡ଼ିଗଲା।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଂ ଗତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗଂ ସ୍ପ୍ଟଷ୍ଟ୍ଵା ଗୃହୀତଵାନ୍ । ଏଵଂ ସ୍ନାନଂ ସ୍ପର୍ଶନଂ ଚ ପୂଜନଂ ଜାଗରୋଽଭଵତ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ହାଟୁ ରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଧରିଲେ; ଏଭଳି ସ୍ନାନ, ସ୍ପର୍ଶ, ପୂଜା ଓ ଜାଗରଣ ସଫଳ ହେଲା।

ପ୍ରାତର୍ଗୃହାଗତୋ ଭାର୍ଯାଦତ୍ତାନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତଵାନ୍ସ ଚ । କାଲେ ମୃତୋ ଯମଭଟୈଃ ପାଶୈର୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ତୁ ନୀଯତେ ॥ ୧,୧୨୪.

ପ୍ରଭାତରେ ଘରକୁ ଫେରି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦିଆ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କଲେ; ସମୟ ଆସିଲାପରେ ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଶ ଦେଇ ବାନ୍ଧି ନେଇଗଲେ।

ତଦା ମମ ଗଣୈର୍ଯୁଦ୍ଧେ ଜିତ୍ଵା ମୁକ୍ତୀକୃତଃ ସ ଚ । କୁକ୍କୁରେଣ ସହୈଵାଭୂଦ୍ଗଣୋ ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଗୋଽମଲଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ତାପରେ ମୋର ସେବକମାନେ ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତାଙ୍କୁ ଜିତି ଛାଡିଦେଲେ । ଏହିପରି ଏକ କୁକୁର ସହିତ ସେ ପବିତ୍ର ସେବକ ମୋ ପାଖରେ ରହିଗଲା ।

ଏଵମଜ୍ଞାନତଃ ପୁଣ୍ଯଞ୍ଜ୍ଞାନାତ୍ପୁଣ୍ଯମଥାକ୍ଷଯମ୍ । ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଶିଵଂ ପୂଜ୍ଯ କୁର୍ଯାତ୍ତ ନିଯମଂ ଵ୍ରତୀ ॥ ୧,୧୨୪.

ଏଭଳି ଅଜ୍ଞାନରୁ ନିଷ୍ଠା ଆସେ, ଜ୍ଞାନରୁ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ । ତେରସ ତାରିଖରେ ଯେଉଁଠି ଉପବାସ କରେ, ସେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏହି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରାତର୍ଦେଵ ! ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଜାଗରିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ନିଶି । ପୂଜାଂ ଦାନଂ ତପୋ ହୋମଂ କରିଷ୍ଯାମ୍ଯାତ୍ମଶକ୍ତିତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ପ୍ରଭୁ ! ଚଉଦ ତାରିଖର ସକାଳେ, ମୁଁ ରାତିରେ ଜାଗିବି । ମୋର ସମ୍ଭବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା, ଦାନ, ତପ, ହୋମ କରିବି ।

ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରୋ ଭୂତ୍ଵା ଶମ୍ଭୋ ପରେଽହନି । ଭୋକ୍ଷ୍ଯେଽହଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଶରଣଂ ମେ ଭଵେଶ୍ଵର ॥ ୧,୧୨୪.

ଚଉଦ ତାରିଖରେ ଅନ୍ନ ନ ଖାଇ ରହି, ଶମ୍ଭୁ ! ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବି, ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ । ଭବେଶ୍ୱର ! ଆପଣ ମୋର ଆଶ୍ରୟ ।

ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯାମୃତୈଃ ସ୍ନାପ୍ଯ ତତ୍କାଲେ ଗୁରୁଂ ଶ୍ରିତଃ । ଓଂ ନମୋ ନମଃ ଶିଵାଯ ଗନ୍ଧାଦ୍ଯଃ ପୂଜଯେଦ୍ଧରମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ସେ ସମୟରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଅମୃତରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଧର୍ମକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।

ତିଲତଣ୍ଡୁଲଵ୍ରୀହୀଂଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ସଘୃତଂ ଚରୁମ୍ । ହୁତ୍ଵା ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୃଣୁଯାଦ୍ଗୀତସତ୍କଥାମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ ଧାନ ଘୃତ ସହିତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ । ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେଇ, ଗୀତ ଓ ସତ୍କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ ।

ଅର୍ଧରାତ୍ରେ ତ୍ରିଯାମେ ଚ ଚତୁର୍ଥେ ଚ ପୁନଯର୍ଜତ୍ । ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ତଥା ଜପ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଭାତେ ତୁ କ୍ଷମାପଯେତ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ଅର୍ଧରାତ୍ରି, ତୃତୀୟ ପହର ଓ ଚତୁର୍ଥ ପହରରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଭାତେ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ ।

ଅଵିଘ୍ନେନ ଵ୍ରତଂ ଦେଵ ! ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସଦାନ୍ମଯାର୍ଚିତମ୍ । କ୍ଷମସ୍ଵ ଜଗତାଂ ନାଥ ! ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତେ ହର ! ॥ ୧,୧୨୪.

ପ୍ରଭୁ ! ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ମୁଁ ବିଘ୍ନ ବାହାରି ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି । ଜଗତର ନାଥ ! ତ୍ରିଲୋକ ଅଧିପତି ହର ! ଦୟାକରି ମୋତେ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ।

ଯନ୍ମଯାଦ୍ଯ କୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଦ୍ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ନିଵେଦିତମ୍ । ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମଯା ଦେଵ ! ଵ୍ରତମଦ୍ଯ ସମାପିତମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ମୁଁ ଆଜି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ କରିଛି, ଯେତେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଛି, ପ୍ରଭୁ ! ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ମୁଁ ଆଜି ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ କରିଛି ।

ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଵ ମେ ଶ୍ରୀମନ୍ ଗୃହଂ ପ୍ରତି ଚ ଗମ୍ଯତାମ୍ । ତ୍ଵଦାଲୋକନମାତ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରୋଽସ୍ମି ନ ସଂଶଯଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ଶ୍ରୀମନ୍ ! ଦୟାକରି ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ । ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ମୁଁ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଭୋଜଯେଦ୍ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠାଂଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରଚ୍ଛତ୍ରାଦିକଂ ଦଦେତ୍ । ଦେଵାଦିଦେଵ ଭୂତେଶ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାରକ ॥ ୧,୧୨୪.

ଧ୍ୟାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଓ ବସ୍ତ୍ର, ଛତା ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ । ଭୂତଙ୍କ ନାଥ, ଦେବାଦିଦେବ, ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ।

ଯନ୍ମଯା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦତ୍ତଂ ପ୍ରୀଯତାଂ ତେନ ମେ ପ୍ରଭୁଃ । ଇତି କ୍ଷମାପ୍ଯ ଚ ଵ୍ରତୀ କୁର୍ଯାଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ମୁଁ ଯେଉଁ ଦାନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦେଇଛି, ପ୍ରଭୁ ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ । ଏପରି ଖ୍ଷମା ଚାହିଁ, ବ୍ରତୀ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ ।