ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ହରିଂ ଯଜୋତ୍ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ଵ୍ରତୀ । ଗାତ୍ରାଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଗନ୍ଧଲେପଂ ଦେଵତାଯତନେ ତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୧,୧୨୨.

ଯିଏ ବ୍ରତ କରେ, ସେ ଦିନେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରି, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଦେବତା ମନ୍ଦିରରେ ଦେହକୁ ଗନ୍ଧ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମଥ ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜଭୋଜନମ୍ । ତତଶ୍ଚ ପାରଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଧରେର୍ମାସୋପଵାସକୃତ୍ ॥ ୧,୧୨୨.

ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ମାସିକ ଉପବାସ କରିଥିବା ହରିଭକ୍ତ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ।

ଦୁଗ୍ଧାଦିପ୍ରାଶନଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଥୋ ମୂର୍ଛିତୋଽନ୍ତରା । ଦୁଗ୍ଧାଦ୍ଯୈର୍ନ ଵ୍ରତଂ ନଶ୍ଯେଦ୍ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୧,୧୨୨.

ଯଦି ବ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ କେହି ଅଚେତନ ହୋଇଯାଏ, ସେ ଦୁଧ ଓ ଏହାଦି ଦ୍ରବ୍ୟ ଖାଇପାରିବ। ଦୁଧ ଓ ଏହାଦି ନେଇଲେ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ ନାହିଁ, ଉଭୟ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୨୩ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଵ୍ରତାନି କାର୍ତିକେ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ଏକଭକ୍ତେନ ନକ୍ତେନ ମାସଂ ଵାଯାଚିତେନ ଵା ॥ ୧,୧୨୩.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ବ୍ରତ କୁହେଁ। ସ୍ନାନ କରି, ଏକବେଳେ ଭୋଜନ କିମ୍ବା ରାତିରେ କିମ୍ବା ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଦୁଗ୍ଧଶାକଫଲାଦ୍ଯୈର୍ଵା ଉପଵାସେନ ଵା ପୁନଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ତକାମୋ ହରିଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

କିମ୍ବା ଦୁଧ, ଶାକ, ଫଳ ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଉପବାସ କରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇ, ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ସଦା ହରେର୍ଵ୍ରତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଯନେ । ଚାତୁର୍ମାସ୍ଯେ ତତସ୍ତସ୍ମାତ୍କାର୍ତିକେ ଭୀଷ୍ମପଞ୍ଚକମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ସଦା ହରିଙ୍କ ବ୍ରତ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣାୟନ, ତାପରେ ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ ବ୍ରତ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଭୀଷ୍ମ ପଞ୍ଚକ।

ତତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଵ୍ରତଂ ଶୁକ୍ଲସ୍ଯୈକାଦଶ୍ଯାଂ ସମାଚରେତ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ପିତ୍ରାଦୀନ୍ଯଵାଦ୍ଯୈରର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ତାପରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ କରି, ତିନିଥର ହରିଙ୍କୁ, ପିତୃ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ନିବେଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଜେନ୍ମୌନୀ ଘୃତାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ଵାରିଭିଃ । ସ୍ନାପଯିତ୍ଵାଥ କର୍ପୂରମୁଖୈଶ୍ଚୈଵାନୁଲେପଯେତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ମୌନୀ ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ କରି, କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଘୃତାକ୍ତଗୁଗ୍ଗୁଲୈର୍ଧୂପଂ ଦ୍ଵିଜଃ ପଞ୍ଚଦିନଂ ଦହେତ୍ । ନୈଵେଦ୍ଯଂ ପରମାନ୍ନଂ ତୁ ଜପେଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଦ୍ୱିଜ ଘିଅ ଲଗାଇଥିବା ଗୁଗୁଳ ଧୂପ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଜଳାଇବା ଉଚିତ। ନୈବେଦ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ହେଉ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଆଠ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଓଂ ନମୋ ଵାସୁଦେଵାଯ ଘୃତଵ୍ରୀହିତିଲାଦିକମ୍ । ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସ୍ଵାହାନ୍ତେନ ତୁ ହୋମଯେତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଓଁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଘିଅ, ଚାଉଳ, ତିଳ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଆଠଟି ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦ ଯୋଗାଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଥମେଽହ୍ନି ହରେଃ ପାଦୌ ଯଜେତ୍ପଦ୍ମୈର୍ଦ୍ଵିତୀଯକ । ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈର୍ଜାନୁଦେଶଂ ନାଭିଂ ଗନ୍ଧେନ ଚାପରେ ॥ ୧,୧୨୩.

ପ୍ରଥମ ଦିନ ହରିଙ୍କ ପାଦକୁ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଜାଙ୍ଘାକୁ ବେଳପତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୃତୀୟ ଦିନ ନାଭିକୁ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍କନ୍ଧା ବିଲ୍ଵଜଵାଭିଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମେଽହ୍ନି ଶିରୋଽର୍ଚଯେତ୍ । ମାଲତ୍ଯା ଭୂମିଶାଯୀ ସ୍ଯାଦ୍ଗୋମଯଂ ପ୍ରାଶଯେତ୍କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ପଞ୍ଚମ ଦିନ ବେଳ ଓ ଜବା ଫୁଲରେ କାନ୍ଧକୁ ଏବଂ ମାଥାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମାଲତୀ ଫୁଲରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଓ ଗୋମୟ କ୍ରମକ୍ରମେ ଖାଇବା ଉଚିତ।

ଗୋମୂତ୍ରଂ ଚ ଦଧି କ୍ଷୀରଂ ପଞ୍ଚମେ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯକମ୍ । ନକ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଵ୍ରତୀ ସ୍ଯାଦ୍ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଭାକ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଗୋମୂତ୍ର, ଦହି ଓ ଦୁଧ ଭିତରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ପନ୍ଦର ଦିନ ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିଲେ, ଏହି ବ୍ରତୀ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଲାଭ କରେ।

ଏକାଦଶୀଵ୍ରତଂ ନିତ୍ଯଂ ତତ୍କୁର୍ଯାତ୍ପକ୍ଷଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ । ଅଘୌଘନରକଂ ହନ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଦମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଦୁଇପଟି ପକ୍ଷରେ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ନରକକୁ ନଶ୍ୱର କରେ, ଏବଂ ସବୁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ଦିଏ।

ଏକାଦଶୀ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ନିଶାନ୍ତେ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶୀ । ନିତ୍ଯମେକାଦଶୀ ଯତ୍ର ତତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ହରିଃ ॥ ୧,୧୨୩.

ଯେଉଁଠାରେ ଏକାଦଶୀ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ରାତିରେ ଥାଏ, ସେଠାରେ ହରି ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।

ଦଶମ୍ଯେକାଦଶୀ ଯତ୍ର ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚାସୁରାଦଯଃ । ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପାରଣ କୁର୍ଯାତ୍ସୂତକେ ମୃତକେ ଚରେତ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଯେଉଁଠାରେ ଦଶମୀ ଓ ଏକାଦଶୀ ଥାଏ, ସେଠାରେ ଦାନବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଥାନ୍ତି। ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସୂତକ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ମାନିବା ଉଚିତ।

ଚତୁର୍ଦଶୀଂ ପ୍ରତିପଦଂ ପୂର୍ଵମିଶ୍ରାମୁପାଵସେତ୍ । ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିପନ୍ମିଶ୍ରିତାଂ ମୁନେ ॥ ୧,୧୨୩.

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ପ୍ରଥମା ଦିନ ପୂର୍ବ ଦିନ ସହିତ ମିଶିଲେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପ୍ରଥମା ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।

ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ତୃତୀଯାମିଶ୍ରାଂ ତୃତୀଯାଞ୍ଚାପ୍ଯୁପାଵସେତ୍ । ଚତୁର୍ଥ୍ଯା ସଙ୍ଗତାଂ ନିତ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଥୀଞ୍ଚାନଯା ଯୁତାମ୍ । ପଞ୍ଚମୀଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯା ଯୁକ୍ତାଞ୍ଚ ସପ୍ତମୀମ୍ ॥ ୧,୧୨୩.

ଦ୍ୱିତୀୟା ତୃତୀୟା ସହିତ ମିଶିଲେ ଓ ତୃତୀୟା ଚତୁର୍ଥୀ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଚତୁର୍ଥୀ ସଦା ଏହି ଭଳି ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ଓ ପଞ୍ଚମୀ ଷଷ୍ଠୀ ସହିତ, ଷଷ୍ଠୀ ସପ୍ତମୀ ସହିତ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୨୪ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଶିଵରାତ୍ରିଵ୍ରତଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ କଥାଂ ଵୈ ସର୍ଵକାମଦାମ୍ । ଯଥା ଚ ଗୌରୀ ଭୂତେଶଂ ପୃଚ୍ଛତି ସ୍ମ ପରଂ ଵ୍ରତମ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କଥା କହିବି, ଯେପରି ଗୌରୀ ଏକଦିନ ଭୂତେଶଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ପଚାରିଥିଲେ।

ଈଶ୍ଵରୌଵାଚ । ମାଘଫାଲ୍ଗୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ କୃଷ୍ଣା ଯା ତୁ ଚତୁର୍ଦଶୀ । ତସ୍ଯାଂ ଜାଗରଣାଦ୍ରୁଦ୍ରଃ ପୂଜିତୋ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ରାତିରେ ଜାଗି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ମିଳେ।

କାମଯୁକ୍ତୋ ହରଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମି କେଶଵଃ । ଉପୋଷିତୈଃ ପୂଜିତଃ ସନ୍ନରକାତ୍ତରଯତ୍ତଥା ॥ ୧,୧୨୪.

ଇଚ୍ଛା ସହିତ ହରଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ପୂଜିବା ଉଚିତ, କେଶବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ନିଷାଦଶ୍ଚର୍ବୁଦେ ରାଜା ପାପୀ ସୁନ୍ଦରସେନକଃ । ସ କୁକ୍ରୁରୈଃ ସମାଯୁକ୍ତୋ ମୃଗାନ୍ହନ୍ତୁଂ ଵନଂ ଗତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ଅର୍ବୁଦ ଦେଶରେ ଏକ ନିଷାଦ ରାଜା ସୁନ୍ଦରସେନ ନାମକ ଏକ ପାପୀ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଶୁ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।

ମୃଗାଦି କମସଂପ୍ରାପ୍ଯ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାର୍ଦିତୋ ଗିରୌ । ରାତ୍ରୌ ତଡାଗତୀରେଷୁ ନିକୁଞ୍ଜେ ଜାଗ୍ରଦାସ୍ଥିତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ପଶୁ ମାରିବା ପରେ ଶିଖରେ ଭୋକ ଓ ପିଆସରେ କ୍ଷୁଦ୍ରିତ ହୋଇ, ରାତିରେ ଝିଲିକ କୂଳର ଏକ ଝାଡ଼ି ତଳେ ଜାଗି ରହିଲେ।

ତତ୍ରାସ୍ତି ଲିଙ୍ଗଂ ସ୍ଵଂ ରକ୍ଷଞ୍ଛରୀରଂ ଚାକ୍ଷିପତ୍ତତଃ । ପର୍ଣାନି ଚାପତନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ଲିଙ୍ଗସ୍ଯୈଵ ନ ଜାନତଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ସେଠାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଥିଲା; ସେ ନିଜ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ଅଜାଣି ଲିଙ୍ଗ ମାଥାରେ ପତ୍ର ପଡ଼ିଲା।

ତେନ ଧୂଲିନିରୋଧାଯ କ୍ଷିପ୍ତଂ ନୀରଂ ଚ ଲିଙ୍ଗକେ । ଶରଃ ପ୍ରମାଦେନୈକସ୍ତୁ ପ୍ରଚ୍ଯୁତଃ କରପଲ୍ଲଵାତ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ଧୂଳି ହଟାଇବା ପାଇଁ ସେ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ପାଣି ଢାଳିଲେ; ଅସାବଧାନତାରେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଏକ ତୀର ପଡ଼ିଗଲା।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଂ ଗତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗଂ ସ୍ପ୍ଟଷ୍ଟ୍ଵା ଗୃହୀତଵାନ୍ । ଏଵଂ ସ୍ନାନଂ ସ୍ପର୍ଶନଂ ଚ ପୂଜନଂ ଜାଗରୋଽଭଵତ୍ ॥ ୧,୧୨୪.

ହାଟୁ ରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଧରିଲେ; ଏଭଳି ସ୍ନାନ, ସ୍ପର୍ଶ, ପୂଜା ଓ ଜାଗରଣ ସଫଳ ହେଲା।

ପ୍ରାତର୍ଗୃହାଗତୋ ଭାର୍ଯାଦତ୍ତାନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତଵାନ୍ସ ଚ । କାଲେ ମୃତୋ ଯମଭଟୈଃ ପାଶୈର୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ତୁ ନୀଯତେ ॥ ୧,୧୨୪.

ପ୍ରଭାତରେ ଘରକୁ ଫେରି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦିଆ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କଲେ; ସମୟ ଆସିଲାପରେ ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଶ ଦେଇ ବାନ୍ଧି ନେଇଗଲେ।

ତଦା ମମ ଗଣୈର୍ଯୁଦ୍ଧେ ଜିତ୍ଵା ମୁକ୍ତୀକୃତଃ ସ ଚ । କୁକ୍କୁରେଣ ସହୈଵାଭୂଦ୍ଗଣୋ ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଗୋଽମଲଃ ॥ ୧,୧୨୪.

ତାପରେ ମୋର ସେବକମାନେ ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତାଙ୍କୁ ଜିତି ଛାଡିଦେଲେ । ଏହିପରି ଏକ କୁକୁର ସହିତ ସେ ପବିତ୍ର ସେବକ ମୋ ପାଖରେ ରହିଗଲା ।

ଏଵମଜ୍ଞାନତଃ ପୁଣ୍ଯଞ୍ଜ୍ଞାନାତ୍ପୁଣ୍ଯମଥାକ୍ଷଯମ୍ । ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଶିଵଂ ପୂଜ୍ଯ କୁର୍ଯାତ୍ତ ନିଯମଂ ଵ୍ରତୀ ॥ ୧,୧୨୪.

ଏଭଳି ଅଜ୍ଞାନରୁ ନିଷ୍ଠା ଆସେ, ଜ୍ଞାନରୁ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ । ତେରସ ତାରିଖରେ ଯେଉଁଠି ଉପବାସ କରେ, ସେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏହି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ ।