ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ତତଃ କଲେସ୍ତୁ ସନ୍ଧ୍ଯାନ୍ତେ ସମ୍ମୋହାଯ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ 1.

ତାପରେ କଳିଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମୋହିତ କରିବାକୁ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।

ଅଥ ସୋଽଷ୍ଟମସନ୍ଧ୍ଯାଯାଂ ନଷ୍ଟପ୍ରାଯେଷୁ ରାଜସୁ 1.

ଏହିପରି, ଅଷ୍ଟମ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ରାଜାମାନେ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବାବେଳେ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।

ଅଵତାରା ହ୍ଯସଂଖ୍ଯେଯା ହରେଃ ସତ୍ତ୍ଵନିଧେର୍ଦ୍ଵିଜାଃ 1.

ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ଅବତାର, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସତ୍ତାର ଆଧାର, ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଗାଦଯୋ ଜାତାଃ ସଂପୂଜ୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତାଦିନା 1.

ତାଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟରେ ପୂଜିତ କରିବା ଉଚିତ।

କଥଂ ଵ୍ଯାସେନ କଥିତଂ ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ତଵ 2.

ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କିପରି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ଶୁଣିଥିଲେ?

ସୂତ ଉଵାଚ ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ଵ୍ଯାସୋ ଧ୍ଯାଯମାନଃ ପରେଶ୍ଵରମ୍ ।। 2.

ସୂତ କହିଲେ: ସେଠାରେ ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ଚିତ୍ତ ଦେଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିଲେ।

ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯୋପଵିଷ୍ଟୋଽହଂ ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ହି ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍ ସୂତ ଉଵାଚ 2.

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ବସିଲି ଏବଂ ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି।

ମନ୍ଯେ ଧ୍ଯାଯସି ତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜାନାସି ତଂ ଵିଭୁମ୍ 2.

ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଆପଣ ଯେହେତୁ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହିଠାରୁ ଆପଣ ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।

ଶ୍ରୃଣୁ ସୂତ ! ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ତଵ 2.

ଶୁଣ, ସୂତ! ମୁଁ ତୋତେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ କହିବି।

ଦକ୍ଷନାରଦମୁଖ୍ଯୈସ୍ତୁ ଯୁକ୍ତଂ ତ୍ଵାଂ କଥମୁକ୍ତଵାନ୍ 2.

ତୁମେ ଡକ୍ଷ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ସହିତ ଏହି ଉପଦେଶ କିପରି ପାଇଲେ?

ଅହଂ ହି ନାରଦୋ ଦକ୍ଷୋ ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ତମ୍ 2.

ମୁଁ, ନାରଦ, ଡକ୍ଷ, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲୁ।

ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ସାରଂ ରୁଦ୍ରଂ ଚ ମାଂ ଯଥା 2.

ତାଙ୍କଠାରୁ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ସାର ଓ ରୁଦ୍ର ତତ୍ତ୍ୱ ଆମେ ପାଇଲୁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ।

କଥଂ ରୁଦ୍ରଂ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧମବ୍ରଵୀଦ୍ଵୈ ହରିଃ ପୁରା 2.

ପୂର୍ବେ ହରି କିପରି ଦେବମାନେ ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ?

ଅହଂ ଗତୋଽଦ୍ରିଂ କୈଲାସମିନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ଦୈଵତୈଃ ସହ 2.

ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଗଲି।

ପୃଷ୍ଟୋ ନମସ୍କୃତଃ କିଂ ତ୍ଵଂ ଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯସି ଶଙ୍କର ? 2.

ମୁଁ ଶିର ନମାଇ ପଚାରିଲି: 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛନ୍ତି କି?'

ସାରାତ୍ସାରତରଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୋତୁକାମଃ ସୁରୈଃ ସହ ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ 2.12 ସର୍ଵଦଂ ସର୍ଵଗଂ ସର୍ଵଂ ସର୍ଵପ୍ରାଣିହୃଦିସ୍ଥିତମ୍ 2.

ଦେବମାନେ ସହିତ ସାରରୁ ଅଧିକ ସାର ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ସେ ସବୁବେଳେ, ସବୁଠାରେ, ସବୁଠି ଅଛନ୍ତି, ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଵିଷ୍ଣୋରାରାଧନାର୍ଥଂ ମେ ଵ୍ରତଚର୍ଯ୍ଯା ପିତାମହ 2.

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ, ହେ ପିତାମହ, ମୁଁ ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରେ।

ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜିଷ୍ଣୁଂ ପଦ୍ମନାଭଂ ହରିଂ ଦେହଵିଵର୍ଜିତମ୍ 2.

ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ବିଜୟୀ, ପଦ୍ମନାଭ, ହରି, ଯିଏ ଦେହର ଅତିତ—

ଯୁକ୍ତା ସର୍ଵାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ମୁଁ ସମସ୍ତ ଭାବରେ ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବି ଚିନ୍ତା କରେ।

ଗୁଣଭୂତାନି ଭୂତେଶେ ସୂତ୍ରେ ମଣିଗଣା ଇଵ 2.17 ଅଣୀଯସାମଣୀଯାଂସଂ ସ୍ଥଵିଷ୍ଠଂ ଚ ସ୍ଥଵୀଯସାମ୍ 2.

ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ମଣିମାଳା ପରି ସୂତ୍ରରେ ଗଠିତ, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼।

ଯଂ ଵାକ୍ଯେଷ୍ଵନୁଵାକ୍ଯେଷୁ ନିଷତ୍ସୂପନିଷତ୍ସୁ ଚ 2.

ଯାହାକୁ ଶବ୍ଦ, ପୁନରୁକ୍ତି ଓ ଉପନିଷଦମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି—

ପୁରାଣପୁରୁଷଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ 2.

ପୁରାଣରେ ଯିଏ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ଭାବେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ପରିଚିତ।

ଯସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକାଃ ସ୍ଫୁରନ୍ତୀମେ ଜଲେଷୁ ଶକୁନ୍ଯୋ ଯଥା 2.

ଯାହାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜଳରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଝଲମଲାଏ।

ଅର୍ଚଯନ୍ତି ଚ ଯଂ ଦେଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗାଃ 2.

ଯେଉଁଠିକି ଦେବତାମାନେ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ଚ ନଯନେ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଆଖି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।

ଯସ୍ଯୋଚ୍ଛ୍ଵାସଶ୍ଚ ପଵନଃ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ଯାହାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ପବନ, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।

କୁକ୍ଷୌ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ଯାହାଙ୍କର ପେଟରେ ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ଅଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।

ଅନାଦିରାଦିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଦି ଏବଂ ଅନାଦି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।

ମୁଖାଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ତଂ ଦେଵଂ ଚିନ୍ତଯାମ୍ଯହମ୍ 2.

ଯାହାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ମୁଁ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।