ଆକୃଷ୍ଣେନ ଇମଂଦେଵା ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିଵଃ କକୁତ୍ 101.
ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଏମିତି ଆଣିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ଆଣାଯାଏ।
ବୃହସ୍ପତେପରିଦୀଯେତି ସର୍ଵେ ଅନ୍ନାତ୍ପରିସୁତମ୍ 101.
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ କିଛି ଅନ୍ନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତେଣୁ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହି ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କର।
ଅର୍କଃ ପଲାଶଃ ଖଦିରସ୍ତ୍ଵପାମାର୍ଗୋଽଥ ପିପ୍ପଲଃ 101.
ଅର୍କ, ପଳାଶ, ଖଦିର, ଅପାମାର୍ଗ ଓ ପିପ୍ପଳ—ଏହି ଗଛମାନେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ହୋତଵ୍ଯା ମଧୁସର୍ପିର୍ଭ୍ଯାଂ ଦଧ୍ନା ଚୈଵ ସମନ୍ଵିତଃ 101.
ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଦହି ମିଶାଇ ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯୋଦନଂ ହଵିଃ ପୂପାନ୍ମାଂସଂ ଚିତ୍ରାନ୍ନମେଵ ଚ 101.
ଦହିଭାତ, ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ବିଭିନ୍ନ ପିଠା, ମାଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଉପହାର ହେଉଛି।
ଧେନୁଃ ଶଙ୍ଖସ୍ତଥାନଡ୍ଵାନ୍ହେମ ଵାସୋ ହଯସ୍ତଥା ଗ୍ରହାଃ ପୂଜ୍ଯାଃ ସଦା ଯସ୍ମାଦ୍ରଜ୍ଯାଦି ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଫଲମ୍ ॥ 101.
ଗାଈ, ଶଂଖ, ଗାଡ଼ି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗ୍ରହମାନେ ସଦା ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହାଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଗ୍ରହଶାନ୍ତିନିରୂପଣଂ ନାମୈକୋତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ କହିଥିବା ଗ୍ରହଶାନ୍ତି ବିବରଣା ନାମକ ଏକଶତ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଵାନପ୍ରସ୍ଥାଶ୍ରମଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତଚ୍ଛୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମହର୍ଷଯଃ 102.
ଏବେ ମୁଁ ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ବିଷୟରେ କହିବି, ମହାର୍ଷିମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଵାନପ୍ରସ୍ଥୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସାଗ୍ନିଃ ସୋପାସନଃ କ୍ଷମୀ 102.
ବାନପ୍ରସ୍ଥ ନିଜେ ନିୟମିତ, ଅଗ୍ନିର ସେବାକାରୀ, ଉପାସନାରେ ଲିନ ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ହୁଏ।
ଭୃତ୍ଯାଂସ୍ତୁ ତର୍ପଯେଚ୍ଛ୍ମଶ୍ରୁଜଟାଲୋମଭୃଦାତ୍ମଵାନ୍ 102.
ସେ ନିଜର ନିର୍ଭରଶୀଳମାନେ ଖୁସି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି, ଜଟା, ଦାଢ଼ି ଓ ଦେହର ଲୋମ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଵାନ୍ଧ୍ଯାନଶୀଲଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେରତଃ (ତିଃ) 102.
ସେ ନିଜେ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ, ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥାଏ।
କୃତଂ ତ୍ଯଜେଦାଶ୍ଵଯୁଜେ ଯୁଞ୍ଜେତ୍କାଲଂ ଵ୍ରତାଦିନା 102.
ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସରେ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ତାହା ଛାଡ଼ିଦେଇ, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣୀ ସ୍ଵପେଦ୍ଭୂମୌ କର୍ମ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ଫଲାଦିନା 102.
ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଓ ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଆର୍ଦ୍ରଵାସାସ୍ତୁ ହେମନ୍ତେ ଯୋଗାଭ୍ଯାସାଦ୍ଦିନଂ ନଯେତ୍ ଅକ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପରିତୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ସମସ୍ତସ୍ଯ ଚ ତସ୍ଯ ଚ ॥ 102.
ହେମନ୍ତ କାଳରେ ଭିଜା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦିନଟି ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ କଟାଇବା ଉଚିତ, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଜେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଵାନପ୍ରସ୍ଥଧର୍ମନିରୂପଣଂ ନାମ ଦ୍ଵଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ କହିଥିବା ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଧର୍ମ ବିବରଣା ନାମକ ଏକଶତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଭିକ୍ଷୋର୍ଧର୍ମଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମିତିନିବୋଧତ ସତ୍ତମାଃ 103.
ଏବେ ମୁଁ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କ ଧର୍ମ କହିବି, ହେ ଉତ୍ତମମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯନ୍ତଦନ୍ତେଽପି ଅଗ୍ନିମାରୋପ୍ଯ ଚାତ୍ମନି 103.
ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟା ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ନିଜ ମନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାରାମଂ ପରିଵ୍ରଜ୍ଯ ଭିକ୍ଷାର୍ଥୋ ଗ୍ରାମମାଶ୍ରଯେତ୍ 103.
ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ ଚାରିପଟେ ଘୁରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିତେ ଭିକ୍ଷୁକୈର୍ଗ୍ରାମେ ଯାତ୍ରାମାତ୍ର ମଲୋଲୁପଃ 103.
ଗାଁରେ ଯେଉଁ ଭିକ୍ଷୁକ ଅଶୁଦ୍ଧ ଜିନିଷ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ହୁଏ, ସେ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି ଚାଲିଥାଏ।
ସିଦ୍ଧଯୋଗସ୍ତ୍ଯଜନ୍ଦେହମମୃତତ୍ଵମିହାପ୍ନୁଯାତ୍ 103.
ଯେଉଁ ଯୋଗୀ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରାଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଵାନପ୍ରସ୍ଥସନ୍ନ୍ଯାସଧର୍ମନିରୂପଣଂ ନାମ ତ୍ର୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ୟ ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ କହିଥିବା ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ଧର୍ମ ବିଷୟର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ନାମକ ଏକଶତ ତିନିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ନରକାତ୍ପତାକୋଦ୍ଭୂତାତ୍କ୍ଷଯାତ୍ପାପସ୍ଯ କର୍ମଣଃ 104.
ନରକର ପତାକାରୁ ପାପ କର୍ମର ନାଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସ୍ଵର୍ଣଚୋରଃ କୃମିଃ କୀଟଃ ତୃଣାଦିର୍ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ 104.
ସୁନା ଚୋର କୀଟ କିମ୍ବା ପୋକ ହୁଏ; ଗୁରୁଙ୍କ ଜନନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଘାସ ଓ ଏହା ପରି ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାକ୍ରମାତ୍ସ୍ଯୁଶ୍ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵା ଶିଶୋର୍ଭଵେତ୍ 104.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିପାରେ, କିମ୍ବା ଏହା ସବୁ ଏକ ଶିଶୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ଧାନ୍ଯହାର୍ଯ୍ଯତିରିକ୍ତାଙ୍ଗଃ ପିଶୁନଃ ପୂତିନାସିକଃ 104.
ଧାନ ଚୋର, ଅତିରିକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ନାକ ଥିବା ଲୋକ—
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ କନ୍ଯକାଂ କ୍ରୀତ୍ଵା ଵନେ ରକ୍ଷୋ ଭଵେଦ୍ଵୃଷଃ 104.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିଥିବା କିମ୍ବା କନ୍ୟାକୁ କିଣିଥିବା ଲୋକ ଜଙ୍ଗଲରେ ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ବୃଷ ହୁଏ।
ଗୁଚ୍ଛଂ ଚୁଚୁନ୍ଦରୀ ହୃତ୍ଵା ଧାନ୍ଯହୃନ୍ମୂଷକୋ ଭଵେତ୍ 104.
ଉଲୁ କାକୁଡ଼ି ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଧାନ ଚୋରି କରୁଥିବା ମୂଷ ହୁଏ।
ମାଂସଂ ଗୃଧ୍ରଃ ପଟଂ ଶ୍ଵିତ୍ରୀ ଚୀରୀଲଵଣହାରକଃ 104.
ମାଂସ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଗୃଧ୍ର ହୁଏ; କପଡ଼ା ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ହୁଏ; ଲୁଣ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଚିରି ଚିଡ଼ିଆ ହୁଏ।
ଜାଯନ୍ତେ ଲକ୍ଷଣଭ୍ରଷ୍ଟା ଦରିଦ୍ରାଃ ପୁରୁଷାଧମାଃ 104.
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର ଓ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।
ଜାଯନ୍ତେ ଲକ୍ଷଣୋପେତା ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତାଃ ॥ 104.
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ହୁଅନ୍ତି।