ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

କ୍ଷେତ୍ରପାଲମଥାଗ୍ନ୍ଯାଦୌ ହୋମାଜ୍ଜୁହାଵ କାମଭାକ୍ 10.

ତାପରେ, କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ଓ ଅଗ୍ନି ଆରମ୍ଭରେ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନେନ ପୂଜଯେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପୂର୍ଵୋକ୍ତପରିଵାରକୈଃ ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସୌଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନମଃ ।। 10.

ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପରିବାର ସହିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। 'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସଉଁ', ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵଦଵଦଵାଗ୍ଵାଦିନିସ୍ଵାହା ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନମଃ ।। 10.

'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ବଦବଦବାଗ୍ବାଦିନୀ ସ୍ୱାହା', 'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସରସ୍ବତୀୟै ନମଃ'—ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ନଵଵ୍ଯୂହାର୍ଚନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯଦୁକ୍ତଂ କଶ୍ଯପାଯ ହି 11.

ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି ନବବ୍ୟୂହ ପୂଜା ଯାହା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା।

ତତୋରମିତି ବୀଜେନ ଦହେଦ୍ଭୂତାତ୍ମକଂ ଵପୁଃ 11.

ତାପରେ, 'ରଂ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଦେହକୁ ଦଗ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ଲମିତ୍ଯନେନ ବୀଜେନ ପ୍ଲାଵଯେତ୍ସଚରାଚରମ୍ 11.

'ଲଂ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ବୁଦ୍ଵୁଦମଧ୍ଯେ ତୁ ପୀତଵାସାଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ 11.

ତାପରେ, ବୁଦ୍ବୁଦର ମଝିରେ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଚାରି ହାତ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ତ୍ରିଵିଧଂ କରଦେହଯୋଃ 11.

ତାପରେ, ହାତ ଓ ଦେହରେ ତିନି ପ୍ରକାରର ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଷଡଙ୍ଗେନ ତତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ସାକ୍ଷାଦ୍ଯେନ ହରିର୍ଭଵେତ୍ 11.

ଏହା ପରେ, ଷଡଅଙ୍ଗ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଏମିତି କରିବା ଉଚିତ ଯେ, ହରି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।

ମଧ୍ଯେ ବୀଜଦ୍ଵଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ନ୍ଯସେଦଙ୍ଗେ ତତଃ ପୁନଃ 11.

ମଝିରେ ଦୁଇଟି ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ରଖି, ପୁନି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଙ୍ଗରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ବାହ୍ଵୋଶ୍ଚ କରଯୋର୍ଜାନ୍ଵୋଃ ପାଦଯୋଶ୍ଚାପି ଵିନ୍ଯସେତ୍ 11.

ହାତ, କୋହୁ, ଗୁଡ଼ି, ଓ ପାଦରେ ଏହି ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଚିନ୍ତଯେତ୍ତତ୍ର ସର୍ଵେଶଂ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵମନାମଯମ୍ 11.

ସେଠାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ମୂର୍ଦ୍ଧାକ୍ଷିଵକ୍କ୍ରେଷୁ କଣ୍ଠେ ଚ ହୃଦଯେ ତଥା 11.

ତାପରେ, ମୁଣ୍ଡ, ଆଖି, ଭାଙ୍ଗି, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟରେ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ପାଣ୍ଯୋଃ ଷଡଙ୍ଗବୀଜାନି ନ୍ଯସ୍ଯ କାଯେ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍ 11.

ହାତରେ ଷଡଅଙ୍ଗ ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଦେହରେ ଏହା ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

କରମଧ୍ଯେ ନେତ୍ରବୀଜମଙ୍ଗନ୍ଯାସଽପ୍ଯଯଂ କ୍ରମଃ 11.

ହାତର ମଝିରେ ନେତ୍ର ବୀଜ ରଖିବା; ଏହିପରି ଅଙ୍ଗ ନ୍ୟାସର କ୍ରମ।

ଶିଖାଯାଂ ତୁ ଶିଖାଂ ନ୍ଯସ୍ଯ କଵଚଂ ସର୍ଵତସ୍ତନୌ 11.

ଶିଖାକୁ ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ରଖିବା ଓ ସମଗ୍ର ଦେହକୁ କବଚରେ ଢାକିବା ଉଚିତ।

ତେନୈଵ ଚ ଦିଶୋ ବଦ୍ଧା ପୂଜା ଵିଧିମଥାଚରେତ୍ 11.

ଏହିପରି ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ବାନ୍ଧି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଧର୍ମ ଜ୍ଞନଂ ଚ ଵୈରାଗ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍ 11.

ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବିରାଗ ଓ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ—ଏହାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ।

ଏଭିଃ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତନୁଂ ପୀଠଭୂତଂ ତଦାତ୍ମକମ୍ 11.

ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଦେହକୁ ଢାକି, ଏହାକୁ ପୂଜାର ଆସନ ଓ ସ୍ୱରୂପ କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସରୋଜାତଂ ଦଲାଷ୍ଟସମଦିଗ୍ଦଲମ୍ 11.

ତାପରେ ଆଠଟି ପାତ୍ରା ଥିବା ପଦ୍ମକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦିଗ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଜାଣିବା ଉଚିତ।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵେଦାଦିନା ପଶ୍ଚାତ୍ସୂର୍ଯ୍ଯସୋମାନଲାତ୍ମନାମ୍ 11.

ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା।

ତତଃ ପୂର୍ଵାଦିଦିକ୍‌ସଂସ୍ଥାଃ ଶକ୍ତୀଃ କେଶଵଗୋଚରାଃ 11.

ତାପରେ ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଥିବା ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କୁ କେଶବଙ୍କ ଅଧିନରେ ଅନୁସ୍ଥାପନ କରିବା।

ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯୋଗପୀଠମନନ୍ତରମ୍ 11.

ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କରି, ପରେ ଯୋଗାସନ ଆରମ୍ଭ କରିବା।

ହୃଦଯାଦୀନି ପୂର୍ଵାଦିଚତୁର୍ଦିଗ୍ଦଲଯୋଗତଃ 11.

ହୃଦୟ ଆଦି ଚାରି ଦିଗରେ, ପଦ୍ମର ପାତ୍ରା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ।

ସଙ୍କର୍ଷଣାଦିବୀଜାନି ପୂର୍ଵାଦିକ୍ରମଯୋଗତଃ 11.

ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ କ୍ରମକ୍ରମେ, ସଙ୍କର୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବୀଜାକ୍ଷର ରଖିବା।

ସୁଦର୍ଶନଂ ସହସ୍ତ୍ରାରଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଦ୍ଵାରି ଵିନ୍ଯସେତ୍ 11.

ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ହଜାରଟି କିରଣ ଥିବା ସୁଦର୍ଶନ ରଖିବା।

ଦ୍ଵାର୍ଯ୍ଯତ୍ତରେ ଗଦାଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଶଙ୍ଖଂ କୋଣେଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍ 11.

ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ଗଦା ରଖିବା, କୋଣଗୁଡ଼ିକୁ ଶଂଖ ରଖିବା।

ତଦ୍ଵତ୍ଖଙ୍ଗଂ ତଥା ଚକ୍ରଂ ନ୍ଯସେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଦ୍ଵଯୋର୍ଦ୍ଵଯମ୍ 11.

ଏହିପରି ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତଳୱାର ଓ ଚକ୍ର ରଖିବା।

ଵଜ୍ରାଦୀନ୍ଯାଯୁଧାନ୍ଯେଵ ତଥୈଵ ଵିନିଵେଶଯେତ୍ 11.

ଏହିପରି ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା।