ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ ଯୋଷିନ୍ମୁଖଂ ପଶ୍ଯନ୍ପୁନଃ ପାକାନ୍ମହୀମଯମ୍ 97.

ଯଦି କେହି ଭିକ୍ଷା ନେବାବେଳେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖେ, କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ପୁଣି ଖାଦ୍ୟ ରନ୍ଧାଯାଏ—

ଭସ୍ମକ୍ଷେପାଦ୍ଵିଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଭୂଶୁଦ୍ଧିର୍ମାଜନାଦିନା 97.

—ତେବେ ଛାର ଛିଟିଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ; ଭୂମିକୁ ଧୋଇବା ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାମରେ ଭୂଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଭସ୍ମାଦ୍ଭିର୍ଲୋହକାଂସ୍ଯାନାମଜ୍ଞାତଂ ଚ ସଦା ଶୁଚି 97.

ଲୋହା, କଂସା ଓ ଅଜଣା ଧାତୁର ବାସନକୁ ସଦା ଛାର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ।

ଶୁଚି ଗୋତୃପ୍ତିଦଂ ତୋଯଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥଂ ମହୀଗତମ୍ 97.

ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ, ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ପାଣି ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ରଶ୍ମିରଗ୍ନୀ ରଜଶ୍ଛାଯା ଗୌରଶ୍ଵୋ ଵସୁଧାନିଲାଃ 97.

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ, ଅଗ୍ନି, ଧୂଳି, ଛାୟା, ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ଭୂମି ଓ ପବନ—

ସ୍ନାତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା କ୍ଷୁତେ ସୁପ୍ତେ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରଥ୍ଯାପ୍ରସର୍ପଣେ 97.

ସ୍ନାନ କରିବା, ପାଣି ପିଇବା, ଛିଁକିବା, ଶୁଏଇବା, ଖାଇବା କିମ୍ବା ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ପରେ—

କ୍ଷୁତେ ନିଷ୍ଠୀଵିତେ ସ୍ଵାପେ ପରିଧାନେଽଶ୍ରୁପାତନେ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯଗ୍ନ୍ଯାଦଯୋ ଦେଵା ଵିପ୍ରକର୍ଣେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ॥ 97.

ଛିଁକିବା, ଥୁ ଫେଙ୍କିବା, ଶୁଏଇବା, ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା କିମ୍ବା ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼ିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଡାହାଣ କାନ ପାଖରେ ରହନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରାଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଦ୍ରଵ୍ଯଶୁଦ୍ଧିନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ୟ ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ବିବରଣୀ ନାମକ ସତ୍ତାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦାନିଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତନ୍ମେ ଶ୍ରୃଣୁତ ସୁଵ୍ରତାଃ 98.

ଏବେ ମୁଁ ଦାନ ଦେବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ କହିବି, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ନିୟମିତ ଲୋକମାନେ।

ବ୍ରହ୍ମଵେତ୍ତା ଚ ତେଭ୍ଯୋଽପି ପାତ୍ରଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତପୋଽନ୍ଵିତାଃ (ତମ୍) 98.

ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ମନାଯିବେ।

ଵିଦ୍ଯାତପୋଭ୍ଯାଂ ହୀନେନ ନ ତୁ ଗ୍ରାହ୍ଯଃ ପ୍ରତିଗ୍ରହଃ 98.

ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ନାହିଁ, ସେଠାରୁ କେବେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପାତ୍ରେ ନିମିତ୍ତେଷୁ ଵିଶେଷତଃ 98.

ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍, ବିଶେଷ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶେଷ ଭାବେ।

ହେମଶ୍ରୃଙ୍ଗୀ ଶଫୈଃ ରୌପ୍ଯୈଃ ସୁଶୀଲା ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁତା 98.

ସୁନାର ସିଂଗ ଓ ଚାଁଦିର ଖୁର ଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଶୋଭିତ ଗାଈ,

ଦଶସୌଵର୍ଣିକଂ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଂ ଶଫଂ ସପ୍ତପଲୈଃ କୃତମ୍ 98.

ଦଶ ମାସା ସୁନାରେ ତିଆରି ସିଂଗ ଓ ସାତ ପଳି ଓଜନର ଚାଁଦିର ଖୁର,

ସ୍ଵର୍ଣପିପ୍ପଲପାତ୍ରେଣ ଵତ୍ସୋ ଵା ଵତ୍ସିକାପି ଵା 98.

ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଛୁଆ ବା ଛୁଆ ଗାଈ,

ଦାତା ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ଵତ୍ସରାନ୍ରୋମସଂମିତାନ୍ 98.

ଏପରି ଦାନ ଦେଇଥିବା ଦାତା, ଛୁଆ ଗାଈର ଗୋଟିଏ ଲୋମ ଯେତେ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ଯାଵଦ୍ଵତ୍ସସ୍ଯ ଦ୍ଵୌ ପାଦୌ ମୁଖଂ ଯୋନ୍ଯାଂ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ 98.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୁଆ ଗାଈର ଦୁଇଟି ପାଉଁ ଓ ମୁହଁ ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଯାଏ,

ଯଥା କଥଞ୍ଚିଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଗାଂ ଧେନୁଂ ଵାଽଧେନୁମେଵ ଵା 98.

ଯେଭଳି ଭାବରେ ହେଉନାହିଁ, ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ କିମ୍ବା ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈ ଦାନ ଦିଆଯାଏ,

ଶ୍ରାନ୍ତସଂଵାହନଂ ରୋଗିପରିଚର୍ଯ୍ଯା ସୁରାର୍ଚନମ୍ 98.

କ୍ଲାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମାସାଜ କରିବା, ରୋଗୀଙ୍କୁ ସେବା କରିବା କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା,

ଦ୍ଵିଜାଯ ଯଦଭୀଷ୍ଟଂ ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ 98.

ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହିଁଥିବେ, ତାହା ଦେଇଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ।

ଗୃହଧାନ୍ଯଚ୍ଛତ୍ରମାଲ୍ଯଵୃକ୍ଷଯାନଘୃତଂ ଜଲମ୍ 98.

ଘର, ଧାନ୍ୟ, ଛତା, ମାଳା, ଗଛ, ଯାନ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପାଣି,

ବ୍ରହ୍ମଦାତା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁରଦୁର୍ଲଭମ୍ 98.

ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ମୂଲ୍ଯେନାପି ଲିଖିତ୍ଵାପି ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ 98.

ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କିମ୍ବା ଲେଖି ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କାର୍ଯ୍ଯୋ ଵେଦାର୍ଥସଂଗ୍ରହଃ 98.

ସେହିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ବେଦର ଅର୍ଥ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମଦାନସମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦ୍ଵିଗୁଣୋନ୍ନତିମ୍ 98.

ବ୍ରହ୍ମଦାନ ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଦୁଇଗୁଣ ଉନ୍ନତି ଲାଭ ହୁଏ।

ନ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜେନୈତଦଧୋ ନଯତି ତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍ 98.

ଏହି କଥା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ତାଙ୍କୁ ଅଧୋଗତିକୁ ନେଇଯାଏ।

କୁଶାଃ ଶାକଂ ପଯୋ ଗନ୍ଧାଃ ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯେଯା ନ ଵାରି ଚ 98.

କୁଶ ଗଛ, ଶାକ ତରକାରି, ଦୁଧ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ନାକାରାଯିପାରେ, କିନ୍ତୁ ପାଣି କେବେ ନାକାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅନ୍ଯତ୍ର କୁଲଟାଷଣ୍ଡପତିତେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଷସ୍ତଥା ସର୍ଵତଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଯାଦାତ୍ମତୃପ୍ତ୍ଯର୍ଥମେଵ ଚ ॥ 98.

ଯେଉଁମାନେ ପତିତ ଚରିତ୍ର ନାରୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ମାନ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଦାନଧର୍ମନିରୂପଣଂ ନାମାଷ୍ଟନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶ ନାମକ ଶାଖାର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ, 'ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ କଥା ଦାନ ଧର୍ମ ବିଷୟର ବ୍ୟାଖ୍ୟା' ନାମକ ଅଠାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।