ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅସ୍ନେହା ଅପି ଗୋଧୂମଯଵଗୋରସଵିକ୍ରିଯାଃ 96.

ଘିଅ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଗହୁଁ, ଯବ, ଗାଈର ଦୁଧ ଓ ଏହାର ଉତ୍ପାଦ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍

କ୍ରଵ୍ଯାଦପକ୍ଷିଦାତ୍ଯୂହଶୁକମାଂସାନି ଵର୍ଜଯେତ୍ 96.

ମାନେ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଦାତ୍ୟୂହ ଓ ପରିବା ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵୃଥା କୃସରସଂଯାଵ ପାଯସାପୂପଶଷ୍କୁଲୀଃ 96.

ଅପଚୟ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, କ୍ରିସର, ରସ, ସମ୍ୟାବ, ପାୟସ, ଅପୂପ ଓ ଶଶ୍କୁଳୀ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଚାଷାନ୍ମତ୍ସ୍ଯାତ୍ରକ୍ତପାଦଞ୍ଚଗ୍ଦ୍ଧ୍ଵା ଵୈ କାମତୋ ନରଃ 96.

ଯଦି କେହି ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ଚାଷ ପକ୍ଷୀ, ମାଛ କିମ୍ବା ଲାଲ୍ ପାଦ ଥିବା ପଶୁ ଖାଏ—

ପଲାଣ୍ଡୁଲଶୁନାଦୀନି ଜଗ୍ଦ୍ଧ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍ 96.

—କିମ୍ବା ପିଆଜ, ରସୁଣ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷ ଖାଏ, ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵସେତ୍ସ ନରକେ ଘୋର ଦିନାନି ପଶୁରୋମତଃ ମାଂସଂ ସନ୍ତ୍ଯଜ୍ଯ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ କାମାନ୍ଯାତି ତତୋ ହରିମ୍ ॥ 96.

ଏପରି ଲୋକ, ଋଷିମାନଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ରହେ; କିନ୍ତୁ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରି, ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଜେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଶ୍ରାଦ୍ଧନିରୂପଣଂ ନାମ ଷଣ୍ଣଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ୟ ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିବରଣୀ ନାମକ ଛଅନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଦ୍ରଵ୍ଯଶୁଦ୍ଧିଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତନ୍ନିବୋଧତ ସତ୍ତମାଃ 97.

ଏବେ ମୁଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ବିଷୟରେ କହିବି, ଏହାକୁ ଆପଣମାନେ ଭଲଭାବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ପାତ୍ରାଣାଂ ଚାସନାନାଂ ଚ ଵାରିଣା ଶୁଦ୍ଧିରିଷ୍ଯତେ 97.

ବାସନ ଓ ଆସନକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ତକ୍ଷଣାଦ୍ଦାରୁଶ୍ରୃଙ୍ଗାଦେର୍ଯଜ୍ଞପାତ୍ରସ୍ଯ ମାର୍ଜନାତ୍ 97.

କାଠ, ଶିଙ୍ଗା ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷରେ ତିଆରି ଯଜ୍ଞ ବାସନକୁ ଖୋଚିଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ ଯୋଷିନ୍ମୁଖଂ ପଶ୍ଯନ୍ପୁନଃ ପାକାନ୍ମହୀମଯମ୍ 97.

ଯଦି କେହି ଭିକ୍ଷା ନେବାବେଳେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖେ, କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ପୁଣି ଖାଦ୍ୟ ରନ୍ଧାଯାଏ—

ଭସ୍ମକ୍ଷେପାଦ୍ଵିଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଭୂଶୁଦ୍ଧିର୍ମାଜନାଦିନା 97.

—ତେବେ ଛାର ଛିଟିଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ; ଭୂମିକୁ ଧୋଇବା ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାମରେ ଭୂଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଭସ୍ମାଦ୍ଭିର୍ଲୋହକାଂସ୍ଯାନାମଜ୍ଞାତଂ ଚ ସଦା ଶୁଚି 97.

ଲୋହା, କଂସା ଓ ଅଜଣା ଧାତୁର ବାସନକୁ ସଦା ଛାର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ।

ଶୁଚି ଗୋତୃପ୍ତିଦଂ ତୋଯଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥଂ ମହୀଗତମ୍ 97.

ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ, ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ପାଣି ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ରଶ୍ମିରଗ୍ନୀ ରଜଶ୍ଛାଯା ଗୌରଶ୍ଵୋ ଵସୁଧାନିଲାଃ 97.

ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ, ଅଗ୍ନି, ଧୂଳି, ଛାୟା, ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ଭୂମି ଓ ପବନ—

ସ୍ନାତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା କ୍ଷୁତେ ସୁପ୍ତେ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରଥ୍ଯାପ୍ରସର୍ପଣେ 97.

ସ୍ନାନ କରିବା, ପାଣି ପିଇବା, ଛିଁକିବା, ଶୁଏଇବା, ଖାଇବା କିମ୍ବା ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ପରେ—

କ୍ଷୁତେ ନିଷ୍ଠୀଵିତେ ସ୍ଵାପେ ପରିଧାନେଽଶ୍ରୁପାତନେ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯଗ୍ନ୍ଯାଦଯୋ ଦେଵା ଵିପ୍ରକର୍ଣେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ॥ 97.

ଛିଁକିବା, ଥୁ ଫେଙ୍କିବା, ଶୁଏଇବା, ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା କିମ୍ବା ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼ିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଡାହାଣ କାନ ପାଖରେ ରହନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରାଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଦ୍ରଵ୍ଯଶୁଦ୍ଧିନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ୟ ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ବିବରଣୀ ନାମକ ସତ୍ତାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦାନିଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତନ୍ମେ ଶ୍ରୃଣୁତ ସୁଵ୍ରତାଃ 98.

ଏବେ ମୁଁ ଦାନ ଦେବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ କହିବି, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ନିୟମିତ ଲୋକମାନେ।

ବ୍ରହ୍ମଵେତ୍ତା ଚ ତେଭ୍ଯୋଽପି ପାତ୍ରଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତପୋଽନ୍ଵିତାଃ (ତମ୍) 98.

ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ମନାଯିବେ।

ଵିଦ୍ଯାତପୋଭ୍ଯାଂ ହୀନେନ ନ ତୁ ଗ୍ରାହ୍ଯଃ ପ୍ରତିଗ୍ରହଃ 98.

ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ନାହିଁ, ସେଠାରୁ କେବେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପାତ୍ରେ ନିମିତ୍ତେଷୁ ଵିଶେଷତଃ 98.

ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍, ବିଶେଷ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶେଷ ଭାବେ।

ହେମଶ୍ରୃଙ୍ଗୀ ଶଫୈଃ ରୌପ୍ଯୈଃ ସୁଶୀଲା ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁତା 98.

ସୁନାର ସିଂଗ ଓ ଚାଁଦିର ଖୁର ଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଶୋଭିତ ଗାଈ,

ଦଶସୌଵର୍ଣିକଂ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଂ ଶଫଂ ସପ୍ତପଲୈଃ କୃତମ୍ 98.

ଦଶ ମାସା ସୁନାରେ ତିଆରି ସିଂଗ ଓ ସାତ ପଳି ଓଜନର ଚାଁଦିର ଖୁର,

ସ୍ଵର୍ଣପିପ୍ପଲପାତ୍ରେଣ ଵତ୍ସୋ ଵା ଵତ୍ସିକାପି ଵା 98.

ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଛୁଆ ବା ଛୁଆ ଗାଈ,

ଦାତା ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ଵତ୍ସରାନ୍ରୋମସଂମିତାନ୍ 98.

ଏପରି ଦାନ ଦେଇଥିବା ଦାତା, ଛୁଆ ଗାଈର ଗୋଟିଏ ଲୋମ ଯେତେ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ଯାଵଦ୍ଵତ୍ସସ୍ଯ ଦ୍ଵୌ ପାଦୌ ମୁଖଂ ଯୋନ୍ଯାଂ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ 98.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୁଆ ଗାଈର ଦୁଇଟି ପାଉଁ ଓ ମୁହଁ ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଯାଏ,

ଯଥା କଥଞ୍ଚିଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଗାଂ ଧେନୁଂ ଵାଽଧେନୁମେଵ ଵା 98.

ଯେଭଳି ଭାବରେ ହେଉନାହିଁ, ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ କିମ୍ବା ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈ ଦାନ ଦିଆଯାଏ,

ଶ୍ରାନ୍ତସଂଵାହନଂ ରୋଗିପରିଚର୍ଯ୍ଯା ସୁରାର୍ଚନମ୍ 98.

କ୍ଲାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମାସାଜ କରିବା, ରୋଗୀଙ୍କୁ ସେବା କରିବା କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା,