ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଣଵଂ ଚିନ୍ତଯେଵ୍ଦ୍ଯୋମ୍ନି ଶରୀରେଽନ୍ଯତ୍ତୁ କାରଣମ୍ 9.

ଆକାଶରେ ପ୍ରଣବକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେହକୁ କାରଣ ଭାବିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ପାଦ୍ଯ ଯୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦେକୈକଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ 9.

ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରଂ ଭଵେତ୍ତଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥାଦନୁକ୍ରମାତ୍ 9.

ଏହାର ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତୀର୍ଥର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ।

କର୍ଣିକାତଲହସ୍ତନ୍ତୁ ନଖାନ୍ଯସ୍ଯ ତୁ କେଶରାଃ 9.

କରତଳ ହେଉଛି କର୍ଣ୍ଣିକାର ତଳ ଏବଂ ନଖଗୁଡିକ ଏହାର କେଶର।

ତଂ ହସ୍ତଂ ପାତଯେନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ତୁ ସମାହିତଃ ନଶ୍ଯନ୍ତି ସ୍ପର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ପାତକାନ୍ଯଖିଲାନି ଚ ।। 9.

ସମ୍ମୋହିତ ହୋଇ ସେହି ହାତକୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ସେଇ ସ୍ପର୍ଶରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଗୁରୁଃ ଶିଷ୍ଯଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ନେତ୍ରେ ବଦ୍ଧେ ତୁ ଵାସସା ପୁଷ୍ପଂ ନିପତିତଂ ଯତ୍ର ମୂର୍ଧ୍ନୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ ।। 9.

ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରି, ଚକ୍ଷୁ ଚାଦରରେ ବନ୍ଧିଥିବାବେଳେ—ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ଦେବତା ଶାର୍ଙ୍ଗୀଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼େ—

ତନ୍ନାମ କାରଯେତ୍ତସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ନାମାଂକିତଂ ସ୍ଵଯମ୍ 9.

ସେ ନାମଟି ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଜଦି ଜଣେ ନାରୀ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଗୁରୁ ସ୍ୱୟଂ ନାମ ଦେବେ।

ଶ୍ର୍ଯାଦିପୂଜାଂ ପ୍ରଵଶ୍ର୍ଯାମି ସ୍ଥଣ୍ଡିଲାଦିଷୁ ସିଦ୍ଧଯେ ଶ୍ରାଂ ଶ୍ରୀଂ ଶ୍ରୂଂ ଶ୍ରୈଂ ଶ୍ରୌଂ ଶ୍ରଃ କ୍ରମାଦ୍ଧୃଦଯଂ ଚ ଶିରଃ ଶିଖାମ୍ 10.

ମୁଁ ଏଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କର ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରୁଛି, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ସଫଳତା ପାଇଁ ଷ୍ଠଣ୍ଡିଳ ଓ ଏପରି ସ୍ଥଳରେ କରାଯାଏ। ପରିପାଳନା କ୍ରମରେ 'ଶ୍ରାଁ', 'ଶ୍ରୀଁ', 'ଶ୍ରୂଁ', 'ଶ୍ରୈଁ', 'ଶ୍ରୌଁ', 'ଶ୍ରଃ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ହୃଦୟ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଶିଖାରେ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ମଣ୍ଡଲେ ପଦ୍ମଗର୍ଭେ ଚ ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରି ରଜୋଽନ୍ଵିତେ 10.

ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ପଦ୍ମର ମଝିରେ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରରେ ଏବଂ ଧୂଳି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ।

ଖାକ୍ଷୀନ୍ଦୁସୂର୍ଯ୍ଯଗଂ ସର୍ଵଂ ଖାଦିଵେଦେନ୍ଦୁଵର୍ତ୍ତନାତ୍ 10.

ସମସ୍ତ କିଛି ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ରଖିଥାଏ; ଆକାଶ, ବେଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ମାର୍ଗରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

କ୍ଷେତ୍ରପାଲମଥାଗ୍ନ୍ଯାଦୌ ହୋମାଜ୍ଜୁହାଵ କାମଭାକ୍ 10.

ତାପରେ, କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ଓ ଅଗ୍ନି ଆରମ୍ଭରେ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନେନ ପୂଜଯେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପୂର୍ଵୋକ୍ତପରିଵାରକୈଃ ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସୌଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନମଃ ।। 10.

ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପରିବାର ସହିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। 'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସଉଁ', ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵଦଵଦଵାଗ୍ଵାଦିନିସ୍ଵାହା ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନମଃ ।। 10.

'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ବଦବଦବାଗ୍ବାଦିନୀ ସ୍ୱାହା', 'ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସରସ୍ବତୀୟै ନମଃ'—ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ନଵଵ୍ଯୂହାର୍ଚନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯଦୁକ୍ତଂ କଶ୍ଯପାଯ ହି 11.

ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି ନବବ୍ୟୂହ ପୂଜା ଯାହା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା।

ତତୋରମିତି ବୀଜେନ ଦହେଦ୍ଭୂତାତ୍ମକଂ ଵପୁଃ 11.

ତାପରେ, 'ରଂ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଦେହକୁ ଦଗ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ଲମିତ୍ଯନେନ ବୀଜେନ ପ୍ଲାଵଯେତ୍ସଚରାଚରମ୍ 11.

'ଲଂ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ବୁଦ୍ଵୁଦମଧ୍ଯେ ତୁ ପୀତଵାସାଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ 11.

ତାପରେ, ବୁଦ୍ବୁଦର ମଝିରେ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଚାରି ହାତ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ତ୍ରିଵିଧଂ କରଦେହଯୋଃ 11.

ତାପରେ, ହାତ ଓ ଦେହରେ ତିନି ପ୍ରକାରର ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଷଡଙ୍ଗେନ ତତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ସାକ୍ଷାଦ୍ଯେନ ହରିର୍ଭଵେତ୍ 11.

ଏହା ପରେ, ଷଡଅଙ୍ଗ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଏମିତି କରିବା ଉଚିତ ଯେ, ହରି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।

ମଧ୍ଯେ ବୀଜଦ୍ଵଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ନ୍ଯସେଦଙ୍ଗେ ତତଃ ପୁନଃ 11.

ମଝିରେ ଦୁଇଟି ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ରଖି, ପୁନି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଙ୍ଗରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ବାହ୍ଵୋଶ୍ଚ କରଯୋର୍ଜାନ୍ଵୋଃ ପାଦଯୋଶ୍ଚାପି ଵିନ୍ଯସେତ୍ 11.

ହାତ, କୋହୁ, ଗୁଡ଼ି, ଓ ପାଦରେ ଏହି ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଚିନ୍ତଯେତ୍ତତ୍ର ସର୍ଵେଶଂ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵମନାମଯମ୍ 11.

ସେଠାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ମୂର୍ଦ୍ଧାକ୍ଷିଵକ୍କ୍ରେଷୁ କଣ୍ଠେ ଚ ହୃଦଯେ ତଥା 11.

ତାପରେ, ମୁଣ୍ଡ, ଆଖି, ଭାଙ୍ଗି, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟରେ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ପାଣ୍ଯୋଃ ଷଡଙ୍ଗବୀଜାନି ନ୍ଯସ୍ଯ କାଯେ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍ 11.

ହାତରେ ଷଡଅଙ୍ଗ ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଦେହରେ ଏହା ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

କରମଧ୍ଯେ ନେତ୍ରବୀଜମଙ୍ଗନ୍ଯାସଽପ୍ଯଯଂ କ୍ରମଃ 11.

ହାତର ମଝିରେ ନେତ୍ର ବୀଜ ରଖିବା; ଏହିପରି ଅଙ୍ଗ ନ୍ୟାସର କ୍ରମ।

ଶିଖାଯାଂ ତୁ ଶିଖାଂ ନ୍ଯସ୍ଯ କଵଚଂ ସର୍ଵତସ୍ତନୌ 11.

ଶିଖାକୁ ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ରଖିବା ଓ ସମଗ୍ର ଦେହକୁ କବଚରେ ଢାକିବା ଉଚିତ।

ତେନୈଵ ଚ ଦିଶୋ ବଦ୍ଧା ପୂଜା ଵିଧିମଥାଚରେତ୍ 11.

ଏହିପରି ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ବାନ୍ଧି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଧର୍ମ ଜ୍ଞନଂ ଚ ଵୈରାଗ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍ 11.

ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବିରାଗ ଓ ଆଇଶ୍ୱର୍ୟ—ଏହାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ।

ଏଭିଃ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତନୁଂ ପୀଠଭୂତଂ ତଦାତ୍ମକମ୍ 11.

ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଦେହକୁ ଢାକି, ଏହାକୁ ପୂଜାର ଆସନ ଓ ସ୍ୱରୂପ କରିବା ଉଚିତ।