ଗୃହୀତଶିଶ୍ରଶ୍ଚୋତ୍ଥାଯ ମୃଦ୍ଭିରଭ୍ଯୁଦ୍ଧୃତୈର୍ଜଲୈଃ 94.
ପ୍ରକୃତିକ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରି ଉଠିବା ପରେ, ମାଟି ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ତର୍ଜାନୁଃ ଶୁଚୌ ଦେଶ ଉପଵିଷ୍ଟ ଉଦଙ୍ମୁଖଃ 94.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଦୁଇ ହାଟୁ ମିଶାଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିବା ଉଚିତ।
କନିଷ୍ଠାଦେଶିନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠମୂଲାନ୍ଯଗ୍ରଂ କରସ୍ଯ ଚ 94.
ହାତର କାନିଷ୍ଠି, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିର ମୂଳ ଓ ଶିରା ଛୁଇଁବା।
ତ୍ରିଃ ପ୍ରାଶ୍ଯାପୋ ଦ୍ଵିରୁନ୍ମୃଜ୍ଯ ଖାନ୍ଯାଦ୍ଭିଃ ସମୁପସ୍ପୃଶେତ୍ 94.
ତିନିଥର ପାଣି ପିଇବା, ଦୁଇଥର ମୁହଁ ପୋଛିବା ଓ ଶରୀରର ମୁଖ୍ୟ ଛିଦ୍ରକୁ ପାଣି ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ହୃତ୍କଣ୍ଠତାଲୁନାଭିସ୍ତୁ ଯଥାସଂଖ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ 94.
ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, ତାଳୁ ଓ ନାଭିକୁ ତାଦାନୁକ୍ରମେ ଛୁଇଁବା, ନିଜ ଜାତି ଅନୁଯାୟୀ।
ସ୍ନାନମବ୍ଦୈଵତୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ମାର୍ଜନଂ ପ୍ରାଣସଂଯମଃ 94.
ସ୍ନାନ କରିବା, ଜଳଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଶରୀର ପରିଷ୍କାର ଓ ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା।
ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଂ ଶିରସା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜପେଦ୍ଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵିକାମ୍ 94.
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଓ ତାହାର ସହିତ ବ୍ୟାହୃତିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣାନାଯମ୍ଯ ସମ୍ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ତ୍ର୍ଯୃଚେନାବ୍ଦୈଵତେନ ତୁ 94.
ଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏବଂ ନିଜକୁ ଜଳ ଛିଟି ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ତିନିଟି ଋକ୍ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ପ୍ରାକ୍ ପ୍ରାତରେଵଂ ହି ତିଷ୍ଠେଦାସୂର୍ଯ୍ଯଦର୍ଶନାତ୍ 94.
ଏଭଳି ଭାବେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବା ଉଚିତ।
ତତୋଽଭିଵାଦଯେଦ୍ଵୃଦ୍ଵାନସାଵହମିତି ବ୍ରୁଵନ୍ 94.
ତାପରେ, ବଡ଼ମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, 'ମୁଁ ଅମୁକ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ସାହୂତଶ୍ଚାପ୍ଯଧୀଯୀତ ସର୍ଵଂ ଚାସ୍ମୈ ନିଵେଦଯେତ୍ 94.
ଡାକିଲେ, ସମସ୍ତ ପାଠ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏବଂ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣେଇଦେବା ଉଚିତ।
ଦଣ୍ଡାଜିନୋପଵୀତାନି ମେଖଲାଂ ଚୈଵ ଧାରଯେତ୍ 94.
ଦଣ୍ଡ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ, ଉପବୀତ ଏବଂ ମେଖଳା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଆଦିମଧ୍ଯାଵସାନେଷୁ ଭଵେଚ୍ଛନ୍ଦୋପଲକ୍ଷିତା 94.
ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଶେଷରେ ଛନ୍ଦର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର।
କୃତାଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ଯୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵିନୀତୋ ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞଯା 94.
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତି ଏବଂ ନମ୍ରତା ସହିତ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯ୍ଯାସ୍ଥିତୋ ନୈକମନ୍ନମଦ୍ଯାଦନାପଦି 94.
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ, ଆପତ୍କାଳ ଛଡ଼ା ଏକ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମଧୁ ମାଂସଂ ତଥା ସ୍ଵିନ୍ନମିତ୍ଯାଦି ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ 94.
ମଧୁ, ମାଂସ ଏବଂ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପନୀଯ ଦଦାତ୍ଯେନାମାଚାର୍ଯ୍ଯଃ ସ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ 94.
ଉପନୟନ ପରେ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଉପବୀତ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ।
ଏତେ ମାନ୍ଯା ଯଥାପୂର୍ଵମେଭ୍ଯୋ ମାତା ଗରୀଯସୀ 94.
ଏମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଆ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗ୍ରହଣାନ୍ତିକମିତ୍ଯେକେ କେଶାନ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଷୋଡଶେ 94.
କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି ଉପନୟନ ସମୟରେ, ଅନ୍ୟେ କହନ୍ତି ଛଉଦଶ ବର୍ଷରେ କେଶ କାଟିବା ସମୟରେ।
ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ତ୍ରଵିଶାଂ କାଲ ଔପନାଯନିକଃ ପରଃ 94.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପନୟନର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଭିନ୍ନ।
ସାଵିତ୍ରୀପତିତା ଵ୍ରାତ୍ଯା ଵ୍ରାତ୍ଯସ୍ତୋମାଦୃତେ କ୍ରତୋଃ 94.
ଯାହାଙ୍କର ସାବିତ୍ରୀ ହରାଇଯାଇଛି, ସେ ଭୂଇଁ ଚୁଆ ହୁଅନ୍ତି, ଯଦିନା ବ୍ରାତ୍ୟସ୍ତୋମ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯ ଵିଶସ୍ତସ୍ମାଦେତେ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ 94.
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱିଜ।
ଵେଦ ଏଵ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ନିଃ ଶ୍ରେଯସକରଃ ପରଃ 94.
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ମାତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ।
ପିତୄନ୍ମଧୁଘୃତାଭ୍ଯାଂ ଚ ଋଚୋଽଧୀତେ ହି ସୋଽନ୍ଵହମ୍ 94.
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଋକ୍ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମଧୁ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ସନ୍ତର୍ପଯେତ୍ପିତୄନ୍ଦେଵାନ୍ସୋଽନ୍ଵହଂ ହି ଘୃତାମୃତୈଃ 94.
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଘୃତ ଓ ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତିହାସାଂସ୍ତଥା ଵିଦ୍ଯା ଯୋଽଧୀତେ ଶକ୍ତିତୋଽନ୍ଵହମ୍ 94.
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତିଦିନ ଇତିହାସ ଓ ବିଦ୍ୟା ପଢନ୍ତି,
ତେ ତୃପ୍ତାସ୍ତର୍ପଯନ୍ତ୍ଯେନଂ ସର୍ଵକାମଫଲୈଃ ଶୁଭୈଃ 94.
ସେହି ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେଉଁଠି ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୂମିଦାନସ୍ଯ ତପସଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଫଲଭାଗ୍ଦ୍ଵିଜଃ 94.
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଭୂମି ଦାନ କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତଦଭାଵେଽସ୍ଯ ତନଯେ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଵୈଶ୍ଵାନରେଽପି ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନ ଚେହ ଜାଯତେ ପୁନଃ ॥ 94.
ଯଦି ତାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ତେବେ ଜନନୀ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ଇତ ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାକ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋକ୍ତଵର୍ଣଧର୍ମନିରୂପଣଂ ନାମ ଚତୁର୍ନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଠି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶ, ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ କହିଥିବା ବର୍ଣ୍ଣଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ନାମକ ଚଉନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।