ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ତେଭ୍ଯୋଽଖିଲେଭ୍ଯୋ ଯୋଗିଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯତମାନସଃ 89.

ଏମିତି ସମସ୍ତ ଯୋଗୀ ପିତୃମାନେଠାରେ, ମୁଁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ନମସ୍କାର କରେ।

ଏଵଂ ସ୍ତୁତାସ୍ତତସ୍ତେନ ତେଜସୋ ମୁନିସତ୍ତମାଃ 89.

ଏଭଳି ସେଠାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେମାନେ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଲେ।

ନିଵେଦନଞ୍ଚ ଯତ୍ତେନ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍ 89.

ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଲେପ ଦାନ କଲେ।

ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ରୁଚିର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁନରେଵ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ 89.

ଋଚି ଭକ୍ତି ସହିତ ମଥା ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡି ଆଉଥରେ ନମସ୍କାର କଲେ।

ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନାଃ ପିତରସ୍ତମୂଚୁର୍ମୁନିସତ୍ତମମ୍ 89.

ତାପରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ।

ରୁଚିରୁଵାଚ ସୋଽହଂ ପତ୍ନୀମଭୀପ୍ସାମି ଧନ୍ଯାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଜାଵତୀମ୍ ॥ 89.

ରୁଚି କହିଲେ: ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦିବ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନବତୀ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଚାହେଁ।

ପିତର ଊଚୁଃ ତସ୍ଯାଞ୍ଚ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିତା ଭଵତୋ ମୁନିସତ୍ତମ ! ॥ 89.

ପିତୃମାନେ କହିଲେ: ଏହି ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଠାରୁ ତୁମେ ଏକ ପୁଅ ପାଇବ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ମନ୍ଵନ୍ତରାଧିପୋ ଧୀମାଂସ୍ତ୍ଵନ୍ନାମ୍ନୈଵୋପଲକ୍ଷିତଃ 89.

ସେ ପୁଅ ତୁମ ନାମରେ ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରର ଜ୍ଞାନୀ ଶାସକ ହେବ।

ତସ୍ଯାପି ବହଵଃ ପୁତ୍ରା ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ 89.

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୁଅ ହେବେ, ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ।

ତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରଜାଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚତୁର୍ଵିଧାଃ 89.

ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି ହୋଇ, ଚାରି ପ୍ରକାରର ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବ।

ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଚ ନରୋ ଯୋଽସ୍ମାଂସ୍ତୋଷ୍ଯତି ଭକ୍ତିତଃ 89.

ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ,

ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯମର୍ଥଂ ଚ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିକଂ ତଥା 89.

ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ପୁଅ-ନାତି ଆଦି ଲାଭ କରେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଯ ଇମଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତ୍ଵସ୍ମତ୍ପ୍ରୀତିକରଂ ସ୍ତଵମ୍ 89.

ଯିଏ ପିତୃକର୍ମରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏହି ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼େ,

ସ୍ତୋତ୍ରଶ୍ରଵଣସଂପ୍ରୀତ୍ଯା ସନ୍ନିଧାନେ ପରେ କୃତେ 89.

ପିତୃମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ,

ଯଦ୍ଯପ୍ଯଶ୍ରୋତ୍ରିଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଦ୍ଯପ୍ଯୁପହତଂ ଭଵେତ୍ 89.

ଯଦିଓ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଥିବା, କିମ୍ବା କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଥିବା ପିତୃକର୍ମ ହେଉଥିବା,

ଅଶ୍ରାଦ୍ଧାର୍ହୈରୁପତୈରୁପହାରୈସ୍ତଥା କୃତୈଃ 89.

କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କିମ୍ବା ଭୁଲ ଉପହାର ଦେଇ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ,

ଅଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଵା ପୁରୁଷୈର୍ଦମ୍ଭମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯତ୍କୃତମ୍ 89.

କିମ୍ବା ଅନ୍ତରରେ ଭକ୍ତି ନଥିବା, କିମ୍ବା ମାତ୍ର ଦେଖାଦେଖି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ,

ଯତ୍ରୈତତ୍ପଠ୍ଯତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ସ୍ତୋତ୍ରମସ୍ତତ୍ସୁଖାଵହମ୍ 89.

ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃକର୍ମ ସମୟରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।

ହେମନ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାନି ତୃପ୍ତିମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି 89.

ହେମନ୍ତ ଋତୁରେ, ଏହା ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଵସନ୍ତେ ଷୋଡଶ ସମାସ୍ତୃପ୍ତଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି 89.

ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ଏହା ଷୋଡ଼ଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃକର୍ମରେ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଵିକଲେଽପି କୃତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ସାଧିତେ 89.

ଯଦିଓ ପିତୃକର୍ମ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପଢ଼ାଗଲେ,

ଶରତ୍କାଲେଽପି ପଠିତଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି 89.

ଶରତ୍କାଳରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ାଯାଇଲେ, ପିତୃକର୍ମ ସମୟରେ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।

ଯସ୍ମିନ୍ ଗେହେ ଚ ଲିଖିତମେତତ୍ତିଷ୍ଠତି ନିତ୍ଯଦା 89.

ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଲେଖି ଏବଂ ସଦା ରଖାଯାଏ,

ତସ୍ମାଦେତତ୍ତ୍ଵଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୁଞ୍ଜତାଂ ପୁରଃ 89.

ସେହିପରି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଏହି ଦାନ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ରୁଚିକୃତପିତୃସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାମୈକୋନନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ୟ ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ 'ରୁଚିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ପିତୃସ୍ତୋତ୍ର' ନାମକ ଉନାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ତତସ୍ତସ୍ମାନ୍ନଦୀମଧ୍ଯାତ୍ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ମନୋରମା 90.

ତାପରେ, ନଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲେ।

ସା ଚୋଵାଚ ମହାତ୍ମାନଂ ରୁଚିଂ ସୁମଧୁରାକ୍ଷରମ୍ 90.

ସେଇ କନ୍ୟା ମହାତ୍ମା ରୁଚିଙ୍କୁ ଏକ ମଧୁର ଓ ସୁରୁଚିପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାରେ କହିଲେ।

ଅତୀଵରୂପିଣୀ କନ୍ଯା ମତ୍ପ୍ରସାଦ୍ଵରାଙ୍ଗନା 90.

ଏହି କନ୍ୟା ବହୁତ ରୂପବତୀ ଥିଲେ, ମୋର କୃପାରେ ବରଦାନ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।

ତାଂ ଗୃହାଣ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ଭାର୍ଯ୍ଯାର୍ଥେ ଵରଵର୍ଣିନୀମ୍ 90.

ମୁଁ ଯେଉଁ କନ୍ୟାକୁ ତୁମ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଦେଇଛି, ସେ ବରଣରେ ଅତି ଉତ୍ତମ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର।