ଏଵଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯତେ ପ୍ରାଜ୍ଞୈରାତ୍ମା ବନ୍ଧାଚ୍ଚ ରକ୍ଷ୍ଯତେ 88.
ଏଭଳି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଓ ବନ୍ଧନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ରୁଚିରୁଵାଚ ତତ୍କଥଂ କର୍ମଣୋ ମାର୍ଗେ ଭଵନ୍ତୋ ଯୋଜଯନ୍ତି ମାମ୍ ॥ 88.
ରୁଚି କହିଲେ: ତେବେ, ଆପଣମାନେ କିପରି ମୋତେ କର୍ମର ପଥରେ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି?
ପିତର ଉଚୁଃ କିଂ ତୁ ଵିଦ୍ଯାପରିପ୍ରାପ୍ତୌ ହେତୁଃ କର୍ମ ନ ସଂଶଯଃ ॥ 88.
ପିତୃମାନେ କହିଲେ: କିନ୍ତୁ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ଯେ, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି କାରଣ।
ଵିହିତାକରଣାନର୍ଥୋ ନ ସଦ୍ଭିଃ କ୍ରିଯତେ ତୁ ଯଃ 88.
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କଲେ ଯେ ଅନର୍ଥ ହୁଏ, ଭଲ ଲୋକେ ଏହା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲଯାମୀତି ଭଵାନ୍ଯଦେତନ୍ମନ୍ଯତେ ଵରମ୍ 88.
ଭବାନୀ ଏହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଭାବିଲେ—'ମୁଁ ଆପଣକୁ ପବିତ୍ର କରିବି।'
ଅଵିଦ୍ଯାପ୍ଯୁପକାରାଯ ଵିଷଵଜ୍ଜାଯତେ ନୃଣାମ୍ 88.
ଅଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ, ବିଷ ପରି, କେବେ କେବେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵତ୍ସ କୁରୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଵିଧିଵଦ୍ଦାରସଂଗ୍ରହମ୍ 88.
ତେଣୁ, ପୁଅ, ତୁମେ ନିୟମ ମାନି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିବାହ କର।
ଵୃଦ୍ଧୋଽହଂ ସାମ୍ପ୍ରତଂ କୋ ମେ ପିତରଃ ସମ୍ପ୍ରିଦାସ୍ଯତି 88.
ମୁଁ ଏବେ ବୃଦ୍ଧ—କିଏ ମୋତେ ତାଙ୍କର ଝିଅ ଦେବେ?
ଅସ୍ମାକଂ ପତନଂ ଵତ୍ସ ଭଵତଶ୍ଚାପ୍ଯଧୋଗତିଃ 88.
ପୁଅ, ଆମ ପାଇଁ ଅବନତି, ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଧୋଗତି ଅଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ପଶ୍ଯତୋ ମୁନିସତ୍ତମ 88.
ଏପରି କହି, ସେଠାରେ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ବାପା କହିଲେ—
ମୁନିଃ କ୍ରୌଂଚୁକଯେ ପ୍ରାହ ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ 88.
ମହାତପସ୍ୱୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କ୍ରଉଞ୍ଚୁକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରାଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ କର୍ମଜ୍ଞାନମା ନାମାଷ୍ଟାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ 'କର୍ମଜ୍ଞାନ' ନାମକ ଅଠାଉଁଅଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପୃଷ୍ଟଃ କ୍ରୌଞ୍ଚୁକିନୋଵାଚ ମାର୍କଣ୍ଡେଯଃ ପୁନଶ୍ଚ ତମ୍ 89.
ପଚ୍ଛାରାଯିବା ପରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୁଣି କ୍ରଉଞ୍ଚୁକିଙ୍କୁ କହିଲେ।
କନ୍ଯାଭିଲାଷୀ ଵିପ୍ରର୍ଷିଃ ପରିବଭ୍ରାମ ମେଦିନୀମ୍ ଚିନ୍ତାମଵାପ ମହୀତମତୀଵୋଦ୍ଵିଗ୍ନମାନସଃ ॥ 89.
ଏକ କନ୍ୟାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରିଲେ, ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ମନ ବହୁତ ଅଶାନ୍ତ ହେଲା।
କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି କଥଂ ମେ ଦାରସଂଗ୍ରହଃ 89.
'ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? କିପରି ମୋତେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ମିଳିବ?'
ଇତି ଚିନ୍ତଯତସ୍ତସ୍ଯମତିର୍ଜାତା ମହାତ୍ମନଃ 89.
ଏପରି ଚିନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତପସ୍ତେପେ ମହାମନାଃ ଆରାଧନାଯ ସ ତଦା ପରଂ ନିଯମମାସ୍ଥିତଃ ॥ 89.
ତାପରେ, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ସେ ଶତଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ କଠୋର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦର୍ଶଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ 89.
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତତୋଽସୌ ପ୍ରଣିପତ୍ଯାହ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଜଗତୋ ଗତିମ୍ 89.
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ—'ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହି ବିଶ୍ୱର ନାୟକ!'
ପ୍ରଜାପତିସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିତା ସ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ଭଵତା ପ୍ରଜାଃ 89.
'ତୁମେ ପ୍ରଜାପତି ହେବ; ତୁମ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ହେବା ଉଚିତ।'
କୃତ୍ଵା କୃତାଧିକାରସ୍ତ୍ଵଂ ତତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ଯସି 89.
ତୁମେ ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରି, ପରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।
କାମଂ ଚେମମଭିଧ୍ଯାଯ କ୍ରିଯତାଂ ପିତୃପୂଜନମ୍ ପତ୍ନୀଂ ସୁତାଂଶ୍ଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାଃ କିଂ ନ ଦଦ୍ଯୁଃ ପିତାମହାଃ ॥ 89.
ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ, ପିତୃପୂଜା କର; ଯଦି ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସନ୍ତାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛ, ପିତୃଗଣ କାହିଁକି ତୁମକୁ ଏହା ଦେବେ ନାହିଁ?
ଇତ୍ଯୃଷିର୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ 89.
ଋଷିଙ୍କ କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଥିଲା, ସେ କଥା ଶୁଣିଲେ—
ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ପିତୄନ୍ଵିପ୍ରଃ ସ୍ତଵୈରେଭିରଥାଦୃତଃ 89.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ସ୍ତୁତିମାନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେ ଵସନ୍ତ୍ଯଧିଦେଵତମ୍ 89.
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରନ୍ତି।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ ସ୍ଵର୍ଗେ ଯେ ତର୍ପ୍ଯନ୍ତେ ମହର୍ଷିଭିଃ 89.
ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ମହାଋଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ସିଦ୍ଧାଃ ସନ୍ତର୍ପଯନ୍ତି ଯାନ୍ 89.
ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେଽର୍ଚ୍ଯନ୍ତେ ଗୁହ୍ଯକୈର୍ଦିଵି 89.
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ଗୁହ୍ୟକମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୂଜିତ।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ମର୍ତ୍ଯୈରର୍ଚ୍ଯନ୍ତେ ଭୁଵି ଯେ ସଦା 89.
ମୁଁ ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିରେ ମାନବମାନେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନମସ୍ଯେଽହଂ ପିତୄନ୍ଵିପ୍ରୈରର୍ଚ୍ଯନ୍ତେ ଭୁଵି ଯେ ସଦା 89.
ମୁଁ ସେହି ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି।