ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ତତଃ ପ୍ରଭୃତ୍ଯେଵ ଚ ଶର୍ଵରୀଷୁ କୂଲାନି ରତ୍ନୈର୍ନିଚିତାନି ତସ୍ଯାଃ 70.

ସେଇ ସମୟରୁ, ରାତି ହେଲେ ଏହି ନଦୀର କୂଳ ରତ୍ନରେ ଭରିଯାଏ।

ତସ୍ଯାସ୍ତଟେପୂଜ୍ଜ୍ଵଚାରୁରାଗା ଭଵନ୍ତି ତୋଯେଷୁ ଚ ପଦ୍ମରାଗାଃ 70.

ଏହି ନଦୀର କୂଳରେ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମରାଗ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାର ଜଳରେ ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନ ଥାଏ।

ବନ୍ଧୂ କଗୁଂଜାସକଲେନ୍ଦ୍ରଗୋପଜଵାସମାସୃକ୍ସମଵର୍ଣଶୋଭାଃ 70.

ଏହି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଧୁକ, ଗୁଞ୍ଜା, ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ, ଜବା ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଚମକେ, ସମ ରଙ୍ଗର ଶୋଭା ରଖିଥାଏ।

ସିନ୍ଦୁରପଦ୍ମୋତ୍ପଲକୁଂକୁମାନାଂ ଲାକ୍ଷାରସସ୍ଯାପି ସମାନଵର୍ଣଃ 70.

ସେମାନଙ୍କର ରଙ୍ଗ ସିନ୍ଦୁର, ପଦ୍ମ, ଉତ୍ପଳ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଲାକ୍ଷା ରସ ସମାନ।

ଭାନୋଶ୍ଚ ଭାସାମନୁଵେଧଯୋଗାମାସାଦ୍ଯ ରଶମି ପ୍ରକରେଣ ଦୂରମ୍ 70.

ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି ସହିତ ମିଶିବା ପରେ, ସେମାନେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚମକ ଲାଭ କରନ୍ତି।

କୁସୁମ୍ଭନୀଲଵ୍ଯତିମିଶ୍ରରାଗପ୍ରତ୍ଯୁଗ୍ରରକ୍ତାବୁଜତୁଲ୍ଯଭାସଃ 70.

ଏହାର ରଙ୍ଗ ଗୋଲାପୀ ଓ ଗାଢ଼ ନୀଳ ମିଶି ଥିବା, ଏକ ତୀବ୍ର ଲାଲ କମଳ ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ସଦୃଶ।

ଚକୋରପୁଂସ୍କୋକିଲସାରସାନାଂ ନେତ୍ରାଵଭାସଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତି କେଚିତ୍ 70.

କେତେକର ଆଖିର ଦେଖା ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ଓ କୋକିଳ ପକ୍ଷୀର ରସ ସଦୃଶ ହୁଏ।

ପ୍ରଭାଵକାଠିନ୍ଯଗୁରୁତ୍ଵଯୋଗୈଃ ପ୍ରାଯଃ ସମାନାଃ ସ୍ଫଟିକୋଦ୍ଭଵାନାମ୍ 70.

ତେମାନେ ଚମକ, ଶକ୍ତି ଓ ଓଜନରେ ସ୍ଫଟିକ ରତ୍ନ ସଦୃଶ ହୁଅନ୍ତି।

କାମଂ ତୁ ରାଗଃ କୁରୁଵିନ୍ଦଜେଷୁ ସ ନୈଵ ଯାଦୃକ୍ ସ୍ଫଟିକୋଦ୍ଭଵେଷୁ 70.

କୁରୁବିନ୍ଦା ରତ୍ନର ଲାଲି ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସ୍ଫଟିକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନର ଲାଲି ପରି ନୁହେଁ।

ଯେ ତୁ ରାଵଣଗଙ୍ଗାଯାଂ ଜାଯନ୍ତେ କୁରୁଵିନ୍ଦକାଃ 70.

ଯେ କୁରୁବିନ୍ଦା ରତ୍ନ ରାବଣ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ—

ଵର୍ଣାନୁଯାଯିନସ୍ତେଷା ମାନ୍ଧ୍ରଦେଶେ ତଥା ପରେ 70.

ମାନ୍ଧ୍ର ଦେଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଏହିପରି ଅନୁସରଣ କରେ।

ତଥୈଵ ସ୍ଫାଟିକୋତ୍ଥାନାଂ ଦେଶେ ତୁମ୍ବୁରୁସଂଜ୍ଞକେ 70.

ସ୍ଫଟିକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନ tumburu ଦେଶରେ ମିଳେ।

ଵର୍ଣାଧିକ୍ଯଂ ଗୁରୁତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ନିଗ୍ଧତା ସମତାଚ୍ଛତା 70.

ଅଧିକ ରଙ୍ଗ, ଭାରି ଓଜନ, ମୃଦୁତା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟତା—

ଯେ କର୍କରଚ୍ଛିଦ୍ରମଲୋପଦିଗ୍ଧାଃ ପ୍ରଭାଵିମୁକ୍ତାଃ ପରୁଷା ଵିଵର୍ଣାଃ 70.

ଯେଉଁ ରତ୍ନରେ ଫାଟ, ଗୁହା, ମଲିନତା, ଚମକ ନଥିବା, ଖରା ଓ ରଙ୍ଗ ହରାଇଥିବା ଚିହ୍ନ ଅଛି—

ଦୋଷୋପସୃଷ୍ଟଂ ମଣିମପ୍ରବୋଧାଦ୍ଵିଭର୍ତ୍ତି ଯଃ କଶ୍ଚନ କଞ୍ଚିଦେଵ 70.

ଯେଉଁ ରତ୍ନ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ନିଜ ଚମକ କମ୍ ଦେଖାଏ—

କାମଂ ଚାରୁତରାଃ ପଂଚ ଜାତୀନା ପ୍ରତିରୂପକାଃ 70.

ଯଦିଓ କିଛି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡିକ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ଅନୁକୃତି।

କଲଶପୁରୋଦ୍ଭଵସିଂହଲତୁମ୍ବୁରୁଦେଶୋତ୍ଥମୁକ୍ତପାଣୀଯାଃ 70.

କଳଶ, ପୁରୋଦ୍ଭବ, ସିଂହଳ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ମୁକ୍ତପାଣୀ ଦେଶରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନଗୁଡିକ—

ତୁଷୋପସର୍ଗାତ୍କଲଶାଭିଧାନମାତାମ୍ରଭାଵାଦପି ତୁମ୍ବୁରୂତ୍ଥମ୍ 70.

ଖୋସା ଥିବାରୁ ଏହାକୁ କଳଶ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ; ତାମ୍ର ରଙ୍ଗ ଥିବାରୁ ତୁମ୍ବୁରୁ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।

ଶ୍ରୀପୂର୍ଣକଂ ଦୀପ୍ତିଵିନାକୃତତ୍ଵାଦ୍ଵିଜାତିଲିଙ୍ଗାଶ୍ରଯ ଏଵ ଭେଦଃ 70.

ଶ୍ରୀପୂର୍ଣ୍ଣକ ଚମକ ନଥିବାରୁ ଏହି ନାମ ହୋଇଛି; ପ୍ରକାର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ତାର ଭିନ୍ନତା।

ସ୍ନେହପ୍ରଦିଗ୍ଧଃ ପ୍ରତିଭାତି ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଵା ପ୍ରଘୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରଜହାତି ଦୀପ୍ତିମ୍ 70.

ଯେଉଁ ରତ୍ନ ତେଲ ଲଗାଯାଇଛି, ତାହା ଏହିପରି ଦେଖାଯାଏ; ଯେଉଁ ରତ୍ନ ଅଧିକ ଘସାଯାଇଛି, ତାହାର ଚମକ ହରାଯାଏ।

ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଚୋତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ଯଥାନୁଵୃତ୍ତିଂ ଵିଭର୍ତିଯଃ ସର୍ଵଗୁଣାନତୀଵ ପ୍ରାପ୍ଯାପି ରତ୍ନାକରଜା ସ୍ଵଜାତିଂ ଲକ୍ଷେଦ୍ଗୁରୁତ୍ଵେନ ଗୁଣେନ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ॥ 70.

ଏହାକୁ ନେଇ ଏହାର ଗୁଣ ଅନୁସାରେ ଯାଞ୍ଚ କରି, ଓଜନ ଓ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାର ପ୍ରକୃତି ଚିହ୍ନିବା ଉଚିତ, ଯଦିଓ ଏହା ସମୁଦ୍ରର ରତ୍ନ ହେଉ।

ଅପ୍ରଣଶ୍ଯତି ସନ୍ଦେହେ ଶାଣେ ତୁ ପରିଲେଖଯେତ୍ 70.

ସନ୍ଦେହ ଥିଲେ ଏହା ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହାକୁ ଶାଣ ପଥରରେ ଘସି ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ।

ଵଜ୍ରଂ ଵା କୁରୁଵିନ୍ଦଂ ଵା ଵିମୁଚ୍ଯାନେନ କେନଚିତ୍ 70.

ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ହିରା କିମ୍ବା କୁରୁବିନ୍ଦା ରତ୍ନ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ।

ଜାତ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵେଽପି ମଣେର୍ନ ଜାତୁ ଵିଜାତଯଃ ସନ୍ତି ସମାନଵର୍ଣାଃ 70.

ଏକ ପ୍ରକାରର ମଣିଗୁଡିକ ସବୁବେଳେ ଏକେ ରଙ୍ଗର ହୁଏ, ତେମାନେ କେବେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ହୁଏନାହିଁ।

ଗୁଣୋପପନ୍ନେନ ସହାଵବଦ୍ଧୋମେଣିର୍ନ ଧାର୍ଯୋ ଵିଗୁଣୋ ହି ଜାତ୍ଯା 70.

ଯଦିଓ ମଣିର ଜନ୍ମ ଭଲ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଗୁଣ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ମଣିରେ ଭଲ ଗୁଣ ଅଛି, ସେଇ ମଣିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଚାଣ୍ଡାଲ ଏକୋଽପି ଯଥା ଦ୍ଵିଜାତୀନ୍ସମେତ୍ଯ ଭୂରୀନପି ହନ୍ତ୍ଯଯତ୍ନାତ୍ 70.

ଯେପରି ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳ ଅନେକ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ ସହଜରେ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ,

ସପତ୍ନମଧ୍ଯେଽପି କୃତାଧିଵାସଂ ପ୍ରମାଦଵୃତ୍ତାଵପି ଵର୍ତ୍ତମାନମ୍ 70.

ସପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିଲେ ବା ଅସାବଧାନ ଚଳାଚଳ କଲେ ମଧ୍ୟ,

ଦୋଷୋପସର୍ଗପ୍ରଭଵାଶ୍ଚ ଯେ ତେ ନୋପଦ୍ରଵାସ୍ତଂ ସମଭିଦ୍ରଵନ୍ତି 70.

ଅପରାଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିନାହିଁ।

ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ତଣ୍ଡୁଲସଂଖ୍ଯଯୋକ୍ତଂ ମୂଲ୍ଯଂ ସମୁତ୍ପାଦିତଗୌରଵସ୍ଯ 70.

ବଜ୍ରର ମୂଲ୍ୟ ଚାଉଳ ଗୁଣାରେ ତାହାର ଓଜନ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ।