ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଉଷ୍ଣେ ସଲଵଣେ ସ୍ନେହେ ନିଶାଂ ତଦ୍ଵାସଯେଜ୍ଜଲେ 69.

ରାତିରେ ଏହାକୁ ଉଷ୍ଣ, ଲୁଣା, ତେଲିଆ ପାଣିରେ ଭିଜାଇ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଯତ୍ତୁ ନାଯାତି ଵୈଵର୍ଣ୍ଯଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ତଦକୃତ୍ରିମମ୍ 69.

ଯେଉଁ ମୁକ୍ତାର ରଙ୍ଗ ନ ହରାଏ, ସେଉଁଟି ନିଜସ୍ୱ ମୁକ୍ତା ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ତେଜୋଽଧିକଂ ସୁଵୃତ୍ତଂ ଚ ମୌକ୍ତିକଂ ଗୁଣଵତ୍ସ୍ମୃତମ୍ ॥ 69.

ଯେଉଁ ମୁକ୍ତା ଅତି ଚମକଦାର ଓ ସୁନ୍ଦର ଗୋଳାକାର, ସେଉଁଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁକ୍ତା ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।

ପ୍ରମାଣଵଦ୍ଗୌରଵରଶ୍ମିଯୁକ୍ତଂ ସିତଂ ସୁଵୃତ୍ତଂ ସମସୂକ୍ଷ୍ମଵେଧମ୍ 69.

ଯେଉଁ ମୁକ୍ତା ଠିକ୍ ଆକାରର, ଭାରି, ଚମକଦାର, ଧଳା, ସୁନ୍ଦର ଗୋଳାକାର ଓ ସମ ଛିଦ୍ର ଥିବା—

ଏଵଂ ସମସ୍ତେନ ଗୁଣୋଦଯେନ ଯନ୍ମୌକ୍ତିକଂ ଯୋଗମୁପାଗତଂ ସ୍ଯାତ୍ 69.

ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ମୁକ୍ତାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତା ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ମୁକ୍ତାଫଲପ୍ରମାଣାଦିଵର୍ଣନଂ ନାମ ମୁକ୍ତାଫଲପରୀକ୍ଷା ନାମୈକୋନସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗାରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ 'ମୁକ୍ତାଫଳ ପରୀକ୍ଷା' ନାମକ ଉନସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମୁକ୍ତାଫଳର ପ୍ରମାଣ ଓ ଗୁଣ ବିବର୍ଣ୍ନନ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଦିଵାକରସ୍ତସ୍ଯ ମହାମହିମ୍ନୋ ମହାସୁରସ୍ଯୋତ୍ତମରତ୍ନବୀଜମ୍ 70.

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ମହାମହିମା ଓ ମହାଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର ମୂଳ ଉତ୍ସ।

ଜେତ୍ତ୍ରା ସୁରାଣାଂ ସମରେଷ୍ଵଜସ୍ରଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯାଵଲେପୋଦ୍ଧତମାନସେନ 70.

ସେ, ଯେଉଁଠି ସମରରେ ସଦା ଦେବମାନଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ, ନିଜ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ ମନ ଉତ୍ସାହିତ।

ତତ୍ସିଂହଲୀଚାରୁନିତମ୍ବବିମ୍ବଵିକ୍ଷୋ ଭିତାଗାଧମହାହ୍ରଦାଯାମ୍ 70.

ସିଂହଳୀ ନାରୀର ନିତମ୍ବ ଦେଖି, ଭୟଭିତ ହୋଇ ସେ ମହାହ୍ରଦର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।

ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ସା ଗଙ୍ଗା ତୁଲ୍ଯପୁଣ୍ଯଫଲୋଦଯା 70.

ସେଇ ସମୟରୁ, ସେ ନଦୀ ଗଙ୍ଗା ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥିଲା।

ତତଃ ପ୍ରଭୃତ୍ଯେଵ ଚ ଶର୍ଵରୀଷୁ କୂଲାନି ରତ୍ନୈର୍ନିଚିତାନି ତସ୍ଯାଃ 70.

ସେଇ ସମୟରୁ, ରାତି ହେଲେ ଏହି ନଦୀର କୂଳ ରତ୍ନରେ ଭରିଯାଏ।

ତସ୍ଯାସ୍ତଟେପୂଜ୍ଜ୍ଵଚାରୁରାଗା ଭଵନ୍ତି ତୋଯେଷୁ ଚ ପଦ୍ମରାଗାଃ 70.

ଏହି ନଦୀର କୂଳରେ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମରାଗ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାର ଜଳରେ ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନ ଥାଏ।

ବନ୍ଧୂ କଗୁଂଜାସକଲେନ୍ଦ୍ରଗୋପଜଵାସମାସୃକ୍ସମଵର୍ଣଶୋଭାଃ 70.

ଏହି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଧୁକ, ଗୁଞ୍ଜା, ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ, ଜବା ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଚମକେ, ସମ ରଙ୍ଗର ଶୋଭା ରଖିଥାଏ।

ସିନ୍ଦୁରପଦ୍ମୋତ୍ପଲକୁଂକୁମାନାଂ ଲାକ୍ଷାରସସ୍ଯାପି ସମାନଵର୍ଣଃ 70.

ସେମାନଙ୍କର ରଙ୍ଗ ସିନ୍ଦୁର, ପଦ୍ମ, ଉତ୍ପଳ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଲାକ୍ଷା ରସ ସମାନ।

ଭାନୋଶ୍ଚ ଭାସାମନୁଵେଧଯୋଗାମାସାଦ୍ଯ ରଶମି ପ୍ରକରେଣ ଦୂରମ୍ 70.

ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି ସହିତ ମିଶିବା ପରେ, ସେମାନେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚମକ ଲାଭ କରନ୍ତି।

କୁସୁମ୍ଭନୀଲଵ୍ଯତିମିଶ୍ରରାଗପ୍ରତ୍ଯୁଗ୍ରରକ୍ତାବୁଜତୁଲ୍ଯଭାସଃ 70.

ଏହାର ରଙ୍ଗ ଗୋଲାପୀ ଓ ଗାଢ଼ ନୀଳ ମିଶି ଥିବା, ଏକ ତୀବ୍ର ଲାଲ କମଳ ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ସଦୃଶ।

ଚକୋରପୁଂସ୍କୋକିଲସାରସାନାଂ ନେତ୍ରାଵଭାସଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତି କେଚିତ୍ 70.

କେତେକର ଆଖିର ଦେଖା ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ଓ କୋକିଳ ପକ୍ଷୀର ରସ ସଦୃଶ ହୁଏ।

ପ୍ରଭାଵକାଠିନ୍ଯଗୁରୁତ୍ଵଯୋଗୈଃ ପ୍ରାଯଃ ସମାନାଃ ସ୍ଫଟିକୋଦ୍ଭଵାନାମ୍ 70.

ତେମାନେ ଚମକ, ଶକ୍ତି ଓ ଓଜନରେ ସ୍ଫଟିକ ରତ୍ନ ସଦୃଶ ହୁଅନ୍ତି।

କାମଂ ତୁ ରାଗଃ କୁରୁଵିନ୍ଦଜେଷୁ ସ ନୈଵ ଯାଦୃକ୍ ସ୍ଫଟିକୋଦ୍ଭଵେଷୁ 70.

କୁରୁବିନ୍ଦା ରତ୍ନର ଲାଲି ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସ୍ଫଟିକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନର ଲାଲି ପରି ନୁହେଁ।

ଯେ ତୁ ରାଵଣଗଙ୍ଗାଯାଂ ଜାଯନ୍ତେ କୁରୁଵିନ୍ଦକାଃ 70.

ଯେ କୁରୁବିନ୍ଦା ରତ୍ନ ରାବଣ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ—

ଵର୍ଣାନୁଯାଯିନସ୍ତେଷା ମାନ୍ଧ୍ରଦେଶେ ତଥା ପରେ 70.

ମାନ୍ଧ୍ର ଦେଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଏହିପରି ଅନୁସରଣ କରେ।

ତଥୈଵ ସ୍ଫାଟିକୋତ୍ଥାନାଂ ଦେଶେ ତୁମ୍ବୁରୁସଂଜ୍ଞକେ 70.

ସ୍ଫଟିକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନ tumburu ଦେଶରେ ମିଳେ।

ଵର୍ଣାଧିକ୍ଯଂ ଗୁରୁତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ନିଗ୍ଧତା ସମତାଚ୍ଛତା 70.

ଅଧିକ ରଙ୍ଗ, ଭାରି ଓଜନ, ମୃଦୁତା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟତା—

ଯେ କର୍କରଚ୍ଛିଦ୍ରମଲୋପଦିଗ୍ଧାଃ ପ୍ରଭାଵିମୁକ୍ତାଃ ପରୁଷା ଵିଵର୍ଣାଃ 70.

ଯେଉଁ ରତ୍ନରେ ଫାଟ, ଗୁହା, ମଲିନତା, ଚମକ ନଥିବା, ଖରା ଓ ରଙ୍ଗ ହରାଇଥିବା ଚିହ୍ନ ଅଛି—

ଦୋଷୋପସୃଷ୍ଟଂ ମଣିମପ୍ରବୋଧାଦ୍ଵିଭର୍ତ୍ତି ଯଃ କଶ୍ଚନ କଞ୍ଚିଦେଵ 70.

ଯେଉଁ ରତ୍ନ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ନିଜ ଚମକ କମ୍ ଦେଖାଏ—

କାମଂ ଚାରୁତରାଃ ପଂଚ ଜାତୀନା ପ୍ରତିରୂପକାଃ 70.

ଯଦିଓ କିଛି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡିକ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ଅନୁକୃତି।

କଲଶପୁରୋଦ୍ଭଵସିଂହଲତୁମ୍ବୁରୁଦେଶୋତ୍ଥମୁକ୍ତପାଣୀଯାଃ 70.

କଳଶ, ପୁରୋଦ୍ଭବ, ସିଂହଳ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ମୁକ୍ତପାଣୀ ଦେଶରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରତ୍ନଗୁଡିକ—

ତୁଷୋପସର୍ଗାତ୍କଲଶାଭିଧାନମାତାମ୍ରଭାଵାଦପି ତୁମ୍ବୁରୂତ୍ଥମ୍ 70.

ଖୋସା ଥିବାରୁ ଏହାକୁ କଳଶ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ; ତାମ୍ର ରଙ୍ଗ ଥିବାରୁ ତୁମ୍ବୁରୁ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।

ଶ୍ରୀପୂର୍ଣକଂ ଦୀପ୍ତିଵିନାକୃତତ୍ଵାଦ୍ଵିଜାତିଲିଙ୍ଗାଶ୍ରଯ ଏଵ ଭେଦଃ 70.

ଶ୍ରୀପୂର୍ଣ୍ଣକ ଚମକ ନଥିବାରୁ ଏହି ନାମ ହୋଇଛି; ପ୍ରକାର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ତାର ଭିନ୍ନତା।