ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ନାର୍ଯ୍ଯା ଵଜ୍ରମଧାର୍ଯ୍ଯଂ ଗୁଣଵଦପି ସୁତପ୍ରସୂତିମିଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯା 68.

ଏକ ନାରୀ ଯଦି ଭଲ ପୁଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ଗୁଣବତ୍ତା ଥିବା ହୀରା ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଅଯସା ପୁଷ୍ପରାଗେଣ ତଥା ଗୋମେଦକେନ ଚ 68.

ଲୋହା, ପୁଷ୍ପରାଗ ଏବଂ ଗୋମେଦ ଦ୍ୱାରା,

ପ୍ରତିରୂପାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ଵଜ୍ରସ୍ଯ କୁଶଲା ଜନାଃ 68.

କୁଶଳ ଲୋକେ ହୀରାର ନକଲ ତିଆରି କରନ୍ତି।

କ୍ଷାରୋଲ୍ଲେଖନଶାଣାଭିସ୍ତେଷାଂ କାର୍ଯ୍ଯଂ ପରୀକ୍ଷଣମ୍ 68.

ସେଗୁଡିକୁ କ୍ଷାର, ଲେଖନା ଏବଂ ଶାଣ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵାଣି ଵିଲିଖେଦ୍ଵଜ୍ରଂ ତଚ୍ଚ ତୈର୍ନ ଵିଲିଖ୍ଯତେ 68.

ହୀରା ସମସ୍ତକୁ ଖୁଣ୍ଡିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସେଗୁଡିକ ଖୁଣ୍ଡିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଵଜ୍ରେ ତାଂ ଵୈପରୀତ୍ଯେନ ସୂରଯଃ ପରିଚକ୍ଷତେ 68.

ମିଥ୍ୟା ହୀରା ମାମଲାରେ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏହାର ବିପରୀତ ବର୍ଣ୍ନନା କରନ୍ତି।

ଵଜ୍ରୈର୍ଵଜ୍ରଂ ଵିଲିଖତି ନାନ୍ଯେନ ଵିଲିଖ୍ଯତେ ଵଜ୍ରମ୍ 68.

ହୀରାକୁ କେବଳ ଅନ୍ୟ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ଖୁଣ୍ଡିଯାଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।

ନ ତେଷାଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧାନାଂ ଭା ଭଵତ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମିନୀ ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଵିଲିଖ୍ଯମାନାନାଂ ସା (ସ) ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ଵିହନ୍ଯତେ ॥ 68.

ଯେଉଁ ହୀରା ଅଳଙ୍କାରରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକର ଚମକ ଉପରକୁ ଯାଏ ନାହିଁ; ଦିଗରେ ଖୁଣ୍ଡିଲେ, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଘାତ ଲାଗେ।

ଯଦ୍ଯପି ଵିଶୀର୍ଣକୋଟିଃ ସ ବିନ୍ଦୁରେଖାନ୍ଵିତୋ ଵିଵର୍ଣୋ ଵା 68.

ହୀରାର ଶିଖର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ତାହାରେ ଚିହ୍ନ, ରେଖା କି ଅବର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ,

ସୌଦାମିନୀଵିସ୍ଫୁରିତାଭିରାମଂ ରାଜା ଯଥୋକ୍ତଂ କୁଲିଶଂ ଦଧାନଃ 68.

ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୀରା ପିନ୍ଧିଥିବା ରାଜା, ଏହିପରି ହୀରା ରଖିଲେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ରତ୍ନତଦ୍ଵିଶେଷଵଜ୍ରପରୀକ୍ଷଣାଦିଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗାରୁଡ ପୁରାଣର ପୂର୍ବ ଖଣ୍ଡର ଆଚାର କାଣ୍ଡର 'ହୀରା ଓ ଅନ୍ୟ ରତ୍ନର ପରୀକ୍ଷା ବିବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଦ୍ଵିପେନ୍ଦ୍ରଜୀମୂତଵରାହଶଙ୍ଖମତ୍ସ୍ଯାହିଶୁକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ଭଵଵେଣୁଜାନି 69.

ମୁକ୍ତା ହାତୀ, ମେଘ, ଶୂକର, ଶଂଖ, ମାଛ, ସାପ, ଶଙ୍କୁ, ଓ ବାଁଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ତତ୍ରୈଵ ଚୈକସ୍ଯ ହି ମୂଲମାତ୍ର ନିଵିଶ୍ଯତେ ରତ୍ନପଦସ୍ଯ ଜାତୁ 69.

ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଂଶରେ ହିଁ ରତ୍ନର ମୂଳ ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ।

ତ୍ଵକ୍ସାରନାଗେନ୍ଦ୍ରତିମିପ୍ରସୂତଂ ଯଚ୍ଛଙ୍ଖଜଂ ଯଚ୍ଚ ଵରା ହଜାତମ୍ 69.

ଚମ, ଲୁଣ, ସାପ, ବଡ଼ ମାଛ, ଶଂଖ ଓ ଶୂକରରୁ ଯେଉଁ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—

ଯା ମୌକ୍ତିକାନାମିହ ଜାତଯେଽଷ୍ଟୌ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା ରତ୍ନଵିନିଶ୍ଚଯଜ୍ଞୈଃ 69.

ଏଠାରେ ମୁକ୍ତାର ଆଠ ପ୍ରକାର ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ରତ୍ନ ପରିଚୟ କୁଶଳ ଲୋକେ ଜାଣନ୍ତି।

ସ୍ଵଯୋନିମଦ୍ଯଚ୍ଛଵିତୁଲ୍ଯଵର୍ଣଂ ଶାଙ୍ଖଂ ବୃହଲ୍ଲୋଲଫଲପ୍ରମାଣମ୍ 69.

ଶଂଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୁକ୍ତା ତାହାର ମୂଳ ସ୍ଥାନର ରଙ୍ଗ ସହିତ ମେଳ ରଖେ, ବଡ଼ ହୁଏ ଓ ଗୋଲାକାର ଓ ମନୋହର ଆକୃତି ଥାଏ।

ଯେ କମ୍ବଵଃ ଶାଂର୍ଗମୁଖାଵମର୍ଶପୀତସ୍ଯ ଶଙ୍ଖପ୍ରଵରସ୍ଯ ଗୋତ୍ରେ 69.

‘କମ୍ବବ’ ନାମକ ମୁକ୍ତା ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଂଖର ଗୋତ୍ରରେ ଥାଏ, ଯାହାର ମୁଖକୁ ଧନୁର ତାର ଛୁଇଁଛି।

ଉତ୍ପଦ୍ଯତେ ମୌକ୍ତିକମେଷୁ ଵୃତ୍ତମାପୀତଵର୍ଣଂ ପ୍ରଭଯା ଵିହୀନମ୍ 69.

ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଗୋଲାକାର, ଫିକା ରଙ୍ଗ ଓ ଚମକ ନଥାଏ।

ଉତ୍ପଦ୍ଯତେ ଵାରିଚରାନନେଷୁ ମତ୍ସ୍ଯାଶ୍ଚେ ତେ ମଧ୍ଯଚରାଃ ପଯୋଧେଃ 69.

ଜଳଜୀବ ମାଛର ମୁଖରେ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ମାଛଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସିଥାନ୍ତି।

କ୍ଵଚିତ୍କଥଞ୍ଚିତ୍ସ ଭୁଵଃ ପ୍ରଦେଶେ ପ୍ରଜାଯତେ ସୂକରଵଦ୍ଵିଶିଷ୍ଟଃ 69.

କେବେ କେବେ ପୃଥିବୀର କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ମୁକ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯାହା ଶୂକର ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ହୁଏ।

ତେ ଵେଣଵୋ ଦିଵ୍ଯଜନୋପଭୋଗ୍ଯେ ସ୍ଥାନେ ପ୍ରରୋହନ୍ତି ନ ସାର୍ଵଜନ୍ଯେ 69.

ବାଁଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୁକ୍ତା ଦେବତାମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ନୁହେଁ।

ନିତାନ୍ତଧୌତପ୍ରଵିକଲ୍ପମାନନିସ୍ତ୍ରିଂଶଧାରାସମଵର୍ଣକାନ୍ତି 69.

ସେମାନେ ସଫା ଚାନ୍ଦି ପରି ଚମକ ଓ ତଳୱାରର ଧାର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ରଖିଥାନ୍ତି।

ତେଜୋଽନ୍ଵିତାଃ ପୁଣ୍ଯକୃତୋ ଭଵନ୍ତି ମୁକ୍ତାଫଲସ୍ଯାହିଶିରୋଭଵସ୍ଯ 69.

ଚମକ ଥିବା ଏହି ମୁକ୍ତା ନିତ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ସାପର ମୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ରକ୍ଷାଵିଧାନଂ ସୁମହଦ୍ଵିଧାଯ ହର୍ମ୍ଯୋପରିଷ୍ଠଂ କ୍ରିଯତେ ଯଦା ତତ୍ 69.

ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ତାହା ଗୃହର ଉପରେ କରାଯାଏ।

ପଯୋଧରାକ୍ରାନ୍ତିଵିଲମ୍ବିନମ୍ରୈର୍ଧନୈଵୈରାଵ୍ରିଯତେଽନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ 69.

ମେଘର ଭାରରେ ଝୁଲିଥିବା ଧନରେ ଆକାଶ ଢାକିଯାଏ।

ହିଂସନ୍ତି ଯସ୍ଯାହିଶିରଃ ସମୁତ୍ଥଂ ମୁକ୍ତାଫଲଂ ତିଷ୍ଠତି କୋଶମଧ୍ଯେ 69.

ଯଦି ସାପର ମୁଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୁକ୍ତା ତାହାର କୋଷ ଭିତରେ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି।

ଅର୍ଚିଃ ପ୍ରଭାନାଵୃତଦିଗ୍ଵିଭାଗମାଦିତ୍ଯଵଦଦୁଃ ଖଵିଭାଵ୍ଯବିମ୍ବମ୍ 69.

ତାହାର ଚମକ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଢାକି ରଖିଥାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ତାହାର ଚକ୍ର ଆକାଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

ଦିଵା ଯଥା ଦୀର୍ପ୍ତିଂକରଂ ତଥୈଵ ତମୋଽଵଗାଢାସ୍ଵପି ତନ୍ନିଶାସୁ 69.

ଯେପରି ଦିନରେ ଏହା ଚମକେ, ସେପରି ରାତିର ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରରେ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଇଥାଏ।

ମୂଲ୍ଯଂ ନ ଵା ସ୍ଯାଦିତି ନିଶ୍ଚଯୋ ମେ କୃତ୍ସ୍ନା ମହୀ ତସ୍ଯ ସୁଵର୍ଣପୂର୍ଣା 69.

ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କହିପାରିବି ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ—ଯଦି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ସୁନାରେ ଭରି ଯାଏ ମଧ୍ୟ।