ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରଂ ଵିମଲମପେତସର୍ଵଦୋଷଂ ଧତ୍ତେ ଯଃ ପ୍ରଯତତନୁଃ ସଦୈଵ ଵଜ୍ରମ୍ 68.
ଯିଏ ସଦା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖର, ଶୁଭ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦୂଷଣ ରହିତ ବଜ୍ର ପିନ୍ଧିଥାଏ, ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରରେ,
ଵ୍ଯାଲଵହ୍ନିଵିଷଵ୍ଯାଘ୍ରତସ୍କରାମ୍ବୁଭଯାନି ଚ 68.
ସାପ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ, ବାଘ, ଚୋର, ଜଳ ଓ ବିପଦ,
ଯଦି ଵଜ୍ରମପେତସର୍ଵଦୋଷଂ ବିଭୃଯାତ୍ତଣ୍ଡୁଲଵିଂଶତିଂ ଗୁରୁତ୍ଵେ 68.
ଯଦି କେହି ଦୂଷଣ ରହିତ ବଜ୍ର ପିନ୍ଧିଥାଏ, ଯାହା ଚାଉଳର ବିଶ୍ ଗୁରୁତ୍ୱ ଅଛି,
ତ୍ରିଭାଗହୀନାର୍ଦ୍ଧତଦର୍ଦ୍ଧଶେଷଂ ତ୍ରଯୋଦଶଂ ତ୍ରିଂଶଦତୋଽର୍ଦ୍ଧଭାଗାଃ 68.
ଯଦି ଏହା ତୃତୀୟାଂଶ, ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଅଭାବରେ ଅଛି, ତେବେ ତେର, ତିରିଶ ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ ଗଣାଯାଏ।
ଯତ୍ତଣ୍ଡୁଲୈର୍ଦ୍ଵାଦଶଭିଃ କୃତସ୍ଯ ଵଜ୍ରସ୍ଯ ମୂଲ୍ଯଂ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଦିଷ୍ଟମ୍ 68.
ଏକ ହୀରାର ଆଦି ମୂଲ୍ୟ ଦ୍ୱାଦଶ ଚାଉଳ ଦାଣା ସମାନ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି।
ନ ଚାପି ତଣ୍ଡୁଲୈରେଵ ଵଜ୍ରାଣାଂ ଧାରଣକ୍ରମଃ 68.
ହୀରା ପିନ୍ଧିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା କେବଳ ଚାଉଳ ଦାଣା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯତ୍ତୁ ସର୍ଵଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଵଜ୍ରଂ ତରତି ଵାରିଣି 68.
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହୀରା ପାଣିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ଅଲ୍ପେନାପି ହି ଦୋଷେଣ ଲକ୍ଷ୍ଯାଲକ୍ଷ୍ଯେଣ ଦ୍ଵଷିତମ୍ 68.
ହୀରାରେ କିଛି ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଥିଲେ, ସେଟି ଦୃଶ୍ୟମାନ କି ଅଦୃଶ୍ୟ, ତଥାପି ତାହା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ପ୍ରକଟାନେକଦୋଷସ୍ଯ ସ୍ଵଲ୍ପସ୍ଯ ମହତୋଽପି ଵା 68.
ଯଦି ଦୋଷ ସ୍ପଷ୍ଟ, ଅନେକ, ଛୋଟ କି ମୋଟ, ସେ ଦୋଷ ଦେଖାଯାଏ।
ସ୍ପଷ୍ଟଦୋଷମଲଙ୍କାରେ ଵଜ୍ରଂ ଯଦ୍ଯପି ଦୃଶ୍ଯତେ 68.
ହୀରାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଯଦି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୋଷ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ଦୋଷ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରଥମଂ ଗୁଣସମ୍ପଦାଭ୍ଯୁପେତଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧଂ ସମୁପୈତି ଯଚ୍ଚ ଦୋଷମ୍ 68.
ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହୀରା ଅଳଙ୍କାରରେ ବାନ୍ଧିବା ପରେ ଦୋଷ ଆସିପାରେ।
ନାର୍ଯ୍ଯା ଵଜ୍ରମଧାର୍ଯ୍ଯଂ ଗୁଣଵଦପି ସୁତପ୍ରସୂତିମିଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯା 68.
ଏକ ନାରୀ ଯଦି ଭଲ ପୁଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ଗୁଣବତ୍ତା ଥିବା ହୀରା ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅଯସା ପୁଷ୍ପରାଗେଣ ତଥା ଗୋମେଦକେନ ଚ 68.
ଲୋହା, ପୁଷ୍ପରାଗ ଏବଂ ଗୋମେଦ ଦ୍ୱାରା,
ପ୍ରତିରୂପାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ଵଜ୍ରସ୍ଯ କୁଶଲା ଜନାଃ 68.
କୁଶଳ ଲୋକେ ହୀରାର ନକଲ ତିଆରି କରନ୍ତି।
କ୍ଷାରୋଲ୍ଲେଖନଶାଣାଭିସ୍ତେଷାଂ କାର୍ଯ୍ଯଂ ପରୀକ୍ଷଣମ୍ 68.
ସେଗୁଡିକୁ କ୍ଷାର, ଲେଖନା ଏବଂ ଶାଣ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାଣି ଵିଲିଖେଦ୍ଵଜ୍ରଂ ତଚ୍ଚ ତୈର୍ନ ଵିଲିଖ୍ଯତେ 68.
ହୀରା ସମସ୍ତକୁ ଖୁଣ୍ଡିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସେଗୁଡିକ ଖୁଣ୍ଡିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵଜ୍ରେ ତାଂ ଵୈପରୀତ୍ଯେନ ସୂରଯଃ ପରିଚକ୍ଷତେ 68.
ମିଥ୍ୟା ହୀରା ମାମଲାରେ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏହାର ବିପରୀତ ବର୍ଣ୍ନନା କରନ୍ତି।
ଵଜ୍ରୈର୍ଵଜ୍ରଂ ଵିଲିଖତି ନାନ୍ଯେନ ଵିଲିଖ୍ଯତେ ଵଜ୍ରମ୍ 68.
ହୀରାକୁ କେବଳ ଅନ୍ୟ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ଖୁଣ୍ଡିଯାଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ନ ତେଷାଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧାନାଂ ଭା ଭଵତ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମିନୀ ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଵିଲିଖ୍ଯମାନାନାଂ ସା (ସ) ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ଵିହନ୍ଯତେ ॥ 68.
ଯେଉଁ ହୀରା ଅଳଙ୍କାରରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକର ଚମକ ଉପରକୁ ଯାଏ ନାହିଁ; ଦିଗରେ ଖୁଣ୍ଡିଲେ, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଘାତ ଲାଗେ।
ଯଦ୍ଯପି ଵିଶୀର୍ଣକୋଟିଃ ସ ବିନ୍ଦୁରେଖାନ୍ଵିତୋ ଵିଵର୍ଣୋ ଵା 68.
ହୀରାର ଶିଖର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ତାହାରେ ଚିହ୍ନ, ରେଖା କି ଅବର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ସୌଦାମିନୀଵିସ୍ଫୁରିତାଭିରାମଂ ରାଜା ଯଥୋକ୍ତଂ କୁଲିଶଂ ଦଧାନଃ 68.
ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୀରା ପିନ୍ଧିଥିବା ରାଜା, ଏହିପରି ହୀରା ରଖିଲେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ରତ୍ନତଦ୍ଵିଶେଷଵଜ୍ରପରୀକ୍ଷଣାଦିଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗାରୁଡ ପୁରାଣର ପୂର୍ବ ଖଣ୍ଡର ଆଚାର କାଣ୍ଡର 'ହୀରା ଓ ଅନ୍ୟ ରତ୍ନର ପରୀକ୍ଷା ବିବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଦ୍ଵିପେନ୍ଦ୍ରଜୀମୂତଵରାହଶଙ୍ଖମତ୍ସ୍ଯାହିଶୁକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ଭଵଵେଣୁଜାନି 69.
ମୁକ୍ତା ହାତୀ, ମେଘ, ଶୂକର, ଶଂଖ, ମାଛ, ସାପ, ଶଙ୍କୁ, ଓ ବାଁଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତତ୍ରୈଵ ଚୈକସ୍ଯ ହି ମୂଲମାତ୍ର ନିଵିଶ୍ଯତେ ରତ୍ନପଦସ୍ଯ ଜାତୁ 69.
ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଂଶରେ ହିଁ ରତ୍ନର ମୂଳ ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ।
ତ୍ଵକ୍ସାରନାଗେନ୍ଦ୍ରତିମିପ୍ରସୂତଂ ଯଚ୍ଛଙ୍ଖଜଂ ଯଚ୍ଚ ଵରା ହଜାତମ୍ 69.
ଚମ, ଲୁଣ, ସାପ, ବଡ଼ ମାଛ, ଶଂଖ ଓ ଶୂକରରୁ ଯେଉଁ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—
ଯା ମୌକ୍ତିକାନାମିହ ଜାତଯେଽଷ୍ଟୌ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା ରତ୍ନଵିନିଶ୍ଚଯଜ୍ଞୈଃ 69.
ଏଠାରେ ମୁକ୍ତାର ଆଠ ପ୍ରକାର ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ରତ୍ନ ପରିଚୟ କୁଶଳ ଲୋକେ ଜାଣନ୍ତି।
ସ୍ଵଯୋନିମଦ୍ଯଚ୍ଛଵିତୁଲ୍ଯଵର୍ଣଂ ଶାଙ୍ଖଂ ବୃହଲ୍ଲୋଲଫଲପ୍ରମାଣମ୍ 69.
ଶଂଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୁକ୍ତା ତାହାର ମୂଳ ସ୍ଥାନର ରଙ୍ଗ ସହିତ ମେଳ ରଖେ, ବଡ଼ ହୁଏ ଓ ଗୋଲାକାର ଓ ମନୋହର ଆକୃତି ଥାଏ।
ଯେ କମ୍ବଵଃ ଶାଂର୍ଗମୁଖାଵମର୍ଶପୀତସ୍ଯ ଶଙ୍ଖପ୍ରଵରସ୍ଯ ଗୋତ୍ରେ 69.
‘କମ୍ବବ’ ନାମକ ମୁକ୍ତା ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଂଖର ଗୋତ୍ରରେ ଥାଏ, ଯାହାର ମୁଖକୁ ଧନୁର ତାର ଛୁଇଁଛି।
ଉତ୍ପଦ୍ଯତେ ମୌକ୍ତିକମେଷୁ ଵୃତ୍ତମାପୀତଵର୍ଣଂ ପ୍ରଭଯା ଵିହୀନମ୍ 69.
ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଗୋଲାକାର, ଫିକା ରଙ୍ଗ ଓ ଚମକ ନଥାଏ।
ଉତ୍ପଦ୍ଯତେ ଵାରିଚରାନନେଷୁ ମତ୍ସ୍ଯାଶ୍ଚେ ତେ ମଧ୍ଯଚରାଃ ପଯୋଧେଃ 69.
ଜଳଜୀବ ମାଛର ମୁଖରେ ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ମାଛଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସିଥାନ୍ତି।