ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପଶୁଵତ୍ସ ଵିଶସ୍ତସ୍ତୈଃ ସ୍ଵଵାକ୍ଯାଶନିଯନ୍ତ୍ରିତଃ 68.

ସେ ନିଜ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶବ୍ଦରେ ବାନ୍ଧାଯାଇ, ବଳି ପଶୁ ପରି ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ସତ୍ତ୍ଵଵିଶୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଵିଶୁଦ୍ଧେନ ଚ କର୍ମଣା 68.

ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା,

ଦେଵାନାମଥ ଯକ୍ଷାଣାଂ ସିଦ୍ଧାନାଂ ପଵନାଶିନାମ୍ 68.

ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ ଓ ବାୟୁପରିଚୟ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରତ୍ନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

ତେଷାଂ ତୁ ପତତାଂ ଵେଗାଦ୍ଵିମାନେନ ଵିହାଯସା 68.

ସେ ରତ୍ନଗୁଡିକ ଆକାଶରୁ ବିମାନରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ପଡ଼ିଲେ,

ମହୋଦଧୌ ସରିତି ଵା ପର୍ଵତେ କାନନେଽପି ଵା 68.

ସେଗୁଡିକ ମହାସାଗର, ନଦୀ, ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ଅଟବୀରେ ପଡ଼ିଲେ।

ତେଷୁ ରକ୍ଷୋଵିଷଵ୍ଯାଲଵ୍ଯାଧିଘ୍ନାନ୍ଯଘହାନି ଚ 68.

ଏହି ରତ୍ନମାନେ ରାକ୍ଷସ, ବିଷ, ବନ୍ୟ ପଶୁ, ରୋଗ ନଷ୍ଟ କରିଥାନ୍ତି ଓ ପାପ ହରଣ କରନ୍ତି।

ଵଜ୍ରଂ ମୁକ୍ତାମଣଯଃ ସପଦ୍ମରାଗାଃ ସମରକତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ 68.

ଏହି ମଧ୍ୟରେ ହୀରା, ମୁକ୍ତା, ରୁବି, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ପନ୍ନା ରତ୍ନ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

କର୍କେତନଂ ସପୁଲକଂ ରୁଧିରାଖ୍ଯସମନ୍ଵିତଂ ତଥା ସ୍ଫଟିକମ୍ 68.

କର୍କେତନ, ପୁଲକ, ରୁଧିର ନାମକ ଏବଂ ସ୍ଫଟିକ ମଧ୍ୟ ଏହି ରତ୍ନମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।

ଆକାରଵର୍ଣୌ ପ୍ରଥମଂ ଗୁଣଦୋଷୌ ତତ୍ଫଲଂ ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ 68.

ପ୍ରଥମେ ଏହାର ଆକୃତି ଓ ରଙ୍ଗ, ପରେ ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ, ତାପରି ଫଳ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ।

କୁଲଗ୍ନେଷୂପଜାଯନ୍ତେ ଯାନି ଚୋପହତେଽହନି 68.

ଯେଉଁ ରତ୍ନ ନଷ୍ଟ ପରିବାରରେ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଦିନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,

ପରୀକ୍ଷାପରିଶୁଦ୍ଧାନାଂ ରତ୍ନାନାଂ ପୃଥିଵୀଭୁଜା 68.

ପରୀକ୍ଷାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରତ୍ନମାନେ ରାଜାମାନେ

ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାଃ କୁଶଲାଶ୍ଚାପି ରତ୍ନଭାଜଃ ପରୀକ୍ଷକାଃ 68.

ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅନୁଭବୀ ରତ୍ନ ପରୀକ୍ଷକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ।

ମହା ପ୍ରଭାଵଂ ଵିବୁଧୈର୍ଯସ୍ଯମାଦ୍ଵଜ୍ରମୁଦାହୃତମ୍ 68.

ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଯାହାକୁ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ସେହି ହୀରା

ତସ୍ଯାସ୍ଥିଲେଶୋ ନିପପାତ ଯେଷୁ ଭୁଵଃ ପ୍ରଦେଶେଷୁ କଥଞ୍ଚିଦେଵ 68.

ଏହାର ଏକ ଖଣ୍ଡ ଯେଉଁଠି ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଥିଲା,

ହୈମମାତଙ୍ଗସୌରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ପୌଣ୍ଡ୍ରକାଲିଙ୍ଗକୋଶଲାଃ 68.

ସେଉଁଠି ହେମମାଟଙ୍ଗ, ସୌରାଷ୍ଟ୍ର, ପୌଣ୍ଡ୍ର, କଳିଂଗ ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା।

ଆତାମ୍ରା ହିମଶୈଲଜାଶ୍ଚ ଶଶିଭା ଵେଣ୍ଵାତଟୀଯାଃ ସ୍ମୃତାଃ ସୌଵୀରେ ତ୍ଵସିତାବ୍ଜମେଘସଦୃଶାସ୍ତାମ୍ରାଶ୍ଚ ସୌରାଷ୍ଟ୍ରଜାଃ 68.

ହିମାଳୟରୁ ଆସିଥିବା ପଥର ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଚନ୍ଦ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ପଥର ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ପରି ଦେଖାଯାଏ; ବାଁଶ ତୀରରୁ ଆସିଥିବା ପଥରକୁ ସୌବୀର ପଥର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ; କଳା ପଦ୍ମ ଓ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଏଥିବା ପଥର ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପଥର ସୌରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ପଥର।

ଅତ୍ଯର୍ଥଂ ଲଘୁ ଵର୍ଣତଶ୍ଚ ଗୁଣଵତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ସମ୍ଯକ୍ ସମଂରେଖାବିନ୍ଦୁକଲଙ୍କକାକପଦକତ୍ରାସାଦିଭିର୍ଵର୍ଜିତମ୍ 68.

ଏହା ରଙ୍ଗରେ ଓ ଗୁଣରେ ବହୁତ ହାଲୁକା ହେବା ଉଚିତ, ଚାରିପାଖ ଭଲ ଭାବରେ ଗଠିତ ହେବା ଦରକାର, ରେଖା, ବିନ୍ଦୁ, ଦାଗ ଓ କାକପଦ ଭଳି ଦୋଷ ନଥିବା ଏବଂ ଦୂଷଣ ରହିତ ହେବା ଉଚିତ।

ଵଜ୍ରେଷୁ ଵର୍ଣଯୁକ୍ତ୍ଯା ଦେଵାନାମପି ଵିଗ୍ରହଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ 68.

ବଜ୍ରରେ ରଙ୍ଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆକୃତି ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି।

ହରିତସିତପୀତପିଂଗଶ୍ଯାମାସ୍ତାମ୍ରାଃ ସ୍ଵଭାଵତୋ ରୁଚିରାଃ 68.

ହଳଦିଆ, ଧଳା, ପୀତ, ପିଙ୍ଗଳ, କଳା, ଲାଲ—ଏହି ରଙ୍ଗଗୁଡିକ ସ୍ୱଭାବରେ ମନୋହର।

ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଶଙ୍ଖକୁମୁଦସ୍ଫଟିକାଵଦାତଃ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯସ୍ଯ ଶଶବଭ୍ରୁଵିଲୋଚନାଭଃ 68.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶଙ୍ଖ, କୁମୁଦ ଓ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଶୁଭ୍ର ହେବା ଉଚିତ; କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଖରା, ଭୂରୁ ଓ ଚକ୍ଷୁ ପରି ରଙ୍ଗ ହେବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵୌ ଵଜ୍ରଵର୍ଣୌ ପୃଥିଵୀପତୀନାଂ ସଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଦିଷ୍ଟୌ ନ ତୁ ସାର୍ଵଜନ୍ଯୌ 68.

ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ବଜ୍ରର ରଙ୍ଗ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣାଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡିକ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ନୁହେଁ।

ଈଶତ୍ଵାତ୍ସର୍ଵଵର୍ଣାନାଂ ଗୁଣଵତ୍ସାର୍ଵଵର୍ଣିକମ୍ 68.

ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗର ଅଧିକ୍ୟତା ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ବଜ୍ର ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।

ଅଧରୋତ୍ତରଵୃତ୍ତଯା ହି ଯାଦୃକ୍ ସ୍ଯାଦ୍ଵର୍ଣସଙ୍କରଃ 68.

ତଳ ଓ ଉପର ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ରଙ୍ଗ ମିଶ୍ରଣ ହୁଏ।

ନ ଚ ମାର୍ଗଵିଭାଗମାତ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯା ଵିଦୁଷା ଵଜ୍ରପରିଗ୍ରହୋ ଵିଧେଯଃ 68.

ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବଜ୍ରକୁ କେବଳ ଆକୃତି ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ବାଛିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଏକମପି ଯସ୍ଯ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଂ ଵିଦଲିତମଵଲୋକ୍ଯତେ ଵିଶୀର୍ଣଂ ଵା 68.

ଯଦି ଏହାର ଏକ ଶିଖର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ବା ଫାଟି ଯାଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ,

ସ୍ଫୁଟିତାଗ୍ନିଵିଶୀର୍ଣଶ୍ରୃଙ୍ଗଦେଶଂ ମଲଵର୍ଣୈଃ ପୃଷତୈରୁପେତମଧ୍ଯମ୍ 68.

ଯଦି ଅଗ୍ନିରେ ଫାଟିଥିବା ବା ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଥିବା, କିମ୍ବା ମେଳା ଓ ଦାଗ ରହିଥିବା, ତେବେ ଏହା ମଧ୍ୟମ ଗୁଣର ହେବା ଗଣାଯାଏ।

ଯସ୍ଯୈକଦେଶଃ କ୍ଷତଜାଵଭାସୋ ଯଦ୍ଵା ଭଵେଲ୍ଲୋହିତଵର୍ଣଚିତ୍ରମ୍ 68.

ଯଦି ଏହାର କୌଣସି ଅଂଶ ରକ୍ତ ପରି ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ଲାଲ ଚିତ୍ର ରହିଛି,

କୋଟ୍ଯଃ ପାର୍ଶ୍ଵନି ଧାରାଶ୍ଚ ଷଡଷ୍ଟୌ ଦ୍ଵାଦଶେତି ଚ 68.

କୋଣ, ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଧାର ଛଅ, ଆଠ ବା ଦ୍ୱାଦଶ ହେବା ଗଣାଯାଏ।

ଷଟ୍କୋଟି ଶୁଦ୍ଵମମଲଂ ସ୍ଫୁଟତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରଂ ଵର୍ଣାନ୍ଵିତଂ ଲଘୁ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମପେତଦୋଷମ୍ 68.

ଯେଉଁ ବଜ୍ରର ଛଅ କୋଣ ଅଛି, ଶୁଭ୍ର, ଦାଗ ନଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଧାର, ରଙ୍ଗ ଥିବା, ହାଲୁକା, ଭଲ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଦୂଷଣ ରହିତ ହେଉଛି।