ସ୍ଵଲ୍ପାଯୁଷୋ ବହୁ (ଲଘୁ) ଚ୍ଛିନ୍ନା ଦୀର୍ଘାଛିନ୍ନା ମହାଯୁଷମ୍ 65.
ଛୋଟ କିମ୍ବା ଭଙ୍ଗା ରେଖା ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଦେଉଛି; ଦୀର୍ଘ ଓ ଅଭିନ୍ନ ରେଖା ବଡ଼ ଆୟୁ ଦେଉଛି।
କନିଷ୍ଠିକାନାମିକା ଵା ଯସ୍ଯା ନ ସ୍ପୃଶତେ ମହୀମ୍ 65.
ନାରୀଙ୍କ କନିଷ୍ଠି କିମ୍ବା ଅନାମିକା ମାଟିକୁ ଛୁଁଅନ୍ତି ନାହିଁ—
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ପିଣ୍ଡିକାଭ୍ଯାଂ ଜଙ୍ଘେ ଚାତିଶିରାଲକେ 65.
ଯଦି ଦୁଇ ଗୋଡ଼ର ପିଣ୍ଡି ଅତିରିକ୍ତ ଶିରା ଦେଖାଏ ଓ ଉପରକୁ ଉଠିଛି—
ଵାମାଵର୍ତ୍ତଂ ନିମ୍ନମଲ୍ପଂ ଦୁଃ ଖିତାନାଂ ଚ ଗୁହ୍ଯକମ୍ 65.
ବାମ ଦିଗକୁ ଘୁରା, ଅତି ଅବତଳ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଥିଲେ ସେମାନେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି।
ପୃଥୁଲଯା ପ୍ରଚଣ୍ଡାଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସ୍ଯୁର୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ 65.
ଯାହାଙ୍କର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ମୋଟା ଓ ଭୟଙ୍କର, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏପରି।
ସ୍ମିତେ କୂପେ ଗଣ୍ଡଯୋଶ୍ଚ ସା ଧ୍ରୁଵଂ ଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ 65.
ହସିବାବେଳେ ଗଣ୍ଡରେ ଗଡ଼ିଏ ଥିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ।
ଉଦରେ ଶ୍ଵଶୁରଂ ହନ୍ତି ପତିଂ ହନ୍ତି ସ୍ଫିଚୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ 65.
ପେଟ ଭିତରେ ସେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ମାରେ, ଜଂଘା ଉପରେ ସେ ପତିଙ୍କୁ ମାରେ।
ସ୍ତନୌ ସରୋମାଵଶୁଭୌ କର୍ଣୌ ଚ ଵିଷମୌ ତଥା 65.
ସ୍ତନରେ କେଶ ନଥିବା ଏବଂ ଅଶୁଭ ଦେଖାଯାଏ; ଏହିପରି, କାନ ଅସମାନ ଥାଏ।
ଚୌର୍ଯ୍ଯାଯ କୃଷ୍ଣମାଂସାଶ୍ଚ ଦୀର୍ଘା ଭୁର୍ତ୍ତୁଶ୍ଚ ମୃତ୍ଯଵେ 65.
ଚୋରି ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ କଳା ଚର୍ମ ଓ ଲମ୍ବା ପେଟ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଶିରାଲୈର୍ଵିଷମୈଃ ଶୁଷ୍କୈର୍ଵିତ୍ତହୀନା ଭଵନ୍ତି ହି 65.
ଯାହାଙ୍କର ଶିରା ଅସମାନ ଓ ଶୁଷ୍କ ଥାଏ, ସେମାନେ ଧନହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଦୋଷା ଵିରୂପାସୁ ପତ୍ରାକାରୋ ଗୁଣାସ୍ତତଃ 65.
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଦେହ ଅସମାନ ଅଟେ, ସେଠି ଦୋଷ ଦେଖାଯାଏ; ଗୁଣ ତାଳପତ୍ର ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ।
ନିର୍ଲକ୍ଷଣା ଶୁଭା ସ୍ଯାଚ୍ଚ ଚକ୍ରାଙ୍କିତଶିଲାର୍ଚନାତ୍ 66.
ଯିଏ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ, ସେ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନିତ ପାଥର ପୂଜା କଲେ ଶୁଭ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ରିଚକ୍ରୋଽସାଵଚ୍ଯୁତଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ 66.
ତିନିଟି ଚକ୍ର ଥିଲେ ସେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଚାରିଟି ଚକ୍ର ଥିଲେ ସେ ଚାରିହାତ।
ପୁରୁଷୋତ୍ତମଶ୍ଚାଷ୍ଟମଃ ସ୍ଯାନ୍ନଵଵ୍ଯୂହୋ ଦଶାତ୍ମକଃ 66.
ଅଷ୍ଟମ ସ୍ଥାନରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ନବମ ନବଟି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ, ଦଶମ ଦଶପ୍ରକାର।
ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵମନନ୍ତଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚକ୍ରେ ରେଖାଦିକୈଃ କ୍ରମାତ୍ 66.
ଏହାଠାରୁ ଉପରେ ଅନନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଚକ୍ରରେ ରେଖା ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅନୁସାରେ।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ଯତ୍ର ଦେଵୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଭଵଃ 66.
ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଅଛି, ସେଠି ଦେବତା ଦ୍ୱାରାବତୀ ଜନ୍ମ।
ଶାଲଗ୍ରାମୋ ଦ୍ଵାରକା ଚ ନୈମିଷଂ ପୁଷ୍କରଂ ଗଯା 66.
ଶାଳଗ୍ରାମ, ଦ୍ୱାରକା, ନୈମିଷ, ପୁଷ୍କର ଓ ଗୟା,
ଗଙ୍ଗା ଚ ନର୍ମଦା ଚୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ସରସ୍ଵତୀ 66.
ଗଙ୍ଗା, ନର୍ମଦା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ,
ସର୍ଵପାପହରାଣ୍ଯେଵ ଭୁକ୍ତମୁକ୍ତିପ୍ରଦାନି ଵୈ 66.
ଏହି ସବୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦୂର କରେ ଓ ଭୋଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ଅଙ୍ଗିରାଃ ଶ୍ରୀମୁଖୋ ଭାଵଃ ଯୁଵା ଧାତା ତଥୈଵ ଚ 66.
ଅଙ୍ଗିରା, ଶ୍ରୀମୁଖ, ଭାବ, ଯୁବା ଓ ଧାତା ମଧ୍ୟ,
ଚିତ୍ରଭାନୁଃ ସ୍ଵଭାନୁଶ୍ଚ ତାରଣଃ ପାର୍ଥିଵୋ ଵ୍ଯଯଃ 66.
ଚିତ୍ରଭାନୁ, ସ୍ୱଭାନୁ, ତାରଣ, ପାର୍ଥିବ ଓ ବ୍ୟୟ,
ନନ୍ଦନୋ ଵିଜଯଶ୍ଚୈଵ ଜଯୋ ମନ୍ମଥଦୁର୍ମୁଖୌ 66.
ନନ୍ଦନ, ବିଜୟ, ଜୟ, ମନ୍ମଥ ଓ ଦୁର୍ମୁଖ,
ଶୁଭକୃଚ୍ଛୋଭନଃ କ୍ରୋଧୀ ଵିଶ୍ଵାଵମୁପରାଭଵୌ 66.
ଶୁଭକୃତ, ଶୋଭନ, କ୍ରୋଧୀ, ବିଶ୍ୱାବ, ଉପରାଭବ,
ପରିଧାଵୀ ପ୍ରମାଦୀ ଚ ଆନନ୍ଦୋ ରାକ୍ଷସୋ ନଲଃ 66.
ପରିଧାବୀ, ପ୍ରମାଦୀ, ଆନନ୍ଦ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନଳ।
ଦୁନ୍ଦୁଭୀ ରୁଧିରୋଦ୍ଗାରୀ ରକ୍ତାକ୍ଷଃ କ୍ରୋଧନୋଽକ୍ଷଯଃ 66.
ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରେ, ଲାଲ ଆଖି, କ୍ରୋଧିତ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ, ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ଦୁନ୍ଦୁଭି।
କାଲଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଂସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ରୁଦ୍ର ପଞ୍ଚସ୍ଵରୋଦଯାତ୍ 66.
ହେ ରୁଦ୍ର, ପଞ୍ଚଟି ସ୍ୱର ଉଦୟ ପରେ, ସଫଳତା ପାଇଁ ସମୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି।
ଆ ଈ ଊ ଐ ଔ ସ୍ଵରାଂଶ୍ଚ ଲିଖେତ୍ପଞ୍ଚାଗ୍ନିକୋଷ୍ଠକେ 66.
ଆ, ଈ, ଊ, ଐ, ଔ ଏହି ପଞ୍ଚଟି ସ୍ୱରକୁ ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ତିଥୀ ଏକାଗ୍ନିକୋଷ୍ଠେଷୁ ତ୍ରଯୋ ରାଜାଥ ସା (ମା) ଜଯାଃ 66.
ଏକ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ତିନିଟି ତିଥି ଅଛି—ରାଜା ଏବଂ ବିଜୟୀ ତିଥିଗୁଡ଼ିକ।
ଗୁରୁଶୁକ୍ରୌ ଚ ମନ୍ଦଶ୍ଚ ରଵିଚନ୍ଦ୍ରୌ ଯଥୋଦିତମ୍ 66.
ଗୁରୁ, ଶୁକ୍ର, ମନ୍ଦ, ରବି ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଳି।
ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାନ୍ଯତ୍ର ଭାନି ଚୈତ୍ରାଦ୍ଯ ଉଦଯସ୍ତଥା 66.
ଅନ୍ୟଠାରେ, ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଆଲୋକ ଏବଂ ଏହିପରି ଚୈତ୍ର ଆଦିରୁ ଉଦୟ।