ଯସ୍ଯାସ୍ତୁ ରୋମଶୌ ପାର୍ଶ୍ଵୌ ରୋମଶୌ ଚ ପଯୋଧରୌ 64.
ଯାହାର ପାଶ୍ୱ ଓ ସ୍ତନ ରୋମରେ ଢାକାଯାଇଛି,
ଯସ୍ଯାଃ ପାଣିତଲେ ରେଖା ପ୍ରାକାରସ୍ତୋରଣଂ ଭଵେତ୍ 64.
ଯାହାର ହାତରେ ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ଦୁର୍ଗ ଓ ଦ୍ୱାର ଆକୃତି ତିଆରି କରେ,
ଉଦ୍ଵୃତ୍ତା କପିଲା ଯସ୍ଯ ରୋମରାଜୀ ନିରନ୍ତରମ୍ 64.
ଯାହାର କେଶରେଖା ଉଠା, ହଳଦିଆ ଓ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଅଛି,
ଯସ୍ଯା ଅନାମିକାଙ୍ଗୁଷ୍ଠୌ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୈଵ ତିଷ୍ଠତଃ 64.
ଯାହାର ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଭୂମିକୁ ଛୁଁଏ ନାହିଁ,
ଯସ୍ଯା ଗମନମାତ୍ରେଣ ଭୂମିକମ୍ପଃ ପ୍ରଜାଯତେ 64.
ଯାହା ଚାଲିବାମାତ୍ରେ ଭୂମି କମ୍ପିଯାଏ,
ଚକ୍ଷୁଃ ସ୍ନେହେନ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଦନ୍ତସ୍ନେହେନ ଭୋଜନମ୍ 64.
ଚକ୍ଷୁର ଆର୍ଦ୍ରତାରୁ ଭାଗ୍ୟ ମିଳେ; ଦାନ୍ତର ଆର୍ଦ୍ରତାରୁ ଖାଦ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ସ୍ନିଗ୍ଧୋନ୍ନତୌ ତାମ୍ରନଖୌ ନାର୍ଯାଶ୍ଚ ଚରଣୌ ଶୁଭୌ 64.
ନାରୀଙ୍କର ପାଦ ତାଳୁ ଉଠା, ମୃଦୁ ଓ ନଖ ରକ୍ତିମ ଓ ଚମକୁଛିଲେ ଶୁଭ ମନାଯାଏ।
ଅସ୍ଵେଦିନୌ ମୂଦୁତଲୌ ପ୍ରଶସ୍ତୌ ଚରଣୌ ସ୍ତ୍ରିଯାଃ 64.
ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କର ପାଦ ଘମେନି, ତାଳୁ ମୃଦୁ ଓ ମୃଦୁତା ଥାଏ, ସେହି ପାଦ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥପତ୍ରସଦୃଶଂ ଵିପୁଲଂ ଗୁହ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ଅରୋମା ତ୍ରିଵଲୀ ନାର୍ଯ୍ଯା ହୃତ୍ସ୍ତନୌ ରୋମଵର୍ଜିତୌ ॥ 64.
ଯାହାର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ପତ୍ର ପରି ଚଉଡ଼ା ଓ ଉତ୍ତମ, ତାଙ୍କର ପେଟ ଓ ସ୍ତନ ରୋମହୀନ, ତିନିଟି ଭୋଜ ରୋମ ଛଡ଼ା।
ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଜ୍ଯୋତିଃ ଶାସ୍ତ୍ରେ ସାମୁଦ୍ରିକେ ସ୍ତ୍ରୀଲକ୍ଷଣନିରୂପଣଂ ନାମ ଚତୁଃ ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମାଂଶ, ଆଚାରକାଣ୍ଡ, ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର, ସାମୁଦ୍ରିକ ଅଂଶରେ 'ନାରୀଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ବିବରଣ' ନାମକ ଚଉଷଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସମୁଦ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନରସ୍ତ୍ରୀଲକ୍ଷଣଂ ଶୁଭମ୍ 65.
ଏବେ ମୁଁ ସାମୁଦ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କର ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ କହିବି।
ଅସ୍ଵେଦିନୌ ମୃଦୁତଲୌ କମଲୋଦରସନ୍ନିଭୌ 65.
ତାଙ୍କର ପାଦ ଘମେନି, ତାଳୁ ମୃଦୁ ଓ କମଳ ଗଭୀର ପରି।
କୂର୍ମୋନ୍ନତୌ ଗୂଢଗୁଲ୍ଫୌ ସୁପାର୍ଷ୍ଣୋ ନୃପତେଃ ସ୍ମୃତୌ 65.
ତାଙ୍କର ଗୁଢ଼ି ଖରଗୋଷ୍ଟୀ ପରି ଉଠା, ଗୁଢ଼ା ଗୁପ୍ତ, ପାଦପୃଷ୍ଠ ଭଲ ଆକୃତିର।
ସଂଶୁଷ୍କୌ ପାଣ୍ଡୁରନଖୌ ନିଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ଵିରଲାଙ୍ଗୁଲୀ 65.
ତାଙ୍କର ପାଦ ଶୁଷ୍କ, ନଖ ହଳଦିଆ, ଆଙ୍ଗୁଳି ଛିଟା ଓ ଏକାଠି ନୁହେଁ।
ଵିଚ୍ଛିତ୍ତିଦୌ ଚ ଵଂଶସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଘୌ ଶଙ୍କୁ (ପକ୍ର) ସନ୍ନିଭୌ 65.
ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଅସମ, ହାଡ଼ ବାଁଶ ପରି ଓ ପିଣ୍ଡି ଶଂଖ ବା କିଲ୍ଲି ଆକୃତିର।
ମୃଦୁରୋମା ସମା ଜଙ୍ଘା ତଥା କରିକରପ୍ରଭା 65.
ତାଙ୍କର ଜଂଘା ମୃଦୁ ରୋମରେ ଢାକା, ସମ ଓ ହାତୀ ପରି ଚମକୁଛି।
ନିଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ସୃଗାଲଜଙ୍ଘା ରୌମୈକୈକଂ ଚକୂପକେ 65.
ଯେଉଁମାନେ ଶିଆଳ ପରି ରୋମହୀନ ଜଂଘା ଏବଂ ମୂଳରେ ଗୋଟିଏ-ଦୁଇଟି ରୋମ ଥାଏ,
ତ୍ର୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ନିଃ ସ୍ଵା ମାନଵାଃ ସ୍ଯୁର୍ଦୁଃ ସ୍ଵଭାଜଶ୍ଚ ନିନ୍ଦିତାଃ 65.
ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଆରମ୍ଭରୁ ନଥିବା ପୁରୁଷ ଅଶୁଭ ଓ ନିନ୍ଦିତ ମନାଯାନ୍ତି।
ନିର୍ମାଂସଜାନୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯମଲ୍ପୈର୍ନିମ୍ନୈ ରତିଃ ସ୍ତ୍ରିଯାଃ 65.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଘୁଁଡିରେ ମାଂସ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅଧିକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ନୁହଁନ୍ତି, ଏବଂ ଏମିତି ପୁରୁଷ ସହିତ ନାରୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅତି କମ୍ ହୁଏ।
ମହଦ୍ଭିରାଯୁରାଖ୍ଯାତଂ ହ୍ଯଲ୍ପଲିଙ୍ଗୋ ଧନୀ ନରଃ 65.
ଯେଉଁମାନେ ଲମ୍ବା ଉରୁ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଥାନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଛୋଟ, ସେମାନେ ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି।
ମେଢ୍ର ଵାମନତେ ଚୈଵ ସୁତାର୍ଥରହିତୋ ଭଵେତ୍ 65.
ଯଦି ପୁରୁଷଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଛୋଟ ହୁଏ, ସେମାନେ ପୁଅ ପାଇବେ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପେ ତ୍ଵତନଯୋ ଲିଙ୍ଗେଶିରାଲେଽଥ ସୁଖୀ ନରଃ 65.
ଯଦି ଲିଙ୍ଗ ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାରେ ମୋଟା ଶିରା ଦେଖାଯାଏ, ସେ ପୁରୁଷ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି।
କୋଶଗୂଢେ ଦୀର୍ଘୈର୍ଭୁଗ୍ନୈଶ୍ଚ ଧନଵର୍ଜିତଃ 65.
ଯଦି ଲିଙ୍ଗ ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଲୁଚିଯାଏ, ବା ଲମ୍ବା କିମ୍ବା ବାଙ୍କା ହୁଏ, ସେମାନେ ଧନ ହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ଦୁର୍ବଲସ୍ତ୍ଵେକଵୃଷଣୋ ଵିଷମାଭ୍ଯାଞ୍ଚଲଃ ସ୍ତ୍ରିଯାମ୍ 65.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଅଣ୍ଡକୋଷ ଅଛି, ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ; ଏବଂ ଯଦି ଲିଙ୍ଗ ଅସମାନ ହୁଏ, ତେବେ ନାରୀଙ୍କୁ ଅଧିକ ସୁଖ ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉଦ୍ଵୃଂ (ଦ୍ଧ) ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ବହ୍ଵାଯୂ ରୂକ୍ଷୈର୍ମଣିଭିରୀଶ୍ଵରଃ 65.
ଯଦି ଅଣ୍ଡକୋଷ ଉପରକୁ ଉଠିଯାଇଛି ଏବଂ ପଥର ପରି କଠିନ ଓ ରୁଖା, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଥାନ୍ତି।
ସଶବ୍ଦନିଃ ଶବ୍ଦମୂତ୍ରାଃ ସ୍ଯୁଦଂରିଦ୍ରାଶ୍ଚ ମାନଵାଃ 65.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପିଶାବ ଶବ୍ଦ କରେ କିମ୍ବା ନିରବ ହୁଏ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତ୍ତଚଲିତମୂତ୍ରା ଭିଶ୍ଚ ନୃପାଃ ସ୍ମୃତାଃ 65.
ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷିଣପଟେ ବା ବାମପଟେ ଘୁଞ୍ଚି ଯାଏ ଏମିତି ପିଶାବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜା ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଏକଧାରାଶ୍ଚ ଵନିତାଃ ସ୍ନିଗ୍ଧୈର୍ମଣିଭିରୁନ୍ନତୈଃ 65.
ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କର ପିଶାବ ଏକ ଧାରାରେ, ମୃଦୁ ଏବଂ ଉପରକୁ ଯାଏ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଶୁଷ୍କୈର୍ନିଶ୍ଵା ଵିଶୁଷ୍କୈଶ୍ଚ ଦୁର୍ଭଗାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ 65.
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଖିଲା, ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଶୁଖି ହୋଇଥିବା ପିଶାବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଭାଗା ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ପୁତ୍ରାଃ ଶୁକ୍ରେ ମତ୍ସ୍ଯଗନ୍ଧେ ତନୁଶୁକ୍ରେ ଚ କନ୍ଯକାଃ 65.
ଯଦି ଶୁକ୍ରର ଗନ୍ଧ ମାଛ ପରି, ସେଥିରୁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଏବଂ ଶୁକ୍ର ପତଳା ହେଲେ, ଝିଅ ହୁଏ।