ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଯଦନ୍ଯତ୍କୁରୁତେ କିଞ୍ଚିନ୍ନ ତସ୍ଯ ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍ 50.

ଏହା ଛଡ଼ା ଯେଉଁ କିଛି କରିଥାଏ, ସେଥିରୁ କୌଣସି ଫଳ ପାଉନାହିଁ।

ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୂର୍ଵପରାଂ ଗତିମ୍ 50.

ଯଥାବିଧିରେ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଉପାସନା କରି, ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦୁଇଁ ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଵିହାଯ ସନ୍ଧ୍ଯାପ୍ରଣତିଂ ସ ଯାତି ନରକାଯୁତମ୍ 50.

ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଉନାହିଁ, ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଏ।

ଉପାସିତୋ ଭଵେତ୍ତେନ ଦେଵୋ ଯୋଗତନୁଃ ପରଃ 50.

ଏଭଳି ଉପାସନା କଲେ, ପରମ ଦେବତା ଯୋଗ ଦେହରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରାଙ୍‌ମୁଖଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ 50.

ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵିଵିଧୈଃ ସାରୈଃ ଋଗ୍‌ଯଜୁଃସାମସଂଜ୍ଞିତୈଃ 50.

ବିଭିନ୍ନ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଋକ୍, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।

କୁର୍ଵୀତ ପ୍ରଣତିଂ ଭୂମୌ ମୂର୍ଧାନମଭିମନ୍ତ୍ରିତଃ 50.

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଭୂମିକୁ ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।

ନିଵେଦଯାମି ଚାତ୍ମାନଂ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନରୂପିଣେ 50.

ମୁଁ ଆପଣକୁ ନିଜକୁ ଅର୍ପଣ କରେଉଛି, ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି।

ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଵମୋଙ୍କାରଃ ସର୍ଵୋ ରୁଦ୍ରଃ ସନାତନଃ 50.

ଭୂଃ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ, ଓଁ—ଏସବୁ ହେଉଛନ୍ତି ଚିରନ୍ତନ ରୁଦ୍ର।

ପ୍ରାତଃ କାଲେ ଚ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ନମସ୍କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଦିଵାକରମ୍ 50.

ପ୍ରଭାତ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଵହ୍ନିଂ ଵିଧିଵଜ୍ଜୁହୁଯାଜ୍ଜାତଵେଦସମ୍ 50.

ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଜ୍ଞାଂ ଵିଶେଷେଣ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵା ଯଥାଵିଧି 50.

ବିଶେଷ ଅନୁମତି ପାଇଲାପରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହବନ କରିବା ଉଚିତ।

ଦୈଵତାନି ନମସ୍କୁର୍ଯ୍ଯାଦୁପହାରାନ୍ନିଵେଦଯେତ୍ 50.

ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଓ ଭୋଗ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵେଦାଭ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନାଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ 50.

ତାପରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ସାହରେ ବେଦ ପାଠ କରିବା ଦରକାର।

ଅଵେକ୍ଷେତ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଧର୍ମାଦୀନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ 50.

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ଉପଯାଦୀଶ୍ଵରଂ ଚୈଵ ଯୋଗକ୍ଷେମପ୍ରସିଦ୍ଧଯେ 50.

ସେ ମଙ୍ଗଳ ଓ ନିରାପତ୍ତି ପାଇଁ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ମୃଦମାହରେତ୍ 50.

ତାପରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ମାଟି ଆଣିବା ଦରକାର।

ନଦୀଷୁ ଦେଵଖାତେଷୁ ତଡାଗେଷୁ ସରଃ ସୁ ଚ 50.

ନଦୀ, ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ଝିଲିକା ଓ ସରୋବରରେ,

ପଞ୍ଚ ପିଣ୍ଡାନନୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ନାନଂ ଦୁଷ୍ଯନ୍ତି ନିତ୍ଯଶଃ 50.

ପାଞ୍ଚଟି ଗାଠି ଅପସାରଣ ନକରିଲେ, ସ୍ନାନ ସଦା ଅଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।

ଅଧଶ୍ଚ ତିସୃଭିଃ କ୍ଷାଲ୍ଯଂ ପାଦୌ ଷଟ୍‌ଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ 50.

ପାଦ ତଳକୁ ତିନିଥର ଓ ଛଅଥର ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ଗୋମଯସ୍ଯ ପ୍ରମାଣଂ ତୁ ତେନାଙ୍ଗଂ ଲେପଯେତ୍ତତଃ 50.

ଗୋମୟର ଠିକ୍ ପରିମାଣ ନେଇ, ତାହା ଦେହରେ ଲଗାଇବା ଦରକାର।

ଲେପଯିତ୍ଵା ତୁ ତୀରସ୍ଥସ୍ତଲ୍ଲିଙ୍ଗୈରେଵ ମନ୍ତ୍ରତଃ 50.

ଗୋମୟ ଲଗାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତୀରେ ଦଁଡାଇ ସେହି ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ସ୍ନାନକାଲେ ସ୍ମରେଦ୍ଵିଷ୍ଣମାପୋ ନାରାଯଣୋ ଯତଃ 50.

ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଜଳ ନାରାୟଣଙ୍କର।

ଆଚାନ୍ତଃ ପୁନରାଚାମେନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ 50.

ମୁଁହ ଧୋଇ, ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ପୁଣି ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାର ଆପୋ ଜ୍ଯୋତୀ ରସୋଽମୃତମ୍ 50.

ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ ବଷଟ୍କାର, ତୁମେ ଜଳ, ଆଲୋକ, ସାର ଓ ଅମୃତ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵା ଜପେ ଦ୍ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତଥା ଚୈଵାଘମର୍ଷଣମ୍ 50.

କିମ୍ବା ବିଦ୍ୱାନ୍ ଦ୍ୱିଜ ସାବିତ୍ରୀ ଦୁଇଥର ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିପାରନ୍ତି।

ଇଦମାପଃ ପ୍ରଵହତଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ 50.

ଏହି ଜଳ ବହିଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସଂଯୁକ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲମଵାଙ୍‌ମଗ୍ନୋ ଜପେତ୍ତ୍ରିରଘମର୍ଷଣମ୍ 50.

ଜଳ ଭିତରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ତିନିଥର ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ଆଵର୍ତ୍ତଯେଦ୍ଵା ପ୍ରଣଵଂ ଦେଵଦେଵଂ ରମରେଦ୍ଧରିମ୍ 50.

କିମ୍ବା ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରି, ରାମରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦେବଦେବ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିପାରନ୍ତି।