ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅହନ୍ଯହନି ଯଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍କ୍ରିଯାଂ ସ ଜ୍ଞାନମାପ୍ନୁଯାତ୍ 50.

ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରେ।

ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଧୃଦି ପଦ୍ମସ୍ଥମାନନ୍ଦମଜରଂ ହରିମ୍ 50.

ହୃଦୟରେ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ଆନନ୍ଦମୟ, ଅଜର ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତ୍ରାଯାନ୍ନଦୀଷୁ ଶୁଦ୍ଧାସୁ ଶୌଚଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି 50.

ନଦୀ କିମ୍ବା ପୋଖରୀର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ପରେ,

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍ 50.

ସେହିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସୁଖାତ୍ସୁପ୍ତସ୍ଯ ସତତଂ ଲାଲାଦ୍ଯାଃ ସଂସ୍ତ୍ରଵନ୍ତି ହି 50.

ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମୁଖରୁ ସଦା ଲାଲା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହିଥାଏ।

ଅଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କାଲକର୍ଣୋ ଚ ଦୁଃ ସ୍ଵପ୍ନଂ ଦୁର୍ଵିଚିନ୍ତିତମ୍ 50.

ଅଶୁଭ, କାଳକର୍ଣ୍ଣ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା—

ନ ଚ ସ୍ନାନଂ ଵିନା ପୁଂସାଂ ପ୍ରାଶସ୍ତ୍ଯଂ କର୍ମ ସଂସ୍ମୃତମ୍ 50.

ସ୍ନାନ ବିନା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ମନାଯାଏ ନାହିଁ।

ଅଶକ୍ତାଵଶିରସ୍କଂ ତୁ ସ୍ନାନମସ୍ଯ ଵିଧୀଯତେ 50.

ଯଦି କେହି ଅସମର୍ଥ, ତେବେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଜଳ ଢାଳି ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ।

ବ୍ରାହ୍ମମାଗ୍ନେଯମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଵାଯଵ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯମେଵ ଚ 50.

ବ୍ରାହ୍ମ, ଆଗ୍ନେୟ, ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟ—ଏହି ସ୍ନାନର ପ୍ରକାର।

ବ୍ରାହ୍ମଂ ତୁ ମାର୍ଜନଂ ମନ୍ତ୍ରୈଃ କୁଶୈଃ ସୋଦକବିନ୍ଦୁଭିଃ 50.

ବ୍ରାହ୍ମ ସ୍ନାନ ହେଉଛି କୁଶ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଛିଟିବା।

ଗଵାଂ ହି ରଜସା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵାଯଵ୍ଯଂ ସ୍ନାନମୁତ୍ତମମ୍ 50.

ଗାୟର ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବାୟବ୍ୟ ସ୍ନାନକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ।

ଵାରୁଣଂ ଚାଵଗାହଂ ଚ ମାନସଂ ତ୍ଵାତ୍ମଵେଦନମ୍ 50.

ବାରୁଣ ସ୍ନାନ ହେଉଛି ଜଳରେ ଡୁବିବା; ମାନସିକ ସ୍ନାନ ହେଉଛି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ।

ଆତ୍ମତୀର୍ଥମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସେଵିତଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ 50.

ଏହାକୁ 'ଆତ୍ମତୀର୍ଥ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମପରାୟଣ ଲୋକେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି।

ଅପାମାର୍ଗଂ ଚ ଵିଲ୍ଵଂ ଚ କରଵୀରଂ ଚ ଧାଵନେ 50.

ଅପାମାର୍ଗ, ବିଲ୍ବ ଓ କରବୀର ଗଛର ଡାଳି ଦ୍ୱାରା ସଫା କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତଜ୍ଜହ୍ଯାଚ୍ଛୁଚୌ ଦେଶେ ସମାହିତଃ 50.

ହାତମୁହଁ ଧୋଇ ଖାଇସାରି, ଯେଉଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଫେଙ୍କିଦେବା ଉଚିତ।

ଆଚମ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନିତ୍ଯଂ ପୁନରାଚମ୍ଯ ଵାଗ୍ଯତଃ 50.16 ଆପୋହିଷ୍ଠାଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଵାରୁଣୈଃ ଶୁଭୈଃ 50.

ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପାଣି ଚୁମିବା ପରେ, ପୁନିଥରେ ମନ ଓ ମୁଖ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ପାଣି ଚୁମିବା ଉଚିତ।

ଜପ୍ତ୍ଵା ଜଲାଞ୍ଜଲିଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭାରସ୍କରଂ ପ୍ରତି ତନ୍ମନାଃ 50.

ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଜଳଞ୍ଜଳି ଭାରସ୍କରଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଣାଯାମଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାମିତି ଶ୍ରୁତିଃ 50.

ତାପରେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଐଶ୍ଵରୀ କେଵଲା ଶକ୍ତିସ୍ତତ୍ତ୍ଵତ୍ରଯସମୁଦ୍ଭଵା 50.

ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଦେବୀ।

ପ୍ରାଙ୍‌ମୁଖଃ ସତତଂ ଵିପ୍ରଃ ସନ୍ଧ୍ଯୋପାସନମାଚରେତ୍ 50.

ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସନ୍ଧ୍ୟାର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଦନ୍ଯତ୍କୁରୁତେ କିଞ୍ଚିନ୍ନ ତସ୍ଯ ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍ 50.

ଏହା ଛଡ଼ା ଯେଉଁ କିଛି କରିଥାଏ, ସେଥିରୁ କୌଣସି ଫଳ ପାଉନାହିଁ।

ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୂର୍ଵପରାଂ ଗତିମ୍ 50.

ଯଥାବିଧିରେ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଉପାସନା କରି, ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦୁଇଁ ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଵିହାଯ ସନ୍ଧ୍ଯାପ୍ରଣତିଂ ସ ଯାତି ନରକାଯୁତମ୍ 50.

ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଉନାହିଁ, ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଏ।

ଉପାସିତୋ ଭଵେତ୍ତେନ ଦେଵୋ ଯୋଗତନୁଃ ପରଃ 50.

ଏଭଳି ଉପାସନା କଲେ, ପରମ ଦେବତା ଯୋଗ ଦେହରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରାଙ୍‌ମୁଖଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ 50.

ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵିଵିଧୈଃ ସାରୈଃ ଋଗ୍‌ଯଜୁଃସାମସଂଜ୍ଞିତୈଃ 50.

ବିଭିନ୍ନ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଋକ୍, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।

କୁର୍ଵୀତ ପ୍ରଣତିଂ ଭୂମୌ ମୂର୍ଧାନମଭିମନ୍ତ୍ରିତଃ 50.

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଭୂମିକୁ ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।

ନିଵେଦଯାମି ଚାତ୍ମାନଂ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନରୂପିଣେ 50.

ମୁଁ ଆପଣକୁ ନିଜକୁ ଅର୍ପଣ କରେଉଛି, ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି।

ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଵମୋଙ୍କାରଃ ସର୍ଵୋ ରୁଦ୍ରଃ ସନାତନଃ 50.

ଭୂଃ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ, ଓଁ—ଏସବୁ ହେଉଛନ୍ତି ଚିରନ୍ତନ ରୁଦ୍ର।