ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ମଧୁସୂଦନାଯ ଭୋଃ କନ୍ଯେ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ନୈରୃତୌ । ପଶ୍ଚିମେ ତ୍ରିଵିକ୍ରମାଯ ଵାମନାଯ ତଥୈଵ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ହେ କନ୍ୟା, ନୈୃତ୍ୟ କୋଣରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଏବଂ ବାମନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ରୀଧରାଯାଥ ନମସ୍କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଭାମିତି । ଉତ୍ତରେ ତୁ ମହାକନ୍ଯେ ହୃଷୀକେଶାଯ ଵୈ ନମଃ ॥ ୩,୨୪.

ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ମହାକନ୍ୟା, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ତଥା ଵୈ ପଦ୍ମନାଭାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ । ଦାମୋଦରାଯ ଚୈଶାନ୍ଯେ ନମସ୍କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଭାମିନି ॥ ୩,୨୪.

ଏହିପରି, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ କ୍ଳାନ୍ତି ବିନା ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଈଶାନ କୋଣରେ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।

ଚତୁର୍ଥାଵରଣେ ପୂର୍ଵେ ମହାକୂର୍ମାଯ ଵୈ ନମଃ । ଵରାହାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦାଗ୍ନେଯେ କନ୍ଯକେ ଶୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ଚତୁର୍ଥ ପରିସରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବଡ଼ କୂର୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ, ହେ ଶୁଭ କନ୍ୟା, ବରାହଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଦରକାର।

ଦକ୍ଷିଣେ ନାରସିଂହାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ । ଭାର୍ଗଵାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାନ୍ନୈରୃତ୍ଯେ ଶୁଦ୍ଧଚେତସା ॥ ୩,୨୪.

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନରସିଂହ ଓ ବାମନଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପଶ୍ଚିମେ ମାଧଵାଯାଥ ତଥା କୃଷ୍ଣାଯ ଵୈ ନମଃ । ବୁଦ୍ଧାଯ ଚ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଵାଯଵ୍ଯେ କନ୍ଯକେ ଶୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମାଧବ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ, ହେ ଶୁଭ କନ୍ୟା, ବୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଉତ୍ତରେ ହ୍ଯୁଲ୍କରୂପାଯ ଅନନ୍ତାଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ । ଈଶାନ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଉଲ୍କାରୂପ ଓ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଈଶାନ କୋଣରେ ନିର୍ଲସ୍ତ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଗ୍ନେଯେ ଵାରୁଣୀଂ ଚୈଵ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚୈଵ ନୈରୃତେ । ଵାଯଵ୍ଯେ ଭାରତୀଂ ଚୈଵ ଈଶାନ୍ଯେ ଗିରିଜାଂ ନମେତ୍ ॥ ୩,୨୪.

ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ବାରୁଣୀଙ୍କୁ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ଭାରତୀଙ୍କୁ ଓ ଈଶାନ କୋଣରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ଗିରିଜାଂ ଵାମଭାଗେ ତୁ ସୌପର୍ଣୈ ଚୈଵ ସଂନମେତ୍ । ପ୍ରାଗିନ୍ଦ୍ରାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ସାଯୁଧାଯ ତଥୈଵ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଓ ସୌପର୍ଣ୍ଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରୂପକୁ ମଧ୍ୟ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସ ପରିଗ୍ରହାଯ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ପାର୍ଷଦାଯ ନମୋନମଃ । ଆଗ୍ନେଯେତ୍ଯଗ୍ନଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ସାଯୁଧାଯେତି ପୂର୍ଵଵତ୍ ॥ ୩,୨୪.

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାର୍ଷଦ ଓ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଦକ୍ଷିଣେ ତୁ ଯମାଯୈଵ ନୈରୃତ୍ଯାଂ ନିରୃତିଂ ଯଜେତ୍ । ପଶ୍ଚିମେ ଵରୁଣାଯୈଵ ଵାଯଵ୍ଯେ ଵାଯଵେ ନମଃ ॥ ୩,୨୪.

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଯମଙ୍କୁ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ନିରୃତିଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଓ ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ବାୟୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ଉତ୍ତରେ ଚ କୁବେରାଯ ଈଶାନ୍ଯେ ଚ ଶିଵାଯ ଚ । ଈଶାନଶକ୍ରଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସାଯୁଧାଯ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କୁ, ଈଶାନ କୋଣରେ ଶିବଙ୍କୁ, ଏବଂ ଈଶାନ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ନିରୃତ୍ଯପ୍ଯତିମଧ୍ଯେ ତୁ ଶେଷାଯ ଚ ନମୋନମଃ । ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଣମେଚ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ॥ ୩,୨୪.

ନିରୃତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶେଷଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି ନମସ୍କାର କରି ଆଉ ଥରେ ଥରେ ମଣି ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଇତ୍ଯେତତ୍ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଵିଧିପୂର୍ଵଂ ତୁ ଦର୍ଶନମ୍ । ଇତଃ ପରନ୍ତୁ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ରମାପତେ ॥ ୩,୨୪.

ଏହିପରି ସମସ୍ତ ବିଧି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦର୍ଶନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏଠାରୁ ଏବେ ଶ୍ରୀରେମାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ତୁ ଯଯୌ ମୁଦା । ଯଦୁକ୍ତଃ ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ଦର୍ଶନସ୍ଯ ଵିଧିଃ ଖଗ । କସ୍ଯଚିନ୍ନୈଵ ଵକ୍ତଵ୍ଯୋ ଗୋପ୍ଯତ୍ଵାଚ୍ଚ କଦାଚନ ॥ ୩,୨୪.

ଏପରି କହି ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଯାଇଲେ। ହେ ଖଗ, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତାହା କେହିଁଠି ମଧ୍ୟ କେହିଁଠି ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ସଦା ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର।

ସମାଗମୋ ଦୁର୍ଘଟ ଏଵ ଵୀନ୍ଦ୍ର ସତାଂ ଚ ସତ୍ତତ୍ତ୍ଵଵିବୋଧକାନାମ୍ । ଅନେକଜନ୍ମାର୍ଜିତପୁଣ୍ଯସଂଚଯାଦଭୂଦ୍ଗୁରୋଃ ସଂଗମ ଏଵ ତସ୍ଯ ॥ ୩,୨୪.

ହେ ଖଗେଶ୍ୱର, ସତ୍ପୁରୁଷ ଓ ସତ୍ତତ୍ୱକୁ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମିଳିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଅନେକ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ଗୁରୁଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମିଳେ।

ପଯୋ ଵିକାରଂ ଚ ନିଜଂ ଜହାତି ଶେଷସ୍ଯ ଶେଷଂ ନଲିନସ୍ଯ ଷଙ୍କଜମ୍ । ଭାଵଂ ଚଲଂ ପଙ୍କଜନାଭଯୋଗାତ୍ସତ୍ସଂଗଯୋଗାଦଶୁଭାନି ନ ସ୍ଯୁଃ ॥ ୩,୨୪.

ଦୁଧ ତାହାର ନିଜ ଗୁଣ ଛାଡ଼ି ଦହି ହୋଇଯାଏ। ପଦ୍ମର ଶେଷ ଅଂଶ ଅନିଶ୍ଚିତତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଚଞ୍ଚଳ ଭାବ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏମିତି ସଙ୍ଗରୁ ଅଶୁଭ କିଛି ହୁଏ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୫ ସା ଦ୍ଵାରଦେଶେ ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ଦେଵୀ ସ୍ଵାମିପୁଷ୍କରିଣୀଂ ଦଦୃଶେ କୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧମ୍ । ସ୍ଵାମିନ୍ହରେ ଶ୍ରୀନିଵାସେତି ସା ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ତାରକଂ ସମ୍ପ୍ରଦଧ୍ଯୌ ॥ ୩,୨୫.

ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଦେଉଳ ଦ୍ୱାରରେ, ଦେବୀ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାରଣ କରନ୍ତି, ଭାବନା କଲେ।

ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ପାଲନାର୍ଥଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁରସ୍ତ୍ଯେଵ ନିତ୍ଯଂ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯାଂ ଜଲେଷୁ । ଅତଃ ସ୍ଵାମିପୁଷ୍କରିଣୀତି ଚାହୁସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ କନ୍ଯକାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚକ୍ରୁଃ ॥ ୩,୨୫.

ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ପୁଷ୍କରିଣୀର ଜଳରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ସ୍ୱାମୀ ପୁଷ୍କରିଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ କନ୍ୟାମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ।

ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ଚ ଦେଵାସ୍ତୁପ୍ତୁଂ ଵିଵିଶୁଃ ଶୁଦ୍ଧଭକ୍ତ୍ଯା ଖଗେନ୍ଦ୍ର । ଯଥୋପଦିଷ୍ଟଂ ଗୁରୁଣା ତଥୈଵ ଚକ୍ରେ କନ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଂ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ॥ ୩,୨୫.

ଶୁଚି ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିବାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ହେ ଖଗେଶ୍ୱର। ଗୁରୁ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ସେହିପରି ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ କଲେ, ହେ ଖଗେଶ୍ୱର।

ତଦା ହରିଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ତସ୍ଯୈ ସ୍ଵକଂ ରୂପଂ ସୁପ୍ରତୀକେ ସୁପୂର୍ଣମ୍ । ସା କନ୍ଯକା ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ରୂପଂ ଦଦର୍ଶ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵମନୋଭିରାମମ୍ ॥ ୩,୨୫.

ତାପରେ ହରି ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପ, ଶୋଭାମୟ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଇଲେ। ସେ କନ୍ୟା ଭକ୍ତି ଭାବରେ ନିଜ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ରୂପକୁ ଦେଖିଲେ।

ସୁଵର୍ଣଚିତ୍ରଂ ଵସନଂ ଵସାନଂ ସୋଷ୍ଣୀଷକଂ କଞ୍ଚୁକଂ ସଂଦଧାନମ୍ ॥ ୩,୨୫.

ସୁନା ତାରେ ଶୋଭିତ ଜମା ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୁଣ୍ଡରେ ପଗଡ଼ି ଓ ଦେହରେ ଜାକେଟ୍ ପିନ୍ଧିଥିବା।

ମୃଗୋତ୍ଥମଦଗନ୍ଧେନ ସୁରଭୀକୃତଦିଙ୍ମୁଖମ୍ । ପୁଣ୍ଡରୀକଵିଶାଲାକ୍ଷଂ କଂବୁଗ୍ରୀଵଂ ମହାଭୁଜମ୍ ॥ ୩,୨୫.

ମୃଗ ମସ୍କର ସୁଗନ୍ଧିରେ ଚାରିପଟେ ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଛଡ଼ାଉଥିଲା, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶଙ୍ଖ ଭଳି ଚଉଡ଼ା, କମଳ ଭଳି ବଡ଼, ଗର୍ଦ୍ଦନ ଶଙ୍ଖ ଭଳି ଓ ବାହୁ ଦୃଢ଼।

ହେମଯଜ୍ଞୋପଵୀତାଙ୍ଗଂ ସାକ୍ଷାତ୍କନ୍ଦର୍ପସନ୍ନିଭମ୍ । ଜଗନ୍ମୋହନସୈନ୍ଦର୍ଯଂ କୋମଲାଙ୍ଗଂ ମନୋହରମ୍ ॥ ୩,୨୫.

ସୁନାର ଜନେଉ ଦେହରେ ଶୋଭିତ, ଦେଖିବାକୁ କାମଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଏ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ଶୋଭା, ମୃଦୁ ଅଙ୍ଗ ଓ ମନମୋହନ ରୂପ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ କନ୍ଯା ମୁମୁଦେ ରୋମାଞ୍ଚିତସୁଗାତ୍ରକା ॥ ୩,୨୫.

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କନ୍ୟା ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ, ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଦେହରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହେଲା।

ତଦ୍ଦର୍ଶନାହ୍ଲାଦପରିପ୍ଲୁତାଶଯା ପ୍ରେମ୍ଣାଥ ରୋମାଶ୍ରୁକୁଲାକୁଲେକ୍ଷଣା । ନନର୍ତ ଦେଵୀ ପୁରତସ୍ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସା ଧ୍ଵସ୍ତଦୋଷା ପରମାଦରେଣ । ଆନନ୍ଦ ମାଂ ପାହି ସୁଖଂ ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ମୁକୁନ୍ଦା ମାଂ ପାହି ଵିମୁକ୍ତିଦାନାତ୍ ॥ ୩,୨୫.

ସେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ଭିଜିଗଲେ, ହୃଦୟ ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚକ୍ଷୁ ଆନନ୍ଦାଶୁରେ ଭରିଗଲା, ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଭାଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ: 'ହେ ଆନନ୍ଦମୟ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ମୁକୁନ୍ଦ, ମୋତେ ମୁକ୍ତି ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।'

ମାଂ ପାହି ନିତ୍ଯଂ ହ୍ଯରଵିନ୍ଦନେତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନଦୃଷ୍ଟ୍ଯା କରୁଣାସୁଧାର୍ଦ୍ର । ଗୋଵିନ୍ଦ ଗୋଵିନ୍ଦ ସୁଦୁଃ ଖିତାଂ ମାଂ ଜ୍ଞାନାଦିଦାନେନ ହି ପାହି ନିତ୍ଯମ୍ ॥ ୩,୨୫.

ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କର, ହେ କମଳନୟନ, ତୁମର କୃପାମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଭିଜାଇ ଦିଅ। ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁଁ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।

ଜନାର୍ଦନ ତ୍ଵଂ ହି ସୁଦୁଷ୍ଟସଂଗାନ୍କାମାଦିରୂପାନ୍ସତତଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା । ହରେ ହରେ ମାଂ ସତତଂ ପାହି ଦୈତ୍ଯାନ୍ସମାହୃତ୍ଯ ପ୍ରବଲାନ୍ଵିଘ୍ନରୂପାନ୍ ॥ ୩,୨୫.

ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମେ ସଦା ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗ, କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଶୁଭ ଆସକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କର, ହେ ହରି, ମୋ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଓ ଦାନବ ଆକାର ଅବରୋଧ ଦୂର କରି ସଦା ରକ୍ଷା କର।

ରମେଶ ମାଂ ପାହି ଚତୁର୍ମୁଖେଶ ଵିଶ୍ଵେଶ ମାଂ ପାହି ସରସ୍ଵତୀଶ । ରମେଶ ମାଂ ପାହି ନିଦାନମୂର୍ତେ ଵୃନ୍ଦାରଵୃନ୍ଦୈର୍ଵନ୍ଦିତପାଦପଦ୍ମ ॥ ୩,୨୫.

ହେ ରମାନାଥ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଚତୁର୍ମୁଖ ନାଥ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ବିଶ୍ୱନାଥ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ସରସ୍ୱତୀନାଥ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ରମାନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମୂଳ, ଯାହାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ଦେବମାନ୍ୟେ ପୂଜିଥାନ୍ତି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।